เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง - บทที่ 220 สามแสน รวมบริการหลังการขาย
บทที่ 220 สามแสน รวมบริการหลังการขาย
ณ บ้านตระกูลน่า
หลังจากเคลียร์เรื่องสำคัญเสร็จแล้ว น่าเหว่ยจื้อก็เห็นเฝ่ยไป๋ลู่กับฉีเหลียนหยงจ่างคุยกันจบพอดี
น่าเหว่ยจื้อยืนขึ้น และถามอย่างเป็นกังวล “อาจารย์เฝ่ย ลูกสาวของผมเป็นยังไงบ้าง? ถึงเธอจะสุขภาพไม่ดี แต่เราก็เลี้ยงดูเธอมาอย่างประคบประหงม แล้วจู่ ๆ เธอจะป่วยหนักได้ยังไง? แล้วเธอจะเป็นอีกไหม?”
“มีคนวางยาพิษเธอ” เฝ่ยไป๋ลู่ไม่ได้พูดถึงเม็ดบัว แค่กุสาเหตุอื่นขึ้นมา
จากนั้นเธอก็มองไปที่น่าหงเฟย
พอคิดดูแล้ว เม็ดบัวนี่น่าจะเกี่ยวข้องกับเฝ่ยชิงรั่วไม่น้อย และเฝ่ยชิงรั่วก็ติดต่อครอบครัวน่าผ่านทางน่าหงเฟย
“เกิดอะไรขึ้น?!” น่าเหว่ยจื้อมองน่าหงเฟย
หน้าของน่าหงเฟยถอดสี เขาก้มหน้าลง เอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจ “พ่อ พ่อก็รู้ว่าเฝ่ยชิงรั่วเคยทำเสน่ห์ใส่ผม แล้วผมก็เคยพาเธอไปเจอหยางหยาง บางทีอาจจะ…”
อาจจะอะไร น่าหงเฟยก็พูดไม่ออกแล้ว
เขาทำให้พี่ชายคนโตถูกผีดิบกัด แล้วยังทำให้น้องสาวถูกวางยา ไม่แปลกหากครอบครัวน่าจะไม่ต้อนรับ และมีสิทธิ์เกลียดเขาด้วย
ที่นี่น่ากลัวเกินไปแล้ว เขาเหมาะกับการอยู่ต่างประเทศมากกว่าจริง ๆ!
น่าเหว่ยจื้อ “…” ไอ้ลูกไม่รักดี!
เฝ่ยไป๋ลู่กลอกตาครู่หนึ่ง เธอพลิกฝ่ามือ ยันต์แผ่นหนึ่งปรากฏบนมือดุจหยก “ฉันเห็นว่าบ้านหลังนี้เต็มไปด้วยพลังชั่วร้าย พวกคุณลองเสริมมงคลให้บ้านด้วยยันต์สงบสุขดีไหม?”
ในเมื่อเจอลูกค้ามือเติบ เธอก็ต้องรีบขายของสิ
เฝ่ยไป๋ลู่กล่าวเสริม “ชิ้นละสามแสน รวมบริการหลังการขายแล้ว”
เธอมองไปที่ยาเม็ดนั้น ครั้นฉีเหลียนหยงจ่างได้ยินราคา เขาก็แทบจะขว้างแจกันใส่หน้าหญฺงสาว โก่งราคากันเกินไปแล้ว คนโง่เท่านั้นแหละที่จะซื้อ!
แต่แล้ว น่าเหว่ยจื้อก็โบกมือ “ผมเหมาหมด!”
ไม่ว่ายันต์จะมีมูลค่าสามแสนหยวนหรือเท่าไหร่ก็ช่าง สำคัญคือบริการหลังการขายของอาจารย์เฝ่ยต้องคุ้มค่าแน่! เท่ากับเงินไม่ได้สูญเปล่า!
อาจารย์ฉีเหลียนคิดในใจ หาเงินกับคนโง่นี่ง่ายจริง ๆ…
สำหรับเฝ่ยไป๋ลู่ นี่เป็นการหารายได้ที่สูงมาก และน่าเหว่ยจื้อดูจะสังเกตเห็นว่าเธอกำลังขาดแคลนเงิน เขาจึงเสนอว่า “อาจารย์เฝ่ย คุณวางแผนจะทำอะไรอยู่หรือเปล่า ในเมื่อคุณคือคนที่ช่วยพวกเรา และครอบครัวน่าของเรามีอิทธิพลในเมืองเจียง บางทีเราอาจจะช่วยคุณได้”
เฝ่ยไป๋ลู่บอก “ฉันต้องการซื้อบ้านถัดจากบ้านพักบนภูเขา”
ถัดจากบ้านพักบนภูเขา… อยู่ติดกับคุณชายสามเวินไม่ใช่เหรอ?
น่าเหว่ยจื้อขมวดคิ้ว ก่อนจะผ่อนคลายลงอีกครั้ง “ให้ผมช่วยคุณหาเถอะ”
ทันใดสีหน้าของเฝ่ยไป๋ลู่เปลี่ยนไป ตอนนี้เธอสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นทางฝั่งเวินสือเหนียน เธอต้องรีบกลับไปที่เกาะเผิงไหลแล้ว
“ฉันมีอย่างอื่นต้องทำ ขอตัวก่อน”
“นี่ อย่าเพิ่งไป! คุณให้อะไรผมมา แล้วทำไมคุณถึงอยากให้ผมมอบให้อาจารย์ล่ะ? ผมจะไม่ช่วยคุณจนกว่าคุณจะบอกให้ชัดเจน!” เมื่อเห็นว่าเฝ่ยไป๋ลู่กำลังจะจากไป ฉีเหลียนหยงจ่างก็ตะโกนขึ้น
“ก็แล้วแต่คุณ” เฝ่ยไป๋ลู่ไม่ต้องการเสียเวลากับเขา และรีบจากไป
คิ้วของฉีเหลียนหยงจ่างขมวดแน่น
น่าหงเฟยไม่อาจแสร้งทำเป็นหมางเมินอีกฝ่ายได้ เขากระแอมไอพลางพูดว่า “อาจารย์ฉีเหลียน ถึงคุณเฝ่ยจะยังเด็ก แต่เธอก็มีความสามารถมาก เธอไม่เคยทำอะไรที่ไร้ประโยชน์ ทางที่ดีเราควรฟังเธอ”
ถ้าไม่ฟังผู้หญิงคนนี้ ก็เท่ากับการตบหน้าตัวเอง!
แค่นึกถึงเรื่องการรักษาเมื่อครู่ น่าหงเฟยก็รู้สึกเจ็บจี๊ดที่ใบหน้าแล้ว
ฟังเธอ? เธอเป็นใคร? และฉันเป็นใคร? ทั้งหมดนี้เป็นเพราะความมีน้ำใจของเขาต่างหาก!
เมื่อฉีเหลียนหยงจ่างเห็นว่าครอบครัวน่าเคารพเฝ่ยไป๋ลู่มากจนละเลยตัวเอง ฉีเหลียนหยงจ่างก็อดไม่ได้ที่จะสบถ ครอบครัวน่าประมาทเกินไป!
ส่วนเฝ่ยไป๋ลู่ เธอก็เหมือนแมวตาบอดที่ไปเจอหนูที่ตายแล้ว อีกฝ่ายแค่บังเอิญรักษาโรคของหยางหยางได้ แต่ฝีมือของเธอยังต้องลับคมอีกมาก!
ฉีเหลียนเหลือบมองยันต์ในมือน่าหงเฟย “ขอผมสักแผ่นได้ไหม?”
เขาไม่เชื่อว่ากระดาษยันต์นี้จะมีมูลค่าถึงสามแสนหยวนต่อชิ้น!
น่าหงเฟยพยายามสะกดกลั้นความเสียดาย ก่อนมอบยันต์สองแผ่นให้ฉีเหลียนหยงจ่างอย่างหดหู่ใจ
“นี่คือยาชำระล้างกระดูก ผมไม่เอาเปรียบคุณหรอก” ฉีเหลียนหยงจ่างหยิบขวดยาออกมา
เครื่องรางของอาจารย์เฝ่ยประเมินค่าไม่ได้ หากเขาสามารถป้องกันอาการบาดเจ็บได้ ยาชำระกระดูกจะมีประโยชน์อะไร? แต่น่าหงเฟยยังกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “ขอบคุณ…”
สีหน้านั่นมันอะไรกัน? ยาของเขาไม่ดีเท่ายันต์กันผีพวกนี้เรอะ? มือของฉีเหลียนหยงจ่างที่ถือยันต์สั่นเทาด้วยความโกรธ และเขาตัดสินใจว่าจะไม่มาที่บ้านตระกูลน่าอีก
……
เฝ่ยไป๋ลู่รีบกลับไปที่เกาะเผิงไหล แต่เธอก็ถูกชายชุดดำกลุ่มหนึ่งขวางทาง
เป็นคนจากลัทธิดอกบัวศักดิ์สิทธิ์อีกแล้ว!
สีหน้าเฝ่ยไป๋ลู่เย็นชา คีบยันต์ไว้ระหว่างปลายนิ้ว สู้พัวพันมาตลอดทาง
อีกด้านหนึ่ง
“เวินสือเหนียน ในเมื่อคุณกำลังจะตาย ฉันจะให้คุณสั่งเสียหน่อยแล้วกัน แต่จงคิดให้ดี ไม่เช่นนั้นละก็…”
น้ำเสียงของเหวินชิงหย่าฟังดูชั่วร้ายไม่น้อย
ทั้งสองมองเห็นโครงหน้างามได้รูปของเหวินชิงหย่าผ่านผ้าปิดหน้าผืนบาง ดวงตาของเธอใสกระจ่างดุจสายธารในสารทฤดู แต่เจี่ยนต๋าเช่าก็อดตัวสั่นเทิ้มไม่ได้
อสรพิษ!
ยิ่งสวยก็ยิ่งอันตราย!
‘คำสั่งเสียอย่างนั้นหรือ?’ เวินสือเหนียนที่ไม่เคยคิดเช่นนั้น เขาประสานมือไว้ตรงหน้า มองตรงไปยังเหวินชิงหย่า และพูดว่า “ผมรู้จักตัวตนของคุณดี”
“เฝ่ยมาซ่อนตัวแม่ผู้ให้กำเนิดของลูกสาวนอกสมรสไว้ที่หมู่บ้านปินหู โดยไม่บอกครอบครัวเฝ่ยว่าหล่อนยังมีชีวิตอยู่ ได้ยินมาว่าอนุภรรยาชอบสวมสร้อยคอมากที่สุด”
ชายหนุ่มไม่พูดว่าตรวจสอบไม่ได้ ซ้ำยังรู้ว่าตัวตนของเหวินชิงหย่าเกี่ยวข้องกับโลกผู้ฝึกตนด้วย
อีกทั้งหล่อนยังเป็นธิดาดอกบัวที่เฝ่ยไป๋ลู่ตามหา
เวินสือเหนียนได้ยินหยวนฉ่างเรียกเธอว่าอาจารย์ชัดแจ๋ว
“คุณกำลังสอบสวนฉันอยู่หรือยังไง?” สีหน้าของเหวินชิงหย่าเผยแววลำบากใจเล็กน้อย
สัมผัสของสร้อยคอบนคอแจ่มชัด
หลังได้รับข่าวจากเวินเจี้ยนหยวน เธอก็รีบมาที่เกาะเผิงไหล จนลืมเปลี่ยนเสื้อผ้า กระนั้นก็ไม่คาดคิดว่าจะโดนเวินสือเหนียนจับได้
ในเมื่อล่วงรู้ตัวตนของเธอแล้ว ก็ยิ่งเก็บเขาไว้ไม่ได้เด็ดขาด!
ดวงตาของเหวินชิงหย่าเปล่งประกาย พริบตาก็พุ่งตรงเข้าใส่เวินสือเหนียนพร้อมจิตสังหาร
ช่วงเวลาเดียวกัน หยวนฉ่างยกกระบี่ขึ้นโจมตี “อาจารย์ ผมช่วยเอง!”
ทั้งสองโจมตีจากซ้านขวา เหวินชิงหย่าผู้เปี่ยมไปด้วยจิตสังหารโจมตีสุดแรง ส่งผลให้เกราะทรงกระดองเต๋าทลายลงทีละน้อย
เมื่อเห็นจำนวนแผ่นยันต์ที่ลดลง เหงื่อเย็นก็ไหลลงมาจากหน้าผากของเจี่ยนต๋าเช่า
คุณเฝ่ย รีบมาเถอะครับ!
“ประสิทธิภาพยันต์คุ้มภัยของเฝ่ยไป๋ลู่ได้ผลดีจริง ๆ แต่พอเจอพลังที่แกร่งกว่า มันก็แค่นั้น!” เหวินชิงหย่าคร้านจะเล่นต่อสู้เต็มที
ไม่รู้ว่าเธอใช้วิชาลับใด พริบตาลมก็พัดพาพลังชั่วร้ายมา เจี่ยนต๋าเช่าแทบจะยืนไม่อยู่ ทันใดนั้น ภาพลวงตาของพ่อแม่กับแฟนสาวก็ปรากฏตัวตรงหน้า พร้อมอ้าแขน และตะโกนเรียกเขา
“ลูกเอ๋ย มานี่ มาหาเรา…”
“ต๋าเช่า ฉันคิดถึงคุณ คุณไม่ดีใจเหรอที่เราได้เจอกันแล้ว ทำไมถึงยังไม่รีบมาอีก?”
ดวงตาของเจี่ยนต๋าเช่าเลื่อนลอย สองขาก้าวไปข้างหน้า ยันต์ในมือหลุดปลิวไป
หยวนฉ่างแค่นหัวเราะเสียงเย็น พุ่งตัวมาข้างหน้า
ถ้าเป็นตอนนี้การโจมตีของเขาจะต้องผ่าเจี่ยนต๋าเช่าออกเป็นสองส่วนได้แน่!
เคร้ง!
ทว่ากลับมีบางสิ่งพุ่งมาสกัดกระบี่ยาวของหยวนฉ่างไว้
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
YOU MAY ALSO LIKE
