เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3108 หญิงสาว / ตอนที่ 3109 ไม่ใช่มนุษย์
ตอนที่ 3108 หญิงสาว
“สถานการณ์อาจไม่ได้ร้ายแรงขนาดที่เจ้าว่า ยิ่งกว่านั้น ในนี้ไม่ได้มีแค่พวกเรา ยังมีศิษย์คนอื่นอยู่ด้วย ข้าคิดว่าพวกเราควรดูสถานการณ์ไปก่อน” ศิษย์แซ่เฉินเอ่ย
“พวกเราล้วนเป็นผู้ฝึกเซียน จะให้ถอยเพราะมีอันตรายตลอดก็ไม่ได้กระมัง? อีกอย่าง ตอนนี้ยังไม่ถึงขั้นที่ต้องไปจากที่นี่ทันที” กัวจื่อฉีว่า เขาเองก็ไม่อยากไปจากที่นี่ง่ายๆ
ได้ยินพวกเขาว่าอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะรีบคลายออกพลางหันไปถามกับมู่หลิงและเผยจื่อเซวียนว่า “พวกเจ้าว่าอย่างไร?” สองคนนี้เป็นศิษย์พี่ของพวกเขา คำพูดขอ องพวกเขามีน้ำหนักมากว่า นางหวังว่าพวกเขาจะเห็นถึงความอันตราย และไปจากที่นี่ทันที
ทั้งสองมองหน้ากัน ก่อนจะตอบว่า “พวกข้าก็คิดว่าตอนนี้ยังไม่ถึงขั้นที่ต้องกลับทันที แม้จะมีอันตราย แต่ค่อยกลับไปตอนนั้นก็ยังไม่สาย”
เฟิ่งจิ่วไม่พูดอะไรอีก พูดแค่เพียงว่า “ในเมื่อพวกเจ้าว่าอย่างนั้น เช่นนั้นก็ตามใจพวกเจ้าเถอะ!”
“มู่จิ่ว เจ้าอย่ากังวลไปเลย หากมีอันตราย พวกข้าจะรีบบีบป้ายหยกเพื่อไปจากที่นี่ทันที” กัวจื่อฉีว่า
“ใช่แล้ว! พวกเราระวังตัวกันหน่อยก็พอ” เจิ้นไห่เสริม
“อย่างนั้นก็ไปกันเถอะ!” นางหันไปมองทุกคน ก่อนจะออกเดิน “พวกเราเดินอ้อมกันหน่อย จะได้ไม่เจอสัตว์ร้ายสองตัวนั้น อย่าเสียงดังมาก จะได้ไม่สร้างปัญหาที่ไม่จำเป็น”
ทุกคนรับคำ จากนั้นก็เดินอ้อมจุดที่สัตว์ร้ายสองตัวนั้นอยู่ ระหว่างเดินทาง เฟิ่งจิ่วเก็บข้อมูลเรื่องเอ็นวิญญาณนิลพันปีโดยการถามเอาจากหลินเฉิงจิ่น ทั้งเรื่องสถานที่ที่มันข ขึ้น หรือสัญลักษณ์ที่ทำให้จดจำได้ง่าย
ตลอดการเดินทางไม่ได้มีอันตายอะไรถึงชีวิตใดๆ ขณะนี้เอง ห่างออกไปไม่ไกลด้านหน้า ป่าทึบแม้บดบังการมองเห็นของพวกเขาแต่กลับไม่อาจปกปิดเสียงร้องขอชีวิตที่ดังลั่นขึ้นมาได้
“ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย!”
พวกมู่หลิงหยุดเดินทันทีที่ได้ยินเสียงร้องขอชีวิต “มีคนร้องขอความช่วยเหลืออยู่!” พวกเขารีบสาวเท้าพร้อมกับแหวกหญ้าเพื่อไปสังเกตการณ์ดู
หญิงสาวชุดเขียวคนหนึ่งถูกมัดติดไว้บนต้นไม้ใหญ่ด้านหน้า หญิงสาวคนนั้นเสื้อผ้าไม่เป็นระเบียบ เส้นผมหลุดลุ่ยบดบังใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง แต่กลับยังดูออกว่าเป็นโฉมงามนางหนึ่ง
“ศิษย์จากสำนักเมืองมรกตนี่!”
พวกเขาเข้าไปช่วยแก้มัดให้หญิงสาว พลางถาม “เหตุใดเจ้าถึงถูกมัดอยู่ที่นี่ได้”
หญิงสาวเส้นผมยุ่งเหยิง เสื้อผ้าสีเขียวไม่เรียบร้อย ผิวเนียนดุจหยก น้ำตาคลอเบ้า ใบหน้าแสดงถึงความลนลาน หญิงงามอ่อนแออยู่ตรงหน้าทั้งคน ส่งผลให้หัวใจของเหล่าชายหนุ่มอ่อนยวบด้ว วยความสงสาร
หลังจากถูกแก้มัด หญิงสาวยังคงดูอ่อนแอ นางก้มหน้าสะอึกสะอื้น “ข้าไม่รู้ ข้าตื่นมาก็ถูกมัดแล้ว ศิษย์พี่ของข้าก็ไม่รู้ไปไหน ขะ…ข้ากลัว ข้าอยู่คนเดียวกลัวมาก…”
ขณะเอ่ย นางสะอื้นเบาๆ ก่อนจะโถมตัวเข้าไปในอ้อมแขนของมู่หลิง ท่าทางราวกับคนไร้ที่พึ่ง มู่หลิงมองคนอื่นๆ อย่างกระอักกระอ่วน เห็นคนอื่นมองเขาอย่างขบขัน โดยเฉพาะมู่จิ่วที่ทำ ำหน้าเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม มองจนเขาต้องกระแอมเบาๆ และค่อยๆ ดันหญิงสาวออก
“แม่นาง โปรดสงวนท่าทีด้วย”
เขาเอ่ยเสียงสุขุม หลังจากดันตัวหญิงสาวออก ก็บอกว่า “แม่นางบีบป้ายหยกเพื่อไปจากที่นี่ได้ ตอนนี้ดินแดนลับเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง ไม่ค่อยปลอดภัยนัก”
“แต่ข้าวของของข้าหายไปหมดแล้ว ขะ…ข้าไม่รู้ว่า…”
………………………………….
ตอนที่ 3109 ไม่ใช่มนุษย์
มู่หลิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่มีป้ายหยกเคลื่อนย้ายแล้ว? อย่างนั้นก็ลำบากแล้วล่ะ เขาหันไปพูดกับกวนเยว่กับหลินอวี่ซือ “พวกเจ้าช่วยนางจัดเสื้อผ้าสักหน่อย”
“ได้” ทั้งสองรับคำ ก่อนจะพาหญิงสาวไปยังอีกด้านหนึ่ง
หลังเห็นพวกนางเดินออกไป เขาก็หันไปถามมู่จิ่ว เผยจื่อเซวียนกับหลินเฉิงจิ่นว่า “พวกเจ้าว่าอย่างไร? เราควรทำอย่างไรกับสตรีนางนี้?”
เผยจื่อเซวียนกับหลินเฉิงจิ่นมองหน้ากันแวบหนึ่ง ก่อนตอบว่า “สตรีนางนี้มีจุดน่าสงสัยอยู่ นางบอกว่าเหล่าศิษย์พี่ของนางหายไปหมดแล้ว แต่ดูรอบๆ แล้วกลับไม่มีร่องรอยการต่อสู้ เลย ยิ่งไม่มีกลิ่นอายหลังการต่อสู้ แล้วก็ไม่มีศพหรืออะไรทำนองนั้นเลย มีแค่นางคนเดียวที่อยู่ตรงนี้ ข้ารู้สึกว่ามันไม่ค่อยปกตินัก”
เฟิ่งจิ่วมองพวกเขาสองคนแวบหนึ่ง ประกายชื่นชมพาดผ่านดวงตาชั่วขณะหนึ่ง
มู่หลิงพยักหน้า “นั่นก็น่าแปลกจริงๆ แต่เราจะปล่อยนางไว้โดยไม่สนใจไยดีก็คงไม่ได้กระมัง” เอ่ยจบ เขาก็หันไปถามมู่จิ่ว “มู่จิ่ว เจ้าว่าอย่างไร?”
เฟิ่งจิ่วยิ้มก่อนตอบว่า “สตรีนางนี้ไม่มีกลิ่นอายของมนุษย์ พวกเจ้าไม่รู้สึกหรือ” นางหันไปมองหญิงสาวที่ถูกพาตัวไปจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมอีกด้าน หญิงสาวดูบอบบางน่าทะนุถนอมเป็น นอย่างมาก เพียงแต่เฟิ่งจิ่วดูออกตั้งแต่แวบแรกแล้วว่านางไม่ใช่มนุษย์
ทุกคนตะลึงค้าง “เป็นไปได้อย่างไร?” พวกเขาหันไปมองหญิงสาวคนนั้นทันที หญิงสาวคนนั้นราวกับรู้สึกได้ จึงหันมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้พวกเขา
“มู่จิ่ว เจ้าดูผิดไปเองหรือเปล่า? ดูอย่างไรนางก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา!” ศิษย์แซ่เฉินแย้ง รู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นไปได้ยาก
“ไม่ผิดแน่” เฟิ่งจิ่วว่าก่อนหันไปพูดกับมู่หลิง เผยจื่อเซวียนและหลินเฉิงจิ่น “พวกเจ้าจัดการตามเห็นสมควรก็แล้วกัน!”
“จัดการ? จัดการอย่างไร? สังหารนางหรือ? ดูอย่างไรนางก็เป็นแค่หญิงสาวคนหนึ่ง”
ศิษย์แซ่เฉินขมวดคิ้ว เขาหันไปมองมู่จิ่วที่ดูเหมือนไม่สะทกสะท้านต่อสิ่งใด “พวกเราตั้งหลายคนยังดูไม่ออกว่าหญิงคนนั้นไม่ใช่คน เช่นนั้นเจ้าดูออกได้อย่างไร? อีกอย่างนางก็ไม่ได ด้นำภัยคุกคามอะไรมาให้เรา หากฆ่านางอย่างไร้เหตุผลจะไม่เกินไปหน่อยหรือ ข้าไม่เห็นด้วยกับความคิดของเจ้า ด่วนตัดสินเกินไป”
เฟิ่งจิ่วยิ้ม “ไม่เป็นไร พวกเจ้าตัดสินใจเองก็พอ” ในเมื่อไม่เชื่อนาง อย่างนั้นนางก็ช่วยอะไรไม่ได้ ขอเพียงเวลาเกิดเรื่องอย่ามาขอให้นางช่วยก็แล้วกัน
มู่หลิง เผยจื่อเซวียนกับหลินเฉิงจิ่นมองหน้ากันแวบหนึ่ง ความคิดเห็นของพวกเขาสามคนค่อนข้างสำคัญ ยามมู่จิ่วบอกว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คน พวกเขาก็เชื่อทันที
เพราะสิ่งที่พบเจอตลอดการเดินทางมานี้ รวมถึงการคาดเดาต่างๆ ทำให้พวกเขารู้สึกได้ว่ามู่จิ่วไม่ใช่ศิษย์ธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้น เขาช่วยทุกคนมาหลายครั้ง ไม่มีทางทำร้ายพวกเขาแน่ ยิ่ง งไม่มีทางไปทำร้ายผู้หญิงที่ไม่รู้จัก
เพียงแต่จากที่พวกเขาดู พวกเขามั่นใจว่าพวกตนไม่สามารถทำได้เหมือนเฟิ่งจิ่ว ที่สัมผัสได้ว่าหญิงคนนั้นไม่มีกลิ่นอายของมนุษย์ ตรงกันข้ามสิ่งที่พวกเขาเห็นก็คือหญิงสาวคนหนึ่งเท ท่านั้น ซึ่งจุดนี้ไม่อาจปฏิเสธได้
หากจะให้พวกเขาสังหารนางก่อนที่นางจะทำอันตรายอะไรพวกตน อย่างไรพวกเขาก็ทำไม่ลง
หลังจากที่พวกเขาไตร่ตรองอย่างละเอียดแล้ว ก็บอกว่า “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! ในเมื่อพวกเราช่วยนางมาแล้ว อย่างนั้นก็ให้นางจากไปเอง ไม่ให้นางตามเราไปก็พอ”
“ผู้หญิงคนนั้นไม่มีป้ายหยกเคลื่อนย้าย พวกศิษย์พี่ของนางก็ไม่รู้หายไปไหน ปล่อยให้นางอยู่ในนี้เพียงลำพัง ไม่เท่ากับส่งนางไปตายหรือ?” ศิษย์แซ่เฉินท้วงขึ้น
………………………………….
YOU MAY ALSO LIKE
