เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3536 เล่นใหญ่ / ตอนที่ 3537 มีประโยชน์อะไร
ตอนที่ 3536 เล่นใหญ่
“เจ้าคือพวกเหลือบไรที่โผล่ออกมากลางทางในตอนนั้นน่ะหรือ” เฟิ่งจิ่วถือกระจกปากว้ามองไป ไม่รู้เลยจริงๆ ว่าของสิ่งนี้มีประโยชน์อะไร
พวกเหลือบไร?
ไม่เพียงจิตสังหารทั่วกายบุรุษสวมชุดคลุมดำเท่านั้นที่แผ่ออกมา ชายชุดดำนับร้อยคนก็กำกระบี่ในมือแน่นเช่นกัน จ้องมองสตรีเสื้อเขียวด้วยสายตากระหายเลือด เต็มไปด้วยจิตสังการ ทั้งดุร้ายและโกรธเกรี้ยว
กล้าพูดว่าพวกเขาเป็นพวกเหลือบไรหรือนี่ ไม่รู้จักตายเสียจริงๆ!
ปราณกระบี่บนคมกระบี่พุ่งออกมาสายแล้วสายเล่า ทำให้ทุกคนข้างล่างสูดลมหายใจเข้าทันที ไว้อาลัยให้กับคนทั้งสอง
นางอยากหาเรื่องใครไม่หา กลับหาเรื่องดาวพิฆาตพวกนี้น่ะหรือ? คราวนี้จบเห่แล้ว หากไม่ตายก็ต้องถูกถลกหนัง
เห็นปราณกระบี่เหล่านั้นจู่โจมมา เฟิ่งจิ่วยิ้มเล็กน้อยและกล่าวกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อว่า “สามี อย่างไรเสียพวกเราก็จะไปพรุ่งนี้แล้ว มิสู้คืนนี้เล่นใหญ่เป็นอย่างไร”
เล่นใหญ่?
ทุกคนได้ยินดังนั้น ริ้วของความกังวลหลายสายพลันปรากฏขึ้นบนหน้าผาก โดยเฉพาะผู้อาวุโสหยางและเจ้าหอไป่หลี่ พวกเขายิ่งมุมปากกระตุก คนที่ไม่รู้ยังคงคิดว่าพวกเขาสองคนออกมาจากรังโจรที่ไหนสินะ!
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองนางด้วยความเอ็นดู ตอบรับว่า “ได้” สิ้นเสียงนั้น เงาร่างเขาโฉบออกไป ขณะที่ตีลังกาครั้งหนึ่ง แรงกดดันมหาศาลจู่โจมมามืดฟ้ามัวดิน พวกชายชุดดำที่จับกระบี่ด้วยโทสะมุ่งมาดสังหารคนเหล่านั้นยังไม่ทันออกกระบี่ก็ล้มลงทีละคนแล้ว…
กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นคละคลุ้งอยู่กลางอากาศ ท่ามกลางความมืดยามค่ำคืน ชายชุดดำพวกนั้นล้มลงโดยที่ไม่มีแรงเหวี่ยงกระบี่เลยสักนิด แรงกดดันน่ากลัว จิตสังหารสะเทือนฟ้า ทำให้ทุกคนรอบข้างหวาดกลัวจากหัวใจ
เจ้าหอไป่หลี่พลันสะท้านใจ แทบลากผู้อาวุโสหยางถอยออกไปไกลหลายร้อยลี้ตามสัญชาตญาณ จิตสังหารและแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างบุรุษไว้หนวดคนนั้นน่ากลัวยิ่งนัก แม้ภายใต้สถานการณ์ที่แรงกกดดันและจิตสังหารไม่ได้พุ่งเป้ามาที่เขาโดยตรง ก็ทำให้เขาแทบหายใจไม่ออกในชั่วพริบตาแล้ว หากจิตสังหารและแรงกดดันนั้นพุ่งเป้ามาที่เขา นั่นจะเป็นกลิ่นอายแห่งความตายเช่นไรกันนะ?
คิดถึงตรงนี้แล้ว เขาเพียงรู้สึกขนลุกขนพอง ความหนาวยะเยือกแทรกมาจากฝ่าเท้ามุ่งตรงสู่หัวใจ ความตื่นตกใจและความหวาดกลัวที่ไม่ได้มีมานานเกาะกุมจิตใจ มากเสียจนเขาไม่กล้าหายใจแรงแม้สักครั้ง
“จับโจรต้องจับหัวหน้า เช่นนั้นข้าจัดการตัวหัวหน้าก่อนแล้วกัน!”
เสียงของเฟิ่งจิ่วฉายแววตื่นเต้น นางพลิกมือหยิบกระจกปากว้าอันนั้นขึ้นมา เตะปลายเท้าครั้งหนึ่ง บัดนี้กริชเล่มหนึ่งอยู่ในมือนางแล้ว นางจู่โจมบุรุษชุดคลุมสีดำสวมหน้ากากคนนั้นด้วยความเร็วที่ตามองตามไม่ทัน
บุรุษในชุดคลุมสีดำคนนั้นมองบุรุษไว้หนวดสวมชุดสีเข้มลงมือสังหารลูกน้องตนเองหลายสิบคนในคราวเดียวด้วยความตื่นกลัว จิตสังหารมืดฟ้ามัวดำแผ่มาปกคลุม ทำเอาเขาสะท้านใจขึ้นมา ยังไม่ทันดึงสติกลับมาก็รู้สึกว่าความหนาวยะเยือกพวยพุ่งมาถึง เขาหลบเลี่ยงด้วยความเร็วตามสัญชาตญาณ คิดไม่ถึงว่าหัวไหล่กลับถูกกรีดคราหนึ่งอย่างแรง
ฉึบ!
“โอ้ย!”
เขาสูดลมหายใจเข้าครั้งหนึ่ง ก่อนจะมองไปทางสตรีเสื้อเขียว เห็นเพียงนางพลิกมือจับกริช บนใบหน้าที่ธรรมดาไม่เตะตาประดับไว้ด้วยรอยยิ้ม มุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยกลับดูเจ้าเล่ห์และแปลกประหลาดอยู่หลายส่วน เขามองแล้วเกิดความรู้สึกกลัวขึ้นมาทันที
น่าแปลก เขารู้สึกว่าตนเองคล้ายกับเป็นเหยื่อที่ถูกนายพรานจับจ้อง อีกทั้งอยู่ในกำมือของนายพรานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกได้อย่างแจ่มชัดว่าสตรีเสื้อเขียวคนนี้มีโอกาสคร่าชีวิตเขาในชั่วพริบตา แต่นางไม่ทำ กลับมีความคิดเล่นจะสนุกด้วยซ้ำ
……….
ตอนที่ 3537 มีประโยชน์อะไร
“เหตุใดไม่หลบเล่า ร้องตะโกนเก่งนักไม่ใช่หรือไร” เฟิ่งจิ่วเล่นกริชที่อยู่ในมือ มองบาดแผลลึกถึงกระดูกบนไหล่ของอีกฝ่าย ก่อนจะยิ้มที่มุมปากคราหนึ่ง
ข้างล่างนั่น ดวงตาของเจ้าหอไป่หลี่หดตัว เดิมคิดว่าฮูหยินหลิงผู้นี้เชี่ยวชาญเพียงวิชาแพทย์ คิดไม่ถึงเลยว่าท่าร่างจะรวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อปานนี้ ความเร็วเมื่อครู่นี้ แม้แต่เขาก็มองทิศทางที่นางลงมือไม่ชัดเจน
บาดแผลพาให้ปวดแสบปวดร้อน ครั้นลมยามค่ำคืนพัดมา เขาเจ็บไปจนถึงกระดูกอยู่รางๆ บุรุษชุดคลุมดำมองสตรีสวมเสื้อเขียวตรงหน้า ถามเสียงขรึมว่า “พวกเจ้าเป็นใครกันแน่!” ที่นี่มีผู้แข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร พลังของคนคนนี้แข็งแกร่งปานไหนกัน เขาไม่มั่นใจเลยสักนิด
“เป็นใครแล้วเกี่ยวอะไรกับเจ้า ของที่เจ้าต้องการอยู่ในมือข้าไม่ใช่หรือ ไม่ใช่บอกว่าอยากฆ่าคนหรือ ข้ารอดูเจ้าลองลงมืออยู่เชียว ดูว่าเจ้าจะมีปัญญาทำให้ข้าบาดเจ็บสักนิดหรือไม่” เฟิ่งจิ่วกล่าว เงาร่างสีเขียววูบไหวโฉบออกไป กริชคมกริบตวัดออกไปท่ามกลางความมืดยามราตรี สาดประกายเยือกเย็นสายหนึ่ง
“อ้าก!”
เสียงร้องน่าเวทนาดังลอยมา เสียงนี้ทำให้ชายชุดดำที่ยังมีชีวิตอยู่ในกำมือของเซวียนหยวนโม่เจ๋อใจสั่น เมื่อมองไปยังที่มาของเสียง พวกเขาพลันรู้สึกหนาวที่ลำคอในทันใด ก่อนที่จะเบิกตาโพลงพร้อมกับล้มลง
เซวียนหยวนโม่เจ๋อชำเลืองมองศพบนพื้นด้วยความรังเกียจ ดวงตาสีดำลึกล้ำมองไปยังชายชุดดำยี่สิบคนที่เหลือ พลังของพวกเขาอยู่เหนือกว่าคนเหล่านั้น ด้วยเหตุนี้ตอนตนลงมือคร่าชีวิตของชายชุดดำเหล่านั้น พวกเขาจึงหลบพ้นเคราะห์ร้ายด้วยความว่องไว
ทว่าคืนนี้พวกเขาทุกคนไม่มีทางมีชีวิตรอดไปจากที่นี่ได้!
ยี่สิบคนนั้นเห็นบุรุษไว้หนวดจ้องมองพวกเขาเขม็ง ทุกคนพลันรู้สึกหนาวสะท้านขึ้นมาทันที ถอยหลังอย่างรวดเร็วโดยพลัน ครั้นหมุนกายไปทางเจ้านายของพวกตน บุรุษไว้หนวดคนนั้นก็ตามมาติดๆ แล้ว
“นายท่าน! พวกเรารีบไปเถอะ!” หนึ่งในนั้นตะโกนขึ้นมา ไม่กล้าเข้าปะทะอีก เพราะนี่ไม่ใช่การต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายโดยสิ้นเชิง เป็นการสังหารของอสูรเพียงฝ่ายเดียวเสียมากกว่า!
บุรุษในชุดคลุมสีดำสวมหน้ากากคนนั้นถูกเฟิ่งจิ่วแทงหัวไหล่ รู้สึกเพียงว่าเรี่ยวแรงหดหายไปจากร่าง ตกลงจากกลางอากาศสู่พื้นดิน ตอนนี้เขามองเห็นสตรีเสื้อเขียวตามลงมาจากกลางอากาศ ทำเอาเขากัดฟันกรอดพลางสะบัดแขนเสื้อ แกนเคลื่อนย้ายปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเปิดออก มือที่จับแกนเคลื่อนย้ายนั้นก็ถูกถีบเข้าครั้งหนึ่ง
“โอ้ย!”
มือที่ถูกถีบกระเทือนไปถึงแผลบนหัวไหล่ เจ็บเสียจนเรี่ยวแรงที่เขารวบรวมไว้สลายหายไปหมด กระนั้นเขายังไม่ทันยืนขึ้น ฝ่าเท้าที่รวดเร็วราวลมกรดก็ถีบหน้ากากหลุดออกจากใบหน้าเขา ก่อนที่ร่างกายจะตกลงบนพื้นไม่ต่างจากสุนัขจนตรอก
ตุบ!
หน้ากากตกลงบนพื้น เผยให้เห็นใบหน้าที่ซ่อนไว้หลังหน้ากาก
เฟิ่งจิ่วมองคราหนึ่ง เห็นใบหน้าเขาเสียโฉม ราวกับถูกไฟคลอกอย่างไรอย่างนั้น น่าเกลียดเป็นอย่างยิ่ง นางมองแล้วเบนสายตาออกอย่างเย็นชา ก่อนสบตากับเขาตรงๆ
“พูดเถอะ! กระจกปากว้าอันนี้อัศจรรย์อย่างไรกันแน่” นางพลิกมือ กระจกปากว้าอันนั้นปรากฏขึ้นในมือนาง
บุรุษสวมชุดคลุมดำคนนั้นจ้องกระปกปากว้าในมือนางพลางแค่นหัวเราะเสียงเย็น “เจ้าเก่งแล้วอย่างไร เจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าของล้ำค่าชิ้นนี้มีประโยชน์อะไร ไม่รู้เช่นกันว่าควรจะใช้งานมันอย่างไร เมื่อของล้ำค่าที่ไม่รู้ว่าใช้งานอย่างไรอยู่ในมือเจ้า มันก็ไม่ต่างอะไรจากของไร้ค่า ไม่มีประโยชน์อะไร!”
……….
YOU MAY ALSO LIKE
