เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3528 รบกวน / ตอนที่ 3529 กระจกปากว้าตะวันจันทรา
ตอนที่ 3528 รบกวน
“ไม่ๆ ไม่มีอะไรไม่สะดวก ในเมื่อทั้งสองท่านถาม เช่นนั้นข้าย่อมเล่าเรื่องที่รู้ทั้งหมด” อวี๋เฉิงเต๋อรีบพูด ก่อนจะเล่าเรื่องเกี่ยวกับประมุขเทียมฟ้าให้พวกเขาฟัง
ข้างนอก หลังจากคนเหล่านั้นสืบไม่ได้ความอะไรจากคนตระกูลอวี๋ ก็พลันมีคนฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ ไปพบผู้อาวุโสหยางหมายถามความจากเขาว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ แต่ไม่ว่าถามอย่างไรก็ไม่ได้คำตอบ
พวกหมอที่อยากมีชื่อเสียงจำนวนหนึ่งข่มความอยากรู้อยากเห็นไว้ไม่ไหว หลังจากพวกเขารู้ว่าแม้แต่ผู้อาวุโสหยางก็ยังยอมรับว่ามีฝีมือด้อยกว่า ทำให้คนที่คิดอยากพบฮูหยินหลิงท่านนี้เดินทางไปที่จวนตระกูลอวิ๋น
ผู้อาวุโสหยางเป็นใคร เทพสมุนไพรชื่อดังที่เหล่าตระกูลใหญ่ทั้งหลายล้วนต้องไว้หน้าอยู่สามส่วน บัดนี้ยอมแพ้ให้กับฮูหยินหลิงโดยไม่มีเหตุผล พวกเขาเพียงต้องการเอาชนะฮูหยินหลิงคนนี้ เพียงเท่านี้ฐานะตำแหน่งของตนเองก็จะต่างออกไป จะมีชื่อเสียงโด่งดังหรือไม่ก็อยู่ที่ตอนนี้แหละ!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หมอพวกนั้นต่างก็มุ่งหน้าไปยังจวนตระกูลอวี๋โดยไม่สนใจว่าเป็นเวลากลางวันหรือกลางคืนแล้ว ปากบอกว่ามาเยี่ยมเยียน แต่ความจริงกลับอยากพบกับฮูหยินหลิงคนนั้น
ภายในหอร้อยพฤกษ์ ไป่หลี่ปั๋วเหวินคนนั้นกำลังพิจารณา ความจริงเขาเดาฐานะของฮูหยินหลิงคนนั้นไม่ออกเช่นกัน ดูจากในแผ่นดินใหญ่ทางนั้น เขาไม่เคยได้ยินว่ามีฮูหยินหลิงที่วิชาแพทย์สูงส่งมาก่อน
กระนั้นทำให้ผู้อาวุโสหยางยอมแพ้ด้วยตนเองเช่นนั้น ก็รู้แล้วว่าคนผู้นี้เก่งกาจอย่างแท้จริง
“เจ้าหอ! เจ้าหอ!” ผู้ดูแลวิ่งมาอย่างรีบร้อน ส่งเสียงตะโกนอยู่ข้างนอก ไม่กล้าผลักประตูเข้ามา
“เข้ามา” ไป่หลี่ปั๋วเหวินที่อยู่ข้างในกล่าวเสียงหนึ่ง เห็นผู้ดูแลหลินที่อยู่ข้างนอกผลักประตูเข้ามา ก่อนจะวิ่งเหยาะๆ มาถึงตรงหน้าเขา
“เจ้าหอ คนรวมตัวอยู่ที่หน้าประตูจวนตระกูลอวี๋ไม่น้อย บอกว่าต้องการพิสูจน์วิชาแพทย์ของฮูหยินหลิงคนนั้น คนตระกูลอวี๋ไม่เปิดประตู ตอนนี้คนพวกนั้นเอะอะอยู่ข้างนอกตระกูลอวี๋แล้ว” ผู้ดูแลหลินรายงาน เพราะเจ้าหอสั่งให้เขาจับตาดูความเคลื่อนไหวของจวนตระกูลอวี๋ ดังนั้นทางนั้นเกิดเรื่องอะไร เขาย่อมต้องมารายงานทันที
ฟังดังนั้นแล้ว ไป่หลี่ปั๋วเหวินหัวเราะเสียงเบาคราหนึ่ง “เรื่องปกติ ใครใช้ให้ผู้อาวุโสหยางตะโกนบอกว่าฝีมือด้อยกว่าฮูหยินหลิงตั้งสามครั้งที่หน้าประตูจวนตระกูลอวี๋เล่า ตอนนี้สร้างความวุ่นวายขนาดนี้แล้ว ผู้อาวุโสเล่า เคลื่อนไหวบ้างหรือไม่”
“ผู้อาวุโหยางรู้เรื่องแล้วก็รีบไป แต่สุดท้ายจะจัดการอย่างไร คนของเรายังไม่กลับมารายงาน” ผู้ดูแลหลินกล่าว มองเจ้านายตนเองครั้งหนึ่ง ก่อนจะถามออกมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่ปิดไว้ไม่มิด “เจ้าหอ ฮูหยินหลิงคนนั้นเป็นใครกันแน่ วิชาแพทย์ของนางเหนือกว่าผู้อาวุโสหยางจริงหรือ”
“อะไรที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม ไปเถอะ!” เขาโบกมือ ส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายออกไป
“เช่นนั้นยังต้องจับตามองตระกูลอวี๋อยู่หรือไม่” ผู้ดูแลหลินถามอีก
ไป่หลี่ปั๋วเหวินคิดก่อนตอบว่า “จับตาดูไว้!” แม้เขารู้ว่าฮูหยินหลิงคนนั้นไม่มีทางสนใจเรื่องพรรค์นี้แน่ แต่เป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมาแล้ว เขากลับอยากรู้ว่านางจะจัดการอย่างไร
“ขอรับ” ผู้ดูแลหลินตอบรับ จากนั้นถอยออกไป
อีกด้านหนึ่ง ภายในจวนตระกูลอวี๋ หลังจากรู้สถานการณ์ข้างนอกจวนแล้ว อวี๋เฉิงเต๋อรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง “ฮูหยินหลิงโปรดวางใจ คนพวกนั้นข้างนอกข้าไม่มีทางให้พวกเขาเข้ามารบกวน ข้าจะให้คนไล่ไปให้หมด”
“ไม่เป็นไร อย่างไรพวกข้าก็คิดจะไปในวันพรุ่งนี้อยู่แล้ว” เฟิ่งจิ่วกินขนม ตอบอย่างเกียจคร้าน
“ทั้งสองท่านจะไปแล้วหรือ” อวี๋เฉิงเต๋อชะงักไปเล็กน้อย “เอ่อ เพิ่งพักอยู่ได้วันเดียวเอง มิสู้อยู่ต่ออีกสักหลายวันเถอะ! ให้ข้าได้รับรองพวกท่านอย่างเต็มที่ก่อน”
……….
ตอนที่ 3529 กระจกปากว้าตะวันจันทรา
ครั้นได้ยินดังนั้น เฟิ่งจิ่วก็ส่ายหน้า “ไม่ดีกว่า พวกข้ายังมีธุระต้องจัดการ อยู่ที่นี่นานไม่ได้ ส่วนบิดาท่าน ขอเพียงพักฟื้นให้ดีก็หายดีได้แน่นอน”
ผู้นำตระกูลอวี๋หลุบตาลงเล็กน้อย ไม่รู้เหมือนกันว่าคิดอะไรอยู่ ท่าทางเช่นนี้ของเขากลับทำให้ดวงตาของเซวียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่วทอประกาย จึงพิจารณาเขาครั้งหนึ่ง
“ผู้นำตระกูลอวี๋ยังมีเรื่องอะไรอีกหรือ” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ยปากถาม เสียงทุ้มต่ำแฝงความกดดันของผู้ที่เหนือกว่า ทำให้อีกฝ่ายเกรงกลัวขึ้นมาทันใด
ผู้นำตระกูลอวี๋เงยหน้ามองสองคนตามสัญชาตญาณ ลังเลเล็กน้อยก่อนกล่าว “ท่านหลิง ฮูหยินหลิง พวกท่านรู้จักกับข้าได้ไม่นาน แต่ข้าเล่าเรื่องราวในครอบครัวของพวกข้าให้ท่านทั้งสองฟังโดยคร่าวแล้ว ตั้งแต่บิดาข้าถูกหนอนทำร้าย ก็พบกับการลอบสังหารอย่างต่อเนื่อง ความจริงแล้วไม่ใช่ว่าไม่มีเหตุผลเช่นกัน”
ฟังคำพูดนี้แล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อยกถ้วยชาขึ้นจิบน้ำชาคำหนึ่ง ทว่าไม่ได้พูดอะไร
เฟิ่งจิ่วใช้มือข้างหนึ่งเท้าคาง ถามว่า “จากนั้นเล่า”
ผู้นำตระกูลอวี๋ลุกขึ้นยืน “ท่านทั้งสองรอสักครู่” พูดพลางหมุนกายเดินออไปข้างนอก
สองคนในเรือนสบตากัน เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าวว่า “น่าจะเป็นเรื่องยุ่งยาก”
ไม่นาน อวี๋เฉิงเต๋อก็เดินกลับมาอีกครั้ง เขาหยิบกล่องหนึ่งออกมาจากในห้วงมิติ เปิดออกแล้วหยิบกระจกสำริดทรงปากว้าออกมา บนกระจกสำริดสลักอักษรโบราณซับซ้อน ข้างๆ ยังมีรูปดวงอาทิตย์และดวงจันทร์อยู่ด้วย
“เพราะของสิ่งนี้ ข้าไม่รู้ว่าคนพวกนั้นเป็นใคร แต่กลับรู้ว่าพวกเขามาเพื่อกระจกปากว้าตะวันจันทราที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษของข้า”
เขาส่งของสิ่งนี้ให้เซวียนหยวนโม่เจ๋อ “ข้าศึกษาของสิ่งนี้อยู่นานแล้ว แต่ดูไม่ออกว่ามีประโยชน์อะไร เพราะบรรพบุรุษของข้าบอกว่าห้ามคนตระกูลอวี๋ใช้เลือดสั่งให้ของสิ่งนี้รับเป็นเจ้านาย จึงวางทิ้งไว้เสมอมา จนกระทั่งคืนสิบห้าค่ำเมื่อหลายเดือนก่อน แสงจันทร์กลางท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวส่องลงมาที่บ้านข้า ประสานกับกระจกอันนี้ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็เกิดเรื่องกับคนในจวนข้ามาตลอด”
“ท่านหลิง ฮูหยินหลิง ข้ารู้ว่ามอบของยุ่งยากพรรค์นี้ให้พวกท่านออกจะไม่เหมาะสมอยู่บ้าง แต่ตระกูลอวี๋ของข้าเก็บของนี้ไว้ไม่ได้จริงๆ และเพราะไม่รู้เหมือนกันว่ามันมีประโยชน์อะไรกันแน่ ข้าจึงไม่กล้าให้มันตกไปอยู่ในมือของใครที่มีนิสัยชั่วร้าย ดังนั้น…”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อ พิจารณากระจกปากว้าตะวันจันทราเล็กน้อย จากนั้นยื่นให้เฟิ่งจิ่ว “เจ้าดูสิ”
เฟิ่งจิ่วรับมามองดู นอกจากมองตัวอักษรโบราณซับซ้อนที่สลักอยู่บนนั้นแล้ว ก็มองรูปดวงอาทิตย์และดวงจันทร์นั้น ดูไม่เตะตาเท่าไร ไม่รู้เหมือนกันจริงๆ ว่ามีประโยชน์อะไร
“นี่คือของที่ตกทอดกันในตระกูลท่าน ท่านกลับไม่รู้ว่าใช้งานอย่างไรหรือ” เฟิ่งจิ่วเลิกคิ้วมองเขา รู้สึกแปลกอยู่บ้าง
“ถูกต้อง ไม่เพียงข้าไม่รู้ บิดาข้าก็ไม่รู้เช่นกัน เพราะนี่คือของที่ท่านปู่ข้ามอบให้ ไม่รู้เหมือนกันว่ามาจากที่ไหน เพียงแต่แขวนอยู่ในจวนแทนกระจกปากว้าป้องกันสิ่งชั่วร้ายเสมอมา” อวี๋เฉิงเต๋อกล่าว
เมื่อได้ฟังดังนั้น เฟิ่งจิ่วประหลาดใจเล็กๆ หยิบของสิ่งนั้นมามองดู “ท่านจะมอบให้พวกข้าจริงหรือ นี่คือสิ่งของที่ส่งต่อกันในตระกูลของท่านนะ”
อวี๋เฉิงเต๋อถอนใจเสียงหนึ่ง “มีหยกกับตัวจึงมีความผิด ตระกูลข้าพบกับหายนะจากกระจกปากว้าอันนี้ไม่น้อยแล้ว เก็บมันไว้ไม่ได้อีก”
……….