เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3618 ต้องฟื้นแน่ / ตอนที่ 3619 ดูแล
ตอนที่ 3618 ต้องฟื้นแน่
ราชาโอสถถอนใจเสียงเบา ส่ายหน้าพลางลุกขึ้นยืน “อาการของเขาซับซ้อน นอกจากบาดแผลภายในร่างกายแล้ว จุดที่สาหัสและจัดการยากที่สุดคือปราณบัวดำกลุ่มนั้น ปราณบัวดำหนาวเย็นทิ่มแทงกระดูกครอบครองชีพจรสำคัญภายในร่างกายเขา ชีพจรของเขาตอนนี้เต็มไปด้วยปราณขุมนั้น อยากกำจัดนั้นเป็นเรื่องยาก!”
เขาลูบเครา กล่าวอีกว่า “แต่พูดไปแล้วอาการของเขาก็แปลกอยู่บ้างเหมือนกัน ความร้ายกาจของปราณบัวดำนั้น แม้จะเป็นเขาที่อยู่ในระดับราชันเทพก็เกรงว่าจะต้านทานได้ยาก โดยเฉพาะหลังจากได้รับบาดเจ็บหนักเช่นนี้ ยิ่งไม่มีทางรอดได้ ทว่าชีพจรหัวใจของเขากลับสมบูรณ์แบบ ปราณบัวดำแทรกเข้าชีพจรหัวใจของเขาไม่ได้ ทำให้ตอนนี้เขาเพียงไม่ได้สติ ไม่ถึงกับหมดลมหายใจ”
ได้ยินดังนั้นแล้ว คราวนี้ฟ่านหลินจึงเอ่ยขึ้นว่า “ตอนนั้นนายหญิงรับเจ้าตำหนักไว้ แล้วมอบพลังชีวิตให้เจ้าตำหนักอย่างต่อเนื่องโดยไม่สนใจร่างกายของตนเอง หลายวันมานี้ข้าตรวจดูร่างกายของเจ้าตำหนักทุกวัน รู้สึกว่าพลังชีวิตจากบัวเขียวน่าจะคุ้มครองชีพจรหัวใจของเจ้าตำหนักเอาไว้”
“อืม ถูกต้อง จุดชีพจรหัวใจของเขาถูกห่อหุ้มด้วยพลังชีวิตจริง นั่นน่าจะเป็นพลังชีวิตของบัวเขียวโบราณ นอกเหนือจากนี้ สิ่งที่ทำให้เขารักษาลมหายใจจนถึงตอนนี้ได้ คาดว่าเป็นเพราะเขากินโอสถรักษาชีวิตบางอย่างเข้าไปด้วย” ราชาโอสถกล่าว จากนั้นมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่อยู่บนเตียงครั้งหนึ่ง
“อาการของเขานี้ คาดว่ามีเพียงเฟิ่งจิ่วฟื้นขึ้นมาแล้วมารักษาเขาด้วยตนเองแล้ว วิชาแพทย์ของนางเหนือกว่าข้า ความบริสุทธิ์ของโอสถที่หลอมขึ้นก็ยอดเยี่ยม ตอนนี้รักษาเฟิ่งจิ่วก่อนเถอะ!” เขาพูดแล้วเดินออกไปข้างนอก พร้อมกันนั้นก็เอ่ยเรียก “ฟ่านหลิน เจ้าตามข้ามาเขียนใบสั่งยา แล้วเจ้าไปต้มด้วยตนเองเสีย”
“ขอรับ” ฟ่านหลินตอบรับเสียงหนึ่ง หลังจากคารวะพวกเฟิ่งซานหยวนสามคนแล้ว ก็รีบร้อนเดินตามราชาโอสถออกไปข้างนอก
เมื่อราชาโอสถกับฟ่านหลินออกไป ไม่นานนักห้าวเอ๋อร์ก็เข้ามา ครั้นเข้ามาในห้องแล้ว ห้าวเอ๋อร์ก็คารวะทั้งสองคนก่อนเป็นอันดับแรก “ท่านตาทวด ท่านตา ห้าวเอ๋อร์มาเยี่ยมท่านพ่อ”
“ไปเถอะ!” เฟิ่งเซียวกล่าว ปล่อยให้เขาเดินไปข้างหน้า
ห้าวเอ๋อร์เดินไปถึงข้างเตียงและมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่ไม่ได้สติ เรียกเสียงเบาว่า “ท่านพ่อ ห้าวเอ๋อร์กลับมาแล้ว เมื่อครู่ห้าวเอ๋อร์ไปเยี่ยมท่านแม่มา ท่านแม่ยังไม่ตื่นเหมือนกัน ท่านน้าซวงบอกว่าท่านแม่เหนื่อยมาก รอท่านแม่พักผ่อนเต็มที่แล้วก็จะตื่นเอง ท่านพ่อ ท่านก็เหนื่อยเหมือนกันใช่หรือไม่ หากท่านพักผ่อนเต็มที่แล้วจะตื่นขึ้นมาเช่นกันใช่หรือไม่”
ฟังวาจาของเด็กชายแล้ว เฟิ่งเซียวเช็ดน้ำตาอย่างอดไม่ได้ เขาก้าวเข้าไปตบไหล่ห้าวเอ๋อร์เบาๆ “ไปเถอะ! ปู่จะพาเจ้าออกไป พวกเราอย่ารบกวนพ่อเจ้าพักผ่อนเลย เมื่อเขาพักผ่อนเต็มที่แล้วก็จะตื่นขึ้นมาเอง”
“อืม ท่านตา ห้าวเอ๋อร์จะเชื่อฟัง จะเป็นเด็กดี ห้าวเอ๋อร์จะช่วยดูแลท่านพ่อกับท่านแม่ด้วย” เขาเชิดหน้าเล็กๆ มองเฟิ่งเซียวพลางกล่าวอย่างจริงใจ เมื่อครู่นี้เจ้าตัวเล็กร้องไห้ บัดนี้ตาจึงแดงอยู่บ้าง
“ห้าวเอ๋อร์เป็นเด็กดีจริงๆ” เฟิ่งเซียวลูบศีรษะเขาเป็นการปลอบโยน จากนั้นสบตากับบิดาตนเอง คราวนี้ถึงเอ่ยกับฮุยหลางที่เฝ้าอยู่ข้างเตียงว่า “ดูแลโม่เจ๋อให้ดี เขาต้องฟื้นแน่” พูดจบแล้ว พวกเขาก็พาเด็กชายเดินออกไปข้างนอก
ฮุยหลางยืนอยู่ข้างเตียงเงียบๆ ไม่ได้มีสติแจ่มชัดเหมือนเคย เขายืนอยู่ตรงนั้นไม่พูดจาราวกับอากาศธาตุ หลังจากฟังวาจาของเฟิ่งเซียวแล้ว เขาก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย รอพวกเขาเดินไปแล้วค่อยลอบเช็ดน้ำตาที่หางตา
เจ้านายของเขาไม่เคยบาดเจ็บหนักขนาดนี้ ทุกคนล้วนบอกว่าฟื้นแน่ แต่แท้จริงแล้วจะฟื้นจริงหรือไม่ ไม่มีใครรู้ได้เลย…
……….
ตอนที่ 3619 ดูแล
มีราชาโอสถอยู่ที่นี่ ฟ่านหลินที่เดิมทีไม่กล้าใช้สมุนไพรเรื่อยเปื่อยโล่งใจได้ในที่สุด หลังจากราชาโอสถเขียนใบสั่งยาแล้ว เขาก็เตรียมสมุนไพรก่อนไปต้มยาด้วยตนเอง
ราชาโอสถมอบหมายเรื่องสำคัญให้กับฟ่านหลินแล้ว จึงให้พวกเขาจัดเตรียมสถานที่ที่สะอาดแต่เงียบสงบ เพื่อเตรียมยาให้กับเฟิ่งจิ่ว
ตอนเย็น เมื่อฟ่านหลินนำยามาส่งที่เรือน เฟิ่งซานหยวนเป็นคนรับไว้ (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
“นี่คือยาที่จะให้เฟิ่งจิ่วกินหรือ” เฟิ่งซานหยวนดมแล้วรู้สึกเพียงว่ากลิ่นไม่น่าพิสมัย ทำให้เขามุ่นคิ้วอย่างอดไม่ได้
“นี่คือยาที่ต้มจากใบสั่งยาที่ราชาโอสถเขียนด้วยตนเอง ให้นายหญิงกิน” ฟ่านหลินกล่าว เห็นอีกฝ่ายยกขึ้นทำท่าทางจะกิน เขาก็อดไม่ได้ที่จะรีบห้าม “นายท่าน ยานี้…”
“เรียกทำไม” เฟิ่งซานหยวนถลึงตา “ข้าจะชิมดูว่าขมหรือไม่ เฟิ่งจิ่วไม่ชอบยาต้มขมๆ เป็นที่สุด”
พูดแล้วเขาก็จิบไปคำหนึ่ง รสชาติของยาทั้งขมทั้งเหม็น กลิ่นวัตถุดิบสมุนไพรเข้มข้นซับซ้อน กินยากมาก เขาขมวดคิ้วพูดว่า “ทั้งขมทั้งเหม็น”
“หวานเป็นลมขมเป็นยา” ฟ่านหลินพูด
เฟิ่งซานหยวนมองยาสีน้ำตาลอ่อนชามนั้นแล้วถอนใจเสียงเบา “หวังว่ากินยาพวกนี้แล้ว ร่างกายของเฟิ่งจิ่วจะดีขึ้นโดยเร็ว!” เขาโบกมือ “ส่งยาให้ข้า ข้าจะป้อนนางเอง” พูดแล้วเขาก็เดินเข้าไปข้างใน
ภายในเรือน เหลิ่งซวงกำลังใช้น้ำแตะริมฝีปากเฟิ่งจิ่ว เพื่อไม่ให้ริมฝีปากของนางแห้งเกินไป ครั้นเห็นพวกเขาเข้ามา นางจึงถอยไปอยู่ข้างๆ
“เหลิ่งซวง เจ้าช่วยข้าประคองเฟิ่งจิ่วขึ้นมาหน่อย ข้าจะป้อนยาให้นาง” เฟิ่งซานหยวนพูดขึ้น บอกให้เหลิ่งซวงช่วย
“เจ้าค่ะ”
เหลิ่งซวงตอบรับเสียงหนึ่ง จากนั้นก้าวเข้าไปประคองเฟิ่งจิ่วขึ้นอย่างระมัดระวัง ให้นางพิงร่างกายตนเอง ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าพันคอเฟิ่งจิ่วไว้ ป้องกันไม่ให้ยาเปื้อนเสื้อผ้านาง
เฟิ่งซานหยวนเป่ายาในชาม เมื่อรู้สึกว่าอุณหภูมิไม่ร้อนลวกมากแล้ว ค่อยใช้ช้อนป้อนไปที่ริมฝีปากของเฟิ่งจิ่ว “เฟิ่งจิ่ว กินยาเถอะ! ถึงจะขมหน่อย รสชาติก็ไม่อร่อย แต่ยานี้เป็นยาของราชาโอสถ ดีต่อร่างกายเจ้า”
เขาบ่นไปพลาง ป้อนยาให้นางกินไปพลาง แต่เพราะนางยังไม่รู้สึกตัว จึงไม่กลืนยาที่เขาป้อนให้ ยากลับไหลออกจากมุมปากแทน
เฟิ่งซานหยวนเห็นแล้วก็หนักใจ “มา กินอีกหน่อย กินได้เท่าไรก็เท่านั้น” เขาป้อนยาเกือบครึ่งชามอย่างอดทน แต่สุดท้ายแล้วที่เข้าปากนางไปมีเพียงครึ่งของครึ่ง!
ครั้นวางชามไว้ข้างๆ แล้ว เฟิ่งซานหยวนก็ฝากฝังเหลิ่งซวงว่า “อีกเดี๋ยวเจ้าช่วยเฟิ่งจิ่วเช็ดตัวหน่อย พลิกตัวด้วย นางนอนอยู่ที่นี่นานแล้ว หากไม่ขยับเลยเห็นทีจะไม่ได้ ไม่เช่นนั้นเลือดลมจะไม่ไหลเวียน อีกอย่างตอนนี้นางตั้งครรภ์แล้ว เจ้าดูแลนางอย่างใกล้ชิด ระมัดระวังให้มาก”
“เจ้าค่ะ เหลิ่งซวงทราบแล้ว” เหลิ่งซวงตอบรับ จากนั้นประคองนายหญิงของนางนอนลงอย่างเบามือ พอส่งพวกเขาออกไปแล้ว นางจึงเรียกฉินซินกับไป๋ชิงเฉิงสองคนเข้ามาช่วย
สองวันหลังจากนั้น ราชาโอสถนำยาที่ต้มเสร็จแล้วมาที่เรือนของเฟิ่งจิ่ว พอป้อนยาให้เฟิ่งจิ่วกินเสร็จ เขาจึงกล่าวกับฟ่านหลินและพวกเหลิ่งหวาว่า “พวกเจ้าเฝ้านางไว้ อีกครึ่งวันข้าจะจับชีพจรและตรวจร่างกายให้นาง ข้าจะกลับไปพักก่อน หากนางฟื้นแล้วให้รีบไปบอกข้าทันที”
“ขอรับ” เหลิ่งหวาและฟ่านหลินตอบรับ แล้วให้คนส่งเขาไปพักผ่อนที่เรือน พวกเขาสองคนเฝ้าอยู่ที่นี่ โดยที่ฟ่านหลินเข้าไปจับชีพจรให้เฟิ่งจิ่วเป็นระยะ
จนกระทั่งเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เมื่อแสงอาทิตย์สาดเข้ามาจากข้างนอกหน้าต่าง ขนตาของเฟิ่งจิ่วที่อยู่บนเตียงก็ขยับไหวเล็กน้อย…
……….
YOU MAY ALSO LIKE
