เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง - บทที่ 219 รุ่นเล็กสู้ไม่ได้ ก็ถึงคราวรุ่นใหญ่ออกโรง
- Home
- เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง
- บทที่ 219 รุ่นเล็กสู้ไม่ได้ ก็ถึงคราวรุ่นใหญ่ออกโรง
บทที่ 219 รุ่นเล็กสู้ไม่ได้ ก็ถึงคราวรุ่นใหญ่ออกโรง
เฝ่ยไป๋ลู่ย่อมสังเกตเห็นอันตรายแฝงในแววตาของอีกฝ่าย เธอจึงมองออกว่าฉีเหลียนหยงจ่างคิดอะไรอยู่
ก่อนหน้านี้เธอยังคิดว่าเขามีมารยาทถ่อมตน แต่ตอนนี้กลับทำตัวใจแคบ วิสัยทัศน์ไม่กว้างพอเสียอย่างนั้น
แต่เธอก็ไม่คิดจะว่ากล่าวอะไรอีก
เฝ่ยไป๋ลู่เพียงหยิบขวดแก้วออกมาจากกระเป๋าของเธอ แล้วโยนให้ฉีเหลียนหยงจ่าง
“เอาไปให้กับอาจารย์ของคุณ เขาน่าจะเข้าใจทันทีหลังจากได้เห็นมัน”
ฉีเหลียนหยงจ่างเปิดออก และเห็นว่ามียาเม็ดสีขาวอยู่ข้างใน ไร้กลิ่นหอมของยา จนไม่รู้ว่ามันทำมาจากอะไร
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายงงงวย เฝ่ยไป๋ลู่ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม
มันคือยาคืนพลังที่เธอปรุงเอง
ในเมื่อกลับมาเกิดใหม่ทั้งที เฝ่ยไป๋ลู่จึงทำสิ่งนี้เพื่อตอบแทนโลก
หากฉีเหลียนหยงจ่างมีความสามารถจริง เขาจะได้รับแรงบันดาลใจจากยานี้ และปรับปรุงสูตรยาที่หายไปได้ และจะได้สร้างแนวคิดใหม่ ๆ เริ่มต้นพัฒนาการแพทย์สู่ยุครุ่งเรืองอีกครั้ง
แต่ถ้าเขาเป็นเพียงคนที่แสวงหาชื่อเสียง การกระทำนี้คงสร้างความเสียหายแก่เธอไม่น้อย
เฝ่ยไป๋ลู่มองฉีเหลียนหยงจ่างด้วยสายตาลุ่มลึก คล้ายจะสื่อว่าอนาคตของตระกูลฉีเหลียนขึ้นอยู่กับความคิดของเขา
ทำให้ฉีเหลียนหยงจ่างรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย
……
“คุณชายสามเวิน ตาเฒ่าเวินเจี้ยนหยวนต้องเป็นคนทำเรื่องนี้แน่ ๆ ครับ!” เจี่ยนต๋าเช่าทุบพวงมาลัยด้วยความโกรธ และจ้องมองไปที่ก้อนหินที่อยู่ตรงหน้าเขาด้วยท่าทางเคร่งเครียด
คุณเฝ่ยรีบลงจากภูเขาโดยบอกว่ามีเรื่องที่ต้องทำ แต่เขารู้สึกเหมือนเธอต้องการหลบเลี่ยงคุณชายสามมากกว่า
การทะเลาะกันอย่างเปิดเผย ย่อมดีกว่าสงครามเย็น
แม้สงครามประสาทนี้จะทำให้คู่รักต้องห่างกันชั่วคราว แต่ว่าในกรณีของคุณชายกับคุณเฝ่ยน่ะ…
เจี่ยนต๋าเช่ากำลังเค้นสมองอย่างหนักว่าจะทำให้คุณชายสามไม่โกรธได้อย่างไร ตอนนั้นเองที่คุณชายบอกจะลงเขา
หรือจริง ๆ คุณคร้านจะยุ่งกับเวินเจี้ยนหยวน เลยลงจากเขาหนีไปหาคุณเฝ่ยแทนอย่างนั้นเรอะ?!
เจี่ยนต๋าเช่าจะดีใจที่ในที่สุดคุณชายของเขาก็คิดถึงเรื่องนี้ เลขาหนุ่มจึงรีบขับรถลงจากภูเขา ทว่าระหว่างทางก็ต้องเจอหินถล่มจนปิดถนนไปครึ่งทาง!
หินก้อนใหญ่ขนาดนี้ร่วงมาปิดทาง เขาไม่เชื่อว่าเวินเจี้ยนหยวนไม่ใช่คนทำ!
เจี่ยนต๋าเช่าผู้สุภาพสงวนท่าทีถึงกับสบถสาปแช่งเวินเจี้ยนหยวน ไอ้เฒ่าคนนี้กำลังถ่วงเวลาไปหาภรรยาของคุณชาย!
เวินสือเหนียนที่หลับตาพักผ่อนอยู่ พลันลืมตาขึ้น แล้วสั่งสั้น ๆ “ลงจากรถ!”
เจี่ยนต๋าเช่าย่อมฟังคำสั่งของชายหนุ่มอยู่แล้ว
ทันทีที่เขาทำตามคำแนะนำของเวินสือเหนียน และเดินไปไกลสิบเมตร ก้อนหินใหญ่ก็กลิ้งลงมาจากภูเขา และกระแทกรถจนเสียหาย
“!” เจี่ยนต๋าเช่าตกใจจนเหงื่อไหลตามกรอบหน้า
หากลังเลเพียงนิดพวกเขาคงกลายเป็นกองเนื้อไปแล้ว!
นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ ๆ!
เวินเจี้ยนหยวนนี่ไม่รักชีวิตแล้วใช่ไหม?
ถ้าวันนี้คุณชายสามเวินเสียชีวิตที่นี่ เขาจะอธิบายให้ครอบครัวเวินที่เมืองหลวงฟังยังไง
กลิ่นอายรอบกายเวินสือเหนียนพวยพุ่งขึ้น คิ้วเฉียบคมของเขาเลิกขึ้นเล็กน้อย
“ออกมา แกจะฆ่าฉันได้ยังไงถ้ายังซ่อนตัวอยู่?”
เจี่ยนต๋าเช่าพลันสะดุ้งเฮือก และตื่นตัวขึ้นมา
“คุณเวินช่างมีไหวพริบจริง ๆ”
ทันใดนั้น ชายคนหนึ่งก็พุ่งออกมาจากป่าด้านข้าง
เขาร่อนลงมาอย่างมั่นคงบนก้อนหิน สายตาก้มมองเวินสือเหนียน มีกระบี่เล่มใหญ่อยู่บนหลัง
หากเฝ่ยไป๋ลู่อยู่ที่นี่ เธอต้องจำคนคนนี้ได้แน่ เขาคือหยวนฉ่าง ซึ่งพบกันที่เมืองต้าหลินนั่นเอง
เวินสือเหนียนยังเอ่ยอย่างใจเย็น “ฉันแค่ขาพิการ ตาไม่ได้บอด”
หินก้อนใหญ่ถล่มปิดถนน แม้แต่เจี่ยนต๋าเช่ายังบอกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ เป็นไปไม่ได้ที่เวินสือเหนียนจะไม่ตงิดใจ
และตั้งแต่ฝันถึงอดีตนั่น ก็ราวกับบางอย่างในกายเขากำลังตื่นขึ้น
เวินสือเหนียนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังที่รายล้อมรอบกายเขาได้
แปะ แปะ แปะ!
หยวนฉ่างปรบมือชื่นชม ที่ชายหนุ่มเผยตำแหน่งของเขาได้
“ตาคุณไม่ได้บอด แต่น่าเสียดายที่หลังจากวันนี้คุณจะไม่มีแม้แต่แรงลืมตา เพราะงั้นจงใช้เวลาที่เหลือไปชื่นชมเกาะเผิงไหลเสียเถอะ”
ได้ยินเช่นนั้น เจี่ยนต๋าเช่าก็ตกตะลึง
คนกลุ่มนี้จงใจฉวยโอกาสตอนที่คุณเฝ่ยไม่อยู่ เพื่อฆ่าคุณชายสามเวิน!
มือของเลขาหนุ่มสั่นเทา เขาหยิบยันต์ที่เฝ่ยไป๋ลู่มอบให้ออกมา และยืนขวางอยู่ตรงหน้าเวินสือเหนียน
“ถ้าจะฆ่าคุณชาย ก็ข้ามศพผมไปก่อน!”
เจี่ยนต๋าเช่าภาวนาให้เครื่องรางและตราประทับที่คุณเฝ่ยให้ไว้ได้ผล
ไม่อย่างนั้นเขากับคุณชายสามจบเห่แน่!
หยวนฉ่างไม่รู้ว่าคนที่ทำลายแท่นบูชาและใช้ค่ายกลกับเขาในวันนั้นคือเฝ่ยไป๋ลู่ เขาจึงไล่ตามยันต์ในมือเจี่ยนต๋าเช่ามา
“ฆ่าแกก็ง่ายพอ ๆ กับบี้มดนั่นแหละ ฉันจะรีบจับแกตามที่อาจารย์สั่ง ฉันจะบอกให้นะ ฉันสามารถจับแกได้โดยไม่ต้องออกแรงเลยด้วยซ้ำ แล้วก็ทำให้แกจากไปอย่างสงบได้ หรือไม่อย่างนั้นฉันจะฟันแกเป็นชิ้น ๆ!” หยวนฉ่างแค่นเสียงเย็น ก่อนชักกระบี่ออกมา
เจี่ยนต๋าเช่ายังคงกลัวตาย เมื่อเห็นแสงกระบี่พุ่งตรงมา เขาก็แทบสิ้นสติ
เคร้ง!
กระบี่หนักกระแทกกับชั้นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งคล้ายกระดองเต่าอย่างแรง
หยวนฉ่างพลันตกตะลึง ก่อนถอยไปสองสามก้าว
เมื่อได้ยินเสียงกระทบดังกล่าว เจี่ยนต๋าเช่าก็กุมคอเขา… ยังอยู่ เขายังไม่ตาย!
เจี่ยนต๋าเช่าปรือตาขึ้นเล็กน้อย เห็นสีหน้าบิดเบี้ยวของหยวนฉ่าง ก่อนก้มมองยันต์ในมือ
ยันต์ของคุณเฝ่ยได้ผลจริง ๆ! เจี่ยนต๋าเช่าถือยันต์ และตราประทับราวกับว่าเขาได้ครอบครองสมบัติล้ำค่า
เมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่าย เวินสือเหนียนก็อดไม่ได้ที่จะคิดว่าเฝ่ยไป๋ลู่คงห่วงเขาเรื่องนี้เช่นกัน ก่อนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“แกกล้าออกมาคนเดียว คงมีคนหนุนหลังสินะ ฉันประมาทเกินไป” หยวนฉ่างข่มความดูแคลนในแววตา ก่อนเอ่ยว่า “ดี แกคิดว่าหดหัวอยู่ในกระดองแล้วฉันจะทำอะไรไม่ได้เหรอ?”
“อยากรู้จริง ๆ ว่าเกราะของแกกับกระบี่ของฉัน อะไรจะมีพลังมากกว่ากัน”
เขาถือกระบี่ไว้ในมือทั้งสองข้าง สีหน้าดูตื่นเต้นไม่น้อย
หยวนฉ่างพุ่งเข้ามาโจมตี
เมื่อเห็นว่าเกราะกระดองเต่ายังคงไม่สั่นคลอน หยวนฉ่างก็ไม่ย่อท้อ เขาซัดกระบวนท่ากระบี่ใส่อย่างต่อเนื่อง จนในที่สุดรอยแตกก็ปรากฏขึ้น
หยวนฉ่างดีใจสุดขีด การโจมตีของตนสามารถสร้างรอยร้าวบนเกราะกระดองเต่าได้ แต่เจี่ยนต๋าเช่าไม่ได้ร้อนรน เขานำยันต์แผ่นใหม่ออกมา
เจี่ยนต๋าเช่าถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก แล้วพูดว่า “คุณเฝ่ยให้ฉันมาเยอะ ค่อย ๆ ละ พังแล้วฉันจะได้เอาอันใหม่ออกมา”
หยวนฉ่างกำกระบี่ในมือแน่น สีหน้าบิดเบี้ยว
ตอนนี้พลังยันต์คุ้มภัยเพิ่งเสียหายไปเพียงสองในสิบส่วน แต่เขากลับเหนื่อยแทบขาดใจ!
เฝ่ยไป๋ลู่นี่คือใครกัน?
เขาคิดไม่ตกมาสักพักแล้ว
ทันใดนั้น สายลมก็พัดพาไอชั่วร้ายมา
ผู้มาใหม่คือผู้หญิงร่างสูงเย้ายวน เธอปรากฏตัวข้างกายหยวนฉ่าง
หยวนฉ่างสะดุ้ง และพูดด้วยความเคารพ “อาจารย์ ทำไมคุณถึงมาที่นี่”
สีหน้าที่กำลังพึงพอใจของเจี่ยนต๋าเช่าพลันแข็งทื่อ
หัวหน้าใหญ่มาแล้วหรือ? แบบนี้ยันต์คุ้มภัยจะยังได้ผลไหมนะ?
สีหน้าของเวินสือเหนียนยังคงไม่เปลี่ยนแปลง น้ำเสียงยามพูดของเขาเย็นยะเยือก”พอรุ่นเล็กสู้ไม่ได้ ก็เลยส่งรุ่นใหญ่มาว่างั้น?”
หยวนฉ่างพลันอับอายอย่างบอกไม่ถูก เขาไม่กล้าสู้หน้ากับเหวินชิงหย่าแล้ว
เขาสาบานว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ แต่กลับกลายเป็นว่าแม้แต่เกราะกระดองเต่าก็ยังทำลายไม่ได้!
รุ่นใหญ่? อย่างเธอนี่แก่แล้วเรอะ?
คิ้วเหวินชิงหย่าขมวดมุ่น แววตาของเธอแฝงไปด้วยไอสังหาร เธออยากจะฉีกเวินสือเหนียนให้เป็นชิ้น ๆ เสียเดี๋ยวนี้