เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3084 ยากจะเอาชนะ / ตอนที่ 3085 ทำแผล
ตอนที่ 3084 ยากจะเอาชนะ
เอ่ยจบ เฟิ่งจิ่วหยิบกระบี่ของเขาขึ้นมา เขายังไม่ทันเอ่ยปากห้าม เฟิ่งจิ่วก็พุ่งตัวเข้าใส่มังกรหนังเหล็กทันที
มู่หลิงเห็นเขาพุ่งเข้าใส่ด้วยกระบี่เล่มเดียว ก็พลันเหงื่อท่วมตัว “มู่จิ่ว! เจ้าไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือ! รีบกลับไป! หนีไปเร็ว! เจ้าชนะมังกรหนังเหล็กตัวนั้นไม่ได้หรอก!”
คนอื่นๆ เห็นอย่างนั้นก็ตะลึงค้างไปด้วย เดิมทีพวกเขานึกว่าอีกฝ่ายแอบซ่อนเพราะขี้ขลาด กลับไม่นึกว่าเขาจะออกมาสู้โดยไม่เกรงกลัวสิ่งใด เพียงแต่พวกเขาร่วมมือกันหลายคนก็ยังเอาช ชนะมังกรหนังเหล็กไม่ได้ แค่เขาคนเดียวจะทำอะไรได้?
เฟิ่งจิ่วไม่สนใจพวกเขา เหินอากาศถือกระบี่พร้อมกับขับเคลื่อนพลังวิญญาณและฟาดฟันลงไป เพียงแต่ ภายใต้การฟันกระบี่อันน่าพรั่นพรึง กลับมีเสียงกระทบกันดังเคร้งคร้าง กระบี่เล่มน นั้นมิได้ทิ้งรอยขีดข่วนไว้บนร่างของมังกรหนังเหล็กเลยแม้แต่น้อย
ผิวหนังภายนอกเหนียวและแข็งมากดังคาด หากนำผิวหนังเช่นนี้มาทำเป็นเสื้อเกราะจะต้องดีมากแน่ๆ ทว่าการที่ดาบและกระบี่ไม่สามารถทำร้ายมันได้ ทำให้เรื่องยุ่งยากขึ้นไม่น้อย
“โฮก!”
มังกรหนังเหล็กคำรามอย่างเกรี้ยวกราด คลื่นเสียงสะท้อนออกไปเป็นวงกว้าง แรงกดดันอันทรงพลังส่งผลให้ผู้ที่ได้ยินเสียงของมันปวดหัวแทบระเบิด เหล่าลูกศิษย์สำนักเซียนที่ล้มบาดเจ็บ บนพื้นต่างยกมือขึ้นปิดหู กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะหมดสติไป
ในตัวเฟิ่งจิ่วมีแรงกดดันของสัตว์เทวะโบราณ แม้จะถูกลดระดับพลัง แต่แรงกดดันนั้นยังคงอยู่ ด้วยเหตุนี้แรงกดดันและเสียงคำรามอันกึกก้องของมังกรหนังเหล็กจึงไม่ส่งผลใดๆ ต่อนาง ทว่ านางก็ไม่สามารถใช้แรงกดดันข่มขวัญมันได้เช่นกัน
ครั้นเห็นว่าสถานการณ์ย่ำแย่ลง เหล่าลูกศิษย์สำนักเซียนต่างกรีดร้องและหมดสติไปแล้ว เฟิ่งจิ่วกัดฟัน เขย่งปลายเท้าเหยียบบนตัวมังกรหนังเหล็ก ส่งตัวเองขึ้นไปกลางอากาศ พยายามใช้กระ ะบี่คมในมือแทงไปที่ดวงตาของมัน
แต่ทว่า การตอบสนองของมังกรหนังเหล็กตัวนี้ว่องไวมาก เหมือนมันจะมองออกว่านางต้องการจะทำอะไร ดวงตากระหายเลือดสาดฉายแววเหี้ยมเกรียม พาร่างหลบหลีกไปด้านข้าง ก่อนจะก้มหัวลงเล็ก กน้อย หมายจะใช้เขาบนหัวพุ่งแทงเฟิ่งจิ่ว
การพุ่งชนของมันมาพร้อมกับพายุลมที่พัดกระแทกเข้ามาอย่างแรง บีบให้เฟิ่งจิ่วจำต้องถอยหลัง ถูกลดระดับพลังลงช่างเป็นเรื่องยุ่งยากเสียจริง หาไม่เช่นนั้นแล้ว แค่สัตว์เทวะระดับ ห้าจะทำอะไรนางได้?
“มนุษย์! เจ้าช่างไม่เจียมตัว!”
เสียงทรงพลังน่าเกรงขามแฝงไว้ด้วยความกระหายเลือดของมังกรหนังเหล็กดังก้อง พร้อมกับมันที่เหวี่ยงกรงเล็บอันแหลมคมจู่โจมใส่เฟิ่งจิ่ว กรงเล็บนั่นตวัดผ่านอากาศ ก่อนจะตัดต้นไม้ใหญ่ต ต้นหนึ่งจนโค่นล้มลงไปเสียงดังครืน
เฟิ่งจิ่วหลบเลี่ยงไปพลาง ขณะที่ในมือก็กำยาเม็ดนั้นไว้ ทว่ากลับหาโอกาสขว้างเข้าไปในปากของมังกรหนังเหล็กไม่ได้สักที นางไม่ได้คิดจะสู้กับศัตรูตัวมหึมาตัวนี้แต่แรกแล้ว ว่า ากันด้วยเรื่องของพลังแล้ว ตอนนี้นางห่างชั้นกับมันมากเกินไป เป็นไปได้ยากที่จะเอาชนะ แต่หากใช้ยา นางมั่นใจว่าสามารถที่จะล้มมันได้ ทว่าเงื่อนไขคือนางต้องมีโอกาสขว้างยาใส ส่ปากของมันเสียก่อน
เพียงแต่ ไม่ว่ามังกรหนังเหล็กตัวนี้จะพูดหรือคำรามด้วยความเกรี้ยวกราดอย่างไร มันก็กลับไม่ได้อ้าปากกว้างนัก หนำซ้ำยังมีฟันแหลมคมเรียงรายขวางอยู่ตรงนั้น คิดจะขว้างยาเข้าปาก กมัน คงต้องทำให้มันบาดเจ็บอย่างสาหัสก่อนถึงจะมีโอกาส
และจุดอ่อนเดียวของมังกรหนังเหล็กตัวนี้ก็คือ ดวงตาของมัน!
เมื่อมังกรหนังเหล็กตัวนั้นย่างกรายเข้ามาทีละก้าว เฟิ่งจิ่วขบกรามแน่น ก่อนจะพาร่างเหินขึ้นที่สูงอีกครั้ง มังกรหนังเหล็กป้องกันดวงตาของตนเองอย่างระมัดระวัง มันไม่เปิดช่องให้ เฟิ่งจิ่วเข้ามาใกล้ พร้อมกับพยายามโจมตีเฟิ่งจิ่วอีกครั้ง หมายเอาให้ถึงชีวิต
มันหลบเลี่ยงการโจมตีจากเฟิ่งจิ่วอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็โฉบไปอยู่ด้านหลังขงอนาง อ้าปากเผยให้เห็นเขี้ยวอันแหลมคม หมายจะกลืนเฟิ่งจิ่วลงท้องทั้งเป็น
………………………………….
ตอนที่ 3085 ทำแผล
เฟิ่งจิ่วหันกลับไปเห็น สายตาพลันไหวระริก หมายมั่นว่าจะเอาตัวเองเข้าเดิมพัน
ครั้นเห็นอันตรายกล้ำกรายเข้ามานางกลับไม่ได้หลบหลีก กลับกระชับกระบี่ในมือพร้อมถ่ายเทพลังวิญญาณเข้าไป เฉือนกระบี่ใส่ฟันอันแหลมคมซึ่งเรียงรายเบียดแน่นที่กำลังใกล้เข้ามา
“แกร๊กๆ!.
ฟันแหลมๆ นั่นถูกเฟิ่งจิ่วฟันในระยะใกล้จึงร่วงตกลงไปหลายซี่ มังกรหนังเหล็กคล้ายจะตะลึงงันไปครู่หนึ่ง มันก้มมองฟันมังกรของตนเองที่ร่วงลงไป พลันระเบิดโทสะออกมาในพริบตา
“มนุษย์! ข้าจะฉีกร่างเจ้าเป็นชิ้นๆ!”
มันพุ่งตัวไปข้างหน้า เหวี่ยงกรงเล็บทั้งสองข้างตะปบใส่เฟิ่งจิ่ว แทนที่จะถอยหนีเฟิ่งจิ่วกลับพุ่งเข้ามาเผชิญหน้า นางรวบรวมพลังกระโดดขึ้นไปยืนบนจมูกของมัน ก่อนจะใช้กระบี่คมในม มือแทงเข้าไปที่ดวงตาของมันด้วยความเร็วชนิดที่ไม่ทันตั้งตัว
“ชิ้ง!”
“อ๊าก!”
กระบี่ปักเข้าไปในดวงตา เลือดสาดกระเซ็นเต็มตัวเฟิ่งจิ่ว มังกรหนังเหล็กตัวนั้นกรีดร้องโหยหวน มันสะบัดหัวยกกรงเล็บขึ้นไล่ตะปบ หมายจะเหวี่ยงเฟิ่งจิ่วให้ตกแล้วตะครุบไว้ แต่ใน นตอนนี้เอง เฟิ่งจิ่วทิ้งตัวไถลลงมา จากนั้นก็ขว้างยาเม็ดนั้นใส่ลำคอของมังกรหนังเหล็กที่กำลังอ้าปากกรีดร้องโหยหวนได้สำเร็จในที่สุด
“อึก!”
มีบางอย่างถูกขว้างเข้ามาถึงในลำคอ มังกรหนังเหล็กไม่มีโอกาสได้คายทิ้งเสียด้วยซ้ำ ยาเม็ดนั้นก็ถูกกลืนลงท้องไปเพราะลำคอที่เปิดออกจากการคำรามอย่างเกรี้ยวกราดของมัน
“เจ้าให้ข้ากินอะไร? เจ้าให้ข้ากินอะไรเข้าไป!”
มังกรหนังเหล็กที่กำลังสติแตกบันดาลโทสะฟาดฟันกรงเล็บไปทั่ว กระแสพลังอันรุนแรงถูกตวัดออกไปพร้อมกับกรงเล็บของมัน ตัดต้นไม้รอบๆ จนโล่งเตียน ขณะที่เฟิ่งจิ่วถอยออกมาตั้งแต่ที่ ขว้างยาเข้าไปในลำคอของมันแล้ว พร้อมกับล่อมันไปอีกทาง เพื่อไม่ให้มันทำร้ายคนที่นอนหมดสติอยู่บนพื้น
“โฮก!”
“กรร!”
เสียงกรีดร้องดังปะปนกับเสียงคำราม ก้องสะท้านไปทั้งผืนป่า ในที่สุดมังกรหนังเหล็กที่ไล่ตามเฟิ่งจิ่วก็ล้มลงไป มันเกลือกกลิ้งอย่างทรมานอยู่บนพื้น เสียงของมันดังจนทำให้อากาศ รอบด้านสะท้านสะเทือน แม้แต่แผ่นดินก็สั่นไหวไปด้วย
เฟิ่งจิ่วยืนมองไกลๆ อย่างเย็นชา นางยืนดูมังกรหนังเหล็กเกลือกกลิ้งบนพื้นไปมา มันกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมาน เลือดสีแดงไหลทะลักออกจากทวารทั้งเจ็ด กระทั่งร่างกายแน่นิ่งไม่ไหวติง นางจึงค่อยเดินเข้าไป
เมื่อตรวจสอบอย่างละเอียดว่ามันตายแล้วจริงๆ เฟิ่งจิ่วจึงกลับมาหาเหล่าลูกศิษย์สำนักเซียน ประคองพวกเขาไปไว้หลังต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆ กับสองคนก่อนหน้า จากนั้นก็ตรวจดูอาการบาดเจ็บ
“โชคดีที่ไม่มีใครบาดเจ็บหนัก แค่หมดสติเพราะทนคลื่นเสียงไม่ไหวเท่านั้น” นางถอนหายใจ หากพวกเขาบาดเจ็บหนักจนไม่สามารถเดินทางต่อ อย่างนั้นนางคงทำได้แค่บีบป้ายหยกให้แตก เพื่อ ส่งพวกเขากลับออกไป
นางเอาเข็มเงินออกมาแทงจุดลมปราณของพวกเขา ทำการกระตุ้นเส้นประสาทเพื่อให้พวกเขาค่อยๆ ฟื้นคืนสติ สุดท้ายก็เก็บเข็มเงินกลับ ก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าลูกศิษย์ที่แขนหัก
หลังจากตรวจสอบดูเล็กน้อย นางเก็บกิ่งไม้มาเหลาให้เรียบ นำมาดามแขนของเขาไว้ ตามด้วยพันผ้าให้แน่นๆ เพื่อป้องกันการเคลื่อนตัวของกระดูก
ตอนที่พวกมู่หลิงฟื้นขึ้นมา พวกเขาเห็นมู่จิ่วที่เปื้อนเลือดไปทั้งตัวกำลังทำแผลให้ลูกศิษย์คนหนึ่ง มู่หลิงตกใจทันทีที่เห็นเขาเลือดท่วมตัว “มู่จิ่ว เจ้าบาดเจ็บหรือ?”
เฟิ่งจิ่วเห็นพวกเขาค่อยๆ ทยอยฟื้นขึ้นมา จึงยิ้มขณะตอบว่า “เปล่า นี่ไม่ใช่เลือดของข้า เป็นเลือดของมังกรหนังเหล็กตัวนั้น” นางหันไปมองมังกรหนังเหล็กตัวนั้นที่ล้มอยู่ไม่ไก กล
ทุกคนตกตะลึง ก่อนจะหันไปมองตามสายตาของเขา ครั้นหันไป ต่างก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ “มังกรหนังเหล็ก? ตะ…ตายแล้ว?”