เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3650 เรือเหาะ / ตอนที่ 3651 แพ้ท้อง
ตอนที่ 3650 เรือเหาะ
“อ้าก...อ้าก...”
เสียงร้องน่าเวทนาดังออกมาจากปากนกยักษ์เหล่านั้น มีบางตัวหลบเลี่ยงหนีไปอย่างรวดเร็ว ส่วนตัวไหนที่หลบไม่พ้นก็ถูกเผาจนเป็นเถ้าถ่านด้วยเปลวเพลิงก่อนสลายไปในอากาศ
หลัวอวี่กับเว่ยเฟิง ไปจนถึงตู้ฝานสามคนเห็นดังนั้นก็สบตากัน กลับไปถึงข้างกายเฟิ่งจิ่วอย่างว่องไว
“นายหญิง”
เฟิ่งจิ่วมองพวกเขาสามคน “นั่นคืออีกากินคน ว่ากันว่าจับจ้องเหยื่อที่อยู่บนท้องฟ้า ทั่วไปแล้วเข้ามาในสถานที่เช่นนี้ไม่น่ามีใครปรากฏตัวขึ้นกลางท้องฟ้าโดยไม่มีสิ่งใดคอยคุ้มกันเหมือนกับพวกเจ้า”
ทั้งสามคนอดก้มหน้าลงไม่ได้ “นายหญิง ครั้งหน้าพวกข้าจะระวัง” เป็นเพราะพวกเขาประมาทเอง ไม่คาดคิดเช่นกันว่าอีกากินคนพวกนั้นจะรวดเร็วขนาดนี้
เฟิ่งจิ่วมองท้องฟ้า ทันใดนั้นพลันกระตุ้นปราณเหาะขึ้นไปบนท้องฟ้าบ้าง นางมองไปรอบๆ สิ่งที่สะท้อนสู่สายตาเต็มไปด้วยภูเขาและป่าไม้อย่างแท้จริง ทันใดนั้นนางยกมือ เรือเหาะลำหนึ่งปรากฏออกมากลางท้องฟ้า “ขึ้นมาเถอะ!” นางก้าวเข้าไป พร้อมกันนั้นก็กางเขตอาคมของเรือเหาะไว้ด้วย
ทุกคนข้างล่างเห็นแล้วต่างก็ดีใจ ตามขึ้นไปอย่างรวดเร็วในทันที เข้าไปในเรือเหาะลำนั้น
“นายหญิง พวกเรานั่งเรือเหาะไปจากที่นี่ได้เลยใช่หรือไม่” หลัวอวี่ถามด้วยอารามยินดี อุดอู้อยู่ในสถานที่ชื้นแฉะข้างล่างพักหนึ่งแล้ว รู้สึกว่าขึ้นเรือเหาะแล้วสบายตัวขึ้นไม่น้อยเลย
“ออกไปจากที่นี่แล้วสอบถามสักหน่อยว่าที่นี่คือเขตแดนอะไร” เฟิ่งจิ่วกล่าวพลางมาถึงหัวเรือของเรือเหาะ จากนั้นนอนลงตรงตั่งนุ่ม
เรือเหาะลอยไปยังทิศทางที่ดวงอาทิตย์อยู่อย่างช้าๆ ตัดขาดจากความอันตรายในป่าข้างล่าง บนเรือเหาะมีข้าวของทุกอย่างครบครัน ไม่จำเป็นต้องป้องกันอันตรายรอบข้าง ฉินซินและไป๋ชิงเฉิงจึงช่วยเฟิ่งจิ่วเตรียมอาหารจำนวนหนึ่ง ทุกคนนั่งลงมองป่าข้างล่าง ดูสถานการณ์ข้างล่างราวกับชมการแสดง
“เห็นทีนอกจากพวกเราแล้ว ที่นี่ยังมีคนอยู่ไม่น้อย” พัดในมือของตู้ฝานขยับพัดลมเบาๆ ขณะเดียวกันก็มองกลุ่มควันที่ลอยขึ้นมาจากข้างล่าง
“ในป่ามีแต่ต้นไม้ ทว่าพอมองจากข้างบนนี้แล้ว สิ่งที่มองไม่เห็นในป่า อยู่บนนี้แล้วล้วนมองเห็นทั้งหมด” หลัวอวี่แย้มยิ้ม ผ่อนคลายได้เสียที
ทว่าตอนนี้เอง จู่ๆ เรือเหาะก็มีเสียงดังตึง เหมือนกับชนเข้ากับอะไรบางอย่าง
“อะไรชนเรือเหาะของพวกเรา” หลัวอวี่ดีดตัวลุกขึ้น แผ่จิตรับรู้ออกไป มองเห็นอินทรียักษ์ตัวหนึ่งกำลังพยายามทำลายเขตอาคมของพวกเขา เสียงชนอย่างแรงนั้นเป็นเสียงที่เกิดขึ้นจากอินทรียักษ์นั่นเอง
“สัตว์เทวะมาอีกตัวหนึ่งแล้ว แถมยังเป็นสัตว์เทวะระดับห้าเสียด้วย!” หลัวอวี่มองอินทรียักษ์ตาขวาง รู้สึกว่าอินทรียักษ์ตัวนี้รนหาที่ตายแล้ว
พวกเขากางเขตอาคมคุ้มครองเรือเหาะ ระดับพลังของทุกคนที่นี่ถูกเก็บงำเอาไว้ แล้วสัตว์เทวะระดับห้าตัวหนึ่งจะกล้าจู่โจมพวกเขาได้อย่างไร?
เพราะเรือเหาะถูกกระแทก เงาร่างของเฟิ่งจิ่วที่นอนอยู่บนตั้งนุ่มจึงโคลงเคลงเล็กน้อย นางมุ่นคิ้วพลางพูดกับพวกเขา “ฆ่า!”
“ขอรับ!” พวกหลัวอวี่ตอบรับ ขณะเตรียมกระตุ้นปราณ ฟ่านหลินกลับส่งเสียงขึ้น
“พวกเจ้าดึงอินทรียักษ์ตัวนั้นออกไปให้ห่างหน่อย อย่าให้มันชนเรือเหาะ นายหญิงกำลังตั้งครรภ์ จะให้ตัวเรือสั่นคลอนไม่ได้”
“ได้ พวกข้ารู้แล้ว” หลัวอวี่กับตู้ฝานเอ่ยรับ ฝ่ายกู่โม่กับเว่ยเฟิงก็ตามออกมาเช่นกัน
สี่คนล้อมจู่โจมอินทรียักษ์ตัวนั้น แม้เป็นสัตว์เทวะ ทว่าเมื่อถูกพวกเขาล้อมจู่โจมก็จนตรอกอย่างยิ่ง ไหนเลยจะหนีพ้น
……….
ตอนที่ 3651 แพ้ท้อง
“คิดหนี? สายไปเสียแล้ว!” หลัวอวี่ตะโกนเสียงหนึ่ง แทงกระบี่คมในมือออกไป ปราณกระบี่เกรี้ยวกราดระเบิดออกมาทันที เฉือนเข้าที่กรงเล็บของอินทรียักษ์ดั่งใบมีดอันคมกริบ
อินทรีส่งเสียงร้องลั่น กรงเล็บอินทรีสองข้างถูกเฉือนออก ทำให้มันตกลงสู่ป่าข้างล่างอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นอินทรียักษ์ตัวนั้นตายแล้ว หลัวอวี่จึงกล่าวว่า “ที่นี่ต้องฝากพวกเจ้าแล้ว ข้าจะลงไปเก็บกรงเล็บอินทรีกลับมา กรงเล็บอินทรีระดับสัตว์เทวะมีมูลค่าไม่น้อย!”
“ไปเถอะ! ระวังตัวด้วย”
ตู้ฝานยิ้ม มองเขาลงไปข้างล่างแล้วค่อยถอนสายตากลับมา กู่โม่กับเว่ยเฟิงสองคนกลับมาหลังจากจัดการอินทรียักษ์ตัวนั้นเรียบร้อย พวกเขาไม่ลืมที่จะขุดแก่นอัญมณีกลับมาด้วย “ข้ากลับเรือเหาะก่อนแล้วกัน”
เมื่อเข้าไปในเรือเหาะแล้ว ตู้ฝานรายงานเฟิ่งจิ่วว่า “นายหญิง จัดการอินทรียักษ์ตัวนั้นเรียบร้อยแล้ว หลัวอวี่ตัดกรงเล็บอินทรีตกลงไปในป่าข้างล่าง เขาลงไปเก็บเดี๋ยวก็กลับมา”
“อืม” เฟิ่งจิ่วตอบขณะหรี่ตาลง ไม่ได้พูดอะไรต่ออีก
ไม่นานเท่าไรนัก เว่ยเฟิงกับกู่โม่สองคนก็กลับมาแล้วเช่นกัน บนกายติดกลิ่นเลือดอินทรีจำนวนหนึ่ง ทำให้เฟิ่งจิ่วมุ่นคิ้วเล็กๆ ด้วยรู้สึกไม่ค่อยดี ความรู้สึกคลื่นไส้เอ่อขึ้นมา ทำให้นางอาเจียนออกมาอย่างควบคุมไม่ได้
“แหวะ…”
“นายหญิง!”
“นายหญิง!”
ทุกคนเห็นดังนั้นก็ตกใจยกใหญ่ รีบก้าวไปข้างหน้า ตอนนี้เองฟ่านหลินกับเหลิ่งซวงขวางเว่ยเฟิงและกู่โม่ที่กำลังเดินไปข้างหน้าไว้พร้อมกัน ก่อนเอ่ยขึ้นอย่างพร้อมเพรียง “พวกเจ้าออกห่างจากนายหญิงหน่อย”
เว่ยเฟิงกับกู่โม่ถูกห้ามเช่นนี้ก็ตะลึงไปเล็กน้อย ไม่ค่อยเข้าใจอยู่บ้าง
“นายหญิง ดื่มน้ำหน่อย” ฉินซินยกน้ำเข้ามา
“นายหญิง บ๊วยเปรี้ยว” เหลิ่งซวงหมุนกายไปหยิบบ๊วยเปรี้ยวผลหนึ่งแล้วยื่นให้
ฟ่านหลินเห็นสีหน้านางพลันเปลี่ยนเป็นซีดขาว จึงกล่าวกับทั้งสองคนว่า “พวกเจ้ารีบไปล้างกลิ่นเลือดบนตัวออก เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย”
เมื่อได้ยินดังนั้น ทั้งสองคนจึงค่อยรู้ว่าที่แท้เป็นเพราะกลิ่นเลือดบนตัวพวกเขาทำให้นายหญิงรู้สึกไม่ดี เพียงแต่ก่อนหน้านี้นายหญิงไม่เคยเป็นเช่นนี้ เหตุใด…
ราวกับรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ ฟ่านหลินส่งสัญญาณให้พวกเขาออกไป ก่อนตามพวกเขาไปยังด้านข้าง พร้อมพูดกับพวกเขาว่า “เวลาสตรีตั้งครรภ์ บางคนไม่ชอบกินอาหารเลี่ยนๆ บางคนไม่ชอบกลิ่นคาวปลา และมีบางคนทนกลิ่นเลือดไม่ได้ วันหน้าพวกเจ้าต้องระวังหน่อย พอพ้นสามเดือนไปแล้ว อาการนี้ของนายหญิงก็จะดีขึ้นเอง”
ฟังจบแล้วพวกเขาก็พยักหน้า “พวกข้ารู้แล้ว จะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้” ทั้งสองกล่าว จากนั้นเดินเข้าไปในตัวเรือ
เหลิ่งหวากับฮุยหลางได้ยินเข้าก็สบตากัน ลอบจดจำคำพูดของฟ่านหลินเอาไว้ในใจ
เพราะรอหลัวอวี่กลับมา เรือเหาะจึงหยุดอยู่กลางอากาศ เฟิ่งจิ่วพักอยู่ครู่หนึ่ง ปากอมบ๊วยเปรี้ยวเอาไว้จึงพอจะกดข่มความรู้สึกนั้นลงไปได้ เพียงคิดถึงกลิ่นเลือดเมื่อครู่นี้ก็แทบทนไม่ได้แล้ว แสดงอาการแพ้ท้องเช่นนี้ออกมา แววตานางวูบไหวเล็กน้อย ก่อนจะเรียกฟ่านหลินเสียงหนึ่ง
“ฟ่านหลิน เจ้ามานี่หน่อย”
“นายหญิง รู้สึกดีขึ้นแล้วหรือ” ฟ่านหลินเดินไปพลางถาม
“อืม” เฟิ่งจิ่วจอบเสียงหนึ่ง “เจ้ามาช่วยข้าทำโอสถหน่อย ข้าบอก ส่วนเจ้าทำ”
ฟังดังนั้นแล้ว ฟ่านหลินชะงักไปเล็กน้อยก่อนพยักหน้ารับ “ขอรับ”
เหลิ่งหวากับฮุยหลางยกโต๊ะยาวตัวหนึ่งมา เห็นเฟิ่งจิ่วหยิบสมุนไพรวิญญาณจำนวนหนึ่งออกมาจากในห้วงมิติ นางวางพวกมันลงบนโต๊ะทั้งหมด ฟ่านหลินรีบหยิบอุปกรณ์ทำโอสถออกมาทันที
“นำใบและลำต้นของสมุนไพรวิญญาณเหล่านี้มาผสมกับดอกไม้น้ำแข็ง เตรียมไว้ใช้ในภายหลัง”
……….
YOU MAY ALSO LIKE
