เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3090 เป็นคนตระกูลมู่ของเรา / ตอนที่ 3091 สมบัติ
ตอนที่ 3090 เป็นคนตระกูลมู่ของเรา
พวกมู่หลิงได้แต่ปากอ้าตาค้างอย่างตั้งตัวไม่ทัน
ยึดเอาทรัพย์สินบนตัวลูกศิษย์กลุ่มนั้นมาจนเกลี้ยง จากนั้นก็บีบป้ายหยกเคลื่อนย้ายของอีกฝ่ายเพื่อยุติการฝึกฝนในดินแดนลับครั้งนี้ของพวกนั้น จำต้องบอกว่าใจร้ายเกินไปแล้ว
ทว่า สิ่งที่พวกเขานึกไม่ถึงคือ หลังจากที่มู่จิ่วบีบป้ายหยกเคลื่อนย้ายของลูกศิษย์กลุ่มนั้นแล้ว เขายังหยิบมีดเล่มเล็กๆ ออกมากรีดเอาเอ็นมังกรออกมาอีก
“ข้าเอาแค่ผนึกอสูรก้อนนี้ และเอ็นมังกรเส้นนี้ก็พอ ที่เหลือพวกเจ้าแบ่งกันเองก็แล้วกัน!” เฟิ่งจิ่วบอก นางเก็บของสองสิ่งนั้นไว้ แน่นอนว่ามีทรัพย์สินมีค่าของผู้ฝึกตนระดับ กำเนิดวิญญาณขั้นสูงสุดสิบกว่าคนนั้นอีก นางเก็บของพวกนั้นใส่ห้วงมิติอย่างครบถ้วนไม่มีเหลือ
เห็นเขาเด็ดขาดถึงขนาดนี้ คนอื่นไม่กล้าคัดค้านเขาแม้แต่คำเดียว อีกอย่าง พวกเขาคัดค้านไม่ได้อยู่แล้ว เขาทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว ปัญหาเขาก็เป็นคนแก้ ตอนนี้ยังแบ่งเ เหยื่อให้พวกเขาอีก พวกเขายังพูดอะไรได้อีกหรือ? แน่นอนว่าพูดอะไรไม่ได้เลย
“คือว่า มู่จิ่ว นี่เป็นเหยื่อที่เจ้าฆ่า เจ้าเก็บทั้งหมดไว้เองเถอะ!” พวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลย จึงไม่มีหน้าจะรับของพวกนี้ไว้
“ทุกคนล้วนมีส่วนช่วย ข้าได้ของดีมาสองอย่างแล้ว อย่างไรก็ไม่ควรเอาของดีๆ มาครองไว้หมด” นางยิ้มๆ ก่อนบอกพวกเขาอีกครั้งว่า “พวกเจ้ารีบแบ่งกันเร็วๆ จะได้ไม่มีใครมาแย่งไปอีก”
มู่หลิงกับเผยจื่อเซวียนมองหน้ากันแวบหนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้า “ก็ได้ อย่างนั้นพวกข้าสองคนเป็นคนแบ่งก็แล้วกัน!”
พวกเขาสองคนแบ่งหนังมังกรให้ทุกคนคนละแผ่น จากนั้นก็เก็บรวบรวมของมีค่าที่เหลือให้หมด สุดท้ายก็เผาศพของมังกรหนังเหล็กที่เหลืออยู่
เมื่อเปลวเพลิงลุกไหม้ ใช้เวลาเพียงไม่นานมังกรหนังเหล็กที่มีขนาดตัวมหึมาก็เหลือเพียงเถ้าถ่าน
เพราะสัตว์ร้ายที่คุ้มครองอาณาเขตแถบนี้ถูกสังหาร ที่นี่จึงถือว่าเป็นพื้นที่ปลอดภัย พวกเขาจึงไม่รีบร้อนเดินทางจากไป ตั้งใจว่าจะค้างคืนที่นี่ แล้วค่อยออกเดินทางในวันต่อไป
“ข้าไปเดินดูรอบๆ หน่อย ดูว่ามียาทิพย์อะไรให้เก็บบ้างหรือไม่ พวกเจ้าพักผ่อนอยู่นี่ก็แล้วกัน! ข้าไปไม่นานก็กลับมา” เฟิ่งจิ่วบอก เตรียมจะออกไปเดินดูรอบๆ เพื่อเก็บยาทิพย์สั กหน่อย
“พวกข้าไปกับเจ้าก็แล้วกัน!” กวนเยว่กับหลินอวี่ซือลุกขึ้น
“ไม่ต้องหรอก พวกเจ้าพักสักหน่อยเถอะ! วางใจเถิด ข้าจะกลับมาก่อนฟ้ามืด”
พวกมู่หลิงจึงบอกว่า “อย่างนั้นเจ้าระวังตัวด้วย อย่าไปไกลมาก ต้องกลับมาก่อนฟ้ามืดด้วยเล่า”
“ได้ ข้ารู้แล้ว” เฟิ่งจิ่วยิ้ม ก่อนจะออกไปหายาตามลำพัง
ครั้นเห็นมู่จิ่วเดินออกไปไกล ชายแซ่เฉินอดถามขึ้นมาไม่ได้ว่า “มู่หลิง มู่จิ่วเป็นคนของตระกูลมู่ของเจ้าจริงหรือ? ทำไม ทำไมเขาถึงร้ายกาจขนาดนั้น? ดูแล้วร้ายกาจกว่าเจ้าเสียอี ก!”
ไม่แปลกที่เขาจะคิดเช่นนี้ ตอนที่พวกเขามีอันตรายก็เป็นมู่จิ่วที่ช่วยชีวิตทุกคนไว้ กอปรกับเขายังช่วยแก้พิษร้ายแรงให้ปี้ข่ายจือ ช่วยเขาให้รอดชีวิตอีกด้วย ยังมีก่อนหน้านั้นท ที่เขาจัดการคนสิบกว่าคนได้โดยไม่ส่งเสียงเลยสักนิด กวาดเอาทรัพย์สินของคนพวกนั้นมาจนหมด วิธีการเช่นนี้ ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนลูกศิษย์ของสำนักเซียนของพวกเขา! ดูคล้ายโจรเสีย ยมากกว่า
มู่หลิงยิ้มๆ “ใช่น่ะสิ! เป็นคนตระกูลมู่ของเราเอง อาจารย์ของข้าพูดเองกับปาก จะไม่ใช่เชียวหรือ?”
“หากเป็นคนตระกูลมู่ของเจ้าจริง อย่างนั้นตระกูลมู่ของพวกเจ้าก็ช่างน่าทึ่ง! ที่มีคนเช่นนี้อยู่ในตระกูล”
………………………………….
ตอนที่ 3091 สมบัติ
มู่หลิงยิ้มขมขื่นอยู่ในใจ หากตระกูลมู่ของเขามีคนเช่นนี้อยู่จริง มีหรือเขาจะไม่รู้? แต่ก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าตระกูลมู่ของพวกเขามีคนเช่นมู่จิ่วอยู่ด้วย ยิ่งไปกว่ านั้น เขาเพิ่งเข้ามาได้นานเท่าไรเชียว? รู้จักกันได้เพียงวันเดียว เขาก็พอเดาได้แล้วว่ามู่จิ่วเป็นคนที่คมในฝัก
“เอาล่ะ พักกันสักหน่อยเถอะ! คืนนี้พวกเราจะค้างที่นี่ มาจัดเวรยามผลัดกันเฝ้าระวังเสียหน่อย คนที่บาดเจ็บก็รีบนั่งสมาธิปรับลมปราณ รักษาอาการบาดเจ็บของตนเองให้หายเร็วโดยที่สุ ด”
เผยจื่อเซวียนบอก ก่อนพูดกับพวกเขาด้วยสีหน้าจริงจังว่า “พวกเราเพิ่งเข้ามาวันนี้ก็เสียหายหนักแล้ว เรื่องนี้พวกเราต้องมาถกประเด็นกันหน่อย ในการฝึกฝนระยะเวลาสามเดือนนี้ ไม่มี ใครรู้ว่าต้องเจออะไรบ้าง แต่ไม่ใช่ว่าทุกครั้งจะโชคดีอย่างครั้งนี้ พวกเราต้องเตรียมความพร้อมไว้”
คำพูดของเขาทำให้ทุกคนขบคิด ครั้งนี้เจอมังกรหนังเหล็กซึ่งเป็นสัตว์เทวะระดับห้า หากไม่มีไหวพริบและยาของมู่จิ่ว พวกเขาคงต้องตายอยู่ภายใต้กรงเล็บของมังกรหนังเหล็กแล้ว ยังม มีศิษย์สำนักเซียนกลุ่มเมื่อกี้อีก หากพวกเขาพุ่งเข้าไปสู้กับพวกนั้นโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง เกรงว่าคงมีแต่จะพ่ายแพ้ยับเยิน
ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนสีหน้าเรียบนิ่งขึ้นมา มู่จิ่วกลายเป็นบุคคลสำคัญของพวกเขาไปอย่างไม่รู้ตัว เด็กหนุ่มที่ก่อนหน้านี้ทุกคนต่างก็คิดว่าเขาอ่อนแอมาก และต้องการให้พวกเขาคอยปกป้อง ง ตอนนี้กลับตรงกันข้าม เขากลับเป็นฝ่ายปกป้องพวกตนไว้แทน เรื่องนี้ทำให้พวกเขารู้สึกละอายใจเล็กน้อย
ในอีกด้านหนึ่ง เฟิ่งจิ่วเก็บสมุนไพรอยู่แถวๆ นั้น เพราะบริเวณนี้มีมังกรหนังเหล็กคอยคุ้มครองอยู่ จึงทำให้ทั้งคนและสัตว์ร้ายชนิดอื่นเข้าถึงที่นี่ได้ยาก ส่งผลให้มียาทิพย์งอก กงามอยู่เป็นจำนวนมาก บางครั้งนางก็เจอยาทิพย์ที่มีค่าและหายากอีกด้วย
เพียงแต่ ประการแรกที่นางเดินออกมาเพราะต้องการตามหายาทิพย์แถวๆ นี้ ประการที่สองเพราะต้องการตามหาถ้ำของมังกรหนังเหล็กตัวนั้น นางรู้สึกได้ว่าในถ้ำของมังกรหนังเหล็กตัวนั้น นจะต้องมียาทิพย์ล้ำค่าอยู่อย่างแน่นอน
แม้ป่าไม้บริเวณนี้จะแน่นหนา หญ้ารกทึบ แต่มังกรหนังเหล็กเป็นสัตว์ร้ายที่มีขนาดตัวใหญ่ จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะหาถ้ำที่อยู่อาศัยของมัน
ตามคาด หลังจากที่ตามหาอย่างละเอียด นางพบถ้ำภูเขาแห่งหนึ่ง ปากถ้ำแห่งนั้นใหญ่มาก บริเวณหน้าปากถ้ำไม่มีหญ้าขึ้นเพราะมีการเดินผ่านบ่อยๆ มีเพียงต้นไม้ใหญ่สองต้นที่บดบังปากถ้ ำไว้ครึ่งหนึ่ง
นางเดินเข้าไปข้างใน พลางปล่อยดวงจิตออกไป คอยสังเกตความเคลื่อนไหวรอบๆ เมื่อเข้ามาข้างในก็พบว่าที่นี่ไม่ได้มีเส้นทางถ้ำเพียงเส้นทางเดียว หลังจากเข้ามาแล้วยังมีปากถ้ำแบ่งออกมา าเป็นสองเส้น เส้นทางคดเคี้ยวเลี้ยวลดนำพาสู่เบื้องลึกของถ้ำ
เพราะด้านในถ้ำไร้แสงสว่างนำทาง นางจึงไม่ได้เดินเข้าไปทันที นางเอาไข่มุกราตรีออกมา ตรวจสอบปากถ้ำสองเส้นนี้อย่างละเอียด สุดท้ายก็พบว่ามีรอยเท้าบนพื้นหน้าปากถ้ำฝั่งซ้าย จึงเ เดินไปทางนั้น
ไข่มุกราตรีในมือส่องถ้ำให้สว่างไปทั้งแถบ ราวกับกลางวันแสกๆ เฟิ่งจิ่วเดินตามทางเข้าไปข้างใน ผ่านไปไม่นาน ก็เจอทางแยกอีกครั้ง นางเพ่งสังเกตอย่างละเอียด สุดท้ายก็เลือกเส้นทาง หนึ่งในนั้นแล้วเดินเข้าไป นางเดินตามเส้นทางอันคดเคี้ยวจนมาถึงถ้ำที่อยู่ด้านในสุด ทันทีที่เข้าไปก็ต้องตาลายเพราะกองหยกและศิลาล้ำค่ามากมายที่มีขนาดเท่ากับภูเขาลูกย่อม
“ซี๊ด! มีสมบัติล้ำค่ามากมายขนาดนี้เชียวหรือ?”
แม้แต่นางก็ยังอดสูดปากไม่ได้ มังกรเองก็มีความชอบในการเก็บสะสมวัตถุส่องแสงเช่นนี้ด้วยหรือ เดิมทีนางแค่ตั้งใจเข้ามาดู ไม่คิดว่าจะมีสมบัติล้ำค่าอยู่จริงๆ หนำซ้ำยังเป็นกอง สมบัติที่มีขนาดเท่าภูเขาย่อมๆ อีกด้วย เห็นแล้วอดตะลึงไม่ได้เลยจริงๆ
YOU MAY ALSO LIKE
