เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3498 แต่งออก / ตอนที่ 3499 สัญญาในชีวิตนี้
ตอนที่ 3498 แต่งออก
โม่เฉินมองนางเดินมาอย่างสง่างามทีละก้าว มองดอกไม้บนกระโปรงนางที่ทั้งงดงามและหรูหรา มองชุดแต่งงานสดสวยเลอค่า ดวงตาของเขาทอประกาย ความสง่างามของนางนั้นไม่มีใครเทียบได้ ทุกท่วงท่าล้วนแผ่กลิ่นอายสูงศักดิ์ที่สรรค์สร้างจากสวรรค์
ม่านไข่มุกบดบังใบหน้าทำให้เครื่องหน้างดงามอย่างยิ่งยวดปรากฏให้เห็นเป็นครั้งคราว กระนั้นเขาก็ยังมองเห็นประกายความสุขจากในดวงตาของนาง รอยยิ้มอ่อนโยนชัดเจนที่ริมฝีปาก นางคงมีความสุขมาก
เพราะคนที่นางจะแต่งให้คือคนที่นางรักที่สุดในชีวิตนี้
คิดถึงตรงนี้แล้ว เขาก็ยิ้มออกมาเช่นเดียวกัน จับจ้องนางไม่วางตา สายตาเคลื่อนตามย่างก้าวของนาง แววตาเขามีทั้งความอาลัยอาวรณ์ ความสับสน และความสุข
เฟิ่งซานหยวนและเฟิ่งเซียวก้าวไปข้างหน้า มาถึงข้างหน้าเฟิ่งจิ่ว จับมือเฟิ่งจิ่วที่ซู่ซีและซั่งกวนหวั่นหรงยื่นให้คนละข้าง จากนั้นจึงกล่าวว่า “พวกข้าจะส่งเจ้าออกเรือนเอง”
พวกเขาประคองนางเดินออกไปข้างนอกทีละก้าว พรมสีแดงบนพื้นถูกปูยาวออกไปข้างนอกจวน พวกเขาเดินอยู่ข้างหน้า ทุกคนคอยติดตามมาข้างหลัง ห้าวเอ๋อร์และบุตรชายของกวนสีหลิ่นสองคนยกชายกระโปรงเฟิ่งจิ่วอย่างว่าง่าย เดินไปอย่างเนิบช้า
เซวียนหยวนโม่เจ๋อคอยอยู่ที่หน้าประตูใหญ่ของจวนตระกูลเฟิ่ง กลางท้องฟ้า มังกรเขียวและหงส์ไฟบินฉวัดเฉวียน ผู้แข็งแกร่งจากฝ่ายต่างๆ รวมตัวกันอยู่รอบนอกจวนตระกูลเฟิ่ง สายตาของประมุขและผู้ฝึกปราณจากทั้งแปดทิศต่างก็มองตรงไปที่ประตูใหญ่ของจวนตระกูลเฟิ่ง
“ตระกูลหวันเหยียนขออวยพรให้กับประมุขเซวียนหยวนและภูตหมอ! พร้อมทั้งนำของขวัญเก้าสิบเก้ากล่องมามอบแก่ภูตหมอด้วย!”
เสียงหนึ่งดังขึ้น นั่นเป็นเสียงของหวันเหยียนสือซานที่กำลังเหาะเข้ามา เขามาจากขอบฟ้า ข้างหลังติดตามมาด้วยขบวนคนยกกล่องของขวัญ
หวันเหยียนเชียนหวาซึ่งยืนอยู่ที่หน้าประตูจวนตระกูลเฟิ่งเห็นเขามาถึงในที่สุด จึงยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ หลายวันก่อนเขาส่งข่าวกลับมา บอกว่าถูกผู้อาวุโสในตระกูลเรียกตัวกลับระหว่างเดินทางกลับมาที่นี่ ให้เขามอบของขวัญให้กับเซียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่ว ยังบอกอีกว่าจะกลับมาในวันนี้อย่างแน่นอน คิดไม่ถึงเลยว่าจะต้องรอจนถึงตอนนี้ แต่โชคดีที่เขายังมาทันเวลา
ขณะกำลังครุ่นคิด นางพลันถูกคนที่อยู่ข้างๆ โอบร่างพาถอยไปก้าวหนึ่ง นั่นทำให้นางต้องมุ่นคิ้วมองจวินเจวี๋ยซางผู้ซึ่งโอบนางไว้ในอ้อมแขน “ปล่อย”
จวินเจวี๋ยซางมองนางคราหนึ่ง ก่อนปล่อยนางไป “วันนี้คนเยอะ เจ้าระวังหน่อยอย่าให้ถูกเบียด” เขายืนอยู่ข้างๆ นางไม่จากไปไหน เพียงใช้ร่างกายของตนเองกำบังนางจากคนรอบข้าง คุ้มกันนางอยู่เงียบๆ ป้องกันไม่ให้นางถูกคนเบียดล้ม
“ข้าระวังตัวอยู่แล้ว ไม่ต้องให้เจ้าเป็นห่วง” หวันเหยียนเชียนหวากล่าว ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไรนัก
ท่ามกลางกลุ่มคน อวิ๋นเสวี่ยซินเงยหน้ามองไปข้างหน้า สายตาเคียดแค้นตกอยู่บนร่างของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ความโกรธขึ้งในหัวใจทำให้นางกำหมัดแน่น เล็บจิกลงที่กลางฝ่ามือจนเจ็บลึก
นางทำได้เพียงมองเช่นนี้ ทำได้เพียงมอง มองเขาเอาใจใส่จัดการงานแต่งงานครั้งใหญ่นี้ มองเขาแต่งกับสตรีคนนั้น แม้ไม่พอใจอย่างไรก็ทำอะไรไม่ได้เลย
ตอนนี้นางไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องแล้ว ต่อให้ยังคงบริสุทธิ์ผุดผ่อง เขาก็ไม่เคยชายตามองนาง ในใจนางมีแต่ความแค้น อยากทำลายงานแต่งงานใจแทบขาด แต่นางรู้ว่าหากนางกล้าทำอะไรขึ้นมา ก็อย่าฝันว่าจะมีชีวิตรอดไปจากที่นี่เลย
ตอนนี้เองเสียงร้องแสดงความยินดีและเสียงสูดลมหายใจเข้าดังมาจากข้างหน้า นางมองตามสายตาของทุกคนไปทางประตูใหญ่จวนตระกูลเฟิ่ง
“ดูเร็ว เจ้าสาวออกมาแล้ว!”
“เจ้าสาวงามนัก!”
“เจ้าสาวงามจริงๆ! ชุดแต่งงานก็สวยมาก!”
……….
ตอนที่ 3499 สัญญาในชีวิตนี้
เซวียนหยวนโม่เจ๋อรู้ว่านางสวมชุดแต่งงานแล้วจะต้องงามมากแน่ แต่ไม่คิดเลยว่าจะงามเสียจนทำให้ลืมหายใจเช่นนี้
แววตาลึกซึ้งของเขามองท่านปู่และบิดานางที่กำลังประคองนางด้วยความรัก เจ้าสาวเดินมาหาเขาทีละก้าว เขาอดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ ทั้งคาดหวัง ปีติ ทั้งหมดล้วนเปี่ยมไปด้วยอารมณ์อย่างยิ่งยวด
เขาสาวเท้าก้าวไปข้างหน้า เมื่อมาถึงตรงหน้านางก็มองนางอย่างลึกซึ้ง มองสีหน้าเขินอายที่ยากจะมองเห็นได้บนใบหน้านาง เขาอดยิ้มขึ้นมาไม่ได้ “อาจิ่ว ข้ามาแต่งเจ้าแล้ว ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป เจ้าก็คือภรรยาของข้าเซวียนหยวนโม่เจ๋อ เป็นรักเดียวของข้าในชีวิตนี้ ข้ายินดีปกป้องเจ้าด้วยชีวิต ใช้ชีวิตที่เหลือมอบความสุขให้เจ้า ชาตินี้ไม่แยกจากเจ้าไปไหน!”
เสียงของเขาทุ้มต่ำและน่าดึงดูด ทุกพยางค์ที่เขาเอ่ยออกมาดังเข้าโสตของทุกคน ทำให้พวกเขาอดสะท้านใจไม่ได้ อีกทั้งยังแปลกใจอยู่บ้าง ประมุขผู้ยิ่งใหญ่อย่างเขาพูดจาเช่นนี้ต่อหน้าคนมากมายหรือนี่?
โม่เฉินที่ตามหลังออกมายืนอยู่ข้างๆ มองและฟังอย่างเงียบเชียบ ตอนเขาเห็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อหยิบกล่องใบหนึ่งจากในห้วงมิติออกมาเปิด เห็นแหวนสองวงที่อยู่ข้างหน้า แววตาของเขาพลันวูบไหวอย่างควบคุมไม่อยู่ มองไปทางเฟิ่งจิ่วทันที
“อาจิ่ว นี่คือแหวนที่ข้าให้คนทำขึ้นเป็นพิเศษ เป็นการมีอยู่ที่พิเศษที่สุด แสดงถึงความพิเศษของเจ้าและข้า” เซวียนหยวนโม่เจ๋อหยิบแหวนวงที่เล็กกว่าพลางมองนาง “ข้าจะช่วยเจ้าสวมแหวนเอง!”
เฟิ่งจิ่วมองแหวนวงนั้น รู้สึกเพียงว่าขอบตาร้อนผ่าว นางมองเขาผ่านม่านไข่มุกบดบังใบหน้า ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ “ดี”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อถือแหวนวงนั้น ก่อนจะสวมที่นิ้วนางข้างซ้ายของเฟิ่งจิ่ว ตอนนี้เฟิ่งจิ่วเองก็หยิบแหวนวงที่ใหญ่กว่าขึ้นมาเช่นกัน นางมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ “ชีวิตนี้ข้าเฟิ่งจิ่วจะถือว่าเจ้าเป็นสามีของข้าเท่านั้น และจะรักเจ้าไปตลอดทั้งชีวิตของข้า!”
สิ้นเสียงหนักแน่นของนางแล้ว นางถือแหวนวงนั้นสวมให้กับเซวียนหยวนโม่เจ๋อบ้าง แหวนสองวงทอประกายจ้าตาภายใต้แสงอาทิตย์ นางยิ้มออกมาด้วยความพึงความพอใจ
เซวียนหยวนโม่เจ๋อกุมมือนาง จากนั้นมองไปทางพวกเฟิ่งซานหยวนและเฟิ่งเซียว หลังจากเฟิ่งจิ่วคารวะพวกเขาแล้ว เฟิ่งเซียวก็จูงมือเฟิ่งจิ่วด้วยตนเองก่อนส่งมือของนางต่อให้กับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
“โม่เจ๋อ ข้ามอบบุตรีให้เจ้าแล้ว เจ้าต้องดูแลนางเป็นอย่างดี อย่าให้นางได้รับความอดสู ต้องทำให้นางมีความสุข” แม้รู้ว่าเซวียนหยวนโม่เจ๋อดีต่อบุตรีเขาเป็นอย่างยิ่ง แต่เฟิ่งเซียวในตอนนี้ก็ยังคงอดเอ่ยฝากฝังไม่ได้
เซวียนหยวนโม่เจ๋อกุมมือเฟิ่งจิ่ว กล่าวกับเฟิ่งเซียวอย่างจริงจังว่า “ท่านพ่อตาโปรดวางใจ ข้าจะดูแลอาจิ่วเป็นอย่างดีแน่นอน”
“ดีๆๆ” เฟิ่งเซียวพยักหน้า ตอบรับเป็นพัลวัน จากนั้นมองบุตรีที่กำลังจะออกเรือน น้ำตาพลันรื้นขึ้นมาที่ขอบตาแล้ว
“สายแล้ว พวกเจ้าควรออกเดินทางแล้วเช่นกัน” เฟิ่งซานหยวนกล่าว ไม่อยากให้พวกเขาเสียเวลา
“ขอรับ” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วคารวะพวกเขาอีกครั้ง ก่อนจูงมือเฟิ่งจิ่วเดินไปที่เกี้ยวทีละก้าว
ตัวเกี้ยวลดระดับลง เจ้าสาวเข้าไปในเกี้ยว ผ้าม่านสีแดงถูกปล่อยลงมา เซวียนหยวนโม่เจ๋อกระตุ้นปราณก่อนกระโจนตัวขึ้น ยืนอยู่บนตัวมังกรเขียวก่อนมองทุกคนคราหนึ่ง เสียงทุ้มต่ำปนแรงกดดันมหาศาลดังออกจากปากเขา “ทุกท่าน ไปที่ราชวงศ์เซวียนหยวนเพื่อดื่มสุรามงคลเถอะ!”
สิ้นเสียงนั้น เขาโบกมือทำสัญญาณ อิ่งอีและฮุยหลางต่างก็ส่งเสียงตะโกนอย่างพร้อมเพรียงกัน “ยกเกี้ยว!”
ขบวนรับเจ้าสาวเหาะขึ้นไปบนเมฆ มุ่งหน้าไปทางมิติเคลื่อนย้ายอย่างเป็นระเบียบท่ามกลางเสียงแสดงความยินดี…
……….
YOU MAY ALSO LIKE
