เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3039 หอหญิงงาม ตอนที่ 3040 หญิงงามชุดแดง
ตอนที่ 3039 หอหญิงงาม
“ผ่อนคลายอย่างไร?” เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองเขา เห็นเขาทำท่ามีลับลมคมใน จึงอดสงสัยไม่ได้
หวันเหยียนสิบสามขยับตัวเข้ามาใกล้ ตั้งใจจะโอบไหล่นาง แต่กลับนึกขึ้นได้ว่านางเป็นหญิงจึงหดมือกลับ จ้องหน้านางแปลกๆ “นี่แค่ไม่กี่วันเอง ข้ากลับลืมไปแล้วว่าเจ้าเป็นหญิง ”
ครั้นเอ่ยประโยคนี้ออกไป พวกคนที่กำลังประคับประคองกันอยู่ข้างหลังได้ยินเข้าก็ตะลึงไป ก่อนจะหันไปมองเงาร่างสีเขียวโดยไม่ได้นัดหมายอย่างตะลึงพรึงเพริด คนคนนี้เป็นหญิง?
เฟิ่งจิ่วมองเขาแวบหนึ่ง บอกว่า “ตลอดทางนี้ข้าก็ไม่ได้รู้สึกว่าท่านเห็นข้าเป็นผู้หญิง”
“ฮะๆ ก็ใครให้เจ้าเก่งกาจเกินไปเล่า เก่งเกินจนไม่เหมือนผู้หญิง!” หวันเหยียนสิบสามยิ้มกว้าง “ช่างเถอะ ตอนแรกตั้งใจว่าจะพาเจ้าไปเปิดโลกกว้างเสียหน่อย ดูท่าทางข้าคงต้องไปคนเดียว วแล้ว”
“หอนางโลม?”
“อะไรนะ?” หวันเหยียนสิบสามชำเลืองมองนาง “หอนางโลม? สถานที่แบบนั้นเจ้าคิดว่าข้าจะไปหรือ? ที่นั่นคือที่ที่คนไม่มีฐานะเขาไปกัน ตอนนี้คนมีฐานะเขาไปที่หอหญิงงามกันทั้งนั้น”
นางอึ้งเล็กน้อย “ท่านเคยไปหรือ? ในเมืองนี้มีรึ?”
“หอหญิงงามมีทุกเมืองนั่นแหละ ที่ไหนมีเมือง ที่นั่นก็มีหอหญิงงาม แล้วเจ้าคิดว่าที่นี่จะไม่มีหรือ” หวันเหยียนสิบสามหัวเราะเสียงดัง ก่อนยักคิ้วหลิ่วตาให้นาง “อีกอย่าง หญิงงามใน นนั้นแต่ละคนล้วนมีความโดดเด่นเฉพาะตัว แต่กลับไม่เลือกปฏิบัติต่อแขก แต่ละคนมีความสามารถที่ยอดเยี่ยม เป็นอย่างไร? สนใจหรือไม่? ข้าพาเจ้าไปดูดีหรือไม่?”
เฟิ่งจิ่วหันไปพูดกับคนข้างหลัง “พวกเจ้าหาโรงเตี๊ยมพักผ่อนเถอะ!”
“ขอรับ / เจ้าค่ะ”
พวกเขารับคำ ก่อนจะครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “อาวุโส พวกเราจะไปพักที่โรงเตี๊ยมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองนี้ หากผู้อาวุโสทั้งสองกลับมา ก็ไปหาพวกข้าที่นั่นเถอะ! พวกเราจะเปิดห้อง งไว้ให้อาวุโสทั้งสอง”
“ได้”
เฟิ่งจิ่วรับคำ จากนั้นก็ตามหวันเหยียนสิบสามไปสอบถามที่ตั้งของหอหญิงงาม ด้านหลังนาง มีเสือร้ายที่เหมือนแมวน้อยสองตัวเดินตามมาติดๆ ท่าทางน่ารักนั่น ดึงดูดให้เหล่าหญิงสาวบน นถนนใหญ่หันมามอง
ทั้งสองสอบถามจนรู้ว่าหอหญิงงามตั้งอยู่ที่ไหน ตอนที่ถูกพาตัวเข้าไป หวันเหยียนสิบสามหันไปมองเฟิ่งจิ่วอย่างเอาใจ “ไป จ่ายเงินค่าเข้าหอหญิงงาม”
“ให้สตรีจ่ายเงินให้ ท่านก็ช่างไม่อายเลยจริงๆ” แม้จะพูดอย่างนี้ แต่นางก็ยังตามคนคนนั้นไปจ่ายเงินข้างใน
หวันเหยียนสิบสามเดินตามหลังนาง “ข้าจนนี่นา! ข้าไม่ได้มีเงินอย่างเจ้า” เขาเอ่ย พลางหันไปมองรอบๆ เห็นว่ามีผู้ฝึกตนหญิงไม่น้อย รวมถึงคุณหนูจากตระกูลใหญ่บางคนที่ใส่ผ้าปิดห หน้าก็มาด้วย จึงอดถามอย่างประหลาดใจไม่ได้ว่า “ทำไมวันนี้ถึงมีหญิงสาวเยอะอย่างนี้?”
หญิงรับใช้ที่เดินนำอยู่ข้างหน้ายิ้มตอบว่า “ทั้งสองท่านช่างมาได้จังหวะ คืนนี้หอหญิงงามของเราจัดการประกวดที่มีปีละหนึ่งครั้ง ในค่ำคืนนี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกตนหญิงหรือคุณหนู จากตระกูลผู้ดีล้วนสามารถร่วมการประกวดได้ ขอแค่ชนะได้ ก็รับรางวัลก้อนโตจากหอหญิงงามของเราไปได้เลย หนำซ้ำยังจะได้รับฉายานามหญิงงามอันดับหนึ่งด้วย”
“ฮ่าๆๆ ดูท่าวันนี้พวกเราจะมาได้จังหวะพอดี จะได้ชมการแข่งขันนี้ด้วย จ่ายเงินคุ้มค่าแล้ว คุ้มค่าแล้ว” เขาหัวเราะเสียงดังกังวาน ก่อนจะสาวเท้ายาวๆ เข้าไปข้างใน
เงินที่จ่ายไปแต่ละคนไม่เท่ากัน พวกเขาถูกพาไปยังแถวหน้าที่ตำแหน่งค่อนข้างดี นั่งแถวหน้ามองเห็นเวทีกลมที่ถูกประดับตกแต่งอย่างประณีต ล้อมรอบด้วยม่านไข่มุกและม่านผ้าไหมโปร่ง มองเห็นเงาร่างอรชรที่อยู่ตรงกลางได้เพียงเลือนราง แต่กลับไม่เห็นโฉมหน้าของคนผู้นั้น
………………………………….
ตอนที่ 3040 หญิงงามชุดแดง
เฟิ่งจิ่วนั่งลง ฟังเสียงบรรเลงพิณอันไพเพราะจากกลางเวที เสียงพิณงดงามดุจไข่มุกร่วงกระทบจานไข่มุก เสนาะหูยิ่งนัก แม้ไม่เห็นโฉมหน้าของหญิงสาวที่กำลังดีดพิณ แต่ก็สามารถจินต ตนาการได้ถึงความงดงามของนางผ่านเสียงพิณนั้น
ทั่วทั้งหอมีคนไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันคน แต่ไม่มีใครส่งเสียงเอะอะเลยแม้แต่น้อย แม้จะมีคนกำลังพูดคุย แต่ก็เพียงกระซิบกระซาบคุยกันเบาๆ เท่านั้น
เสียงดีดพิณท่ามกลางบรรยากาศหอเช่นนี้ เฟิ่งจิ่วอดเอ่ยปากชมไม่ได้ “ที่นี่ไม่เลวเลยจริงๆ”
ไม่เลวที่มีความงดงามให้เชยชม แล้วยังมีเสียงดีดพิณอันเพราะพริ้งเช่นนี้ หนำซ้ำแม้จะมีคนมากมาย บรรยากาศก็ยังดีถึงเพียงนี้ ไม่มีเสียงเอะอะโวยวายเลยแม้แต่น้อย เหมาะแก่การมาพักผ่อน นหย่อนใจมากจริงๆ
“ข้าจะบอกเจ้าให้ หากถูกขนานนามว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งของหอหญิงงาม ชื่อเสียงจะเลื่องลือไปทั่วทุกที่เลยล่ะ” เพราะการแข่งขันยังไม่เริ่ม ในหอแค่มีเสียงบรรเลงพิณดังอยู่เท่าน นั้น ด้วยเหตุนี้หวันเหยียนสิบสามจึงส่งสัญญาณให้เฟิ่งจิ่วตามเขาออกไปยังที่หนึ่ง
“เจ้าดูตรงนี้ ตรงนี้มีชื่อ ตรงนี้จะเขียนบอกชื่อเมือง และบอกว่าเป็นคุณหนูจากตระกูลไหน หรือหญิงสาวคนไหนจากหอหญิงงามที่ถูกขนานนามว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่ง หญิงงามเหล่านี้เม มื่อเป็นที่รู้จัก ก็จะมีคนจากตระกูลผู้ดีหลายคนมาสู่ขอ เรียกได้ว่าเมื่อถูกขนานนามว่าเป็นหญิงงาม ชายหนุ่มทั้งบนทั้งล่างต่างก็แย่งชิงกัน”
เฟิ่งจิ่วหยักยิ้มมุมปาก “ไม่น่าเล่าหญิงสาวมากมายถึงได้แข่งขันกันขนาดนั้น”
“แต่ข้าคิดว่า หากเจ้าเข้าร่วม จะต้องได้ที่หนึ่งแน่นอน” เขายักคิ้วหลิ่วตาให้นาง “เป็นอย่างไร? ข้าลงชื่อให้เจ้าดีหรือไม่?”
“ไม่สนใจ” นางส่ายหน้า การประกวดแข่งขันอะไรแบบนี้ นางไม่สนใจเลยจริงๆ
“การแข่งขันนี้ ไม่ใช่ตัดสินกันแค่ที่หน้าตา แต่วัดกันที่พรสวรรค์ด้านศิลปะและความปราดเปรื่องด้วย ไปกันเถอะ! น่าจะเริ่มการแข่งขันกันแล้ว คนลงชื่อเข้าร่วมเยอะขนาดนั้น แต่ไม่ใช ช่ว่าจะสามารถขึ้นเวทีได้ทุกคนนะ คนที่ขึ้นได้ต้องเป็นคนที่โดดเด่นยอดเยี่ยมจริงๆ เท่านั้น”
เขาเอ่ย พลางพาเฟิ่งจิ่วเดินกลับไปนั่งที่แถวหน้า
เมื่อหญิงงามปรากฏตัวบนเวที การแข่งขันความสามารถด้านศิลปะก็เริ่มต้นขึ้น หวันเหยียนสิบสามกับเฟิ่งจิ่วนั่งฟังอยู่ด้านล่าง รู้สึกว่าเหล่าหญิงสาวบนเวทีดูแล้วก็ช่างเจริญหูเจริญ ญตา งดงามน่าหลงใหล
พวกนางใช้ผ้าโปร่งปิดหน้าตลอดการแข่งขัน แล้วก็มองไม่เห็นเสื้อผ้าอาภรณ์ของพวกนางเลยด้วย เห็นเพียงเงาร่างเลือนราง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังทำให้ผู้คนในหอตื่นเต้นมากพอแล้ว
เสือร้ายสองตัวนอนหมอบอยู่ในอ้อมแขนของเฟิ่งจิ่ว ช่วงพักการแข่ง เสียงเพลงดังขึ้น แสงสว่างบนเวทีเปลี่ยนสี ขณะที่แสงไฟในหอมืดลงเล็กน้อย ทำให้สายตาทุกคู่จดจ่อไปที่เวทีกลมซ ซึ่งอยู่ตรงกลาง
ครั้นเห็นหญิงงามแปดนางในชุดผ้าไหมโปร่งสีแดงที่อยู่บนเวที เสือร้ายตัวหนึ่งที่อยู่ในอ้อมแขนของเฟิ่งจิ่วก็กระซิบขึ้นมาเบาๆ “มนุษย์พวกนี้ล้วนไม่สวยเลย หญิงงามชุดแดงที่ข้า เห็นหมดสติอยู่ในป่า ยังงามกว่าหญิงพวกนี้นัก”
เฟิ่งจิ่วกับหวันเหยียนสิบสามตะลึงงัน พวกเขามองหน้ากันแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองเสือร้ายสองตัวที่อยู่ในอ้อมแขนของเฟิ่งจิ่ว “เจ้าว่าอะไรนะ?”
“ในป่าไง! ช่วงก่อนแล้ว มีหญิงงามชุดแดงคนหนึ่งบาดเจ็บสาหัสและหมดสติไป คนนั้นสิงาม งามกระชากวิญญาณ” เสือตัวผู้กระซิบบอกเบาๆ
หวันเหยียนสิบสามหันไปมองเฟิ่งจิ่ว ส่งสายตาเป็นเชิงบอกให้นางถามให้ชัดเจน ไม่ต้องรอให้หวันเหยียนสิบสามบอก เฟิ่งจิ่วถามต่อทันที “หญิงงามชุดแดงเป็นอย่างไรหลังจากนั้น? ทำไมเจ้ าไม่เคยพูดถึง? เจ้าไม่รู้หรือว่าพวกข้ากำลังตามหานาง?” ยังนึกว่าเบาะแสขาดหายไปแล้ว นึกไม่ถึงว่าเสือร้ายตัวนี้จะรู้
YOU MAY ALSO LIKE
