เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3628 เม็ดบัวหายาก / ตอนที่ 3629 ลูกกตัญญูตัดสินใจ
ตอนที่ 3628 เม็ดบัวหายาก
“นายหญิง ท่านพาพวกข้าไปด้วยเถอะ!”
“นายหญิง ให้พวกข้ารับใช้อยู่ข้างกายท่านด้วย”
“นายหญิง…”
เสียงขอร้องดังต่อเนื่อง แววตาเป็นกังวลมากมายหยุดอยู่ที่ตัวนาง เห็นพวกเขาเป็นเช่นนี้แล้ว เฟิ่งจิ่วถอนใจเสียงเบา “ลุกขึ้นให้หมด! ข้ายังไม่ได้ตัดสินใจก็ตื่นเต้นกันขนาดนี้แล้ว พวกเจ้าเป็นกังวลอะไรกัน”
ฟังดังนั้นแล้ว ทุกคนต่างมองหน้ากัน ทว่ากลับไม่ได้ลุกขึ้นยืน ยังคงคุกเข่าอยู่เบื้องหน้านาง
เฟิ่งจิ่วมองพวกเขา เอ่ยเสียงเบาว่า “พาพวกเจ้าไปด้วยใช่ว่าไม่ได้ เพียงแต่ต้องจัดการอะไรๆ ให้ดี”
พอฟังจบ ทุกคนพลันดวงตาเป็นประกาย “นายหญิงวางใจเถอะ พวกข้าจะจัดการทุกอย่างเป็นอย่างดี”
พวกนายท่านกับกวนสีหลิ่นกลับไปด้วยกันแล้ว ราชาโอสถก็ไปแล้ว ฮุ่นหยวนจื่อกับลั่วเฟย และอีกหลายคนทยอยจากไป ตอนนี้ในจวนหลังนี้มีเพียงพวกองครักษ์ไปจนถึงคนเหล่านั้นที่ติดตามอยู่ข้างกายนายหญิงเสมอ
กอปรกับพวกเขาได้ยินนายหญิงบอกว่าจะส่งห้าวเอ๋อร์ไปอยู่กับประมุขเสวียนอู่ เช่นนี้ขอเพียงพวกเขาจัดการธุระอื่นเรียบร้อยดีก็สามารถจากไปอย่างวางใจได้แล้ว
เฟิ่งจิ่วโบกมือ “ไปเถอะ! จัดการธุระให้เรียบร้อย อีกอย่าง ฉินซินกับชิงเฉิงไปซื้อของใช้จากในเมืองมาหน่อย อีกสองสามวันเตรียมตัวไปจากที่นี่ได้แล้ว ไปด้วยกันแล้วกัน!”
“ขอรับ!” ทุกคนมองกันแล้วยิ้ม เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วทันที เหลือเพียงเหลิ่งหวากับเหลิ่งซวง รวมถึงฮุยหลางอยู่ที่ลานเรือน
ตอนเที่ยงวัน ประมุขเสวียนอู่มาถึงจวนตระกูลเฟิ่ง เขาเข้ามาแล้วเห็นเฟิ่งจิ่วก็ยิ้มออกมาทันที “ไม่พบกันนาน ภูตหมอฟื้นตัวเร็วมาก ท่าทางจะไม่บาดเจ็บที่กายมากเท่าไร”
เฟิ่งจิ่วยิ้มเล็กน้อย เชิญเขานั่งลง “ช่วงนี้ข้ารักษาตัวอยู่ตลอด ยังไม่ได้ขอบคุณประมุขเลยที่ส่งวัตถุดิบสมุนไพรล้ำค่าพวกนั้นมาให้”
“เฮ้อ ระหว่างเจ้ากับข้าไม่จำเป็นต้องกล่าวขอบคุณแล้ว” ประมุขเสวียนอู่โบกมือพร้อมรอยยิ้ม “เห็นเจ้ากลับมาแข็งแรงแล้ว ข้าก็ดีใจนัก เพียงแต่ไม่รู้ว่าเจ้าตำหนักเขาเป็นอย่างไรบ้าง ดีขึ้นบ้างหรือไม่”
เฟิ่งจิ่วจิบน้ำชา เอ่ยเสียงเบาว่า “ครั้งนี้ให้ท่านมา นอกจากอยากให้ท่านพาห้าวเอ๋อร์กลับไปกับท่านแล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่อยากขอคำชี้แนะจากท่านด้วย”
ฟังดังนั้นแล้ว ประมุขเสวียนอู่ประหลาดใจเล็กน้อย ถามขึ้นว่า “ไม่ทราบว่าภูตหมอมีอะไรอยากให้ชี้แนะ”
“จบสงครามครั้งนั้น ท่านประมุขคงรู้ว่าในกายข้ามีบัวเขียวโบราณ” เฟิ่งจิ่วพูดตามตรง สบสายตากับประมุขเสวียนอู่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
ประมุขเสวียนอู่พยักหน้า “รู้แล้ว และไม่เพียงข้าที่รู้ ตอนนี้ผู้แข็งแกร่งจากที่ต่างๆ ก็น่าจะรู้กันหมดแล้วว่าในกายเจ้ามีบัวเขียวโบราณ อย่างไรเสียสงครามครั้งนั้นก็ดุเดือดเป็นอย่างยิ่ง แม้ประมุขคนอื่นไม่เคลื่อนไหว กระนั้นก็ยังให้ความสนใจอยู่ตลอด”
“ถึงพูดกันเสมอว่าที่อยู่ในกายข้าคือบัวเขียวโบราณ แต่ว่ากันตามตรงแล้วน่าจะเป็นบัวเขียวบริสุทธิ์”
เฟิ่งจิ่วเอ่ยช้าๆ สายตามองมองประมุขเสวียนอู่ที่ประหลาดใจอยู่ข้างหน้า “บัวเขียวบริสุทธิ์ หรือที่รู้จักกันในชื่อบัวเขียวสรรค์สร้าง เคยสร้างเม็ดบัวสี่เม็ด หนึ่งเม็ดในนั้นก็คือบัวดำทำลายโลก ทว่าในบรรดาสี่บัวโบราณที่ปรากฏขึ้นตอนนี้ นอกจากบัวเขียวบริสุทธิ์แล้ว ก็มีเพียงบัวดำทำลายโลกที่ปรากฏขึ้น ด้วยเหตุนี้สิ่งที่ข้าอยากถามคือประมุขเสวียนอู่เคยได้ยินเกี่ยวกับเม็ดบัวอื่นหรือไม่ หรือว่าใครครอบครองเม็ดบัวอื่นอยู่บ้าง”
ประมุขเสวียนอู่มองเฟิ่งจิ่วด้วยสีหน้าคร่ำเคร่ง เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า “ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีใครครอบครองเม็ดบัวอื่น ข้ามองว่าหากไม่ใช่เพราะเม็ดบัวอื่นยังไม่ปรากฏ ก็เป็นเพราะมีใครที่แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่งครอบครองไว้ อยากตามหาพวกมันย่อมยากเป็นอย่างยิ่ง” (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
……….
ตอนที่ 3629 ลูกกตัญญูตัดสินใจ
เขาพูดจบแล้วก็เงียบไปเล็กน้อย จากนั้นมองเฟิ่งจิ่ว “อีกอย่าง ข้าได้ยินมาว่าเจ้าจะไปจากที่นี่ เจ้ารู้หรือไม่ว่าคนที่อยู่ข้างนอกตอนนี้ล้วนจับตามองเจ้า โดยเฉพาะผู้ฝึกบำเพ็ญโลกอื่น หากรู้ว่าพลังของเจ้าลดลงสู่ระดับผู้อาวุโสเซียน เกรงว่าเจ้าจะตกอยู่ในอันตรายอีกครั้ง”
“นอกจากนี้ตอนนี้เจ้าตั้งครรภ์อยู่ แถมต้องดูแลเจ้าตำหนัก ไหนจะดูแลบุตรในท้องอีก ข้ามองว่าไม่เหมาะจะออกไปข้างนอกจริงๆ หากเจ้าไม่รังเกียจ ครั้งนี้เจ้าพาคนของเจ้าไปพักอยู่กับข้าชั่วคราวได้ เมื่อเจ้าคลอดบุตรแล้ว พวกข้าสามีภรรยายินดีช่วยเจ้าดูแลเป็นอย่างยิ่ง”
เขาเลื่อมใสและชื่นชมเฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อจากใจจริง ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังเป็นบิดามารดาของบุตรชายเขาด้วย ความสัมพันธ์นี้ย่อมไม่ธรรมดา ตอนนี้พวกเขาไม่แข็งแกร่งดังเดิม อีกทั้งยังตั้งครรภ์ด้วย หากเป็นไปได้เขาก็ยินดีดูแลทั้งสองทุกอย่าง
ฟังวาจาของเขาแล้ว เฟิ่งจิ่วยิ้มเล็กน้อย “ขอบคุณมาก เพียงแต่ไม่จำเป็นหรอก ข้าไหว” นางไม่เคยต้องการให้ใครคุ้มครอง ยิ่งไม่ต้องการความคุ้มครองด้วย แม้ตอนนี้พลังของนางจะลดลงไปอยู่ในระดับผู้อาวุโสเซียน แต่สำหรับนางแล้วขอเพียงมอบเวลาให้นาง กลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพจะยากเย็นขนาดนั้นเชียวหรือ?
เห็นนางเป็นเช่นนี้ ประมุขเสวียนอู่ก็ถอนใจเสียงเบา “ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแล้ว เช่นนั้นข้าก็จะไม่ฝืนใจ ส่วนเม็ดบัวที่เจ้าพูดถึง ข้ากลับคิดว่าเจ้าลองไปดูที่โลกของประมุขคนอื่นได้ สอบถามดู ไม่แน่ว่าอาจได้ข่าวที่ไม่คาดคิด”
“เอาล่ะ ข้ารู้แล้ว” นางพยักหน้าและตอบรับ
สองคนสนทนากันอยู่ในลานครู่หนึ่ง จนกระทั่งเหลิ่งหวาพาห้าวเอ๋อร์เข้ามา
“ท่านพ่อ ท่านแม่” ห้าวเอ๋อร์ก้าวเข้ามาคารวะ พร้อมเอ่ยทักทายด้วยความเคารพ
ตอนได้ยินคำเรียกนี้ ประมุขเสวียนอู่เพียงยิ้ม เด็กคนนี้เป็นเสียอย่างนี้ เรียกพวกเขาผู้ให้กำเนิดว่าท่านพ่อและท่านแม่มาแต่ไหนแต่ไร แต่กลับเรียกพวกเซวียวนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่วว่าพ่อแม่เสมอ ความใกล้ชิดระหว่างพวกเขา แค่ฟังดูก็รู้แล้ว
แม้จะเป็นเช่นนั้น เขาก็ไม่กล่าวโทษเด็กชาย อย่างไรเสียพวกเขาก็ไม่ได้ทำหน้าที่บิดามารดาอย่างเต็มที่ ตอนนี้เขายินดียอมรับพวกตน แค่เรียกเขาว่าท่านพ่อ เขาก็พอใจแล้ว
“ห้าวเอ๋อร์ เรื่องที่ท่านแม่เจ้าจะให้เจ้ากลับไปกับพ่อ เจ้ารู้แล้วกระมัง” ประมุขเสวียนอู่ถาม สายตาทอดมองห้าวเอ๋อร์
ห้าวเอ๋อร์มองเฟิ่งจิ่วครั้งหนึ่ง จากนั้นพยักหน้าและตอบรับ “อืม” เสียงของเขาดูอึดอัดและไม่พอใจอยู่บ้าง
“ทำไม ไม่อยากกลับไปกับพ่อหรือ” ประมุขเสวียนอู่มองเขาพลางเย้าเล่น
ห้าวเอ๋อร์ก้มหน้าไม่พูดจา เขาไม่อยากกลับไป เขาอยากอยู่ข้างกายท่านพ่อและท่านแม่ เพียงแต่ตอนนี้ระดับพลังของเขาต่ำต้อยมาก หากเขาอยู่ข้างกายท่านพ่อกับท่านแม่ก็มีแต่จะเป็นตัวถ่วงพวกเขา อีกทั้งยังไม่อาจปกป้องพวกเขาได้
คิดถึงตรงนี้แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้น มองเฟิ่งจิ่วอย่างมุ่งมั่น เสียงของเด็กชายเจือความแน่วแน่ “ท่านแม่ ข้าจะตามท่านพ่อกลับไป กลับไปแล้วห้าวเอ๋อร์จะตั้งใจฝึกบำเพ็ญ ห้าวเอ๋อร์จะแข็งแกร่งมากๆ ให้ได้ หลังจากนี้ห้าวเอ๋อร์จะปกป้องท่านพ่อกับท่านแม่ ถึงตอนนั้นแล้วท่านแม่จะได้ไม่ให้ห้าวเอ๋อร์ไปอีก”
ฟังเช่นนี้แล้ว เฟิ่งจิ่วพลันรู้สึกปวดใจ นางยื่นมือไปกอดห้าวเอ๋อร์จนแน่น เอ่ยเสียงนุ่มนวลว่า “ห้าวเอ๋อร์เป็นเด็กดีจริงๆ ห้าวเอ๋อร์กลับไปแล้วเชื่อฟังท่านพ่อกับท่านแม่เจ้าด้วย แม่จะรอห้าวเอ๋อร์แข็งแกร่งขึ้น”
เด็กคนนี้น่ารักยิ่งนัก หากไม่ใช่เพราะตอนนี้นางดูแลเขาไม่ได้ นางก็ไม่อยากให้เขากลับไปเลยจริงๆ
……….