เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3212 ไม่มีทางไม่หวังดีกับตนเอง / ตอนที่ 3213 เรื่องนี้ยากตัดสินใจ
ตอนที่ 3212 ไม่มีทางไม่หวังดีกับตนเอง
เขามองหวันเหยียนเชียนหวาด้วยท่าทางปวดใจปนเศร้าโศก ราวกับถูกคำพูดของนางที่ว่าหลายปีมานี้เพิ่งหวั่นไหวกับบุรุษผู้นั้นเป็นครั้งแรกทำร้ายเข้า
ชายวัยกลางคนกลับครุ่นคิดอยู่บ้าง เขาไม่ได้โกรธและไม่ได้ตวาดตำหนินาง เพียงมองหวันเหยียนเชียนหวาที่มีสีหน้าจริงจังอยู่เนิ่นนาน จากนั้นจึงถามว่า “เจ้าจริงจังหรือ”
“ชีวิตนี้ข้าจริงจังกับเขาคนเดียว” หวันเหยียนเชียนหวากล่าว ในดวงตาคู่งามมีความแน่วแน่
คนอื่นอาจพูดว่านางรู้จักกับเขาเพียงไม่นาน ไยนางจึงปักใจกับเขาเช่นนั้น หากเป็นเมื่อก่อนเวลามีสตรีชอบพอบุรุษเช่นนี้ นางอาจรู้สึกว่าไม่มีทางเข้าใจได้ แต่เมื่อถึงคราวของนางเองแล้ว นางถึงได้รู้ว่าบางครั้งการรักใครสักคนก็ใช้เวลาเพียงพริบตาเดียว ถึงขนาดที่ว่าพริบตานั้นอาจยั่งยืนตลอดไป
นางบอกไม่ได้เช่นกันว่าเหตุใดถึงชอบพอจวินเจวี๋ยซางผู้นั้น เพราะในสายตาของนางทีแรกนั้น เขาเป็นบุรุษที่เย็นชาคนหนึ่ง อีกทั้งเป็นบุรุษชราที่ไม่รู้ว่าอายุเท่าไรแล้ว แต่ยิ่งได้อยู่ใกล้ชิดกัน จากการหยอกล้อในตอนแรกกลับกลายเป็นความหวั่นไหวในตอนสุดท้าย นางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนเอง ไยความลวงกลายเป็นความจริงได้
แม้นางจะรู้ว่าบุรุษผู้นี้ไม่ได้มีใจให้นาง แม้นางจะรู้ว่าบุรุษผู้นี้หลบเลี่ยงนางตลอด ไม่อยากมีความสัมพันธ์ใดกับนาง แต่นางก็ไม่อยากยอมแพ้ง่ายๆ
“หัวหน้าพรรคเริงรมย์อายุหลายร้อยปีแล้ว เจ้าชอบพอชายชราอายุหลายร้อยปีคนหนึ่งหรือ เจ้าหวั่นไหวกับคนเช่นนั้นหรือ เจ้า เจ้า…” ชายหนุ่มรู้สึกสะเทือนใจ โมโหและรับไม่ได้อยู่บ้าง
เขาชอบเชียนหวาเสมอมา คนในตระกูลล้วนรู้ว่าเขาชอบนาง แต่เพื่อหลบเลี่ยงเขา นางถึงไปฝึกบำเพ็ญอยู่ที่สำนักเซียนแห่งนั้น หนึ่งปีไม่กลับตระกูลแม้สักครั้ง ตอนนี้กลับพูดออกมาว่าชอบพอหัวหน้าพรรคเริงรมย์? จวินเจวี๋ยซางผู้นั้นน่ะหรือ?
เพราะอะไร?
จวินเจวี๋ยซางผู้นั้นมีดีอะไร เหตุใดจึงทำให้นางหวั่นไหวได้ในเวลาสั้นๆ เช่นนี้ เขาแพ้ให้จวินเจวี๋ยซางผู้นั้นที่ตรงไหน เขาไม่ยอม!
เขากลั้นไฟโทสะในใจไว้ มองหวันเหยียนเชียนหวาแล้วกล่าว “เชียนหวา เจ้าต้องกลับไปกับพวกข้า! เจ้าอยู่ที่นี่ไม่ได้! จะให้ชายชราอายุหลายร้อยปีมาทำให้เจ้ามัวหมองไม่ได้! ยิ่งไม่อาจทำให้ตระกูลหวันเหยียนของพวกเราเสียหน้าได้!”
หวันเหยียนเชียนหวามีแววตาเย็นชาเล็กน้อย ในดวงตาคู่สวยปรากฏความเยือนเย็น นางจ้องมองบุรุษผู้นั้น ความเย็นบนร่างกายแผ่ออกมา “เจ้าเอาแต่พูดว่าเขาเป็นชายชราอายุหลายร้อยปี แต่รู้หรือไม่ว่าคนที่เจ้าพูดถึงเป็นใคร ใครทำให้เจ้ากล้าหยาบคายและอวดดีกับหัวหน้าพรรคเริงรมย์เช่นนี้”
“เชียนหวา…”
หวันเหยียนเชียนหวาลุกขึ้นยืน สะบัดแขนเสื้อ มือข้างหนึ่งไพล่หลัง ก่อนจ้องมองเขาอย่างเฉยชา “ข้าหวันเหยียนเชียนหวารู้ว่าตนเองกำลังทำอะไร ไม่ต้องให้เจ้ามาเตือนข้า!”
ชายวัยกลางคนเห็นดังนั้นแล้ว คราวนี้จึงยกมือขึ้นกล่าว “เอาล่ะ พวกเจ้าสองคนไม่ต้องทะเลาะกัน หากคนนอกได้ยินเข้าจะคิดว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น”
เขาบอกให้ทั้งสองคนนั่งลง จานั้นก็พูดกับหวันเหยียนเชียนหวา “เชียนหวา ที่จริงครั้งนี้หัวหน้าพรรคให้คนส่งข่าว ให้พวกข้ามารับเจ้ากลับไป มองจากเรื่องนี้แล้ว เขาน่าจะไม่สนใจเจ้า หากเจ้าอยู่ที่นี่ต่อไปเกรงว่าจะมีแต่ปวดใจ อาเจ็ดเป็นห่วงเจ้าเช่นกัน ไม่หวังให้เจ้ายิ่งถลำลึกหรือเจ็บปวดเกินไป อย่างไรเสียเจ้ากับหัวหน้าพรรคเริงรมย์ก็…”
“ท่านอาเจ็ด ท่านไม่ต้องโน้มน้าวข้า ข้าเลือกทางนี้เอง ข้าเป็นคนรักเขาเอง จากนั้นจะเป็นอย่างไรไม่มีใครรู้ได้ พวกท่านวางใจเถอะ ข้าหวันเหยียนเชียนหวาไม่มีทางไม่หวังดีกับตนเองแน่…”
……….
ตอนที่ 3213 เรื่องนี้ยากตัดสินใจ
เห็นน้ำเสียงนางแน่วแน่ พูดเช่นนั้นด้วยสีหน้าจริงจัง ชายวัยกลางคนผู้นั้นครุ่นคิดเล็กน้อย เนิ่นนานให้หลังจึงค่อยถอนหายใจเสียงเบา “ช่างเถอะ หากเป็นศิษย์คนอื่นของตระกูล ข้าไม่มีทางปล่อยวางเรื่องนี้เช่นนี้แน่ แต่ในเมื่อเป็นเจ้า เช่นนั้นข้าก็เคารพความคิดเห็นของเจ้า ไม่มีทางขัดขวางอีก เมื่อกลับตระกูลไปแล้วข้าจะรายงานสถานการณ์ให้เจ้าตระกูลฟังเอง”
เขามองนาง “ในเมื่อเจ้าอยากอยู่ต่อ พวกข้าก็จะไม่อยู่นานเช่นกัน เพียงแต่เจ้าต้องจำไว้ว่าวันนี้เจ้าเลือกทางนี้ด้วยตนเอง ไม่ว่าวันหน้าเจ้าจะเจอความยากลำบากมากแค่ไหน เจอคำวิจารณ์มากเพียงใด หรือเป็นความเจ็บปวดก็ตามที พวกข้าตระกูลหวันเหยียนล้วนไม่อาจช่วยเหลือเจ้าได้ แต่หากวันหน้าเจ้าเหนื่อยแล้ว อยากกลับบ้านแล้ว ก็ขอให้เจ้ากลับมา ตระกูลหวันเหยียนมีพื้นที่ให้กับเจ้าเสมอ”
ได้ยินดังนั้นแล้วหวันเหยียนเชียนหวาพลันรู้สึกอบอุ่นหัวใจ นางมองเขาแล้วกล่าวขอบคุณอย่างตั้งใจ “ขอบคุณท่าอาเจ็ด เชียนหวาทราบแล้ว”
นางรู้ว่าเพราะนางจมลงสู่ความรู้สึกนี้ก่อน เป็นนางที่หวั่นไหวก่อน เป็นนางที่ยืนกรานจะอยู่ที่นี่ ด้วยเหตุนี้ต่อให้วันหน้าจะได้รับคำวิจารณ์อะไรเพราะความรู้สึกนี้ ตระกูลย่อมไม่มีทางออกหน้าแก้ไขแทนนางเช่นกัน หากเป็นเช่นนั้นก็เป็นนางเองที่ทำลายเกียรติของทั้งตระกูลหวันเหยียนอย่างแท้จริง
การที่เขาบอกว่าตระกูลหวันเหยียนจะมีพื้นที่สำหรับนางเสมอ คือการแสดงให้นางเห็นถึงความอดทนและการสนับสนุนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว
ชายหนุ่มฟังจบและเห็นภาพนี้กลับพูดอะไรไม่ออก เขายังจะพูดอะไรได้อีกเล่า คนที่เขารักไม่ได้รักเขา เขาจะพูดอะไรได้?
“เช่นนั้นพวกข้าจะกลับก่อนแล้ว ฝากเจ้าบอกผู้อาวุโสคนนั้นด้วย!” ชายวัยกลางคนว่า หลังจากกำชับเรียบร้อย คราวนี้ถึงเอ่ยกับชายหนุ่ม “ไปเถอะ!”
ชายหนุ่มเดินตามอาเจ็ดของเขาไปข้างนอก ทันใดนั้นเขาพลันหยุดฝีเท้า หันไปมองหวันเหยียนเชียนหวาอีกครั้งหนึ่ง คำพูดมากมายอัดแน่นอยู่ในดวงตาที่มีแต่ความสับสน สุดท้ายเขาเพียงพูดว่า “เชียนหวา เจ้าดูแลตัวเองด้วย” เมื่อสิ้นเสียงนั้น เขาสาวเท้าก้าวใหญ่เดินต่อไป
หวันเหยียนเชียนหวาไม่ได้ไปส่งพวกเขา แค่มองพวกเขาจากไป จนกระทั่งเงาหลังของพวกเขาหายไปจากสายตาแล้วถึงเดินออกไปข้างนอกบ้าง ทว่าในตอนนี้เองกลับเห็นผู้อาวุโสผู้นั้นเดินเข้ามา
ผู้อาวุโสมองหวันเหยียนเชียนหวาครั้งหนึ่ง คล้ายกับไม่แปลกใจที่นางไม่จากไปด้วย จากนั้นเขาจึงกระแอมเสียงเบา “ข้าได้ยินศิษย์บอกว่าพวกอาเจ็ดของท่านกลับไปแล้ว จึงมาดูสักหน่อย”
หวันเหยียนเชียนหวาพยักหน้า “พวกเขาไปแล้ว ส่วนข้าจะอยู่ที่นี่ต่ออีกพักหนึ่ง”
ผู้อาวุโสยิ้มหลังฟังจบ “ดีเหมือนกัน ท่านอยู่ที่นี่ต่อเถอะ! อยากอยู่นานเท่าไรก็ได้ เพียงแต่หัวหน้าพรรค…”
“ข้าจะไปพูดกับเขาเอง ผู้อาวุโสไม่ต้องเป็นกังวล” นางพูดแล้วประสานมือให้ผู้อาวุโส จากนั้นก็หมุนกายจากไป
เห็นหวันเหยียนเชียนหวาไปแล้ว ผู้อาวุโสยืนลูบเคราอยู่ตรงนั้น คิดในใจว่า ‘หัวหน้าพรรคฝึกบำเพ็ญมาหลายปี ผ่านประสบการณ์และบททดสอบมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยประสบกับเคราะห์รัก ครั้งนี้เขาช่วยหวันเหยียนเชียนหวากลับมาโดยบังเอิญ คาดว่าคงเกี่ยวพันกับเคราะห์รักของเขาอย่างแน่นอน เพียงแต่ไม่รู้ว่าหลังจากนี้พวกเขาสองคนจะเป็นอย่างไร’
ด้วยมุมมองของเขา หวันเหยียนเชียนหวาโดดเด่นมากในทุกด้าน เหมาะสมกับหัวหน้าพรรคเป็นอย่างยิ่ง หากทั้งสองคนลงเอยกันได้ เขาก็พึงพอใจยิ่งนัก
อย่างไรเสียหัวหน้าพรรคก็อยู่เป็นโสดมานานมากขนาดนี้ เขาหวังให้มีสตรีสักคนมาอยู่ข้างกายอีกฝ่ายจริงๆ ใช้ชีวิตร่วมกันไปเรื่อยๆ…
……….
YOU MAY ALSO LIKE
![จอมมารแค่อยากเป็นคนดี [反派少爷只想过佛系生活]](https://novel-lucky.com/wp-content/uploads/2022/10/dsa5d15sa1ds-75x106.jpeg)
