เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3106 เกิดปัญหาแล้ว / ตอนที่ 3107 เขตต้องห้ามทลาย
ตอนที่ 3106 เกิดปัญหาแล้ว
ผู้อาวุโสคนนั้นได้แต่เงียบ เขาประคองศิษย์ของตนเองขึ้น ขณะกำลังจะพูด ก็เห็นประกายแสงสว่างวาบออกมาจากค่ายกลเคลื่อนย้าย ก่อนจะเห็นลูกศิษย์หลายคนปรากฏตัวพร้อมกับอาการตื่นกลั ว
“พวกเจ้า?” ศิษย์ที่แขนหักคนนั้นเห็นพวกเขาก็หน้าเครียดทันที
“ศิษย์พี่ใหญ่? ท่านอาจารย์!”
ศิษย์พวกนั้นเห็นพวกเขาก็ค่อยๆ ได้สติกลับคืนมา พยายามข่มความกลัวในใจให้สงบลง เมื่อครู่น่ากลัวเกินไปแล้ว ไม่อยากเชื่อว่าจะตายไปทั้งอย่างนั้นจริงๆ หนำซ้ำยังตายอย่างน่าอนาถถึ งเพียงนั้น…
“เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดพวกเจ้าถึงออกมากันแล้ว?”
“ในนั้น ข้างในนั้นมีสัตว์เทวะ สัตว์เทวะระดับสูงมาก พะ…พวกข้าหนีออกมาขอรับ” หนึ่งในนั้นรายงานเสียงสั่น ยามพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นข้างใน แววตายังคงมีความกลัวปรากฏอยู่
“สัตว์เทวะ? พวกเจ้าเข้าไปในส่วนลึกของป่าหรือ?” ผู้อาวุโสหลายคนอึ้ง ก่อนจะถามขึ้น
“เปล่าขอรับ พวกข้าไม่ได้เข้าไปที่นั่น แต่ไม่รู้ว่าเสือดาวระดับสัตว์เทวะสองตัวโผล่มาจากไหน พวกมันเร็วมาก เพียงพริบตาเดียวก็พุ่งเข้ามาตะครุบพวกศิษย์พี่ตายไปหลายคนแล้ว” ” ศิษย์ที่พูดยังรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นระรัวด้วยความกลัว เขายังคงรู้สึกหวาดหวั่นไม่หาย หากเมื่อครู่หนีออกมาไม่ทัน ตอนนี้เขาคงตายอยู่ที่นั่นแล้ว
พอนึกว่าอาจถูกสัตว์ร้ายสองตัวนั้นกัดกินจนแทบไม่เหลือซาก พวกเขาก็ตัวสั่นอย่างไม่อาจควบคุม
“ปกติสัตว์เทวะจะไม่ปรากฏตัวง่ายๆ พวกเจ้าไปเจอได้อย่างไร? เกิดอะไรขึ้นกันแน่? เล่ามาให้ละเอียด” ผู้อาวุโสทุกคนสีหน้าจริงจัง รู้สึกได้ถึงสถานการณ์ที่ผิดปกติ
เวลานี้เอง มีผู้อาวุโสสองคนเดินมา “พวกท่านอยู่นี่ก็ดีแล้ว เหมือนจะมีปัญหาเกิดขึ้นในดินแดนลับ เหล่าเจ้าสำนักสั่งให้พวกท่านรีบกลับไป”
“เกิดอะไรขึ้น?” เหล่าผู้อาวุโสถามขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
“หลายวันนี้มีลูกศิษย์ถูกส่งตัวออกมาจากค่ายกลเคลื่อยย้ายทั้งสี่ทิศ พวกเขาล้วนบอกว่าถูกสัตว์เทวะโจมตี ตอนนี้ศิษย์จากสำนักเซียนทั้งสี่ล้มตายไปมากมาย สถานการณ์ค่อนข้างร้ายแ แรงทีเดียว”
ทุกคนได้ฟังก็หน้าถอดสี ต่างรีบตามผู้อาวุโสทั้งสองกลับไปทันที
ณ จุดหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากค่ายกลเคลื่อนย้ายมากนัก เจ้าสำนักทั้งสี่เร่งมุ่งหน้ามาทางนี้หลังจากได้รับข่าว ทั้งสี่คนยืนอยู่ไม่ห่างจากค่ายกลนัก บริเวณรอบๆ มีเหล่าผู้อาวุโสใน นสำนักของพวกเขายืนอยู่ด้วย
หลังจากที่ทุกคนมาพร้อมหน้า เจ้าสำนักหนึ่งในนั้นก็โบกมือสร้างเขตอาคมกั้นเสียง ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “กฎต้องห้ามในดินแดนลับเกิดความหละหลวม โดยเฉพาะเขตหวงห้ามที่อยู่ข้างในส่วนลึกข ของป่ายามนี้ได้ทลายลงแล้ว สัตว์เทวะที่เคยอาศัยอยู่ในส่วนลึกของดินแดนลับต่างหลั่งไหลกันออกมา กระจัดกระจายไปทั่วดินแดนลับ กระทั่งหลุดออกมาถึงรอบนอกด้วย”
เจ้าสำนักคนนั้นเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดกับทุกคนอีกว่า “จากข้อมูลที่ได้จากปากของศิษย์ที่รอดออกมาได้ พวกเรารู้มาว่ามีศิษย์จากทั้งสี่สำนักเซียนตายไปมากมาย และตอนนี้ยัง เหลือเวลาอีกสองเดือนกว่าถึงจะครบสามเดือน ข้ากังวลว่าเหล่าลูกศิษย์ที่อยู่ในนั้นจะไม่อาจต้านทานการโจมตีจากสัตว์เทวะได้ กว่าจะครบสามเดือน คงเหลือศิษย์ที่รอดชีวิตอยู่เพียงไม ม่กี่คน”
ทุกคนเงียบไป เหล่าลูกศิษย์ที่เข้าไปฝึกฝนข้างในล้วนเป็นชั้นหัวกะทิ และเป็นลูกหลานคนสำคัญของตระกูล หากเกิดอะไรขึ้นในนั้นจริงๆ นี่ก็ไม่ใช่เรื่องเล็กแล้ว
สุดท้าย เจ้าสำนักที่เหลือต่างมองหน้ากัน ก่อนถามว่า “ท่านว่าพวกเราควรทำอย่างไรล่ะ? ยามนี้ยังไม่ครบสามเดือน หากพวกเขาไม่บีบป้ายหยกให้แตกเพื่อออกมาเอง พวกเราก็ไม่มีทางนำเ เอาตัวพวกเขาออกมาได้”
เจ้าสำนักสำนักดาราครามเซียนมองทุกคน ก่อนพูดว่า “ฉะนั้นนี่จึงเป็นหัวข้อที่พวกเราจะหารือกันในวันนี้”
………………………………….
ตอนที่ 3107 เขตต้องห้ามทลาย
“เกิดปัญหาในดินแดนลับ เดาว่าเหล่าลูกศิษย์ที่อยู่ข้างในยังไม่รู้เรื่องที่กฎต้องห้ามหละหลวม แม้จะสังเกตได้ แต่ก่อนที่จะพบกับอันตราย พวกเขาก็คงไม่ยอมบีบป้ายหยกเคลื่อนย้ายเพื อหนีออกมา ส่วนพวกเราที่อยู่ข้างนอกก็ไม่สามารถติดต่อพวกเขาได้ วิธีเดียวที่มีก็คือให้เหล่าผู้อาวุโสเข้าไปบอกเรื่องนี้ให้เหล่าลูกศิษย์รู้ และสั่งให้พวกเขาออกมาโดยเร็วที่สุ ด”
ทุกคนอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนถามขึ้นว่า “แต่ในดินแดนลับเข้าไปได้แค่ผู้ที่มีวรยุทธ์ระดับกำเนิดวิญญาณลงไปเท่านั้น หากมีวรยุทธ์สูงกว่านั้นก็จะถูกลดระดับลงมา ส่งผลให้เคลื่อนไหวลำบ บากนัก”
“ไม่ พวกท่านลืมแล้วหรือ ที่เกิดปัญหาเหล่านี้ก็เพราะกฎต้องห้ามของดินแดนลับเกิดความหละหลวม?” เจ้าสำนักแห่งสำนักดาราครามเซียนมองทุกคน “กฎต้องห้ามหละหลวม ผู้อาวุโสทุกท่านสามารถ ถเข้าไปได้ และเพราะเหตุผลนี้ เมื่อเข้าไปแล้วพลังจะไม่ถูกลดระดับ ฉะนั้นข้าจึงได้บอกว่านี่เป็นเพียงวิธีเดียวที่เรามี”
“แต่ตอนนี้กฎต้องห้ามของดินแดนลับยังไม่ได้ทลายลงเสียทีเดียว พวกเราเข้าไปไม่ได้หรอก!” ผู้อาวุโสท่านหนึ่งค้านขึ้น
“พวกเราถึงต้องร่วมมือกันอย่างไรเล่า ร่วมมือกันทลายกฎต้องห้ามนี้เสีย ยามนี้เป็นที่แน่นอนแล้วว่ากฎต้องห้ามในนั้นหละหลวมลง อย่างไรก็หลีกเลี่ยงความปั่นป่วนจากฝูงสัตว์ร้ายข้างใน นนั้นไม่ได้อยู่ดี แต่หากพวกเราเข้าไปทั้งที่ยังมีพลังแข็งแกร่งก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ทว่าเหล่าลูกศิษย์ของพวกเราเข้าไปด้วยพลังระดับกำเนิดวิญญาณเท่านั้น หากเจอสัตว์ร้ายที่แข็ง งแกร่งมากก็คงไม่รอด”
ทุกคนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนบอกว่า “ได้ ขอเพียงทลายกฎต้องห้ามได้ พวกเราผู้อาวุโสแห่งสี่สำนักเซียนจะเข้าไปพาลูกศิษย์ของเราออกมา”
เจ้าสำนักทั้งสี่มองหน้ากัน พวกเขาทลายเขตอาคมกั้นเสียง ก่อนจะเดินไปทางค่ายกลเคลื่อนย้าย…
ขณะเดียวกัน ข้างในดินแดนลับ
เฟิ่งจิ่วที่กำลังหลับตาพักผ่อนพลันลืมตาขึ้นมา แววตาฉายความประหลาดใจ นางแหงนหน้ามองอากาศในดินแดนลับ สัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งเปลี่ยนแปลงไป
พลังในร่างที่เคยถูกกดทับเริ่มทะลักล้นขึ้นมา ราวกับคนที่ถูกมัดมือมัดเท้าค่อยๆ ยืดแขนยืดขา พันธนาการที่มองไม่เห็นนั่น กำลังค่อยๆ หายไป
“เกิดอะไรขึ้นหรือ?” มู่หลิงสังเกตมู่จิ่วอยู่ตลอด พอเห็นเขาลืมตากะทันหัน จึงถามขึ้น
เฟิ่งจิ่วเก็บงำความคิด ก่อนหันไปถามพวกเขาว่า “พวกเจ้ารู้สึกเหมือนมีอะไรเปลี่ยนไปหรือไม่?”
“อะไรเปลี่ยนไป?” ทุกคนอึ้งงัน
“กฎต้องห้ามหายไปแล้ว” เฟิ่งจิ่วบอกก่อนจะลุกขึ้นยืน นางรู้สึกได้ว่ากฎต้องห้ามในนี้หายไปแล้วจริงๆ กฎต้องห้ามที่เคยกดทับพลังในร่างของนางหายไปแล้ว และตอนนี้พลังของนางก็ กำลังค่อยๆ พรั่งพรูขึ้นมา เพียงแต่นางเก็บเงียบไว้ไม่ให้ใครสังเกตเห็น
“ดูเหมือนจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้วจริงๆ” นางพึมพำ จากนั้นก็เดินไปรอบๆ ฝีเท้าไม่เร็วหรือช้าเกินไป เหมือนกำลังครุ่นคิดเรื่องบางอย่าง ผ่านไปเนิ่นนาน นางจึงหันมาพูดกับพวกเขาว่า “ “ข้าแนะนำว่าให้พวกเจ้าไปจากที่นี่ก่อน ออกจากการฝึกฝนกลางคันไปเสีย”
ทุกคนตะลึง “ทำไมเล่า? เพราะมีสัตว์เทวะโบราณปรากฏตัวขึ้นน่ะหรือ?”
เฟิ่งจิ่วมองพวกเขาแวบหนึ่ง ก่อนตอบว่า “เพราะในนี้มีอันตรายเพิ่มขึ้นไม่ใช่เพียงหนึ่งระดับ วรยุทธ์ระดับกำเนิดวิญญาณยากจะเอาชีวิตรอดได้ โดยเฉพาะเมื่อกฎต้องห้ามหายไปแล้ว สัตว์ เทวะที่แข็งแกร่งมากจะไม่ถูกกักขังอยู่ในส่วนลึกอีก แต่พวกมันจะออกหาอาหารไปทั่วดินแดนลับ หากไม่ระวัง อาจตายอย่างไร้ศพได้เลยทีเดียว”
ทุกคนได้ฟังดังนั้นก็ตกใจ แต่กลับไม่อยากไปจากที่นี่ง่ายๆ