เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3003 สามปีศาจแห่งแม่น้ำมรกต / ตอนที่ 3004 ตัดขาด
ตอนที่ 3003 สามปีศาจแห่งแม่น้ำมรกต
เถ้าแก่ได้ยินก็หน้าซีด เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว รีบโบกมือปฏิเสธ “นี่มันไม่เกี่ยวกับพวกข้านะ! นะ นี่มัน…”
“หวันเหยียนสิบสาม เจ้าไม่ต้องฝืนแล้ว ยานี้ข้าหามาให้เจ้าเป็นพิเศษเชียวนะ! ฮ่าๆ เป็นอย่างไรบ้าง อาหารโต๊ะนี้ถูกปากเจ้าหรือไม่”
ชายฉกรรจ์สิบกว่าคนเดินออกมาพร้อมกับรังสีอำมหิต มือข้างหนึ่งถือดาบใหญ่ตบกลางฝ่ามืออีกข้าง ยิ้มอย่างชั่วร้ายขณะมองหน้าหวันเหยียนสิบสาม
“พวกเจ้า!” หวันเหยียนสิบสามหรี่ตา เขาผลักเถ้าแก่ออก ก่อนจะสาวเท้ายาวๆ ออกไป “พวกเจ้ากล้าเล่นงานข้าอย่างนั้นหรือ! รนหาที่ตายใช่หรือไม่!”
“ฮ่าๆๆๆๆๆๆ!” คนที่เป็นหัวหน้าแหงนหน้าหัวเราะเสียงดัง จ้องเขาด้วยสายตาเดือดดาล “รนหายที่ตาย? วันนี้พวกข้ามาส่งเจ้าต่างหาก! เจ้าคงไม่คิดว่าตัดแขนข้าข้างหนึ่งแล้วข้าจะปล่อยเจ จ้าไปง่ายๆ หรอกนะ? ไม่มีทาง!”
เฟิ่งจิ่วมองคนคนนั้น นางเพิ่งสังเกตเห็นว่าคนคนนั้นใช้เสื้อคลุมสีดำคลุมไว้ข้างหนึ่ง แขนข้างขวากลับว่างเปล่า กอปรกับเห็นไอสังหารและความเคียดแค้นในดวงตาของคนคนนี้ เฟิ่งจ จิ่วเข้าใจในทันที นางว่าแล้วเชียวว่าต้องจ้องเล่นงานหวันเหยียนสิบสามอยู่เป็นแน่
“อย่างพวกเจ้าน่ะหรือคิดจะฆ่าข้า? เฮอะ! ช่างไม่ดูกำลังตนเสียเลย!” หวันเหยียนสิบสามแค่นเสียง เหลือบมองพวกเขาด้วยหางตา แม้ว่าอีกฝ่ายจะมีกันสิบกว่าคน แต่ในสายตาของเขาก็ไม ม่นับว่าเป็นอะไรเลย แม้จะมาเพิ่มอีกกี่คนเขาก็ไม่กลัว!
“เช่นนั้นหรือ” ชายคนนั้นยักคิ้ว ก่อนจะโบกมือส่งสัญญาณ ไม่นานก็มีเงาสามร่างล้อมพวกเขาเอาไว้
หวันเหยียนสิบสามหันไปมองสามคนนั้น เห็นว่าเป็นชายชราอายุหกสิบกว่าปีคนหนึ่ง เส้นผมสีขาวเทายุ่งเหยิง ร่างกายผอมแห้งค้อมต่ำเล็กน้อย ในมือถือไม้เท้ารูปหัวกะโหลก ด้ามไม้เท้า เป็นสีขาวเหมือนกระดูก และตรงปลายเป็นหัวกะโหลกขนาดเท่ากำปั้น
อีกคนเป็นชายคนหนึ่งรูปร่างกำยำกว่าคนทั่วไป ในมือถือเหล็กกลมสีดำยาวๆ ไว้หนึ่งท่อน เขาสวมชุดสีเทา ขากางเกงข้างหนึ่งยาวข้างหนึ่งสั้น ยามฉีกปากยิ้มเผยรอยยิ้มซื่อๆ ออกม มา ทว่านั่นกลับทำให้เกิดความรู้สึกเย็นวาบ ชวนขนลุก
คนสุดท้ายเป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวย สวมกระโปรงไหมสีดำ เส้นผมสยายลงมาบดบังใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง นางใช้มือข้างหนึ่งม้วนปอยผมเล่น มือที่ขาวเนียนดุจหยกนั่นสะดุดตายิ่งนัก ยิ่งเมื่อ อนิ้วมือของนางไล้ผ่านเนินอกเหมือนไม่ได้ตั้งใจ ยิ่งทำให้ผู้พบเห็นหัวใจเต็นเร็ว
แต่ทว่า เล็บของนางนั้นกลับเป็นสีดำ นิ้วมือที่ขาวเนียนดุจหยกดูขัดกับเล็บสีดำอย่างเห็นได้ชัด ทำให้อาการใจเต้นก่อนหน้าหายวับไปในทันที เหลือแต่ความระแวดระวังเท่านั้น
หวันเหยียนสิบสามเห็นสามคนนั้นก็หน้าเปลี่ยนสีไปในทันที สีหน้าของเขาแลดูเคร่งเครียดขึ้นมา “สามปีศาจแห่งแม่น้ำมรกต!”
“โอ้ นึกไม่ถึงว่าพ่อหนุ่มอย่างเจ้าจะตาดี แวบเดียวก็ดูออกว่าพวกข้าสามพี่น้องเป็นใครแล้ว” หญิงงามชุดดำหัวเราะเสียงแหลม เมื่อนางหัวเราะทำให้เนินอกอันสมบูรณ์ขยับขึ้นลง เนีย ยนขาวดุจหิมะ ชุดกระโปรงผ้าไหมสีดำ ดูน่าเย้ายวนอย่างยิ่ง แต่กลับแฝงไว้ด้วยอันตรายถึงชีวิต
เฟิ่งจิ่วนั่งจิบสุรา นัยน์ตาสุกใสกวาดสำรวจสามคนนั้น ก่อนจะหันไปถามหวันเหยียนสิบสาม “สามปีศาจแห่งแม่น้ำมรกตเป็นใครมาจากไหน เหตุใดท่านต้องจ้องพวกเขาอย่างนี้ด้วย”
หวันเหยียนสิบสามหันไปมองนาง เห็นนางนั่งดื่มสุรามองเหตุการณ์อยู่ข้างๆ อย่างไม่เดือดเนื้อร้อนใจ ก็สีหน้าดำทะมึนไปในทันที
………………………………….
ตอนที่ 3004 ตัดขาด
“เจ้ายังจะดื่มอีก ยังไม่รีบมาทางนี้!”
แม่หนูน้อยนี่ ไม่รู้จักกลัวอันตรายบ้างเลยหรืออย่างไร? หากมีแค่พวกคนข้างนอกนั่นก็แล้วไป แต่นี่มีสามปีศาจแห่งแม่น้ำมรกตด้วย ถ้าเขาต้องปกป้องแม่หนูน้อยคนนี้อีก เรื่องราวคงจะ ะยุ่งยากขึ้นมาบ้างแล้ว
“ท่านสู้พวกเขาได้กระมัง?” เฟิ่งจิ่วถาม
“หากไม่มีเจ้ามาด้วย ข้าคนเดียวก็ไม่มีปัญหาหรอก แค่พวกนั้นทำอะไรข้าไม่ได้หรอก” หวันเหยียนสิบสามว่า สิ้นเสียง ก็เหลือบมองนางแวบหนึ่ง กล่าวว่า “ตอนนี้รู้หรือยังว่าเหตุใดข้า าจึงไม่อยากพาเจ้ามาด้วย”
เฟิ่งจิ่วเอ่ยยิ้มๆ “ดูจากที่ท่านสูญเสียกลิ่นอายพลังวิญญาณหน้ามืดตาลายเมื่อกี้น่ะหรือ?”
ได้ยินอย่างนั้น หวันเหยียนสิบสามเบนสายตาออกไปอย่างกระอักกระอ่วน หากไม่ใช่ว่าบังเอิญมีเฟิ่งจิ่วอยู่ด้วย เกรงว่าเขากินยาพวกนั้นเข้าไปก็คงทำได้แค่นอนรอให้คนพวกนั้นฆ่าแล้ว ว จะว่าไป เขายังต้องขอบคุณนางด้วยซ้ำ?
นึกมาถึงตรงนี้ มุมปากของเขากระตุกเบาๆ ก่อนจะบอกนางว่า “เจ้านั่งอยู่ที่มุมนี้เถอะ! อย่าเดินเพ่นพ่าน ข้าจัดการพวกนั้นก่อนแล้วค่อยว่ากัน” ขณะเอ่ย เขาใช้สองมือวาดตราโบราณ ที่ดูซับซ้อนขึ้นมาตรงหน้า สร้างเกราะป้องกันไว้ให้นางตรงนี้
เฟิ่งจิ่วสายตาไหวระริก เกราะป้องกันหรือ! ดูแล้วเหมือนจะแข็งแรงมากเสียด้วย เพียงแต่เหตุใดต้องสร้างเกราะป้องกันให้นางด้วย? ใช่ว่านางจะสู้ไม่ได้เสียหน่อย
ขณะกำลังคิด ก็เห็นหวันเหยียนสิบสามสอดสิบนิ้วเข้าด้วยกัน จากนั้นธงเล็กๆ สีแดงผืนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ ผู้คนในหอสุราพอเห็นท่าไม่ดีก็รีบหนีออกไปแต่แรกแล้ว เหลือแต่ เสี่ยวเอ้อร์ที่ถูกเถ้าแก่ลากไปที่มุมหนึ่งของร้านทั้งที่ยังหมดสติ รวมถึงเถ้าแก่ที่กำลังซ่อนตัวพลางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้
หอสุราของเขา! เขาอยากจะบอกพวกนั้นให้ออกไปสู้ข้างนอก แต่ก็กลัวว่าพูดไปแล้วจะถูกฆ่า
“ได้ยินมานานว่าหวันเหยียนสิบสามจากตระกูลหวันเหยียนอาศัยธงห้าฝ่ามือท่องแผ่นดินตงต้าโจวไปทั่ว ภูตผีปีศาจเจอยังต้องหลบเลี่ยง วันนี้พวกข้ากลับอยากเห็นความสามารถนั้นของเจ้า ากับตาสักครั้ง!”
ตาเฒ่าที่ถือไม้เท้าหัวกะโหลกเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ เห็นเขาถือไม้เท้าหัวกะโหลกปักลงบนพื้น กระแสพลังที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่ากระจายออกไปโดยมีไม้เท้านั่นเป็นศูนย์กลา าง
ไอเย็นเยียบขุมหนึ่งแผ่ปกคลุมหอสุราแห่งนี้พร้อมกับกลิ่นอายสีดำ ราวกับร่ายเขตอาคมตัดขาดหอสุราแห่งนี้ออกจากโลกภายนอกอย่างไรอย่างนั้น กระแสพลังที่พลุ่งพล่านอยู่ในอากาศแปรเ เปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือก ไอเย็นปั่นป่วนไปทั่วบริเวณ แสงสว่างมืดสลัว อากาศหนาวเหน็บ รวมถึงดวงวิญญาณมากมายที่ลอยไปลอยมา ให้ความรู้สึกราวกับเดินลงไปในขุมนรกก็ไม่ปาน
เฟิ่งจิ่วที่ถูกเกราะป้องกันคุ้มกันนั่งดื่มสุราอยู่ตรงมุมร้าน นางเห็นหอสุราแห่งนี้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จึงหันไปมองชายชราแวบหนึ่ง พบว่าดวงวิญญาณสีขาวนับไม่ถ้วนพรั่งพรูออ อกมาจากปากและดวงตาสองข้างของหัวกะโหลกบนไม้เท้าของเขา
ดวงวิญญาณสีขาวที่ล่องลอยอยู่เหล่านั้น บ้างก็กรีดร้องอย่างคลุ้มคลั่ง บ้างก็ก้มหน้าก้มตาในสภาพเส้นผมยุ่งเหยิง เสียงโหยหวนดังกระทบโสตประสาท ส่งผลให้จิตใจสับสนว้าวุ่น
นางขมวดคิ้วเล็กน้อย สงบสติอารมณ์ ก่อนจะวางถ้วยสุราในมือลงเงียบๆ
ธงเล็กๆ สีแดงสองผืนในมือหวันเหยียนสิบสามโบกสะบัด เปลวไฟสีแดงลุกโชนในพริบตา แผดเผาดวงวิญญาณที่พุ่งเข้ามาโจมตีจนมอดไหม้ กระแสพลังอันแข็งแกร่งป่วนพล่านดังหึ่งๆ นางเห็นหวั นเหยียนสิบสามขยับฝีเท้า ขับไล่ไอเย็นในหอสุราแห่งนี้ รวมถึงดวงวิญญาณที่ขวักไขว่อยู่ทั่วบริเวณเหล่านั้น
YOU MAY ALSO LIKE
