เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3680 ไม่รู้จักกวางวิญญาณ / ตอนที่ 3681 เขตอาคมล่องหน
ตอนที่ 3680 ไม่รู้จักกวางวิญญาณ
รถลากกวางวิญญาณจอดที่หน้าประตูโรงเตี๊ยม เว่ยเฟิงและตู้ฝานยืนประกบซ้ายขวา ตั้งแต่เฟิ่งจิ่วลงจากรถจนถึงเข้าไปในโรงเตี๊ยม คนแถวนี้เห็นเพียงเงาร่างสีแดงสายหนึ่งเท่านั้น
ตอนเห็นคนเหล่านั้นเข้าไปข้างในโรงเตี๊ยม ส่วนรถลากกวางวิญญาณจอดอยู่ข้างนอกเช่นนี้ หลายต่อหลายคนต่างก็พูดคุยกันเสียงเบาขึ้นมา “นี่ พวกเจ้าว่ากวางสองตัวนี้คือกวางอะไร เหตุใดเป็นสีม่วงทอง”
“ไม่ได้บอกว่าไม่เคยเห็นกวางพันธุ์นี้มาก่อนหรอกหรือ” ชายชราสูบยาสูบพลางเหล่มองคนที่พูดครั้งหนึ่ง “แต่เป็นกวางวิญญาณแน่แท้”
“ปกติแล้วอย่างมากก็เห็นผู้ฝึกบำเพ็ญหรือศิษย์สำนักที่เดินทางผ่านมาที่เมืองเล็กๆ แห่งนี้ เห็นคนกลุ่มใหญ่เช่นนี้น้อยครั้งยิ่งนัก ไม่รู้เลยจริงๆ ว่าพวกเขาเป็นใครกันแน่”
“ใครเล่าจะรู้! อย่างไรเสียก็ไม่เหมือนกับพวกเรา”
“เหตุใดไม่เหมือน หรือพวกเขามีสามหัวหกแขน? ก็มีดวงตา จมูก ปากเหมือนกันหมดไม่ใช่หรืออย่างไร” อีกคนหนึ่งแค่นหัวเราะ รู้สึกว่าไม่มีอะไรไม่เหมือนกัน เป็นคนเหมือนกันทั้งนั้น
ชายชราสูบยาสูบก่อนหรี่ตา ยิ้มพลางเหล่มองคนพูด “ไม่ได้มีสามหัวหกแขนหรอก แต่มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าชาติกำเนิดไม่ธรรมดา ดวงตา จมูก ปากเหมือนกันแล้วอย่างไร นี่เรียกว่าคนเหมือนกันแต่โชคชะตาต่างกัน”
ถูกค่อนแคะเช่นนี้ ชายคนนั้นกลับไม่เอ่ยวาจาเสียแล้ว ขณะกำลังถอนสายตากลับไป เขาพลันเห็นคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาในเมืองเล็กๆ แห่งนี้อีก เห็นชายหญิงสวมชุดคลุมสีอ่อนทั้งหมด จึงดึงเสื้อของชายชราแล้วพูดว่า “นี่ ผู้อาวุโส ท่านดูสิ มาอีกกลุ่มหนึ่งแล้ว กลุ่มนี้ดูไม่เหมือนคนตระกูลใหญ่กระมัง”
ชายชราที่กำลังสูบยาสูบหันไปมอง หรี่ตาพลางกวาดสายตามองชุดคลุมบนกายคนพวกนั้น ทันใดนั้นก็ถอนสายตากลับมา บิดยาสูบของตนเองเล็กน้อย “บอกว่าเจ้าไม่เคยเห็นโลกภายนอก ข้าไม่เชื่อนะเนี่ย คนพวกนี้ไม่ใช่คนจากตระกูลใหญ่ แต่ชุดคลุมที่สวมอยู่บนกายพวกเขาคือชุดคลุมของสำนัก น่าจะเป็นศิษย์สำหนักใดสักสำนักหนึ่ง”
“ศิษย์สำนัก?” ชายคนนั้นตาเป็นประกาย รีบถามว่า “เป็นศิษย์สำนักใดหรือ”
“เจ้าถามข้า แล้วข้าจะไปถามใคร” ชายชราปัดมือเขาออก “ไปๆๆ อย่าเอาแต่ถามนู่นถามนี่กับข้า ข้าไม่มีเวลาสนใจเจ้า”
ชายคนนั้นเห็นคนกลุ่มนั้นเข้ามาในเมืองแล้วก็มุ่งหน้าไปทางโรงเตี๊ยม เพียงแต่เดิมทีเมืองนี้ไม่ใหญ่มาก โรงเตี๊ยมมีอยู่หนึ่งหรือสองแห่ง ตอนนี้คนเต็มแล้วหนึ่งแห่ง อีกแห่งหนึ่งก็ถูกเหมาไปแล้ว คนพวกนี้พักโรงเตี๊ยมไม่ได้อย่างแน่นอน
“นี่ ผู้อาวุโส ท่านว่าคนพวกนี้จะพักบ้านชาวบ้านหรือไม่ โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งมีแขกเต็มแล้ว ส่วนอีกแห่งหนึ่งถูกเหมาไป คาดว่าพวกเขามีเพียงต้องพักบ้านชาวบ้านแล้ว ฮ่าๆ ข้าจะไปถามดูหน่อย ไม่แน่ว่าอาจได้เงินสักเล็กน้อย” ชายคนนั้นกล่าว ไม่รอชายชราตอบความเช่นกัน วิ่งไปยังกลุ่มคนเหล่านั้นที่อยู่ข้างหน้ารวดเร็วราวกับหมอกควัน
“อาจารย์อา โรงเตี๊ยมแห่งนี้เต็มแล้ว” ชายสวมชุดศิษย์สีขาวเดินกลับมาที่กลุ่ม ก่อนจะเอ่ยกับชายวัยกลางคนที่อายุค่อนข้างมากแล้ว
“อาจารย์อาๆ ท่านดูสิ นั่นอะไรน่ะ!”
สตรีคนหนึ่งชี้รถลากกวางวิญญาณที่อยู่ตรงหน้าประตูโรงเตี๊ยมไม่ไกล ตอนแรกพวกเขาเห็นเพียงตัวรถแต่ไม่เห็นกวางวิญญาณที่อยู่ข้างหน้า ตอนนี้พอเดินมาทางนี้ถึงได้มองเห็นสัตว์วิญญาณที่อยู่ด้านหน้าตัวรถ ว่าเป็นกวางวิญญาณที่งดงามเป็นอย่างยิ่งสองตัว
“อาจารย์อา ตรงนั้นก็มีโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งเช่นกัน” ศิษย์อีกคนหนึ่งมองเห็นตัวอักษรของโรงเตี๊ยมจึงยิ้มออก “โรงเตี๊ยมแห่งนี้ดูใหญ่ทีเดียว ข้างนอกไม่ได้แขวนป้ายแขกเต็มเอาไว้ น่าจะยังมีห้องว่างอยู่”
……….
ตอนที่ 3681 เขตอาคมล่องหน (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
ชายวัยกลางคนมองไปยังทิศทางที่ศิษย์คนนั้นชี้ เห็นเพียงโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งข้างหน้าถูกรถลากกวางวิญญาณขวางเอาด้วย ทำให้มองป้ายของโรงเตี๊ยมแห่งนั้นไม่ชัดเจน ทว่าเป็นโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย
ส่วนรถลากกวางวิญญาณที่หน้าประตูคันนั้น กลับเป็นกวางวิญญาณสีทองม่วงสองตัว ตอนเห็นกวางสองตัวนั้น แววตาของเขาวูบไหวเล็กน้อย ประกายสายหนึ่งวาบผ่านอย่างรวดเร็ว
นี่คือกวางวิญญาณทองม่วง! กวางวิญญาณทองม่วงล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง! กวางวิญญาณทองม่วงมีกายล้ำค่าเหมือนอัญมณี กวางวิญญาณทองม่วงที่ล้ำค่าเช่นนี้ถูกนำมาใช้เทียมรถ ช่างเสียของจริงๆ!
“ฮ่าๆๆๆ”
ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาคนกลุ่มนี้ ถูมือตนเองพลางโค้งกายลง รอยยิ้มประดับบนใบหน้า เขามองเหล่าศิษย์สำนักในชุดคลุมสีขาว ก่อนจะยิ้มด้วยความเป็นมิตรอย่างถึงที่สุด ทว่ายังไม่ทันเอ่ยปาก ศิษย์คนหนึ่งก็ตวาดขึ้นมา
“เจ้าจะทำอะไร”
เสียงตวาดนี้ดังขึ้นพร้อมกับที่เขาเงื้อกระบี่ในมือขึ้น จากนั้นชี้ไปที่คนตรงหน้า ไม่ให้เขาเข้ามาใกล้อีก
“อย่าเข้าใจผิดๆ” ชายคนนั้นรีบโบกมือ ยิ้มว่า “คืออย่างนี้ ข้าอยากมาถามดูว่าท่านเซียนทั้งหลายอยากได้ที่พักแรมหรือไม่ ที่บ้านข้ายังมีเรือนว่างอยู่หลังหนึ่ง อยู่ฝั่งตรงข้ามนี้เอง ใกล้มาก เรือนใหญ่ทีเดียว เพียงพอให้พวกท่านพักอาศัย”
“ไม่ต้อง!” ชายวัยกลางคนมุ่นคิ้วเล็กน้อย กล่าวเสียงขรึม
เห็นพวกเขาล้วนมองโรงเตี๊ยมที่อยู่ข้างหน้าไม่ไกล ชายคนนั้นถูมือพร้อมหัวเราะแหะๆ อีกครั้ง “ท่านเซียน พวกท่านไม่ต้องไปดูโรงเตี๊ยมตรงนั้นหรอก ที่นั่นถูกคนเหมาไปก่อนพวกท่านแค่ก้าวเดียว เมืองของพวกข้าไม่ใหญ่ มีโรงเตี๊ยมแค่สองแห่ง หากพวกท่านไม่พักบ้านชาวบ้าน คืนนี้คงต้องนอนกลางแจ้งแล้ว”
ฟังดังนั้นแล้ว ชายวัยกลางคนขมวดคิ้วพลางกวาดสายตามองเขา ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน เพียงสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่ง แล้วนำทุกคนเดินไปที่โรงเตี๊ยมข้างหน้า
“นี่ ท่านเซียนๆ พวกท่านอยากพักที่บ้านข้าหรือไม่ พักที่บ้านข้าถูกกว่าโรงเตี๊ยมเยอะเลยนะ…” ชายคนนั้นยังคงตะโกนอยู่ กลับเห็นคนพวกนั้นไม่แม้แต่จะหันกลับมา จึงอดถ่มน้ำลายลงบนพื้นไม่ได้ แถมสะบัดแขนเสื้อและบ่นว่า “ข้าจะคอยดูว่าคืนนี้พวกเจ้าจะพักที่ไหน! หากมาที่บ้านข้าอีก คราวนี้ราคาจะไม่เท่าเดิมแล้วนะ!”
“กวางวิญญาณตัวนี้งามจริงๆ!” ศิษย์หญิงคนหนึ่งมองเห็นกวางวิญญาณสองตัวนั้นแล้ว ยื่นมือคิดไปลูบสักคราอย่างอดไม่อยู่ แต่ใครเล่าจะรู้ว่ามือของนางเพิ่งยื่นออกไปยังไม่ทันแตะถูกกวางวิญญาณ ตัวนางก็ถูกแรงสายหนึ่งดีดออกไปแล้ว
“อ๊า!”
ศิษย์หญิงร้องด้วยความตกใจ เงาร่างถอยหลังไปหลายก้าวโดยพลัน โชคดีที่ศิษย์น้องที่อยู่ข้างหลังประคองไว้
“ระวัง!”
ศิษย์ชายคนนั้นประคองศิษย์หญิง หลังจากนางยืนมั่นคงแล้วจึงมองไปข้างหน้า สีหน้าแสดงความแปลกใจเล็กๆ “กางเขตอาคมไว้ที่รถลากกวางวิญญาณด้วยหรือนี่ แถมเป็นเขตอาคมล่องหนเสียด้วย!”
สายตาของเขามองไปยังโรงเตี๊ยมข้างใน “ไปเถอะ! เข้าไปคารวะหน่อย”
……….
YOU MAY ALSO LIKE
