เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3200 ป่าสัตว์ปีศาจ / ตอนที่ 3201 ร่างคน
ตอนที่ 3200 ป่าสัตว์ปีศาจ
ทว่านางคิดอ่านง่ายเกินไป ระหว่างบินมาที่ยอดเขาแห่งนี้ ปีศาจเหล่านั้นในป่าล้วนกำลังอาละวาด ทั้งยังมีปีศาจนกร่างยักษ์เข้าจู่โจมนางด้วย กว่าจะถึงยอดเขาได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย นางมองไปรอบๆ อย่างเหม่อลอย
นอกจากป่าก็เป็นยอดเขาสุดลูกหูลูกตา ราวกับว่าไม่มีทางออกอย่างไรอย่างนั้น
“นี่มันสถานที่บ้าอะไรกันแน่” นางพูดพึมพำ ตอนนี้เองพลันมีเมฆดำผืนหนึ่งปกคลุมลงมาจากเหนือศีรษะ นางเงยหน้าขึ้นมอง กลับเป็นอินทรียักษ์ตัวหนึ่งโฉบลงมา กรงเล็บสองข้างโค้งงอพุ่งเข้าจับตัวนาง
“สมควรตาย!”
นางสบถคำหนึ่ง รีบกระโจนตัวบินไปข้างหน้า ทว่านางในร่างนกเพิ่งบินออกมาไม่เท่าไรก็ถูกอินทรีตัวนั้นจับไว้เสียแล้ว ทั้งร่างถูกพาบินขึ้นไปเหนือป่า หลังจากข้ามยอดเขาไปหลายลูก สุดท้ายก็ถูกทิ้งลงไปในรังบนหน้าผา
เพิ่งถูกทิ้งลงในรัง อินทรีน้อยหลายตัวต่างก็โผเข้าใส่ทันที จะงอยปากโค้งงอจิกใส่นาง ทันใดนั้นนางพลันโบกมือปัดอินทรีน้อยเหล่านั้นออกไป เห็นอินทรีแก่ตัวนั้นยืนจ้องมองนางอยู่ข้างๆ นางจึงหรี่ตาแล้วเอ่ยเสียงเย็น “ขืนยังไม่พาลูกของเจ้าหลบไป ระวังข้าจะเผาพวกมันจนสุกตาย”
อินทรีแก่ตัวนั้นได้ยินแล้วเกิดโทสะทันที กรงเล็บอินทรีย่ำลงมา เฟิ่งจิ่วเห็นดังนั้นก็บันดาลโทสะทันที โบกมือสร้างเพลิงกลุ่มหนึ่งจู่โจมใส่อินทรีแก่ ฝ่ายอินทรีแก่ที่คาดไม่ถึงว่านกน้อยแปลกประหลาดเช่นนี้จะสามารถพ่นไฟได้ พลันถูกไฟเผาถูกขนโดยไม่ทันตั้งตัว
เสียงร้องของอินทรีดังขึ้น ขณะที่มันกระพือปีกลองดับไฟนั้น กรงเล็บก็เหยียบไปทางเฟิ่งจิ่วอีกครั้ง ภาพนกรูปร่างพิเศษหนึ่งใหญ่หนึ่งเล็กต่อสู้กันตรงหน้าผา ทำเอาอินทรีน้อยหลายตัวรีบหลบไปอยู่ด้านข้างด้วยความตกใจ
หลังจากต่อสู้กับเฟิ่งจิ่ว อินทรีแก่ที่เสียเปรียบอย่างชัดเจนก็ขดตัวลงด้วยท่าทางราวกับหวาดกลัว พยายามปกปิดร่างกายที่ถูกไฟไหม้จนเหลือขนเพียงไม่กี่เส้น มันถามเสียงแหลมว่า “เจ้า…เจ้าเป็นนกอะไรกันแน่” เหตุใดมันจึงไม่เคยเจอนกเช่นนี้มาก่อน พลังการต่อสู้นี้ดุดันเกินไปแล้ว ขนทั้งตัวมันเกือบถูกไฟของอีกฝ่ายเผาจนไม่เหลือแล้ว
เฟิ่งจิ่วเหลือบมองอินทรีแก่ที่ถอยออกไปครั้งหนึ่ง จากนั้นก็ชำเลืองมองอินทรีน้อยหลายตัว อาจเพราะเห็นว่าอินทรีแก่ตัวนี้ยังมีอินทรีน้อยหลายตัวต้องเลี้ยงดู นางจึงลงมืออย่างปรานี ไม่ได้สังหารในทันที
“ใครบอกเจ้าว่าข้าเป็นนก” เฟิ่งจิ่วมองตาขวางใส่มัน “ข้าถามเจ้าหน่อย ที่นี่คือที่ไหน ป่าผืนนี้กว้างมากหรือไม่”
ฟังดังนั้นแล้วอินทรีแก่ก็มองเฟิ่งจิ่วด้วยความประหลาดใจ “เจ้าไม่รู้หรือว่าที่นี่คือที่ไหน หรือว่าเจ้ามาจากที่อื่น”
“ข้าถามเจ้า เจ้าก็ตอบมาตามตรงเถอะ!” เฟิ่งจิ่วกวาดสายตามองมันเป็นการตักเตือน
อินทรีแก่พลันหดคอเมื่อเห็นเช่นนั้น รีบกล่าวว่า “ที่นี่คือป่าสัตว์ปีศาจ ป่าแห่งนี้กว้างเท่าไรข้าไม่รู้เหมือนกัน ข้าเคยลองบินไปยังทิศทางนั้น แต่บินอยู่ครึ่งเดือนแล้วก็ยังบินออกไปไม่ได้”
เมื่อฟังจบ เฟิ่งจิ่วขมวดคิ้วในทันที ชายชราผู้นั้นให้นางมาอยู่ที่นี่ทำไม? จะให้นางอยู่ที่นี่ไปพักหนึ่งจริงๆ หรือ? แล้วนางจะได้กลับไปเมื่อไร?
อาจเป็นเพราะเห็นเฟิ่งจิ่วไม่พูดจา อินทรีแก่ตัวนั้นจึงกล่าวว่า “ในป่าปีศาจนี้นอกจากสัตว์ปีศาจและสัตว์วิญญาณ ยังมีผู้ฝึกเซียนมาฝึกบำเพ็ญจำนวนหนึ่งด้วย เพียงแต่ข้าไม่รู้ว่าพวกเขามาได้อย่างไร ไม่รู้เช่นกันว่าพวกเขาจากไปอย่างไร”
พอได้ยินดังนั้น เฟิ่งจิ่วพลันบังเกิดความคิดบางอย่าง ดวงตาเป็นประกาย “ที่นี่มีผู้ฝึกตนมาฝึกบำเพ็ญด้วยหรือ”
……….
ตอนที่ 3201 ร่างคน
“มี ข้าเคยเจออยู่เหมือนกัน แต่ผู้ฝึกตนเหล่านั้นร้ายกาจมาก เจ้าอย่าเข้าใกล้พวกเขาดีที่สุด” อินทรีแก่ตัวนั้นเตือนด้วยความหวังดี แต่คิดดูแล้วก็พูดต่ออีกว่า “แต่เจ้าดูจะร้ายกาจกว่าพวกเขาหน่อย ต่อให้เจอแล้วเจ้าก็น่าจะไม่เป็นไร”
เฟิ่งจิ่วมองสีท้องฟ้า มองไปรอบๆ สุดท้ายก็พูดขึ้นว่า “ในเมื่อเจ้าจับข้ามาที่นี่ เช่นนั้นคืนนี้ข้าจะพักผ่อนที่นี่สักคืนก็แล้วกัน!”
ครั้นได้ยินดังนั้น อินทรีแก่คล้ายกับคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แต่เมื่อรู้สึกถึงสายตาของฝ่ายตรงข้าม ทันใดนั้นกลับพูดปฏิเสธไม่ออก ทำได้เพียงพยักหน้า “ได้เลย! แต่เจ้าทำร้ายลูกๆ ของข้าไม่ได้”
เฟิ่งจิ่วนอนลงในรัง “ได้ ขอเพียงพวกมันไม่มารบกวนข้า” เดิมทีสามวันที่หลอมโอสถนั้นนางไม่ได้พักผ่อนเลย มาถึงที่นี่ก็เช่นกัน ตอนนี้อยู่บนหน้าผานี้ กลับได้พักเต็มที่สักครั้ง
รังของอินทรีแก่อยู่บนที่สูงของหน้าผา เรียกได้ว่าพักผ่อนอยู่ที่นี่แล้วยังมีอินทรีแก่คอยคุ้มกัน ปลอดภัยยิ่งนัก ดังนั้นเฟิ่งจิ่วจึงวางใจ นอนหลับไปตื่นหนึ่ง
เมื่อรังถูกครองพื้นที่ อินทรีน้อยหลายตัวจึงทำได้เพียงขดตัวอยู่ด้วยกัน ไม่กล้าเข้าไปเสียงดังใส่นกน้อยที่เข้ามาครองรังของพวกมัน นกน้อยตัวนี้ดูร้ายกาจมาก แม้ตัวจะเล็ก แต่ฝีมือการต่อสู้กลับน่าตื่นตะลึง เมื่อเห็นภาพการต่อสู้ก่อนหน้านี้แล้ว พวกมันยิ่งหวาดกลัวนกน้อยตัวนี้ ไม่กล้ากินอีกฝ่าย
ครั้งนี้เฟิ่งจิ่วนอนหลับสนิทมาก อยู่บนที่สูงทั้งมืดและสงบเงียบ ลมสดชื่นพัดผ่านกายแผ่วเบา ถึงขั้นสบายตัวยิ่ง และเพราะนางหลับสนิทมาก เมื่อม่านราตรีโรยตัวลงมา ท้องฟ้ามืดสนิท บนร่างของนางที่นอนหลับอยู่ในรังพลันทอแสง เปลี่ยนเป็นร่างเดิมของนางอย่างไร้สุ้มเสียง กลับคืนสู่ร่างคน
ภาพนี้ทำเอาอินทรีแก่ที่คอยคุ้มกันอึ้งงัน อินทรีน้อยทั้งหลายที่ขดตัวอยู่ตรงมุมหนึ่งของรังก็เช่นเดียวกัน พวกมันคิดว่าตนเองตาฝาด แต่เมื่อสั่นศีรษะแล้วมองดูอีกที ตรงที่นกน้อยตัวนั้นนอนหลับอยู่เมื่อครู่กลับกลายเป็นว่ามีมนุษย์นอนอยู่คนหนึ่งแทน!
อีกทั้งยังเป็นมนุษย์หญิงงามสวมชุดคลุมสีแดงทั้งตัวด้วย!
สวรรค์! นกน้อยที่มีฝีมือการต่อสู้น่าตื่นตะลึงกลับกลายเป็นมนุษย์เสียอย่างนั้น! เดิมทีนางเป็นมนุษย์หรือ? หรือฝึกบำเพ็ญจนกลายร่างเป็นคนได้? ทันใดนั้นอินทรีแก่และอินทรีน้อยต่างก็จ้องมองก้อนสีแดงนั้น คิดอยากมองให้ชัดเจน
อาจเป็นเพราะดวงตาอินทรีคมปลาบหลายคู่จ้องมองไปที่เฟิ่งจิ่ว ทำให้นางตื่นขึ้นจากนิทรา นางลืมตามองอินทรีแก่ครั้งหนึ่ง ก่อนถามว่า “จ้องมองข้าดึกๆ ดื่นๆ เช่นนี้ทำไม เจ้าจ้องมองเช่นนี้ ข้าจะหลับได้อย่างไร”
และอาจเป็นเพราะเพิ่งตื่น เสียงของนางจึงเจือความเกียจคร้านไว้เล็กน้อย ฟังดูแล้วจึงยิ่งยั่วยวนใจนัก โดยเฉพาะในเวลาค่ำคืนเช่นนี้
อินทรีแก่ยื่นปีกชี้ไปที่เฟิ่งจิ่ว พูดจาติดขัด “เจ้า เจ้า…เจ้ากลายเป็นคนแล้ว…”
“เดิมทีข้าก็เป็นมนุษย์อยู่แล้ว” เฟิ่งจิ่วยกมือขึ้นปิดปากหาวพร้อมกล่าวอย่างไม่ยี่หระ ทว่าเมื่อนางยกมือขึ้น มองเห็นเสื้อสีแดงไปจนถึงมือของตนเอง ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง
“เอ๋?”
นางพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง ก้มหน้ามองร่างกายของตนเอง เปลี่ยนกลับเป็นร่างคนแล้วจริงหรือ?
“หรือว่าฤทธิ์ยานั้นหมดแล้ว” นางเอ่ยด้วยความประหลาดใจอย่างอดไม่อยู่ รู้สึกว่าร่างคนสบายกว่า กว่าจะกลับเป็นร่างคนได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ทันใดนั้นนางจึงถามขึ้นว่า “อินทรีแก่ แถวนี้มีแหล่งน้ำหรือไม่ ข้าอยากไปอาบน้ำ”
ไปอาบน้ำกลางดึกน่ะหรือ?
อินทรีแก่ชำเลืองมองเฟิ่งจิ่วครั้งหนึ่ง จากนั้นจึงชี้ลงไปด้านล่าง “ข้างล่างมีแหล่งน้ำ”
YOU MAY ALSO LIKE
![Myth Online ฮีลเลอร์สายบู๊ [网游之奶个锤子]](https://novel-lucky.com/wp-content/uploads/2022/08/novel_5522_cover-75x106.jpg)
