เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3546 ลงไปดู / ตอนที่ 3547 ผลท้องงูพันปี
ตอนที่ 3546 ลงไปดู
เมื่อได้ยินดังนั้น ซ่งอีผิงนำทางพวกเขาเดินไปที่ทางภูเขาฟ้าอรุณ “ขึ้นเขามีทางอยู่เส้นเดียว ซึ่งก็คือทางภูเขาที่พวกเรากำลังเดินอยู่ตอนนี้ นอกจากทางเส้นนี้แล้วไม่มีทางอื่นอีก เขาฟ้าอรุณลูกนี้มีเพียงคนของตระกูลเร้นกายทั้งแปด ไม่มีใครอื่นอีก ด้วยเหตุนี้ทางภูเขาเส้นนี้จึงไม่ค่อยมีคนนอก”
เขาพูดพลางนำทางพวกเขาไปด้วย เทียบกับสถานที่ซึ่งมีค่ายกลเหล่านั้น แม้ปีนเขาจะเหนื่อย แต่สำหรับพวกเขากลับเหมือนเดินบนทางราบ โดยเฉพาะเฟิ่งจิ่วที่ก้าวเดินอย่างสบายใจ กระนั้นก็ยังว่องไวทีเดียว
ซ่งอีผิงที่เดินตามหลังพวกเขานั้นเปลืองแรงอยู่บ้าง เขาที่เดิมทีเดินนำทางอยู่ข้างหน้ากลับค่อยๆ รั้งท้าย มองสองคนเดินห่างออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ เขาพลันกัดฟัน เร่งความเร็วขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
ตอนเขามาถึงยอดเขาด้วยสภาพเหนื่อยหอบและเหงื่อไหลราวน้ำตก คนทั้งสองก็นั่งพักอยู่บนก้อนหินก้อนใหญ่แล้ว การปีนยอดเขาลูกนี้ไม่ถือว่ายากสำหรับเขา แต่หากอยากตามฝีเท้าของพวกเขานั้นกลับเหนื่อยยากถึงเพียงนี้ ตอนนี้สองมือเขายันหัวเข่าพลางหอบหายใจ หูอื้อ ได้ยินพวกเขาสนทนากัน กลับฟังไม่รู้เรื่องว่าพวกเขาพูดอะไร
“ภูเขาที่นี่ชันทีเดียว ทางขึ้นเขาเดียวคือทางที่พวกเราขึ้นมา สามด้านล้อมรอบด้วยเขา ด้านหนึ่งกลับเป็นเหวลึก ไม่รู้ว่าข้างล่างมีอะไรอยู่” เฟิ่งจิ่วพูดกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ขณะเดียวกันยื่นหน้ามองลงไปข้างล่าง
ใต้เหวลึกไม่เห็นก้น หมอกหนาพรางตา ความลึกและชันทำให้รู้สึกถึงกลิ่นอายอันตรายอย่างน่าประหลาด
“ทิวทัศน์ที่นี่กวาดสายตามองครั้งเดียวก็ไม่มีอะไรให้มองแล้ว ตอนนี้เจ้าวางแผนไว้อย่างไร” เซวียนหยวนโม่เจ๋อถาม แววตาล้ำลึกมองเฟิ่งจิ่ว
“อืม พวกเขาบอกว่าจะเผาเยี่ยหลิงคนนั้นไม่ใช่หรือ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราใช้แผนการของพวกเขาเอาคืนบ้างเป็นอย่างไร” เฟิ่งจิ่วยิ้ม นัยน์ตาทอประกายวาววับ
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเห็นดังนั้นก็ยิ้มที่มุมปาก “เจ้ามีแผนการแล้วก็ดี เจ้าว่าอย่างไรข้าล้วนช่วยเจ้า”
“ข้าอยากลงไปดูข้างล่าง ไม่รู้เหมือนกันว่าข้างล่างมีอะไร เจ้าจะไปกับข้าหรือไม่” เฟิ่งจิ่วจับมือเขาพลางถาม
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเหลือบมองข้างล่าง “ถึงข้างล่างจะถูกเมฆหมอกบดบัง แต่ก็ยังมองเห็นปราณหยินจำนวนมาก อีกอย่างกระแสปราณคล้ายกับก่อตัวเป็นวังวน หากอยากลงไปต้องระวังหน่อย”
“อืม” นางตอบรับด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะกล่าวกับซ่งอีผิงที่ยังคงหอบหายใจ “เจ้ารอพวกข้าอยู่ที่นี่เถอะ! พวกข้าจะลงไปเที่ยวเล่น ดูทิวทัศน์ข้างล่างหน่อย”
เมื่อฟังดังนั้น ซ่งอิผิงก็ชะงักไปเล็กน้อย รีบพูดว่า “ไม่ได้! ข้างล่างเต็มไปด้วยปราณพิษ ต่อให้เป็นผู้ฝึกบำเพ็ญที่มีระดับพลังสูงแค่ไหน ลงไปก็มีแต่ต้องตายเท่านั้น!”
สองคนฟังแล้วมองไอหมอกที่ตลบอบอวลข้างล่าง ทันใดนั้นเฟิ่งจิ่วจึงกล่าวว่า “รู้แล้ว เจ้าอยู่ข้างบนนี้เถอะ! พวกข้าไปไม่นานก็กลับมาแล้ว” นางพูดจบก็จูงมือเซวียนหยวนโม่เจ๋อกระโดดลงไป
“ท่านหลิง ฮูหยินหลิง!”
ซ่งอีผิงเดินไปข้างหน้า กลับเห็นเพียงเงาร่างของคนทั้งสองร่อนลงไป จากนั้นก็หายไปท่ามกลางเมฆหมอก มองไม่เห็นแม้เงา เขาเห็นเช่นนั้นก็หมอบตัวลงพลางมองอย่างตกตะลึง พยายามมองหาเงาร่างของพวกเขาทั้งสองคน แต่ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็มองไม่เห็นพวกเขาเลย
“คะ…คงจะไม่เกิดเรื่องกระมัง”
หัวใจของเขาบีบรัดขึ้นมา แม้ฮูหยินหลิงคนนั้นจะบอกว่าไม่เป็นไร ทว่าตอนนี้เขาก็อดกังวลไม่ได้อยู่ดี
……….
ตอนที่ 3547 ผลท้องงูพันปี
บนตัวของเซวียหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วที่ลงไปข้างล่างนั้นอบอวลไปด้วยแสงจางๆ นั่นคือกลิ่นอายแสงของผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพ กลิ่นอายแสงกลุ่มนี้คุ้มครองร่างกายพวกเขาเอาไว้ กลายเป็นเกราะป้องกันชั้นหนึ่ง ทำให้พวกเขาไม่ถูกพิษ
เดิมทีพวกเขาก็มีร่างกายที่ทนต่อพิษอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขายังเป็นผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพ ครอบครองพลังเช่นนี้แล้ว จะถูกพิษเล็กน้อยเช่นนี้ได้อย่างไร
“เอ๋? ที่นี่มีถ้ำด้วย” ขณะที่เฟิ่งจิ่วร่อนลง นางเหลือบเห็นถ้ำแห่งหนึ่ง ตรงปากถ้ำขนาดสูงเท่าตัวคน กว้างเท่าสองคน เถาวัลย์ปกคลุมอยู่โดยรอบ ดูไม่เตะตาเท่าไรนัก โดยเฉพาะถ้ำแห่งนี้อยู่ข้างใต้หมอกพิษ อีกทั้งยังอยู่ห่างจากก้นหน้าผาค่อนข้างไกล
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเหลือบมอง “ปากถ้ำเรียบลื่น เถาวัลย์ปกคลุมอยู่กึ่งหนึ่ง ข้างในน่าจะมีงูวิญญาณขนาดยักษ์ ระวังหน่อย”
เฟิ่งจิ่วตาเป็นประกาย กล่าวว่า “หากที่นี่มีงูวิญญาณ หมายความว่าน่าจะมีพืชวิญญาณด้วยใช่หรือไม่” นางพูดแล้วเตรียมตัวจะเข้าไปดู ทว่าเซวียนหยวนโม่เจ๋อกลับรั้งนางเอาไว้
“ข้าเอง” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ยอย่างจนใจอยู่บ้าง หลังจากดึงนางมาอยู่ข้างหลังแล้ว เขาก็ใช้จิตรับรู้กวาดมองออกไป ไข่มุกราตรีกระจ่างลูกหนึ่งพลันสะท้อนสู่สายตาเขาทันที
“ฟ่อ!”
เสียงงูดังออกมา สองคนได้ยินความเคลื่อนไหวรางๆ ทันใดนั้นงูวิญญาณที่มีขนาดเท่ากับเด็กคนหนึ่งก็เลื้อยออกมาจากปากถ้ำอย่างรวดเร็ว งูวิญญาณตัวนั้นพุ่งจู่โจมคนทั้งสอง ปากงูอ้าออก ก่อนจะพ่นพิษออกไปไกลหลายลี้
ทั้งสองคนหลบหลีกอย่างว่องไว ขณะเดียวกันเหรียญทองก็ลอยออกจากมือของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ กระแทกจุดชีชุ่นของงูวิญญาณเข้าอย่างจัง เหรียญทองที่แฝงแรงลับรุนแรงจมเข้าไปในจุดชีชุ่นของงูตัวนั้น มันอ้าปากร้องแล้วตกลงทันที ศีรษะงูห้อยลงจากหน้าผา ส่วนหางงูยังคงอยู่ที่ปากถ้ำ
“เป็นงูวิญญาณระดับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์แล้ว” เฟิ่งจิ่วกล่าวก่อนจะขยับมือคราหนึ่ง กริชเล่มหนึ่งพลันปรากฏขึ้นในมือนาง
สองคนเข้าไปในถ้ำนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองดูอย่างละเอียด พบว่าข้างในนี้มีขนาดใหญ่ทีเดียว มีขนาดเท่ากับบ้านหลังหนึ่ง มุมหนึ่งในถ้ำยังมีพืชวิญญาณออกผลอยู่ด้วย
เฟิ่งจิ่วลงกริช ควักแก่นของงูวิญญาณออกมา พร้อมนำดีงูรวมถึงส่วนอื่นๆ ที่สามารถใช้ทำยาได้ออกมาด้วย นางเก็บทุกอย่างเข้าไปในห้วงมิติ ทำความสะอาดสองมือก่อนเดินเข้าไปข้างใน
“ที่นี่มีพืชวิญญาณ เจ้าย้ายมันเข้าไปในห้วงมิติเถอะ!” เซวียนหยวนโม่เจ๋อพูด ชี้พืชวิญญาณต้นนั้นพร้อมกับมองเฟิ่งจิ่ว
เฟิ่งจิ่วดวงตาวาววาบ “จิ๊ๆ โชคดีไม่หยอกจริงๆ ผลท้องงูพันปี ท่าทางใกล้จะสุกแล้ว” นางพูดพลางย้ายงูวิญญาณและพืชวิญญาณเข้าไปในห้วงมิติอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ค่อยพิจารณาถ้ำแห่งนี้
“ถ้ำแห่งนี้พอไม่มีงูวิญญาณกับพืชวิญญาณแล้วดูธรรมดามาก ใช้เป็นสถานที่พักเท้าก็ไม่เลวเหมือนกัน” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ย ใช้แสงสว่างจากไข่มุกราตรีกระจ่างส่องข้างในถ้ำ
หลังจากพวกเขาชมถ้ำอยู่ครู่หนึ่งก็ออกไปและร่อนลงข้างล่าง ยิ่งร่อนลงไปก็ยิ่งรู้สึกว่าปราณหยินนั้นค่อยๆ หนาหนักขึ้นเรื่อยๆ แรงกดดันของราชันเทพบนตัวทั้งสองคนก็เข้มข้นขึ้นตามเช่นกัน กระทั่งพวกเขาสองคนร่อนลงบนพื้นแล้ว พื้นดินรอบข้างรวมไปถึงอากาศพลันเกิดเป็นระลอกคลื่น ราวกับแตะลงบนผิวน้ำที่นิ่งสงบในพริบตาเดียว
เห็นปราณหยินสลายหายไปโดยมีพวกเขาเป็นศูนย์กลาง ทั้งสองคนก็อดสบตากันไม่ได้
……….
YOU MAY ALSO LIKE
