เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3538 ผลพลอยได้ / ตอนที่ 3539 ทำตามความรู้สึก
ตอนที่ 3538 ผลพลอยได้
เฟิ่งจิ่วมองเขานิ่งๆ แววตาเย็นชาฉายแววดำมืด เสียงเกียจคร้านดังออกมาอย่างเนิบช้า “ไม่พูดหรือ ไม่เป็นไร ข้ามีวิธีมากมายทำให้เจ้าเปิดปากได้ ดูสิว่าเจ้าจะทนไหวหรือไม่”
สิ้นเสียงนั้น กริชคมในมือนางตวัดออกไป บนกายเขามีรอยเลือดเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งสาย นางมองเขาแล้วกล่าวว่า “เจ้าค่อยๆ พูดก็ได้ แต่ไม่ต้องคิดหนีแล้ว ตกอยู่ในเงื้อมมือข้า เจ้าไม่มีทางหนีรอด”
กระแสปราณอีกกลุ่มหนึ่งวาบผ่าน ตัดเส้นเอ็นที่เท้าซ้ายของเขาเป็นที่เรียบร้อย บุรุษชุดคลุมสีดำกัดฟันส่งเสียงในลำคอ หนาวขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ แม้รู้ว่าคนคนนั้นเป็นคนชั่วร้ายมือเต็มไปด้วยเลือดเช่นกัน แต่พอมองเห็นสตรีเช่นนี้ลงมือแล้ว เขาพลันรู้สึกหนาวยะเยือกอย่างแท้จริง
อีกด้าน หลังเซวียนหยวนโม่เจ๋อสังหารสิบสองคนนั้นแล้ว เขามองศพที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ก่อนจะกล่าวกับอวี๋เฉิงเต๋อว่า “เรียกคนมาเก็บกวาดพื้นเถอะ”
อวี๋เฉิงเต๋อเข้าใจความหมายของเขา จึงเรียกชายวัยกลางคนสองคนเข้ามา ให้พวกเขาเอาของมีค่าจากศพเหล่านั้น จากนั้นจึงมอบให้กับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
พวกเขาย่อมไม่มีใครกล้าโลภในของพวกนี้ อย่างไรเสียพลังของท่านหลิงคนนี้ก็แข็งแกร่งเกินไป สร้างความเคารพนบนอบในใจของพวกเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ย่อมไม่กล้าคิดเป็นอื่น
เซวียนหยวนโม่เจ๋อใช้มือไพล่หลังพลางกวาดสายตามองศพพวกนั้น สำหรับคนที่มีพลังเช่นเขาแล้ว คนพวกนี้อยู่ต่อหน้าเขาแล้วไม่ต่างอะไรจากยุง ปัดเบาๆ สักครั้งก็ตายแล้ว ต้องการสังหารพวกเขานั้นไม่นับว่าเปลืองแรงอะไร
“ท่านหลิง เอ่อ นี่คือของที่เก็บมาจากบนตัวชายชุดดำพวกนั้น ท่านหลิงเชิญดู” อวี๋เฉิงเต๋อรับของแล้วเดินไปข้างหน้า ยื่นให้อีกฝ่ายด้วยสองมือ
เซวียนหยวนโม่เจ๋อชำเลืองมองคราหนึ่ง แล้วหยิบแหวนมิติวงนั้นมา จิตรับรู้สำรวจภายในแหวนเล็กน้อย ก่อนเขาจะเก็บแหวนเข้าไปในห้วงมิติของตน พลางกำชับอวี๋เฉิงเต๋อว่า “จัดการศพบนพื้นเถอะ”
“ขอรับ ขอรับ” อวี๋เฉิงเต๋อตอบรับ รีบให้คนในจวนเก็บกวาด
พอเดินไปทางเฟิ่งจิ่ว ตอนเห็นคนบนพื้นเหลือลมหายใจสุดท้าย เซวียนหยวนโม่เจ๋อมาถึงข้างกายเฟิ่งจิ่ว ยกมือขึ้นโบกคราหนึ่ง สร้างเขตอาคมกั้นเสียงโดยสมบูรณ์
“จวนแล้ว” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว
“อืม ข้าก็รู้สึกว่าจวนแล้ว” เฟิ่งจิ่วพยักหน้า เดินไปเหยียบย่ำคนคนนั้นครั้งหนึ่ง อีกฝ่ายที่ล้มอยู่บนพื้นอ้าปากร้องอย่างน่าเวทนา ขณะเดียวกันยาลูกกลอนเม็ดหนึ่งก็ถูกนางดีดเข้าไปในลำคอของเขา
“นี่คือผลพลอยได้” เซวียนหยวนโม่เจ๋อส่งแหวนมิติวงนั้นให้นาง
เฟิ่งจิ่วยิ้ม รับมาแล้วเอ่ยว่า “ไว้หาที่เหมาะๆ แล้วจำนำของพวกนี้แล้วกัน”
“ได้”
สองคนสนทนากันครู่หนึ่ง ก่อนที่เฟิ่งจิ่วจะมองคนคนนั้นที่อยู่บนพื้น แล้วเอ่ยถามเสียงเบาว่า “กระจกปากว้ามีประโยชน์อะไร เจ้าอยากได้มันไปทำอะไร”
สีหน้าของบุรุษสวมเสื้อคลุมดำทุรนทุรายอยู่บ้าง เขารู้สึกราวกับว่าควบคุมตัวเองไม่ได้ คำพูดมาถึงข้างปากอยากพูดออกไป ทว่าเขากัดฟันกดกลั้นเอาไว้อย่างเอาเป็นเอาตาย
……….
ตอนที่ 3539 ทำตามความรู้สึก
เห็นดังนั้นแล้ว เฟิ่งจิ่วให้รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ความมุ่งมาดของคนคนนี้น่าทึ่งทีเดียว เห็นเลือดสดๆ ไหลออกจากปากเขา จนกระทั่งสุดท้ายร่างกายเหยียดตรง หมดลมหายใจไปเสียอย่างนั้น นางจึงถอนใจเบาๆ ออกมาเสียงหนึ่ง “หัวแข็งเสียจริง”
โลกนี้โหดร้ายเช่นนี้แหละ คู่ต่อสู้ที่เขาพบในวันนี้คือพวกเขาที่มีพลังเหนือกว่า หากพวกเขาสองคนไม่ได้ปรากฏตัว คนที่ต้องหลั่งเลือดในคืนนี้ก็คือตระกูลอวี๋ทั้งตระกูล
เห็นคนคนนั้นตายเพราะตัดเส้นเอ็นภายในร่างกายตนเอง เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็ถอนสายตากลับมามองคนรอบๆ คราหนึ่งอย่างเย็นชา
เฟิ่งจิ่วกลับเก็บข้าวของจากตัวอีกฝ่ายมาก่อน แล้วค่อยพูดกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อว่า “พวกเราไปเถอะ!” สิ้นเสียงนั้น นางยกมือขึ้นทำลายเขตอาคมกั้นเสียง แล้วจูงมือเซวียนหยวนโม่เจ๋อเหินฟ้ามุ่งหน้าไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืน
“ช้าก่อน!”
ผู้อาวุโสหยางดึงสติกลับมา รีบเรียกเสียงหนึ่ง แต่กลับเห็นเงาร่างของทั้งสองคนหายไปจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ไม่รู้ว่าไปทางไหน
อวี๋เฉิงเต๋อมองทิศทางที่พวกเขาจากไป ในใจมีแต่ความรู้สึกตื้นตัน เขารอดชีวิตมาได้แล้ว บัดนี้จึงค่อยประสานมือคารวะผู้อาวุโสหยาง จากนั้นหมุนกายเข้าจวนไป
“พรุ่งนี้เช้าให้คนซ่อมประตูหน้าด้วย” อวี๋เฉิงเต๋อสั่งพลางเดินเข้าไปข้างใน เมื่อมาถึงเรือนของบิดา สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือเห็นสองคนที่จากไปแล้วก่อนหน้านี้กำลังนั่งดื่มชาอยู่ในเรือน
“ทะ…ท่านหลิง ฮูหยินหลิง เหตุใดพวกท่าน…” เขาคิดว่าทั้งสองจากไปแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะกลับมาอีกครั้ง
“พวกข้าต้องการคุยกับบิดาท่าน” เฟิ่งจิ่วเอ่ย
เดิมทีคิดว่านั่นเป็นสิ่งของจำพวกของวิเศษ แต่ดูจากที่คนคนนั้นให้ตายอย่างไรก็ไม่ยอมเปิดปาก ชัดเจนว่าไม่ใช่ของธรรมดาแล้ว ตอนนี้คนคนนั้นตายไปแล้ว แต่พวกเขาถือกระจกปากว้านั้นไว้ในมือโดยไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร อย่างไรก็ต้องหาเบาะแสที่พอมีประโยชน์จากปากชายชราตระกูลอวี๋ให้ได้
อวี๋เฉิงเต๋อฟังคำพูดพวกเขาแล้วเข้าใจจุดประสงค์ทันที เขาพยักหน้า “เช่นนั้นก็ได้ เพียงแต่ถึงบิดาข้าฟื้นแล้ว แต่เพราะร่างกายอ่อนแอมานาน เมื่อตื่นขึ้นมาจึงนอนหลับเป็นส่วนใหญ่ ไม่ทราบว่าคืนนี้ท่านทั้งสองพักผ่อนที่นี่ก่อน พรุ่งนี้เช้าค่อยถามเขาเป็นอย่างไร มิเช่นนั้นข้าเกรงว่าร่างกายเขาจะรับไม่ไหว อย่างไรเสียเรื่องในคืนนี้…”
ครั้นเห็นดังนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าวว่า “เช่นนั้นคุยพรุ่งนี้เถอะ! แต่การที่พวกข้าจากไปแล้วย้อนกลับมาที่นี่อีก จุดประสงค์คือไม่อยากให้ใครรบกวน”
“ขอรับๆ ข้าทราบแล้ว ข้าจะสั่งคนไว้” เขารีบกล่าว
ด้วยเหตุนี้ทั้งสองจึงพักที่นี่อีกคืนหนึ่ง ส่วนคนตระกูลอวี๋นั้นก็กำลังยุ่ง อย่างไรเสียเรื่องราวในคืนนี้ก็ทำให้ประตูหน้าตระกูลอวี๋พังไปกึ่งหนึ่ง คนในจวนอยากพักผ่อนย่อมเป็นไปไม่ได้
ประตูหลังของตระกูลอวี๋ เงาร่างสายหนึ่งเฝ้าอยู่ตรงนั้นตลอด ผู้คุ้มกันตระกูลอวี๋พบเข้าจึงรายงานให้ผู้นำตระกูลอวี๋ทราบทันที ฝ่ายผู้นำตระกูลอวี๋ย่อมต้องไปดูเองสักครั้งโดยไม่สนใจการพักผ่อน
“เจ้าเป็นใคร ทำอะไรอยู่ที่นี่” อวี๋เฉิงเต๋อมองคนผู้นั้นพลางถาม
“ข้ากำลังรอพวกฮูหยินหลิง” บุรุษคนนั้นเอ่ย
ฟังเช่นนั้นแล้ว อวี๋เฉิงเต๋อชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพิจารณาเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า “พวกเขาไปแล้ว เหตุใดเจ้ายังเฝ้าอยู่ที่นี่อีก”
“ข้าเห็นพวกเขาเข้าไปแล้ว” อีกฝ่ายตอบ
อวี๋เฉิงเต๋อได้ยินก็ยิ้มออกมา ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงหมุนกายเดินเข้าไปข้างใน
ฝ่ายบุรุษคนนั้นเห็นแล้วลังเลเล็กน้อย จากนั้นกล่าวว่า “ผู้นำตระกูลอวี๋ ช้าก่อน”
“ยังมีเรื่องอะไรอีก” อวี๋เฉิงเต๋อหยุดฝีเท้า หันไปมองบุรุษคนนั้น
……….