เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3138 : ดอกบัวแฝดอยู่ทั่วทุกที่
ตอนที่ 3138 : ดอกบัวแฝดอยู่ทั่วทุกที่
ในส่วนลึกของโลกจิ๋วหยานหวง ความสงบสุขที่คงอยู่มาเนิ่นนานหลายปีกลับพังทลายลงไป เสียงคำรามและกรีดร้องดังขึ้นไปทั่ว สัตว์อสูรหยานหวงขั้นบรรพกาลกว่าสิบตัวพากันคำรามออกมาเสียงดังก้องไปทั่วทั้งป่าและภูเขา จนทำให้สัตว์อสูรหยานหวงที่อ่อนแอโดยรอบต่างก็พากันกลัว พวกนั้นได้แต่ซ่อนตัวอยู่ในรังและกลัวที่จะออกมาข้างนอก
เจี้ยนเฉินที่หนีอยู่นั้นรู้สึกได้ถึงปัญหา สมบัติสวรรค์นั้นให้ผลประโยชน์กับเขาอย่างมาก แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะยอมรับว่าตอนนี้เขามีปัญหาจริง ๆ
เขาไม่อาจจะสลัดสัตว์อสูรหยานหวงที่ตามหลังมาได้ ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ตาม แม้แต่ตอนที่เขาใช้วิธีแบบเดิมที่ล่อสัตว์อสูรหยานหวงเหล่านี้เข้าไปยังอาณาเขตของสัตว์อสูรหยานหวงที่แข็งแกร่งกว่า แต่สัตว์อสูรหยานหวงเหล่านั้นก็ไม่ได้ลงมือง่าย ๆ
ด้วยการที่มีสัตว์อสูรหยานหวงกว่าสิบตัวรวมกัน พลังที่มันรวมกันนั้นก็มากซะจนสัตว์อสูรหยานหวงขั้นบรรพกาลช่วงปลายยังต้องกลัวพวกมัน
พวกมันไม่อาจจะคิดได้ แต่ด้วยสัญชาตญาณของพวกมันแล้ว พวกมันยังไม่กล้าจะลงมือ
สัตว์อสูรหยานหวงเหล่านี้ไม่ได้ออกมาหยุดพวกที่บุกเข้ามาในอาณาเขตของตน กลับกันแล้ว พวกมันยังเฝ้าสมบัติสวรรค์ของตัวเองต่อโดยไม่เปิดโอกาสให้เจี้ยนเฉินได้เข้าไปเก็บ ที่เขาทำได้ก็ได้แต่มองแล้วบินผ่านมันไป
“แผลข้าหนักหนาขึ้นเรื่อย ๆ การฟื้นฟูจากพลังบรรพกาลนั้นไม่อาจจะตามความเร็วในการบาดเจ็บของข้าได้ทัน มันไม่อาจจะเป็นแบบนี้ต่อไปได้ ข้าต้องหาทางสลัดพวกนี้ให้หลุด” เจี้ยนเฉินกระอักเลือดพร้อมกับอวัยวะภายในที่ปนออกมา ถึงจะเป็นเช่นนั้นแต่เขาก็ยังบินลึกเข้าไปต่อโดยไม่ลังเล
เมื่อสัตว์อสูรหยานหวงขั้นบรรพกาลและช่วงปลายไม่คิดจะลงมือ งั้นเขาก็ต้องไปหาสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุด !
ในตอนที่เจี้ยนเฉินบินผ่านภูเขาไป อยู่ ๆ รอบตัวเขาก็ตกอยู่ในความเงียบ เสียงคำรามด้านหลังกลับหายไปด้วย ไม่ใช่แค่นั้น แม้แต่พื้นดินที่สั่นไหวจากการกระทืบของสัตว์อสูรหยานหวงก็ยังหายไปเช่นกัน
สัตว์อสูรหยานหวงที่ไล่ตามเจี้ยนเฉินมาตลอดนั้นกลับหยุดตามเขา
สถานการณ์ที่เปลี่ยนไปนี้ทำให้เจี้ยนเฉินใจหายวูบ ในใจนั้นเต็มไปด้วยความตึงเครียด เขาได้พุ่งลงมาจากอากาศแล้วลงไปที่ป่าทึบด้านล่างทันที
สัตว์อสูรหยานหวงขั้นบรรพกาลช่วงกลางและช่วงปลายไม่กล้าเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียว มันหมายความได้แค่ว่าสัตว์อสูรหยานหวงที่ปกครองเขตนี้นั้นแข็งแกร่งอย่างมาก
มันเป็นไปได้ที่จะทัดเทียมกับขั้นอัครสูงสุด
ผลก็คือเจี้ยนเฉินต้องปกปิดคลื่นพลังและลบพลังแห่งการมีอยู่ของตนเองออกไป
สัตว์อสูรหยานหวงไม่ใช่ผู้บ่มเพาะของโลกเซียน แม้แต่ตอนที่มีความแข็งแกร่งล้นเหลือแต่ก็ไม่มีการรับรู้วิญญาณเหมือนผู้บ่มเพาะ ผลก็คือตราบใดที่ซ่อนตัวให้ดีพอและไม่อยู่ใกล้มันเกินไป งั้นมันก็ยากที่จะทำให้มันรู้ตัวได้
เจี้ยนเฉินซ่อนอยู่ในป่าและสังเกตรอบ ๆ ตัว เขาเห็นว่ามันไม่ได้มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ในเขตนี้
หลังจากที่ลังเลได้ไม่นานเจี้ยนเฉินก็เริ่มเช็ดเลือดบนร่าง จากนั้นเขาก็เปลี่ยนชุดก่อนจะปีนขึ้นไปบนภูเขาที่เขาเพิ่งข้ามมาตะกี้
เมื่อขึ้นไปถึงยอดเขา มุมมองก็เปิดโล่ง เจี้ยนเฉินพบว่าสัตว์อสูรหยานหวงที่ไล่ตามเขาไปก่อนหน้านี้ยังไม่ได้ไปไหน พวกมันหยุดและไม่กล้าจะเดินหน้ามาต่อก็เท่านั้น
เขารีบกลับไปทางเดิม เมื่อไม่มีทางเลือกอื่นเจี้ยนเฉินก็ได้แต่ต้องเดินหน้าต่อ แผลของเขายังฟื้นฟูต่อไปเรื่อย ๆเพราะเขารู้ว่าสัตว์อสูรหยานหวงที่แข็งแกร่งอยู่ใกล้ ๆ เจี้ยนเฉินจึงเดินหน้าอย่างระมัดระวังราวกับกำลังเดินบนแผ่นน้ำแข็ง เขาไม่กล้าที่จะบินด้วยซ้ำ
ยิ่งอยู่สูงในอากาศเท่าไหร่ มันยิ่งง่ายที่จะถูกพบตัว
แต่ตอนที่เขาเข้ามาในหุบเขานั้น ตัวเขาก็ต้องแข็งทื่อ สายตาเขาแสดงความตะลึงออกมาทันทีราวกับว่าพบบางอย่างที่น่าเหลือเชื่อ แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะมีจิตใจที่เข้มแข็ง แต่เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง
ในหุบเขาตรงหน้าเขานั้นมีดอกบัวแฝดที่โบกสะบัดไปตามลมและสะท้อนแสงออกมา
นี่คือดินแดนสมบัติแห่งที่สองที่เจี้ยนเฉินพบที่มีดอกบัวแฝด
มันมีมากกว่าหนึ่งต้น ในหุบเขาที่ไม่ได้ใหญ่มากนัก พวกมันกลับมีดอกบัวอยู่ทั่วทุกที่
“ 1, 2, 3…” สายตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกาย เขาตื่นเต้นอย่างมากและเริ่มนับมัน
สุดท้ายจำนวนดอกบัวแฝดที่อยู่ในหุบเขาก็มีมากถึง 28 ต้น !
“โอกาสที่ดอกบัวแฝดจะปรากฏขึ้นมานั้นน้อยอย่างมาก ดอกบัวแฝดทุกต้นนั้นล้ำค่าในโลกเซียน มันไม่เคยปรากฏในตลาดมาก่อน ข้าไม่คิดเลยว่าดอกบัวแฝด 28 ต้นจะปรากฏขึ้นมาที่นี่” เจี้ยนเฉินยากจะสงบใจไว้ได้ เขายืนอยู่ด้านนอกหุบเขาพร้อมกับใจที่เต้นรัว
ดอกบัวแฝดทั้งหมดนั้นอยู่ระดับเทพขั้นกลาง มันไม่อาจจะเทียบกับอันที่โม่เทียนหยุนหาให้เขา
แต่ราคาของดอกบัวแฝดระดับเทพขั้นกลางนั้นก็ยังน่าตกใจ
ที่สำคัญที่สุดคือมันมีดอกบัวแฝดถึง 28 ต้นที่นี่ พวกมันมีอยู่ทั่วทั้งหุบเขา
สัตว์อสูรหยานหวงที่เฝ้าดอกบัวแฝดเหล่านี้เป็นมังกรอสรพิษ ตัวมันยาวอย่างน้อยหลายพันเมตร ตอนนี้มันขดตัวนอนหลับอยู่ในหุบเขา
พลังแห่งการมีอยู่อันหนักหน่วงแผ่ออกมาจากตัวมันไปรอบ ๆ
เมื่อเจี้ยนเฉินเห็นสัตว์อสูรที่เฝ้าดอกบัวแฝดอยู่ เขากลับสบายใจขึ้นมา
มันไม่ใช่ขั้นอัครสูงสุดแต่เป็นขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9
“ แต่แม้ว่าจะเป็นขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9 แต่ข้าก็ไม่อาจจะเป็นคู่มือของมันได้ สัตว์อสูรหยานหวงประเภทมังกรอสรพิษนั้นด้องทรงพลังกว่าสัตว์อสูรหยานหวงระดับเดียวกัน บางทีมังกรอสรพิษนี่ภายนอกจะอยู่แค่ขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9 แต่ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของมันทัดเทียมกับขั้นอัครสูงสุดได้” เจี้ยนเฉินซ่อนอยู่ในป่าด้านนอกหุบเขา เขาใจสั่นเพราะดอกบัวแฝดทั้ง 28 ต้น เขาไม่เต็มใจที่จะกลับไปไหน
“ดูเหมือนว่าขาต้องหลอมรวมกระบี่หากอยากจะฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงเหล่านี้ แต่ดอกบัวแฝดระดับเทพขั้นกลาง 28 ต้นนั้นเพียงพอที่จะยอมใช้มัน”
“จากคุณสมบัติที่น่าตกใจของดอกบัวแฝด บางทีแค่อันเดียวก็เพียงพอที่ข้าจะฟื้นฟูจากผลกระทบที่เกิดจากการหลอมรวมกระบี่ได้” เจี้ยนเฉินคิดในใจ
มันไม่ใช่ว่าเขาไม่คิดจะใช้วิธีในการเก็บผลแห่งวิถีฟื้นฟูกับการเก็บดอกบัวแฝด ด้วยความฉลาดของสัตว์อสูรหยานหวงแล้ว ลูกไม้นี้จะสำเร็จทุกครั้ง มันไม่มีทางที่จะล้มเหลว
แต่หากเขาทำเช่นนั้น เขาก็ต้องล่อสัตว์อสูรหยานหวงที่อยู่ขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9 มาให้ได้ ยังไงซะสัตว์อสูรหยานหวงที่อ่อนแอก็ไม่กล้าจะเข้ามาที่นี่
แต่เมื่อเขาทำให้สัตว์อสูรหยานหวงขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9 โกรธ เขาอาจจะตายระหว่างทางก่อนจะกลับมาที่นี่ก็ได้
เมื่อไม่อาจจะใช้กฎได้ เขาก็ไม่อาจจะบินได้เร็วเท่ากับสัตว์อสูรหยานหวงขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 4 ได้ด้วยซ้ำ เขาต้องพึ่งแต่พลังบ่มเพาะ นี่ไม่ต้องนับสัตว์อสูรหยานหวงที่ขึ้นมาถึงขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9 เลย
YOU MAY ALSO LIKE
