เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3027 วรยุทธ์ต่ำที่สุด / ตอนที่ 3028 ข่าวคราว
ตอนที่ 3027 วรยุทธ์ต่ำที่สุด
“เกร๊ง!”
นางดึงนักพรตเฉินออกไป และตั้งรับการโจมตีด้วยกระบี่คมพยับในมือ กระบี่สองเล่มปะทะกัน ส่งเสียงเล็กแหลมเสียดแก้วหู ประกายไฟสว่างวาบบนคมกระบี่
ผู้ฝึกวิชามารที่สวมหน้ากากผีสีเขียวเมื่อเห็นกระบี่คมพยับในมือเฟิ่งจิ่ว นัยน์ตาเย็นชาพลันหดลงในทันใด “ภูตหมอเฟิ่งจิ่ว!”
เฟิ่งจิ่วหรี่ตา ก่อนจะผลักนักพรตเฉินออกไปอีกทาง ส่วนตนเองก็ดันกระบี่ไปข้างหน้า ขณะพลิกหมุนคมกระบี่ กลิ่นอายอันทรงพลังและแรงกดดันอันแข็งแกร่งก็แผ่ปกคลุมลงมา ทำให้ผู้ฝึกวิ ชามารคนนั้นถอยหลังกรูดไปอย่างแตกตื่น
“ชิ้ง!”
ประกายสีเขียวเส้นหนึ่งพาดผ่าน พลังกระบี่ฟาดฟันไปยังร่างของผู้ฝึกวิชามารระดับผู้อาวุโสเซียนคนนั้น เขาหลบไม่ทัน เสียงโอดครวญดังขึ้น ถูกพลังสายนั้นฟันแขนไปเต็มๆ กระแสพลัง งอันรุนแรงสายนั้นสร้างรอยแผลที่ลึกลงไปถึงกระดูก แขนข้างนั้นของเขาเกือบขาดออกจากไหล่
สู้กับผู้ฝึกวิชามารระดับผู้อาวุโสเซียนด้วยวรยุทธ์ระดับเซียนสวรรค์ขั้นสูงสุด แทบไม่ต่างอะไรจากผู้ใหญ่สู้กับเด็ก เฟิ่งจิ่วเป็นฝ่ายได้เปรียบโดยสมบูรณ์ นางพลิกกระบี่คมพยับในม มือ พลังกระบี่ฟาดฟันออกไป สังหารผู้ฝึกวิชามารสองคนที่พุ่งเข้ามาจากอีกด้าน ขณะเดียวกันก็สาวเท้าไปข้างหน้าอย่างแช่มช้า จ้องผู้ฝึกวิชามารที่สวมหน้ากากผีสีเขียวคนนั้น “เจ้ารู้ จักข้า? ข้าไม่รู้เลยว่าที่นี่ชื่อเสียงของข้าจะโด่งดังถึงเพียงนี้?”
นักพรตที่อยู่อีกด้านหนึ่งตะลึงตาค้างไปแล้ว เขารู้ว่าเฟิ่งจิ่ววรยุทธ์ไม่ได้อ่อนด้อยแอเลย แต่ก็นึกไม่ถึงว่าจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ สามารถหมุนควงกระบี่ในมือได้อย่างคล่องแคล่ว งดงามน่าประทับใจ วิชากระบี่นั่นไม่ได้ด้อยไปกว่าวิชากระบี่เริงรมย์เลย
หนำซ้ำ ผู้ฝึกวิชามารคนนั้นมีวรยุทธ์ระดับผู้อาวุโสเซียนเชียวนะ นึกไม่ถึงว่าต่อหน้าเฟิ่งจิ่วฝ่ายนั้นยังต้องร่นถอย ไม่มีกำลังแม้แต่จะต่อต้านด้วยซ้ำ หรือว่าพลังของเฟิ่งจิ่วจะไม ม่ได้อยู่แค่ระดับผู้อาวุโสเซียนแล้ว?
อีกอย่าง ผู้ฝึกวิชามารคนนั้นรู้จักเฟิ่งจิ่วหรือ? ภูตหมอเฟิ่งจิ่ว? เหตุใดต้องเป็นภูตหมอเฟิ่งจิ่ว? เขาไม่ใช่ศิษย์ของสำนักดาราครามเซียนหรอกหรือ?
ตอนนี้ไม่มีเวลาให้คิดมากนัก ผู้ฝึกวิชามารคนอื่นกำลังหันมาโจมตีเขาแล้ว เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้ฝึกวิชามารระดับผู้อาวุโสเซียนสองคนนั้น แต่กับพวกที่มีวรยุทธ์ด้อยกว่าพวกนี้ เขารับมือได้อย่างสบายๆ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรีบสะสางความคิดแล้วจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ตรงหน้า
ทว่า ครั้นเขาต่อสู้จนขยับมาอยู่ข้างหวันเหยียนสิบสาม ก็อดหันไปมองหวันเหยียนสิบสามไม่ได้ หวันเหยียนสิบสามสามารถสู้กับผู้ฝึกวิชามารระดับผู้อาวุโสเซียนได้เชียวหรือ? ที่แท ท้ในสามคนนี้ มีแค่เขาที่วรยุทธ์ต่ำที่สุดสินะ?
ครั้นนึกขึ้นได้ว่าเขาเป็นคนที่วรยุทธ์ต่ำที่สุด แต่กลับเดินนำหน้าตลอดการเดินทาง ซ้ำยังบอกว่าจะปกป้องพวกเขา ให้พวกเขาเดินตามหลังตนอีก เวลานี้จึงรู้สึกอึดอัดใจขึ้นมาทันที
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เฟิ่งจิ่วตวัดปลายกระบี่ ตัดเส้นเอ็นที่มือและเท้าของผู้ฝึกวิชามารคนนั้น จากนั้นก็ใช้กลิ่นอายพลังวิญญาณสกัดจุดลมปราณเขาเอาไว้ และลากเขากลับมา ในอีก ด้านหนึ่ง หวันเหยียนสิบสามสังหารผู้ฝึกวิชามารระดับผู้อาวุโสเซียนอีกคนในดาบเดียว ขณะเดียวกันก็สังหารผู้ฝึกวิชามารที่เหลือทั้งหมด ไม่เว้นแม้แต่คนเดียว
เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองศพที่เกลื่อนเต็มพื้น ก่อนหันไปมองเขา “ท่านลืมไปแล้วหรือว่าพวกเรามาตามหาคน?”
“เจ้าเหลือคนเป็นไว้คนหนึ่งแล้วไม่ใช่หรือ? เริ่มลงมือจากเขาก็พอแล้วนี่” หวันเหยียนสิบสามตอบ ก่อนหันไปมองผู้ฝึกวิชามารที่นอนนิ่งอยู่บนพื้น
ผู้ฝึกวิชามารคนนั้นถูกสกัดลมปราณ แม้จะอยากฆ่าตัวตายก็ทำไม่ได้ กรามล่างก็ถูกตัด ทำให้น้ำลายผสมเลือดไหลจากมุมปาก
เมื่อเห็นความโหดเหี้ยมของทั้งสอง นักพรตเฉินหนังตากระตุก สองคนนี้ลงมือทีก็ใช้กระบวนท่าสังหารเลย แม้แต่เจ้าคนที่รอดชีวิตก็ถูกตัดแขนขา ตัดกราม แม้จะบอกว่าศัตรูล้วนเป็นพรรค มาร แต่วิธีการเช่นนี้ก็ยังทำให้เขาขนลุกขนพองอยู่ดี
………………………………….
ตอนที่ 3028 ข่าวคราว
เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองผู้ฝึกวิชามารแวบหนึ่ง ไม่ได้ถามอะไรจากเขา แต่เดินไปทางหญิงสาวที่ถูกขังไว้ก่อน จากนั้นก็ปล่อยพวกนางออกมา
หญิงสาวเหล่านั้นแต่ละคนเอาแต่กอดกันกลม ไม่กล้าเข้าใกล้พวกเขา
“พวกเจ้าไม่ต้องกลัว พวกเราไม่ใช่คนเลว” หวันเหยียนสิบสามบอก เพียงแต่พอพูดประโยคนี้ออกไป กลับไม่ได้ทำให้หญิงสาวเหล่านั้นลดการระวังตัวลงเลย ตรงกันข้ามพวกนางกลับร้องไห้เสียงดั งขึ้นมา
“ร้องไห้ทำไมเล่า! ผู้หญิงนี่ปัญหาเยอะจริงๆ!” เขาพูดอย่างไม่สบอารมณ์ เห็นเฟิ่งจิ่วจ้องมาที่เขา จึงพึมพำเบาๆ ว่า “ข้าไม่ได้ว่าเจ้าเสียหน่อย”
เฟิ่งจิ่วมองเขาแวบหนึ่ง จากนั้นก็เดินเข้าไป พูดกับหญิงสาวเหล่านั้นว่า “พวกเราเป็นคนจากสำนักเซียน มาทำภารกิจที่นี่ พวกเจ้าไม่ต้องห่วง พวกเราจะส่งพวกเจ้ากลับบ้าน แต่ก่อนหน้า นั้น พวกเจ้าต้องตอบคำถามพวกเราก่อน”
ได้ฟังอย่างนั้น หนึ่งในพวกนางก็ถามขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ “คะ…คำถามอะไร?”
“พวกเจ้าเคยเห็นหญิงสาวหน้าตางดงามใส่ชุดสีแดงหรือไม่?” นางถาม
“เคย…เคยเห็น ข้าเห็นตั้งแต่ที่ถูกจับมาแรกๆ แล้ว หญิงชุดแดงคนนั้นสวยมาก แต่ถูกผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นรุมโจมตี ยังมีผู้ฝึกวิชามารคนหนึ่งที่แข็งแกร่งมากอีกด้วย นางบาดเจ็ บและหนีไป ผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นไล่ตามไป จากนั้นพวกข้าก็ไม่รู้ว่านางอยู่หรือตาย ตั้งแต่วันนั้นพวกข้าก็ไม่เห็นนางอีกเลย”
เฟิ่งจิ่วกับหวันเหยียนสิบสามมองหน้ากันแวบหนึ่ง ก่อนจะถามรายละเอียดต่อ สุดท้ายทั้งสองก็เดินไปหยุดยืนตรงหน้าผู้ฝึกวิชามารคนนั้น หวันเหยียนสิบสามกำหมัด พูดกับเฟิ่งจิ่วว่า “ข้าต่อยเขาให้ฟันร่วงก่อนก็แล้วกัน! จะได้ไม่ต้องกังวลว่าเขาจะกัดลิ้นตัวเองตาย”
“ดี” เฟิ่งจิ่วพยักหน้าอย่างเห็นด้วย หวันเหยียนสิบสามจึงเดินกำหมัดเข้าไปต่อยปากผู้ฝึกวิชามารคนนั้นเต็มแรง
เสียงกรีดร้องดังขึ้น ฟันของผู้ฝึกวิชามารร่วงหมดปาก เลือดไหลกลบปาก สภาพน่าเวทนาจนไม่อาจทนมอง
นักพรตเฉินส่ายหัว คิดในใจว่า ‘โหดร้ายเกินไปแล้ว สองคนนี้โหดร้ายเกินไปแล้ว’
หวันเหยียนสิบสามจับคางของผู้ฝึกวิชามาร ก่อนจะถามว่า “บอกมา! หญิงชุดแดงคนนั้นอยู่ที่ไหน?”
ผู้ฝึกวิชามารคนนั้นกระอักเลือดที่อมไว้เต็มปาก รู้สึกได้ถึงช่องปากที่โล่งเปล่า ร่างกายไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ กลิ่นอายพลังวิญญาณก็ถูกสกัด แม้แต่ฟันก็ร่วงหมดปาก เรียกได้ว ว่าสภาพตอนนี้เป็นตายเท่ากัน
เขาอดทน จ้องพวกเขาทั้งสองด้วยสายตาอาฆาต ปิดปากแน่นไม่ยอมพูดอะไรสักคำ
“ไม่พูดใช่หรือไม่? ข้ามีวิธีทำให้เจ้าเปิดปากสารภาพ!” หวันเหยียนสิบสามแค่นเสียง เดินเข้ามาคว้าร่างของเขาขึ้น ยื่นมือแทงเข้าไปในกระดูกสันหลังของเขา จากนั้นก็ขยับฝ่ามือไปมา ช ชั่วขณะนั้น เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดแสนสาหัสดังลั่นป่า
“อ๊าก…”
“จะพูดหรือไม่พูด!” หวันเหยียนสิบสามยืนอยู่ข้างๆ ดูผู้ฝึกวิชามารคนนั้นกรีดร้อง และขดตัวเป็นวงกลม
เฟิ่งจิ่วยืนมองอยู่ด้านหนึ่ง นึกไม่ถึงว่าพอถึงเวลาสอบปากคำ วิธีการของเขาก็โหดเหี้ยมไม่น้อย การบีบเส้นเอ็นในร่างกายของคนและเคลื่อนย้ายตำแหน่งของมันอย่างนี้ สามารถสร้างความเ เจ็บปวดที่ลึกไปถึงกระดูก เรียกว่าเจ็บจนร้องขอความตายเลยทีเดียว คนทั่วไปไม่อาจรับไหว เดาว่าผู้ฝึกวิชามารคนนี้ทนได้ไม่นานก็น่าจะยอมเปิดปากแล้ว
“ขะ…ข้าพูด ข้าพูดแล้ว” ผู้ฝึกวิชามารพูดด้วยเสียงสั่นๆ “ขอแค่เจ้าให้ข้าตายสบายเท่านั้น”
“ว่ามา!” หวันเหยียนสิบสามยืนกอดอกจ้องอยู่ตรงหน้าผู้ฝึกวิชามาร รอฟังเขาพูด
“หญิงชุดแดงคนนั้นถูก…ถูกค่ายกลป้องกันของสำนักมารเราทำร้าย พวกข้าไล่ตามนางไปถึงป่าลึก ระหว่างสู้กัน นาง…”