เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3614 ตกอยู่ในเงื้อมมือมาร / ตอนที่ 3615 นายหญิงตั้งครรภ์
- Home
- เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า
- ตอนที่ 3614 ตกอยู่ในเงื้อมมือมาร / ตอนที่ 3615 นายหญิงตั้งครรภ์
ตอนที่ 3614 ตกอยู่ในเงื้อมมือมาร
ตอนที่ทุกคนล้วนกรูไปหาเซวียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่วด้วยความกังวล แววตาของสองคนในนั้นกลับจ้องมองเม็ดบัวดำที่ยังคงหยุดอยู่กลางอากาศเขม็ง
วิญญาณของประมุขบัวดำสลายไปแล้ว เม็ดบัวดำกลายเป็นสิ่งที่ไร้เจ้าของ สองคนนั้นถือโอกาสที่ทุกคนสนใจแต่เฟิ่งจิ่วและเซวียนหยวนโม่เจ๋อ พุ่งเข้าไปหาเม็ดบัวสีดำ
ทั้งสองคนต่างก็สังเกตเห็นความประหลาดใจของอีกฝ่าย จากนั้นลงมือปะทะกันในทันที คนหนึ่งที่ร่างกายผอมบางกว่ามีระดับพลังน้อยกว่าอีกคนหนึ่ง จึงหลบหลีกอย่างว่องไว ทว่าอีกคนกลับคว้าลำคอเรียวยาวของคนผู้นั้นไว้ ขณะเดียวกันใช้ความเร็วไม่ต่างจากสายฟ้าคว้าบัวดำนั้นเอาไว้ในมือ
“ฮ่าๆๆๆๆ! ในที่สุดบัวดำทำลายโลกก็ตกอยู่ในเงื้อมมือข้า! ฮ่าๆๆๆๆ! ประมุขบัวดำและประมุขเทียมฟ้าตายได้ก็ดี! ฮ่าๆๆๆๆๆ!”
เสียงหัวเราะดังกึกก้อง ลำพองใจทว่าเย็นชา เขายกชุดคลุมขึ้นและเปิดออก เผยให้เห็นชุดคลุมสีดำข้างใน มือหนึ่งของเขาคว้าเม็ดบัวดำ ส่วนอีกมือหนึ่งบีบคอคนผู้นั้น อีกฝ่ายดิ้นพล่าน หมวกใบใหญ่พร้อมด้วยผ้าสีดำบนศีรษะร่วงหล่น เผยโฉมหน้าที่แท้จริงของคนผู้นั้นออกมา
เป็นอวิ๋นเสวี่ยซิน!
“อึก! ปล่อย ปล่อยข้า!”
อวิ๋นเสวี่ยซินยังคงดิ้นรน สองมือจับมือจอมมารที่กำลังบีบคอนางไว้ สีหน้าแดงก่ำเพราะขาดอากาศ แต่ด้วยพลังของนางจะเป็นคู่ต่อสู้ของจอมมารได้อย่างไร? ถูกจอมมารบีบคอไว้เช่นนี้ นางหนีไปไหนไม่รอดแล้ว
“แย่แล้ว! บัวดำถูกจอมมารเอาไปแล้ว!”
ทุกคนพลันตระหนก คราวนี้มองเห็นเม็ดบัวดำถูกจอมมารคว้าไว้ในมือ ไม่มีใครคาดคิดว่าจอมมารจะกล้าถึงเพียงนี้ แฝงตัวมาอยู่ท่ามกลางพวกเขา อีกทั้งยังเก็บงำปราณมารทั่วกายไปทั้งหมด ทำให้ไม่มีใครรับรู้ถึงการมีอยู่ของเขา
เมื่อนึกถึงพลังทำลายล้างและแรงกดดันที่บัวดำมี ทุกคนพลันหนักใจขึ้นมาทันที
“จะให้เม็ดบัวดำตกอยู่ในมือจอมมารไม่ได้! รีบชิงเม็ดบัวดำกลับมา!”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกน ทุกคนกรูกันไปข้างหน้าและล้อมจอมมารไว้ทันที กระนั้นจอมมารกลับหัวเราะเสียงเย็นน่ากลัว ก่อนจะทอดสายตามองเฟิ่งจิ่วและมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่หมดสติไป
“เฟิ่งจิ่ว วันหน้าพวกเราค่อยพบกัน!”
สิ้นเสียงเยือกเย็นนั้น เห็นเพียงวังวนสีดำที่ปรากฏขึ้นข้างหลังเขาดูดเขาเข้าไปในพริบตาเดียว หายไปจากสายตาของทุกคนในทันที
จนถึงตอนนี้เฟิ่งจิ่วก็ยังไม่ชายตามองจอมมารนั่นเลยสักครั้ง สายตาของนางมองเพียงเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ราวกับว่าบนโลกนี้เหลือเพียงเซวียนหยวนโม่เจ๋อเพียงคนเดียว ไม่ว่าใครล้วนไม่อยู่ในสายตานาง ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ไม่อาจดึงดูดความสนใจนางได้ ในสายตาของนางมีเพียงเขาที่ไม่รู้ว่าเป็นตายอย่างไร…
ทุกคนมองไปทางเฟิ่งจิ่วอย่างอดไม่ได้ กลับเห็นนางกระอักเลือดออกมา ก่อนจะล้มลงเพราะต้านไม่ไหวในที่สุด
“นายท่าน!”
“เฟิ่งจิ่ว!”
“นายหญิง!”
พวกเหลิ่งหวาว้าวุ่นกันไปหมด รีบก้าวเข้าไปรับนางและเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ฟ่านหลินรีบมาถึงข้างกายเฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ หลังจากจับชีพจรให้พวกเขาแล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนไปมาก กล่าวขึ้นว่า “เร็ว! รีบพาพวกนายหญิงกลับไป!”
เห็นพวกเขารีบร้อนจากไป หงส์ไฟก็กลายเป็นแสงสว่างสายหนึ่งกลับเข้าไปอยู่ในกายเฟิ่งจิ่ว ทุกคนเห็นดังนั้นก็รีบตามไปทันที
เรื่องราวเป็นเช่นนี้ไปแล้ว ไม่ว่าใครก็ไม่คาดคิด ใครจะไปนึกว่าประมุขเทียมฟ้าตายเพราะการต่อสู้ในครั้งนี้ ประมุขบัวดำก็ตายแล้วเช่นกัน ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์น่าหลันโม่เฉินซ่านสลายระหว่างฟ้าดิน เจ้าตำหนักเซวียนหยวนโม่เจ๋อเป็นตายยังไม่อาจรู้ ภูตหมอเฟิ่งจิ่วบาดเจ็บหนักพลังถดถอย…
……….
ตอนที่ 3615 นายหญิงตั้งครรภ์
“เป็นอย่างไรบ้าง วันนี้นายหญิงดีขึ้นบ้างหรือไม่ นางจะตื่นเมื่อไร” พวกตู้ฝานล้อมอยู่ในลาน เห็นฟ่านหลินออกมาจากเรือนของนายหญิงแล้วก็รีบก้าวเข้าไปถาม
ฟ่านหลินมองทุกคนครั้งหนึ่ง สีหน้าคร่ำเคร่งอยู่บ้าง ผ่านไปนานแล้วก็ยังไม่พูดไม่จา
“นายหญิงเป็นอย่างไรบ้าง เจ้าพูดสิ!”
“เฟิ่งจิ่วเป็นอย่างไรบ้าง นางจะฟื้นเมื่อไรกันแน่”
ทุกคนถามด้วยความกังวลใจ ตอนนี้เอง กวนสีหลิ่นพาเฟิ่งซานหยวนและเฟิ่งเซียวก้าวอาดๆ เข้ามาในลาน เมื่อเห็นพวกเขาแล้ว ทุกคนกำลังจะคารวะ ทว่าเฟิ่งซานหยวนโบกมือห้ามไว้
เขาเดินอย่างรวดเร็ว บนใบหน้ามีแต่ความร้อนใจ มองปราดเดียวก็รู้ว่ารีบร้อนมาที่นี่เพียงใด เขาสาวเท้าก้าวใหญ่เข้ามาถาม “เฟิ่งจิ่วเป็นอย่างไรบ้าง นางอยู่ที่ไหน โม่เจ๋อด้วย เขาเป็นอย่างไร พวกเขาสบายดีใช่หรือไม่”
เมื่อข่าวมาถึงพวกเขา การต่อสู้ก็จบลงแล้ว หลังจากนั้นพวกเขาจึงค่อยรู้ว่าเกิดเรื่องขึ้นกับทั้งสอง อีกทั้งยังได้รับบาดเจ็บหนักมาก ครั้นรู้เข้าเขากับเฟิ่งเซียน ไปจนถึงกวนสีหลิ่นสามคนก็รีบมาดูสถานการณ์โดยด่วน
“เสี่ยวจิ่วเป็นอย่างไรบ้าง นางอยู่ที่ไหน” เฟิ่งเซียวรีบถามเช่นกัน ในดวงตามีแต่ความเป็นห่วง
“ฟ่านหลิน เสี่ยวจิ่วกับโม่เจ๋อเป็นอย่างไรบ้าง พวกเขาสองคนอยู่ที่ไหน” กวนสีหลิ่นถามขึ้นเช่นกัน ข่าวที่ส่งมาจากป้ายหยกส่งสารบอกเพียงว่าโม่เฉินตายแล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วล้วนหมดสติ ไม่รู้ว่าตอนนี้พวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง
เห็นพวกเขามาแล้ว ฟ่านหลินจึงกล่าวว่า “ข้ารู้อาการของนายหญิงเพียงเล็กน้อย ตอนนี้ข้ากำลังช่วยนายหญิงปรับลมปราณ ส่วนเจ้าตำหนัก อาการของเขาสาหัสยิ่งกว่านายหญิง เกรงว่ามีเพียงนายหญิงฟื้นแล้วถึงจะหาทางรักษาได้”
“นายท่าน เจ้าตระกูล นายหญิงอยู่ที่นี่” เหลิ่งหวากล่าว จากนั้นนำทางพวกเขาเข้าไปเยี่ยมเฟิ่งจิ่วในเรือน
หลังพวกเขามาถึงด้านในเรือน เห็นเฟิ่งจิ่วหน้าซีดเซียวไม่ได้สติอยู่บนเตียง หัวใจของทั้งสามคนก็พลันหดรัดอย่างรุนแรง
เฟิ่งซานหยวนน้ำตาคลอหน่วย ก่อนจะเดินไปถึงข้างเตียงแล้วกุมมือเฟิ่งจิ่วไว้ เรียกเสียงสะอื้นว่า “เฟิ่งจิ่ว เฟิ่งจิ่ว ปู่มาเยี่ยมเจ้าแล้ว”
เห็นหลานสาวอ่อนแอนอนอยู่บนเตียง เห็นใบหน้าเล็กของนางซีดเผือดไร้สีเลือด เห็นนางไม่เรียกเขาว่าท่านปู่พร้อมรอยยิ้มหวานดังเคย เฟิ่งซานหยวนปวดใจจนต้องหลั่งน้ำตา
เด็กคนนี้ใช้แขนเรียวเล็กของนางแบกรับความรับผิดชอบไว้มากมายขนาดนั้น แต่ละก้าวของนางนำพานางมาสู่ตำแหน่งอย่างในวันนี้ ทุกก้าวของนางไม่ได้ราบเรียบ แต่นางที่ลำบากมานักต่อนักในที่สุดก็ได้แต่งงานเสียที ทว่ากลับต้องมาประสบเรื่องราวพรรค์นี้เสียได้
เมื่อนึกถึงเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่ไม่รู้ว่าเป็นตายอย่างไร เฟิ่งซานหยวนก็เช็ดน้ำตา บีบมือนางพลางเรียก “เฟิ่งจิ่ว เจ้าต้องรีบฟื้นขึ้นมานะ โม่เจ๋อยังรอเจ้าช่วยรักษาให้เขาอยู่ พวกข้าล้วนรอเจ้าฟื้นขึ้นมาอยู่ เฟิ่งจิ่ว เจ้าหลับจนพอใจแล้วก็ฟื้นเถอะ อย่านอนอีกเลย…”
ฟังวาจาเหล่านี้แล้ว เฟิ่งเซียวตาแดงขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่ เขามองบุตรีที่อ่อนแอหน้าตาซีดเซียวบนเตียง รู้เพียงว่าตรงลำคอคล้ายกับมีอะไรบางอย่างติดอยู่ ทำให้เขาพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
พวกเขาสามคนอยู่ในเรือนครู่หนึ่ง กล่าวอะไรบางอย่างที่ข้างเตียง ก่อนมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่อยู่ในห้องข้างๆ หลังพวกเขามาถึงกลางลาน ก็มองฟ่านหลินแล้วถามว่า “ร่างกายของพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง มีวิธีทำให้พวกเขาฟื้นหรือไม่”
ฟ่านหลินเงียบไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าคร่ำเคร่ง “ตอนข้าจับชีพจรให้นายหญิงวันนี้ พบว่านางตั้งครรภ์แล้ว”