เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3112 เกิดเรื่องแล้ว / ตอนที่ 3113 ปีศาจต้นไม้พันปี
ตอนที่ 3112 เกิดเรื่องแล้ว
มู่หลิงที่ได้ยินอย่างนั้นก็ขาอ่อนจนแทบทรุด นางเป็นแค่บรรพจารย์ของเขาเสียที่ไหน? นางเป็นคนที่แม้แต่ท่านอาจารย์ หรือบรรพจารย์ของตระกูลมู่ยังต้องเคารพนบนอบ แต่ตอนที่อยู ในสำนักเซียนครั้งนั้น นางกลับเรียกเขาว่าศิษย์พี่
นึกมาถึงตรงนี้ เขาก็หน้าซีดเผือด ก่อนจะงอขาคุกเข่าลงไป แต่ทว่า หัวเข่ายังไม่ทันถึงพื้นก็ถูกคนดึงคอเสื้อให้ลุกขึ้น
“เจ้าทำอะไร?”
เฟิ่งจิ่วมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ “ข้าเข้ามาที่นี่ นอกจากศิษย์สองคนของข้าก็ไม่มีใครรู้ตัวตนของข้าอีก เจ้าอย่าทำให้ความลับแตก และนำปัญหาที่ไม่จำเป็นมาให้ข้า”
มู่หลิงข่มความสะท้านสะเทือนข้างใน เขาประหม่าจนไม่รู้จะเอามือไม้ไปไว้ตรงไหน เขาสูดหายใจลึกๆ มองเฟิ่งจิ่วที่ยืนอยู่ด้านหนึ่ง ก่อนจะรีบพูดว่า “ท่านปรมาจารย์วางใจ ขะ…ข้าจ จะไม่บอกใคร”
“เรียกข้าว่ามู่จิ่วก็ดีแล้ว ไปกันเถอะ! สำรวจภูมิประเทศแถวๆ นี้สักหน่อยก็พอแล้ว” เป้าหมายในการสำรวจพื้นที่ เพียงเพราะยามมีอันตรายจะได้รู้ว่าควรหลบหนีไปทิศทางใด
“ขอรับ”
มู่หลิงรับคำอย่างนอบน้อม ไม่กล้าล่วงเกินทั้งทางวาจาและการกระทำ ก่อนหน้านี้แม้จะรู้สึกว่าเขาเป็นคนยากแท้หยั่งถึง แต่กลับไม่รู้ว่าอีกฝ่ายก็คือนาง ยิ่งไม่รู้ว่านางเป็นอาจา ารย์ของอาจารย์พวกเขา เป็นบรรพจารย์ของตระกูลมู่ ตอนนี้รู้แล้วย่อมไม่อาจวางตัวเช่นเดิมได้อีก
ทันใดนั้น เขาเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาหยุดเดินและถามว่า “ท่านปรมาจารย์ อย่างนั้นผู้หญิงคนนั้นที่ท่านบอก ก็ไม่ใช่มนุษย์จริงๆ หรือ?”
เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองเขา “หรือเจ้าคิดว่าข้าพูดเล่นกันเล่า?”
มู่หลิงสีหน้านิ่งค้างไป “หากเป็นเช่นนี้ ผู้หญิงคนนั้นก็เก็บเอาไว้ไม่ได้แล้ว พวกเราต้องกลับไปไล่นางเพื่อกำจัดต้นตอของปัญหา”
เฟิ่งจิ่วสาวเท้าเดิน พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉื่อยๆ “ข้าบอกพวกเจ้าไปแต่แรกแล้ว แต่พวกเจ้าไม่ฟังเอง เกิดอะไรขึ้นก็เป็นเรื่องของพวกเจ้าแล้วล่ะ”
พวกเขาย้อนกลับไปยังที่พัก ขณะนั้นท้องฟ้าก็ค่อยๆ มืดลง ครั้นกลับไปถึงที่พัก เฟิ่งจิ่วกวาดสายตาสำรวจ พบว่าผู้หญิงคนนั้นกับลูกศิษย์แซ่เฉินคนหนึ่งไม่ได้อยู่ที่นี่ นางขมวดคิ้วเล ล็กน้อย ก่อนถามว่า “ผู้หญิงคนนั้นไปไหน?”
“นางไปเก็บกิ่งไม้กับศิษย์น้องเฉินแถวๆ นี้” เผยจื่อเซวียนตอบ ก่อนหันไปมองรอบๆ “แปลก ไปก็นานแล้ว เหตุใดยังไม่กลับมาอีก?”
“แย่แล้ว!” มู่หลิงอุทาน “เร็ว! รีบตามหาเขา!”
ทุกคนเห็นสีหน้าของเขาจริงจัง จึงไม่ถามอะไร พากันแยกย้ายตามหารอบๆ ทันที
“ศิษย์พี่เฉิน? ศิษย์พี่เฉิน?”
ศิษย์แซ่เฉินอีกสองคนเดินอุ้มกองฟืนกลับมา พอเห็นพวกเขากำลังตามหาคน จึงถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
“ศิษย์พี่ของพวกเจ้าเล่า?” มู่หลิงถาม “เห็นเขาหรือไม่?”
“เขาเพิ่งไปทางนั้นกับแม่นางคนนั้น พวกข้าก็ไม่ได้สนใจนัก” ศิษย์สองคนนั้นตอบ เห็นสีหน้าพวกเขาตึงเครียด จึงรู้สึกสงสัย “เกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นหรือ?” เหตุใดแต่ละคนจึงทำหน้าเ เช่นนี้?
“เขาอาจมีอันตรายได้! ต้องรีบตามหาเขาให้เร็วที่สุด!” มู่หลิงว่า ก่อนจะนำคนไปตามหายังทิศทางที่ศิษย์สองคนนั้นชี้
ขณะเดียวกัน ณ ถ้ำภูเขาที่พวกเขาพบก่อนหน้านั้น ศิษย์แซ่เฉินที่ทุกคนตามหากำลังกอดก่ายกับหญิงสาวนางนั้นอยู่ เสื้อผ้าของฝ่ายหญิงหลุดลุ่ยลงมาครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นหัวไหล่กลมมนข ขาวเนียน ศิษย์แซ่เฉินกอดเอวบางของหญิงสาวด้วยมือข้างหนี่ง ในขณะที่มืออีกข้างรั้งแผ่นหลังนางเข้ามาแนบชิด และมุดใบหน้าลงไปในอ้อมอกอันนิ่มนวล…
“อ๊า…ศิษย์พี่เฉิน…ท่านช้าหน่อย…” หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน มือข้างหนึ่งค่อยๆ โอบไปที่ด้านหลังของศิษย์แซ่เฉิน…
………………………………….
ตอนที่ 3113 ปีศาจต้นไม้พันปี
นิ้วมือเรียวยาวและขาวเนียนค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นแห้งเหี่ยว ตรงปลายของนิ้วมือมีกรงเล็บอันแหลมคมงอกออกมา มือของนางค่อยๆ ลูบไล้ลงเบื้องล่าง ก่อนจะหยุดอยู่ที่แผ่นหลังในตำแหน่ง งที่ตรงกับหัวใจ
“ศิษย์พี่เฉิน…”
นางขานเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ก่อนที่แววตาหยาดเยิ้มจะเปลี่ยนไปในพริบตา กลายเป็นแววตาตื่นเต้นกระหายเลือด พริบตาต่อมา กรงเล็บแหลมๆ พุ่งแทงเข้าไปในร่างของศิษย์แซ่เฉิน ทว่าใน ตอนนั้นเอง ศิษย์แซ่เฉินที่อิงแอบอยู่ตรงหน้าอกของหญิงสาวกลับถูกอะไรบางอย่างกระแทกเข้าที่ข้อพับขาด้านหลัง ส่งผลให้เขาทรุดตัวลงไปคุกเข่าอยู่บนพื้น
“ศิษย์น้องเฉิน!”
“ศิษย์พี่!”
ศิษย์แซ่เฉินทรุดตัวลงไป ทำให้กรงเล็บของผู้หญิงคนนั้นโจมตีใส่อากาศ นางเคียดขึ้ง หมายจะคว้าร่างของชายที่คุกเข่าอยู่บนพื้นขึ้นมา แต่กลับมีไอสังหารสายหนึ่งพวยพุ่งเข้ามา
เผยจื่อเซวียนถือกระบี่พุ่งเข้ามา โจมตีหญิงนางนั้นซึ่งๆ หน้า ทำให้นางจำต้องล่าถอย ขณะเดียวกันนั่นก็เปิดโอกาสให้ศิษย์แซ่เฉินที่กำลังตกตะลึงได้สติกลับมา
“ศิษย์พี่!”
ศิษย์แซ่เฉินที่เหลือรีบเข้ามาประคองเขาถอยออกมา “ศิษย์พี่ ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”
เฟิ่งจิ่วหยักยิ้มมุมปาก ชำเลืองมองเขาเล็กน้อย ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สะทกสะท้าน “ลุ่มหลงอยู่ในความนุ่มนวลอ่อนหวานถึงเพียงนั้น จะเป็นอะไรได้อย่างไร”
ศิษย์แซ่เฉินคนนั้นได้ยินก็ก้มหน้าลงด้วยความละอาย “ขะ…ข้าไม่เป็นไร” เขาเพียงตกใจ และนึกไม่ถึงว่าเรื่องราวจะกลายเป็นอย่างนี้ เห็นได้ชัดว่านางเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่งแท้ๆ…
ทว่าครั้นเงยหน้ามองไป เขากลับต้องตะลึงค้าง หญิงสาวที่เมื่อครู่ยังเป็นหญิงงามตรึงใจ เวลานี้กลับกลายเป็นนางปีศาจไปเสียแล้ว
ใบหน้าของนางเปลี่ยนไป แววตาชั่วร้ายฉายชัด ร่างกายดุจต้นไม้แก่ๆ ต้นหนึ่ง โดยเฉพาะมือและเท้าคู่นั้นที่ค่อยๆ กลายเป็นเหมือนรากไม้
“นะ…นางเป็น…”
“ปีศาจต้นไม้พันปี”
เฟิ่งจิ่วหรี่ตา นางยืนกอดอกพิงต้นไม้อยู่ด้านหนึ่ง ไม่นึกว่าพอเขตต้องห้ามทลายลง แม้แต่ปีศาจก็กลายเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว หนำซ้ำ ตัวแรกที่เจอยังเป็นถึงปีศาจต้นไม้ที่มีอาย ยุถึงพันปี
หากเมื่อครู่ไม่ได้มองผิดไป ปีศาจต้นไม้ตนนี้คิดจะสูบเลือดเนื้อของมนุษย์เพื่อเพิ่มอายุขัยกระมัง?
“ข้าช่วยเจ้าเอง!” มู่หลิงเห็นเผยจื่อเซวียนรับมือกับปีศาจต้นไม้คนเดียวค่อนข้างลำบาก จึงรีบพุ่งตัวเข้าไปร่วมวงต่อสู้ เพียงแต่ ภายในถ้ำมีพื้นที่ไม่กว้าง การต่อสู้จึงดำเนินไปอย่างย ยากลำบาก โดยเฉพาะกับปีศาจต้นไม้ตนนั้น พื้นที่ในถ้ำอันคับแคบยิ่งไม่เป็นผลดีกับมัน
ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่กิ่งไม้พุ่งขึ้นมาจากพื้นดินและรัดขาของพวกเขาสองคน ปีศาจต้นไม้ตวัดสายตามองไปข้างนอกแวบหนึ่ง ก่อนจะวิ่งออกจากถ้ำไป แต่กลับนึกไม่ถึงว่าจะถูกพวกกัวจื่อฉีล ล้อมไว้ทันที
เผยจื่อเซวียนกับมู่หลิงตามออกมาทันทีหลังจากฟันกิ่งไม้ที่พันขาอยู่จนขาด แต่ในตอนนี้เอง ต้นไม้ที่อยู่รอบๆ พลันขยับเขยื้อนขึ้นมา ก่อนจะเริ่มโจมตีพวกเขา กิ่งไม้ที่พุ่งเข้าม มาคดเคี้ยวราวกับเถาวัลย์ แต่ก็คมกริบเสมือนมีด พวกมันกวัดแกว่งไปทั่ว พร้อมกับเคลื่อนไหวลำต้นไปด้วย ทำให้พวกเขาตั้งตัวไม่ทัน
เฟิ่งจิ่วยืนดูเฉยๆ โดยไม่ทำอะไร ขณะที่ต้นไม้ที่นางยืนพิงอยู่เริ่มแกว่งกิ่งไม้โจมตีเข้ามา นางปลดปล่อยแรงกดดันในร่างออกไป ส่งผลให้กิ่งไม้เหล่านั้นหดตัวกลับไป ไม่กล้าทำอะไร รนางอีก
นางเหลือบมองต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ข้างตัว พลางคิดในใจว่า เขตต้องห้ามในดินแดนลับแห่งนี้ทลายลงแล้ว สำหรับนางนับว่าสะดวกสบายที่สุดแล้ว พลังและแรงกดดันที่เคยถูกกดไว้สามารถปลดปล ล่อยออกมาได้ทั้งหมด เพราะอย่างนี้นางจึงแทบไม่ต้องทำอะไรเลย แม้แต่สัตว์เทวะที่แข็งแกร่งมาก ก็คงทำอะไรนางไม่ได้อยู่ดี
YOU MAY ALSO LIKE
