เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3558 ลิงวิญญาณตัวน้อย / ตอนที่ 3559 ติดตาม
ตอนที่ 3558 ลิงวิญญาณตัวน้อย
“เจี๊ยกๆ!”
เสียงเจี๊ยกๆ ดังมา ทันใดนั้นกิ่งไม้ใบไม้พลันมีความเคลื่อนไหว ลิงสีทองตัวเล็กปีนขึ้นไปบนยอดของต้นผลไม้วิญญาณ ยิ้มยิงฟันพลางส่งเสียงเจี๊ยกๆ ใส่พวกเขา
“ลิง?”
เฟิ่งจิ่วงุนงงอยู่บ้าง มองลิงที่มีขนสีทองทั่วตัวตัวนั้น จากนั้นนางจึงมองไปรอบๆ พร้อมกล่าวว่า “แปลก ที่นี่มีลิงได้อย่างไร แถมยังเป็นลิงวิญญาณสีทองด้วย”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองไปรอบๆ มุ่นคิ้วเล็กน้อย “ลิงวิญญาณมักอยู่กันเป็นฝูง ไม่น่ามีแค่ตัวเดียว” เขาเดินไปข้างหน้า ลิงวิญญาณตัวนั้นยิงฟันพลางส่งสียงเจี๊ยกๆ ใส่พวกเขา จากนั้นก็คว้าผลบนต้นผลไม้วิญญาณแล้วโยนให้พวกเขา
เห็นดังนั้นแล้ว เฟิ่งจิ่วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ รับผลไม้วิญญาณที่ลิงตัวนั้นโยนมาแล้วหมุนเล่นในมือ ขณะเดียวกันก็เดินไปข้างหน้าพร้อมเซวียนหยวนโม่เจ๋อ “สถานที่ที่ปราณหยินรุนแรงเช่นนี้ กลับมีลิงวิญญาณตัวหนึ่งอาศัยอยู่ได้ เห็นทีจะไม่ธรรมดาจริงๆ!”
ปราณหยินที่นี่รุนแรงเกินไป สัตว์ร้ายสัตว์วิญญาณโดยรอบต่างก็ไม่กล้าปรากฏตัวที่นี่ ด้วยเหตุนี้พอเห็นลิงวิญญาณตัวนี้จึงรู้สึกเหนือความคาดหมายอยู่บ้างจริงๆ
“เจี๊ยกๆๆๆๆ!”
“เจี๊ยกๆๆ…”
ลิงน้อยตัวนั้นเด็ดผลไม้โยนใส่พวกเขา พร้อมกับปีนป่ายซ่อนตัวกลางต้นผลไม้วิญญาณ โผล่บนยอดต้นไม้เป็นครั้งคราว อีกทั้งยังแยกเขี้ยวส่งเสียงร้องไปทางพวกเขา หลังจากเห็นพวกเขาเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ มันก็รีบหนีไปอย่างรวดเร็ว
“ช่างเถอะ ไม่ต้องตามแล้ว แค่ลิงตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งเท่านั้น” เฟิ่งจิ่วกล่าว ยื่นมือไปรั้งเซวียนหยวนโม่เจ๋อไว้
เห็นดังนั้นแล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อจึงกล่าวว่า “จะย้ายต้นผลไม้วิญญาณเข้าไปในห้วงมิติของเจ้าหรือไม่”
เฟิ่งจิ่วฟังแล้วเม้มปากยิ้ม “แน่นอน ย้ายเข้าไปแล้ววันหลังหากอยากกินผลไม้วิญญาณก็สามารถกินได้ทุกเมื่อ” แม้ในห้วงมิติจะมีต้นผลไม้วิญญาณอยู่ไม่น้อยแล้ว แต่นางกลับมีต้นผลไม้วิญญาณชนิดใหม่ไม่มากนัก
นางสัมผัสลำต้นของต้นผลไม้วิญญาณ เมื่อใช้ความคิด ต้นผลไม้วิญญาณที่นางสัมผัสก็ถูกนางย้ายเข้าไปในห้วงมิติ ปลูกไว้กลางป่าผลไม้ในห้วงมิติแล้ว
ลิงน้อยสีทองตัวนั้นไม่ได้ไปไหนไกล มันซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ กำลังแหวกใบไม้มองต้นผลไม้วิญญาณหลายต้นหายเข้าไปในมือของมนุษย์คนนั้น มันอดแยกเขี้ยวไม่ได้ ทึ้งขนตนเองพลางส่งเสียงเจี๊ยกๆ คล้ายกับว่ากำลังโมโหมาก
เฟิ่งจิ่วย้ายต้นผลไม้หลายต้นเข้าไปปลูกในห้วงมิติแล้ว ค่อยมองไปทางลิงวิญญาณสีทองตัวนั้น ยิ้มถามว่า “ทำไม เจ้าอยากกินผลไม้หรือ เอ้า” นางพลิกฝ่ามือ โยนผลไม้ผลหนึ่งไปทางเจ้าลิงน้อย
ลิงน้อยสีทองตัวนั้นใช้หางเกี่ยวกิ่งไม้ เหวี่ยงร่างยื่นมือรับผลไม้ที่เฟิ่งจิ่วโยนมา จากนั้นเอียงศีรษะจ้องมองนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถือผลไม้กินไปพลาง จ้องมองนางไปพลาง
“นอกจากลิงน้อยตัวนี้แล้ว ก็ไม่เห็นสัตว์ร้ายตัวอื่นแต่อย่างใด เห็นทีคืนนี้พวกเราคงทำได้เพียงกินผลไม้กับอาหารที่เก็บเอาไว้ในห้วงมิติแล้ว” เฟิ่งจิ่วกล่าวอย่างจนใจ มองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่อยู่ข้างกาย
“หาอีกหน่อยเถอะ เดินไปไกลกว่านี้อีกหน่อยอาจจะเจออะไรบ้าง” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ย จูงมือนางเดินไปข้างหน้า
สองคนเดินไปข้างหน้า ลิงน้อยตัวนั้นเดินเขย่งเท้าตามอยู่ข้างหลัง ตอนเฟิ่งจิ่วรู้ตัวแล้วมองไปข้างหลัง นางก็เห็นลิงน้อยนั่งยองลงเกาขนตนเอง ทำเหมือนกับว่าไม่ได้กำลังมองนางอยู่อย่างไรอย่างนั้น
เฟิ่งจิ่วเลิกคิ้ว มองลิงน้อยตัวนั้น “ผลไม้ผลหนึ่งทำให้ลิงวิญญาณตัวหนึ่งติดตามมาอย่างว่าง่ายหรือนี่ มันคงจะไม่ได้คิดตามพวกเราไปตลอดหรอกกระมัง”
……….
ตอนที่ 3559 ติดตาม
เฟิ่งจิ่วพูดพลางโยนผลไม้อีกผลหนึ่งไป ลิงน้อยตัวนั้นเห็นแล้วรีบไปเก็บอย่างรวดเร็ว กินไปพลาง เดินตามไปพลาง
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเห็นดังนั้นก็ส่ายหน้าด้วยความจนใจเล็กๆ “เจ้าไม่โยนให้มันกิน มันย่อมไม่ตามมาแล้ว”
“เฮ้อ! หากไม่ใช่เพราะข้ามีสัตว์พันธสัญญาไม่น้อยกับเสี่ยวฉ่งอยู่แล้ว ข้าก็อยากเก็บมันไปเลี้ยงเสียจริงๆ” เฟิ่งจิ่วถอนใจเสียงเบาคราหนึ่ง มองลิงวิญญาณตัวน้อยตัวนั้นด้วยความเสียดายอยู่บ้าง
ฟังนางพูดเช่นนั้น ในดวงตาสีดำล้ำลึกของเซวียนหยวนโม่เจ๋อฉายประกายดำมืด เขาชำเลืองมองนางคราหนึ่ง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “วันหน้าพวกเราให้กำเนิดลูกลิงเสียหลายตัว ต้องน่ารักกว่าลิงน้อยตัวนี้มากแน่”
เฟิ่งจิ่วฟังแล้วชะงักไป จากนั้นถลึงตามองเขา “ลูกลิงอะไร ต่อให้ให้กำเนิดแล้วก็เป็นลูกของพวกเรา”
สองคนเดินพลางสนทนากัน ยิ่งเดินยิ่งไกล จนกระทั่งจับหมูป่าได้ตัวหนึ่งคราวนี้ถึงได้ย้อนกลับไป ลิงตัวนั้นตามพวกเขามา พวกเขาก็ปล่อยให้มันตาม ครั้นมาถึงข้างล่างแล้วก็กระตุ้นปราณ โฉบตัวกลับเข้าไปในถ้ำ
“ตื่นแล้วหรือ” พอเฟิ่งจิ่วเข้าไปในถ้ำก็เห็นเยี่ยหลิงลืมตาพิงร่างอยู่ในอ้อมกอดของซ่งอีผิง
“ขอบคุณท่านมากที่ช่วยข้า”
เยี่ยหลิงกล่าว แม้เสียงอ่อนแรงมาก แต่ลมหายใจมั่นคงแล้ว ก่อนหน้านี้นางฟังซ่งอีฟิงเล่าเรื่องให้ฟัง จึงรู้แผนการของเขาเรียบร้อย นางเองเห็นด้วยกับแผนการนี้ของเขาเช่นกัน ทว่าหากท่านหลิงกับฮูหยินหลิงไม่ยอมให้พวกเขาติดตามไปด้วย พวกเขาก็ไม่อาจฝืนใจ ช่วยไม่ได้จริงๆ พวกเขาหาสถานที่เหมาะๆ เป็นที่พักแล้วกัน!
“อาหลิง เจ้านั่งพิงผนังก่อน ข้าจะช่วยย่างหมู” ซ่งอีผิงกล่าว ประคองนางพิงผนังอย่างดี คราวนี้ค่อยถกแขนเสื้อมาถึงข้างกายเซวียนหยวนโม่เจ๋อ “ท่านหลิง ส่งให้ข้าเถอะ! พวกท่านจะได้นั่งลงพักผ่อน!”
“อืม” เซวียนหยวนโม่เจ๋อตอบรับ จากนั้นยื่นหมูป่าตัวเล็กส่งให้เขา เมื่อนำน้ำออกมาทำความสะอาดสองมือแล้ว เขาถึงนั่งลงข้างกองไฟ
“ข้าไปล่าสัตว์ข้างนอกเจอผลไม้วิญญาณจำนวนหนึ่งพอดี กินสักหน่อยสิ” เฟิ่งจิ่วนำผลไม้วิญญาณลูกใหญ่ออกมา ยื่นให้เยี่ยหลิง
ผลไม้สุกงอมสีแดงสวย มองดูแล้วสดใหม่น่าอร่อยนัก เยี่ยหลิงมองนาง จากนั้นจึงยิ้มออกมาอย่างอ่อนแรง “ขอบคุณฮูหยินหลิง” นางยกมือขึ้นรับผลไม้ รู้สึกเพียงว่าผลไม้วิญญาณลูกนี้พออยู่ในมือแล้วดูเล็กน่ารัก ตั้งแต่นางล้มป่วย นางไม่ได้กินผลไม้วิญญาณที่น่าดึงดูดใจเช่นนี้มานานแล้ว
“กินหลายลูกหน่อย บำรุงร่างกายได้” เฟิ่งจิ่วกล่าว จากนั้นหยิบผลไม้ลูกหนึ่งให้เซวียนหยวนโม่เจ๋อ “สามี กินอีกลูกดีหรือไม่”
“ไม่กินแล้ว เจ้ากินเถอะ!” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ย หยิบกาสุราออกจากห้วงมิติมาจิบคำหนึ่ง เขาไม่ค่อยชอบกินผลไม้วิญญาณเช่นนี้สักเท่าไร
ซ่งอีผิงจัดการอาหารป่าอยู่ตรงปากถ้ำ ทว่าทันใดนั้นกลับเห็นลิงน้อยสีทองตัวหนึ่งปีนขึ้นมาตามเถาวัลย์ กำลังยืดคอมองพวกเขาที่อยู่ข้างใน
“เจี๊ยกๆ! เจี๊ยกๆๆ…”
“ท่านหลิง ฮูหยินหลิง ข้างนอกมีลิงวิญญาณตัวหนึ่ง มันตามพวกท่านกลับมาใช่หรือไม่” ซ่งอีผิงหันไปถาม เพราะเห็นลิงน้อยตัวนั้นเหวี่ยงตัวไปมาอยู่ตรงเถาวัลย์ อีกทั้งส่งเสียงเจี๊ยกๆ มาทางข้างใน พยายามดึงดูดความสนใจของคนในถ้ำ
เฟิ่งจิ่วกินผลไม้ พอได้ยินเช่นนั้นก็ลุกขึ้นยืนพร้อมเดินออกไป เห็นลูกลิงสีทองตัวนั้นกำลังปีนเล่นอยู่ตรงเถาวัลย์ อีกทั้งยังส่งเสียงเจี๊ยกๆ อย่างต่อเนื่อง
นางเห็นแล้วยิ้มออกมา โยนผลไม้วิญญาณให้ลิงวิญญาณตัวน้อยลูกหนึ่ง พลางยิ้มถาม “ลิงน้อย เจ้ามาทำอะไรหรือ”
……….
YOU MAY ALSO LIKE
