เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3646 สั่ง / ตอนที่ 3647 ไม่ค่อยอร่อย
ตอนที่ 3646 สั่ง
ฟ่านหลินเดินเข้ามา เห็นนางกำลังใช้น้ำเย็นๆ ล้างหน้า ก็พลันกังวลว่าร่างกายที่เพิ่งฟื้นกำลังกลับมาของนางจะรับน้ำพุที่หนาวเย็นบนภูเขาไม่ไหว
“ไม่เป็นไร” เฟิ่งจิ่วกล่าว จากนั้นนั่งลงบนก้อนหินข้างๆ พลางพูดว่า “ฟ่านหลิน เจ้าไปดูหน่อยว่าโอสถติดตัวของแต่ละคนเพียงพอหรือไม่ หากไม่พอก็ช่วยพวกเขาจัดหาที”
“ขอรับ” ฟ่านหลินตอบรับ ทว่าไม่วางใจให้นางอยู่ที่นี่คนเดียว ตอนหมุนกายจากไปจึงส่งสัญญาณให้เหลิ่งซวงจับตามองนางหน่อย
เหลิ่งซวงมาถึงข้างกายเฟิ่งจิ่ว เห็นนางนั่งอยู่บนก้อนหินก็ถามว่า “นายหญิง อยากแช่เท้าหรือไม่”
“อืม” เฟิ่งจิ่วตอบ น้ำพุภูเขาเย็นมาก แช่เท้าแล้วน่าจะสบายทีเดียว อีกทั้งอาจขจัดปราณชั่วร้ายในหัวใจไปได้ จึงคิดถอดรองเท้าออก แต่ใครจะรู้ว่าเหลิ่งซวงไวกว่านางนัก
“นายหญิงนั่งเถอะ” เหลิ่งซวงกล่าวพลางช่วยนางถอดรองเท้า แล้ววางเท้าทั้งสองข้างของนางลงในกระแสน้ำข้างๆ อย่างระมัดระวัง น้ำตื้นมาก ยังไม่พ้นข้อเท้าเลยด้วยซ้ำ
ความรู้สึกเย็นสดชื่นแทรกขึ้นมาจากฝ่าเท้าสู่หัวใจ ทำให้ความรู้สึกหม่นหมองของนางหดหายไปอย่างเชื่องช้า นางเอนกายไปข้างหลังเล็กน้อย พิงก้อนหินข้างๆ และใช้มือข้างหนึ่งรองศีรษะไว้ หลับตาพริ้มด้วยความสบายกาย
ทุกคนข้างๆ กำลังง่วนอยู่กับการเก็บฟืนก่อกองไฟและล่าสัตว์ ไม่นานนักก็ก่อกองไฟเรียบร้อย กระโจมหลังเล็กก็ตั้งขึ้นเรียบร้อยแล้วเช่นกัน กลิ่นเนื้อย่างตลบอบอวลอยู่กลางอากาศ
สองเท้าของเฟิ่งจิ่วที่วางอยู่บนก้อนหินทั้งแห้งและเย็น นางแช่เพียงครู่เดียวก็หดขาขึ้นมาแล้ว ตอนนี้กำลังพิงก้อนหินผล็อยหลับไปเพราะความสบาย
เหลิ่งซวงเฝ้าอยู่ข้างๆ เห็นนางหลับไปแล้วก็นำเสื้อกันลมออกมาคลุมให้นาง ช่วยนางเช็ดเท้าจนแห้งดีก่อนสวมรองเท้าให้ พลางบอกให้ทุกคนรอบข้างเงียบเสียงหน่อย จะได้ไม่รบกวนนายหญิง
เห็นนางหญิงหลับไป ศีรษะก็เอียงลงเรื่อยๆ เหลิ่งซวงจึงนั่งลงข้างๆ ให้ศีรษะนางพิงอยู่บนหัวไหล่ตน มือข้างหนึ่งจับนางเอาไว้อย่างเบามือ ป้อนกันไม่ให้นางหลับลึกแล้วล้มลงไป
เฟิ่งจิ่วตื่นขึ้นมาเพราะได้กลิ่นหอม ตอนนี้ท้องฟ้ามืดลงแล้ว เห็นตนเองกำลังพิงหัวไหล่เหลิ่งซวงก็หัวเราะออกมา หลังจากหาวครั้งหนึ่งแล้วก็กล่าวว่า “ข้าเผลอหลับไป พักนี้ง่วงตลอดเลย”
“ฟ่านหลินบอกว่านายหญิงตั้งครรภ์อยู่จะง่วงนอนได้ง่าย” เหลิ่งซวงกล่าว เห็นนางตื่นแล้วก็ช่วยคลุมเสื้อกันลมให้นาง “กลางคืนลมเย็น นายหญิงสวมเสื้อคลุมไว้เถอะ!”
“อืม” เฟิ่งจิ่วตอบรับเสียงหนึ่ง ปล่อยให้นางช่วยสวมเสื้อคลุม
“นายหญิง กินเนื้อย่างได้แล้ว” เสียงของหลัวอวี่ดังมา
“นายหญิง ข้าต้มโจ๊กไว้เล็กน้อย หากท่านไม่อยากกินเนื้อย่าง จะกินโจ๊กสักหน่อยก็ได้” เสียงของฉินซินดังขึ้นตามมาด้วย
เฟิ่งจิ่วกับเหลิ่งซวงค่อยๆ เดินมา นางมองพวกเขาครั้งหนึ่ง ยิ้มก่อนนั่งลงข้างกองไฟ “ได้ทั้งหมด วันนี้ข้าหิวอยู่บ้างจริงๆ”
เห็นดังนั้นแล้วทุกคนก็ยิ้มออกมา ทั้งตัดเนื้อย่างส่งให้นาง และตักโจ๊กชามเล็กให้นางด้วย
เฟิ่งจิ่วรู้สึกหิวอยู่บ้างจริงๆ ด้วยเหตุนี้จึงถือว่าเจริญอาหารทีเดียว นางกินเนื้อย่างชิ้นหนึ่ง กินโจ๊กสองชาม หลังจากกินข้าวร่วมกับทุกคนจนอิ่มแล้ว เฟิ่งจิ่วก็ให้พวกเขานั่งล้อมรอบกองไฟ เล่าเรื่องราวให้พวกเขาฟังเล็กน้อย
“ถ้ำที่ข้าจะพาพวกเจ้าไปอยู่ข้างหลังน้ำตก พวกเจ้าจงฟังให้ดี เข้าไปข้างในแล้วทำอะไรล้วนต้องระมัดระวัง โดยเฉพาะประตูบานนั้นข้างใน ไม่มีใครรู้ว่าสัตว์ป่าจะกระโจนออกมากัดเจ้าตายเมื่อไร”
……….
ตอนที่ 3647 ไม่ค่อยอร่อย
ทุกคนสบตากัน ตอบรับเสียงหนึ่ง “ทราบแล้วนายหญิง” ทำให้นายหญิงของพวกเขากำชับเป็นพิเศษเช่นนี้ เห็นทีนั่นต้องเป็นสถานที่ที่อันตรายอย่างยิ่งยวดเป็นแน่ (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
คืนนี้ทุกคนพักผ่อนแต่หัวค่ำ เตรียมร่างกายและจิตใจให้พร้อมเผชิญกับวันพรุ่งนี้
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ตอนแสงอาทิตย์สาดส่องพื้นดิน พวกเฟิ่งจิ่วก็ลุกขึ้นเก็บข้าวของเรียบร้อย เตรียมพร้อมสำรวจพื้นดินในถ้ำข้างหลังน้ำตกแล้ว
เฟิ่งจิ่วนำทุกคนเข้าไปข้างหลังน้ำตก หลังเดินตามทางข้างในไปเรื่อยๆ หลัวอวี่และตู้ฝานสองคนที่เดินอยู่ข้างหน้ามองความมืดมิดโดยรอบ ก่อนกล่าวว่า “นายหญิง ถ้ำนี้…” คำว่าลึกยังไม่ทันได้กล่าวออกมา ก็ได้ยินเสียงคำรามดังขึ้นแล้ว ทันใดนั้นพลันมีเงาสายหนึ่งกระโจนออกมาภายในถ้ำที่แสงสว่างไม่เพียงพอ
“ระวัง!”
เฟิ่งจิ่วตะโกน เห็นหลัวอวี่และตู้ฝานตอบสนองโดยพลัน “นายหญิงถอยไปก่อน!” พวกเขากล่าว ปะทะกับสัตว์ร้ายที่กระโจนเข้ามา กระนั้นพอเข้าใกล้แล้วหลัวอวี่กลับอดคำรามเสียงต่ำไม่ได้
“โอ้! นี่ใช่สัตว์ร้ายที่ไหน! นี่มันสัตว์เทวะชัดๆ!”
“โฮก!”
ด้วยเสียงคำรามนี้ พลังอันยิ่งใหญ่ของสัตว์เทวะแพร่กระจายไปทั่วถ้ำทันที แต่เฟิงจิ่วกลับถูกเหลิ่งหวาและคนอื่นๆ ที่อยู่ตรงหน้าขวางไว้ พลังอันยิ่งใหญ่ของสัตว์เทวะจึงไม่สามารถทำร้ายนางได้
เปลวเพลิงเจิดจ้าอยู่กลางฝ่ามือของกู่โม่และเว่ยเฟิง ตอนพวกเขาเขวี้ยงเปลวไฟและขยับไปข้างหน้า ถึงได้มองเห็นรูปร่างของสัตว์เทวะตัวนั้นชัดเจน
“นี่คือสัตว์เทวะอะไร ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย” เว่ยเฟิงมองสัตว์เทวะตัวนั้นด้วยความประหลาดใจ รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง พวกเขาทุกคนล้วนมีสัตว์เทวะตัวหนึ่งเป็นสัตว์พันธสัญญา พลังของสัตว์เทวะนั้น อย่าว่าแต่ทำร้ายนายหญิงของพวกเขาไม่ได้เลย แม้แต่พวกเขาก็ทำร้ายไม่ได้เช่นกัน
ทว่าสำหรับสัตว์ร้ายที่กลายเป็นสัตว์เทวะซึ่งกระโจนออกมาอย่างกะทันหันตัวนี้ พวกเขารู้สึกตระหนกอยู่บ้าง อย่างไรเสียต่อให้อยู่กลางป่าที่อันตรายอย่างยิ่งยวดข้างนอกนั่น สัตว์เทวะก็ไม่ใช่สิ่งที่จะพบเจอได้ง่ายดายขนาดนี้ แล้วเหตุใดถึงไปซ่อนตัวอยู่ในถ้ำข้างหลังน้ำตกได้?
เฟิ่งจิ่วมองหลัวอวี่และตู้ฝานสองคนต่อสู้กับสัตว์เทวะสองตัวนั้น เอ่ยเสียงเรียบว่า “สถานที่ที่พวกเราต้องผ่านไป น่าจะเป็นสถานที่ซึ่งมีสัตว์ร้ายอันตรายมากมาย อีกทั้งระดับของสัตว์ร้ายข้างในน่าจะอยู่ในระดับสัตว์เทวะเป็นจำนวนมาก ดังนั้นถึงได้ให้พวกเจ้าระวังหน่อย”
ได้ยินดังนั้นทุกคนก็พลันเงียบเสียงลง ส่วนใหญ่เป็นสัตว์ร้ายที่อยู่ในระดับสัตว์เทวะแล้ว! เช่นนั้นก็ไม่อาจประมาทได้แม้ครึ่งส่วนอย่างแท้จริง
“โฮก!”
เสียงคำรามดังมาอีกเสียงหนึ่ง กลิ่นคาวเลือดจางๆ ตลบอบอวลอยู่กลางถ้ำ เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดนั้น เฟิ่งจิ่วให้รู้สึกคลื่นไส้อยู่บ้าง
นางหยิบลูกบ๊วยเปรี้ยวออกจากห้วงมิติออกมาคาบไว้ในปาก ก่อนจะกดไว้ใต้ลิ้น เพื่อกดกลั้นความรู้สึกคลื่นไส้เอาไว้
“กรร!”
สัตว์เทวะตัวนั้นถอยหลังไป จ้องมองสองคนตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว จากนั้นมองพวกเฟิ่งจิ่วที่อยู่ข้างหลัง ตอนที่คิดจะหมุนกายหนีไปนั้น พัดในมือตู้ฝานก็ลอยออกไปดังฟิ้ว จู่โจมสัตว์เทวะตัวนั้นด้วยความเร็วปานลมกรด
“วี้ด!”
เสียงร้องแหลมสายหนึ่งดังมา เห็นเพียงสัตว์เทวะตัวนั้นร้องโหยหวน จากนั้นล้มลงเสียงดังตึง ชักกระตุกอยู่บนพื้นสองสามครั้งแล้วก็หมดลมหายใจไป
ตู้ฝานมองภาพนี้ด้วยสายตาเย็นชา หลังจากสัตว์เทวะตัวนั้นล้มลง คราวนี้ถึงค่อยก้าวเข้าไปดึงพัดออกจากลำคอของมัน ครั้นดึงพัดออก เลือดสดๆ กลุ่มหนึ่งพลันพุ่งออกมาราวกับเสาเลือด เขารีบหลบอย่างรวดเร็ว ด้วยไม่อยากลงเอยด้วยการถูกเลือดสาดใส่เต็มตัว
หลัวอวี่ก้าวเข้ามาเก็บแก่นอัญมณี จากนั้นตีสัตว์เทวะที่ตายไปเบาๆ กล่าวว่า “เนื้อของสัตว์ร้ายตัวนี้ดูแข็งมาก น่าจะไม่ค่อยอร่อย”
……….