เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3096 ต่างคนต่างหาสิ่งที่ต้องการ / ตอนที่ 3097 แอบดู
ตอนที่ 3096 ต่างคนต่างหาสิ่งที่ต้องการ
“พวกเราเองก็ต้องการเดินทางเข้าไปในส่วนลึกนั่น ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ถือโอกาสไปที่นั่นด้วยก็แล้วกัน!” มู่หลิงว่า เขาหันไปมองคนอื่นด้วย “พวกเจ้าคิดว่าอย่างไร?”
ทุกคนมองหน้ากัน ก่อนจะพยักหน้า “ได้ พวกเราเห็นด้วย”
“วันนี้ให้เผยจื่อเซวียนเป็นหัวหน้ากลุ่ม เจ้าเป็นคนวางแผนทุกอย่าง” มู่หลิงหันไปบอกเผยจื่อเซวียน
เผยจื่อเซวียนหันไปถามปี้ข่ายจือ “เจ้าเดินได้หรือไม่?”
“ได้” ปี้ข่ายจือตอบ เขาประคองตนเองลุกขึ้น “ไม่เป็นไร เจ็บเล็กน้อยเท่านั้น”
“อย่างนั้นพวกเราออกเดินทางกันเถอะ! อย่ามัวเสียเวลาอยู่ที่นี่เลย” ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงออกเดินทางจากที่นี่ มุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของป่า
พวกเขาคุ้มกันคนเจ็บให้อยู่ตรงกลาง ตลอดการเดินทางไม่ได้พบอันตรายใด กระทั่งหลังออกจากอาณาเขตของมังกรหนังเหล็ก พวกเขาจึงเริ่มเห็นสัตว์ร้ายปรากฏตัวออกมา
ระหว่างการเดินทาง เผยจื่อเซวียนนำคนสังหารสัตว์ร้าย รวบรวมผนึกอสูร รวมถึงของที่สามารถใช้ประโยชน์ได้ หนึ่งวันผ่านไป พวกเขากลับไม่พบศิษย์จากสำนักอื่นในละแวกเดียวกันเลย
เพราะสังหารสัตว์ร้ายระหว่างการเดินทาง เสื้อผ้าบนตัวจึงถูกเลือดกระเด็นใส่ ไม่ได้ดูสะอาดสะอ้านเช่นตอนแรกแล้ว
ต่างจากเฟิ่งจิ่วที่ไม่ได้ทำอะไรเลยตลอดทาง นางเพียงแต่เก็บยาทิพย์จำนวนหนึ่ง แม้ไม่ใช่ยาทิพย์ที่หายาก แต่ล้วนเป็นยาทิพย์ที่ต้องใช้ตลอด
เผยจื่อเซวียนร่วมมือกับคนในกลุ่มสังหารสัตว์ร้ายตัวหนึ่งที่โจมตีพวกเขา หลังสังหารเสร็จก็กวาดตามองรอบๆ เขาเห็นมู่จิ่วนั่งเก็บยาทิพย์อยู่ไม่ไกลอีกแล้ว จึงอดไม่ได้ที่จะเดินไปถาม “มู่จิ่ว พวกนี้ล้วนเป็นยาทิพย์ที่หาได้ทั่วไป เจ้าจะเก็บกระทั่งยาทิพย์พวกนี้ไปทำไมกัน?”
เฟิ่งจิ่วมองหน้าเขา ยิ้มตอบว่า “แม้จะหาได้ทั่วไป แต่กลับได้ใช้ตลอด เจ้าดูอย่างสมุนไพรนี่สิ มันเป็นยาทิพย์ที่ใช้ห้ามเลือด ใช้รักษาบาดแผลจากมีดดาบได้เป็นอย่างดี ข้าเก็บรวบรวมไว้ก่อน หากมีเวลาก็จะสามารถปรุงยาชั้นดีได้ขวดหนึ่งเลยทีเดียว”
อธิบายจบ เฟิ่งจิ่วยิ้มบอกกับเผยจื่อเซวียนอีกว่า “อีกอย่าง ไม่มียาตัวไหนเทียบฤทธิ์ของมันได้เลยล่ะ”
“เจ้าไม่สนใจสัตว์ร้ายหรือ?” เผยจื่อเซวียนเห็นเขาเอาแต่เก็บสมุนไพร กลับไม่เห็นเขาสังหารสัตว์ร้ายอีก พวกเขาจะแบ่งเหยื่อที่ล่ามาได้ให้ เขาก็ปฏิเสธ
“ต่างคนต่างหาสิ่งที่ตนเองต้องการ ยิ่งไปกว่านั้น ข้าไม่ได้ออกแรงเลย” นางยิ้มตอบ ก่อนจะเก็บสมุนไพรต้นนั้นใส่ห้วงมิติ
“ข้าเจอต้นผลไม้ต้นหนึ่งอยู่ข้างหน้า พวกข้าจึงเด็ดผลไม้กลับมาด้วยไม่น้อยทีเดียว” เจิ้งไห่ตะโกนบอก เขาแบ่งผลไม้ที่เด็ดมาแบ่งให้ทุกคน “ข้าเพิ่งชิมดู รสชาติไม่เลว”
ทุกคนรับไปด้วยรอยยิ้ม พวกเขาเช็ดผลไม้กับเสื้อก่อนจะเริ่มกิน เฟิ่งจิ่วก็รับมากินด้วยสองลูก ครั้นเห็นคนอื่นนั่งล้อมวงพักผ่อนอยู่ด้านหน้า จึงเดินไปร่วมวงด้วย
“ข้าเจอน้ำพุร้อนข้างหน้านั่นด้วย ใหญ่ทีเดียว อีกเดี๋ยวพวกเราไปแช่น้ำกันหน่อยเถอะ!” เจิ้งไห่บอก ก่อนจะกัดผลไม้อีกหนึ่งคำ
“น้ำพุร้อน? อย่างนั้นพวกเราไปแช่น้ำร้อนกันหน่อย จะได้เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย ข้าเหม็นกลิ่นคาวเลือดของสัตว์ร้ายที่ติดตัวข้าเต็มทนแล้ว” หลินอวี่ซือว่า พลางขมวดคิ้วดึงเสื้อของตนเอง
“อย่างนั้นเจ้ากับกวนเยว่ไปด้วยกัน ข้าไปเฝ้าต้นทางให้เอง” หลินเฉิงจิ่นเสนอตัว
“ขอบคุณท่านพี่” หลินอวี่ซือรีบขอบคุณอย่างดีใจ
หลังจากพักผ่อนครู่หนึ่ง หญิงสาวทั้งสองเดินออกไปพร้อมกับหลินเฉิงจิ่น พวกเขาเดินไปตามที่เจิ้งไห่ชี้ เดิมทีหลินเฉิงจิ่นตั้งใจจะวางค่ายกลเก้าวงกตให้พวกนาง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำ เขาแค่ยืนหันหลังเฝ้าอยู่ในจุดที่ไม่ไกลนัก
………………………………….
ตอนที่ 3097 แอบดู
ที่น้ำพุร้อน ไอร้อนลอยกรุ่น หญิงสาวสองนางแย้มยิ้มอย่างเบิกบาน เพราะยากนักที่จะเจอน้ำพุร้อนระหว่างการฝึกอันหนักหน่วงเช่นนี้ พวกนางรีบถอดเสื้อผ้าเดินลงไปแช่ตัวในน้ำร้อน เพราะมีหลินเฉิงจิ่นเฝ้าต้นทางให้ พวกนางจึงอาบน้ำได้อย่างวางใจ
เสียงหัวเราะอย่างเบิกบานดังก้องไปทั่วผืนป่า ฟังแล้วเสนาะหูยิ่งนัก หลินเฉิงจิ่นฟังเสียงหัวเราะที่ดังมาจากข้างหลัง อดส่ายหน้าไม่ได้ ก่อนจะหลับตานั่งทำสมาธิ แต่กลับปล่อยดวงจิตออกไปเพื่อคุ้มกันรอบๆ น้ำพุร้อน
อาจเพราะเสียงหัวเราะอันไพเราะดังออกไป ห่างออกไปไม่ไกลนัก คนกลุ่มหนึ่งได้ยินเสียงหัวเราะของหญิงสาว ดวงตาพลันเป็นประกาย “พวกเจ้าฟังนั่นสิ เหมือนเสียงของผู้หญิงเลย”
“มีเสียงน้ำด้วย” ชายอีกคนว่า ดวงตาวาววับขึ้นมา “เหมือนมีผู้หญิงกำลังอาบน้ำอยู่?”
พูดจบ ประกายบางอย่างวาบผ่านดวงตาของกลุ่มชายสิบกว่าคน ความปรารถนาโลดแล่นในดวงตา “พวกเราไปดูกันหน่อยเป็นอย่างไร? ดูว่าศิษย์สำนักไหนกันมาอาบน้ำที่นี่?”
ทั้งสิบกว่าคนล้วนเป็นชาย ได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกไม่อยากลดตัวลงไป จึงบอกว่า “ไม่ดีกระมัง”
“กลัวอะไร พวกเราไปแอบดู แค่ดูแวบเดียวว่าเป็นใครก็พอ” ชายที่ค่อนข้างหื่นกามเอ่ยขึ้น ไม่รอให้คนอื่นเห็นด้วย เขาเดินตามเสียงไปเป็นคนแรก
คนอื่นๆ เห็นดังนั้น แม้ในใจจะหวั่นไหวอยู่บ้าง แต่พวกเขาก็ยังคงมีสำนึกและควบคุมตนเองได้ ไม่อยากทำเรื่องเสื่อมเสียเช่นเขา ด้วยเหตุนี้จึงนั่งพักอยู่ที่เดิม
หลินเฉิงจิ่นที่กำลังนั่งหลับตาทำสมาธิขมวดคิ้ว เขาลืมตาแล้วตะคอกเสียงดัง “ใครน่ะ!”
เขาตะโกนเสียงดัง กวนเยว่กับหลินอวี่ซือตกใจ รีบหยิบเสื้อมาสวม ทางเผยจื่อเซวียนได้ยินเสียงหลินเฉิงจิ่นตะโกน รีบลุกขึ้นพุ่งตัวไปทางนั้นทันที
ชายคนนั้นที่กำลังแหวกหญ้าเพื่อเดินไปดูให้แน่ชัดยังไม่ทันเห็นสองคนที่อยู่ในน้ำ ก็เห็นเงาร่างหนึ่งโฉบพุ่งเข้ามา เขาถูกถีบกระเด็นออกไปโดยไม่ทันตั้งตัว
“อั๊ก!”
ชายคนนั้นร้องคราง หมายจะลุกขึ้นมา แต่กลับถูกหลินเฉิงจิ่นเหยียบจนติดพื้น ยังไม่ทันตั้งตัว หมัดหนักๆ ก็ถูกเหวี่ยงเข้ามาที่ดวงตาของเขา
“เจ้าโจรใจทราม!”
เสียงก่นด่าด้วยความเดือดดาลดังขึ้น ตามด้วยหมัดหนักๆ และเสียงกรีดร้องที่ดังขึ้น ในเวลานี้เอง ผู้ฝึกตนสิบกว่าตนล้อมวงเข้ามา “ปล่อยเขานะ!”
“ใครน่ะ!”
พวกมู่หลิงเองก็ล้อมวงเข้ามาเช่นกัน ชั่วนาทีนั้น คนสองกลุ่มประจันหน้ากัน บรรยากาศตึงเครียด ด้านนั้นหลินอวี่ซือกับกวนเยว่รีบสวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกมา เส้นผมเปียกปอนที่แนบแผ่นหลังยังมีน้ำหยด สีหน้าแสดงถึงความอับอายระคนโกรธขึ้ง
เฟิ่งจิ่วมองพวกนางแวบหนึ่ง บอกว่า “เช็ดผมให้แห้งก่อนเถอะ!”
ทั้งสองยกมือแตะเส้นผมเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปเป่าผมที่ยังเปียกน้ำให้แห้งโดยใช้กลิ่นอายพลังวิญญาณ
“หมอนี่แอบดูพวกนางสองคนอาบน้ำ!” หลินเฉิงจิ่นจ้องชายที่อยู่บนพื้นด้วยสายตาเย็นเยียบ หญิงสาวทั้งสองคน คนหนึ่งเป็นน้องสาวของเขา อีกคนเป็นศิษย์น้องของเขา คนผู้นี้เป็นถึงผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณ กลับกระทำการเลวทรามเช่นนี้ ชั่วช้านัก!
“ข้าไม่เห็นเสียหน่อย!”
ชายที่ถูกถีบและอัดโดยไม่ทันตั้งตัวตะโกนค้าน หน้าตาโกรธขึ้ง ใครจะคิดว่าแอบดูหญิงอาบน้ำแล้วจะถูกจับได้เช่นนี้? แต่ที่น่าช้ำใจยิ่งกว่าคือเขายังไม่ทันเห็นก็ถูกอัดเสียแล้ว น่าอดสูจริงๆ
“หากเห็นข้าคงฆ่าเจ้าไปแล้ว!” หลินเฉิงจิ่นแค่นเสียง ตวัดมองเขาอย่างอาฆาต ก่อนเอ่ยประโยคที่เต็มไปด้วยรังสีอำมหิต
………………………………….
YOU MAY ALSO LIKE
