เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1630 ผมในวันนี้ คุณปีนขึ้นมาไม่ถึงหรอก!

ก็เป็นอย่างที่อฮุยพูด ทุกคนต่างแสวงหาสิทธิ์ในชีวิตของตัวเอง อฮุยทนภรรยาที่ดูถูกตัวเองได้ แต่เขาทนที่เธอป้อนมุมมองความคิดของเธอให้ลูกไม่ได้ ยิ่งทนไม่ได้ที่เธอนอกใจ!

แต่ชีวิตมักเต็มไปด้วยความบังเอิญสารพัดอย่าง วันนี้วันเสาร์อฮุยพาเสี่ยวจื้อมาโรงพยาบาล พวกพยาบาลเห็นเสี่ยวจื้อก็เอ็นดูมาก! ส่วนอฮุยก็ยุ่งตลอดทั้งวัน!

ภรรยาเก่าของอฮุยชื่อเจียวโหรวโหรว หลังจากหย่ากับอฮุยไม่ถึงสัปดาห์เธอก็จดทะเบียนสมรสกับผู้ชายคนใหม่ แค่คิดก็รู้ว่าพวกเขาพัฒนากันเร็วขนาดไหน พอแม่ของเจียวโหรวโหรวก็ย้ายมาเมืองหลวง เข้าโรงพยาบาลใหญ่และสัมผัสถึงความรู้สึกของคนเมืองหลวง

วันๆ ชื่นชมลูกเขยคนใหม่ของลูกสาว ถือโอกาสต่อว่าอฮุยว่าไม่มีความสามารถ

“เป็นหมอมาทั้งชีวิต แถมยังเป็นหมอโรงพยาบาลใหญ่ในเมืองหลวง แต่ตอนนี้ยังซื้อบ้านในเมืองหลวงไม่ได้เลย!”

“ลูกสาวฉันดีขนาดนั้นจะเสียเวลาไปกับเขาได้อย่างไร!”

“ตอนนี้ดีแล้วละ โหรวเออร์ ลูกดูสิว่าตอนนี้ดีขนาดไหน ขับแลนด์โรเวอร์ อยู่บ้านหลายร้อยตารางเมตรในเมืองหลวง สุดยอดขนาดไหน แม่สนับสนุนให้ลูกหย่า!”

เจียวโหรวโหรวยิ้มบอก “พักเร็วหน่อยเถอะค่ะ พรุ่งนี้พาพ่อไปตรวจที่โรงพยาบาล”

พ่อของเจียวโหรวโหรวฟังพวกเธอคุยกันก็อดถอนหายใจไม่ได้ บอกตามตรงความจริงเขาคิดว่าอฮุยเป็นคนไม่เลว น่าเสียดายตัวเลือกของคนหนุ่มสาวแตกต่างกับคนชรา ตอนนั้นตัวเองก็โน้มน้าวแล้วแต่เปล่าประโยชน์ เลยไม่พูดเสียเลย!

เขาคิดถึงการไปโรงพยาบาลวันพรุ่งนี้ก็อดพูดไม่ได้ว่า “ไปแล้วขออย่าเจออฮุยเลย…” ประโยคนี้ทำให้สองแม่ลูกชะงักงัน!

“พ่อจะพูดถึงเขาทําไมเนี่ย!” เจียวโหรวโหรวขมวดคิ้วเล็กน้อย

“นั่นสิ! ถ้าไม่ใช่เพราะลูกเขยคนใหม่ คุณจะมีโอกาสผ่าตัดเหรอ ลูกเขยเขาใช้เงินหลายหมื่นกว่าจะซื้อโควตาให้คุณได้นะ ตอนนี้มีผู้ป่วยโรคพาร์กินสันมาจากต่างประเทศเป็นจำนวนมาก ต่อแถวยาวจากปักกิ่งไปถึงสือเจียจวง คุณรู้จักบันยะบันยังบ้างเถอะ!”

พ่อของเจียวโหรวโหรวเป็นพาร์กินสัน ครั้นรู้ว่าเขารับการผ่าตัดได้ ตอนนั้นชายชราก็เตรียมจะสมัครแล้ว แต่ถูกแม่ของเจียวโหรวโหรวยั้งไว้ ลูกเขยคนใหม่เป็นคนเมืองหลวงอยู่ใกล้มาก เขาใช้เงินไหว้วานคนที่ได้หมายเลขก่อนหน้าจึงได้โอกาสนี้มา

ความจริงโรคพาร์กินสันเป็นโรคเรื้อรัง ไม่ต้องรีบร้อนในช่วงต้นๆ ดังนั้นหลังทุกคนได้เลขคิวแล้ว ส่วนมากจะวนเวียนอยู่ในเมืองหลวงแล้วก็ไป แม่ของเจียวโหรวโหรวถอนหายใจ “เป็นหมอถ้าอยู่ระดับเดียวกับศาสตราจารย์เฉินชางได้ก็สุดยอดแล้ว! เฮ้อ… การผ่าตัดครั้งนี้ใช้เงินสองแสนกว่า ได้ยินว่าตอนนี้ใกล้จะถึงสองแสนกว่าคิวแล้ว นี่จะได้เงินเท่าไรกันนะ สุดยอดจริงๆ…”

วันถัดมาเจียวโหรวโหรวกับสามีพาพ่อไปถึงโรงพยาบาล ปกตินอกจากแผนกฉุกเฉินแล้วโรงพยาบาลก็ไม่รับผู้ป่วยอีก แต่ช่วงนี้ผู้ป่วยพาร์กินสันมีมากเกินไป จึงได้แต่เปิดหน้าต่างรับเรื่องวันเสาร์ด้วย หลังเจียวโหรวโหรวพาพ่อมาถึงห้องพักผู้ป่วย เห็นคนไข้ที่มาจากทั่วทุกมุมโลกกำลังเดินขวักไขว่ ความรู้สึกสูงส่งก็พลันล้นปรี่

“ดูนั่นสิ คนต่างชาติเยอะจัง!”
“ใช่ ลูกเขยมีความสามารถมากจริงๆ เข้ามาได้ต้องยากมากแน่ๆ!”
“ดีๆ สุดยอด”

ชายคนนั้นยิ้มภูมิใจเล็กน้อย ตอนที่เจียวโหรวโหรวไปดำเนินการ ครอบครัวก็ยืนรอกันอยู่ที่ระเบียงทางเดิน เวลานี้เองพ่อของเจียวโหรวโหรวพลันเห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ไกลออกไป กำลังพูดคุยสรวลเสเฮฮากับชายต่างชาติคนหนึ่ง

“พวกคุณดูคนคนนั้น หน้าคุ้นๆ นะ!” แม่ของเจียวโหรวโหรวพูดขึ้นมา สามีของเจียวโหรวโหรวจ้องชั่วครู่ก็พลันตาลุกวาว “คนนั้นคือดาราฮอลลีวูดไม่ใช่เหรอ”
“ใช่ เป็นหมอที่นี่จะดีขนาดไหนกันนะ ได้ติดต่อกับคนดังร่ำรวยขนาดนี้”

หลังคนไข้ที่อยู่ด้านข้างได้ยินก็กระซิบบอก “ผมจะบอกอะไรให้ ตอนอยู่โรงพยาบาลเมื่อคืน แค่พ่อแม่ของข้าราชการบริหารขั้นสูงผมก็เห็นยี่สิบกว่าคนแล้ว คนที่แอดมิทได้สุดยอดกันทั้งนั้น! พวกคุณแอดมิทได้คงลำบากน่าดูเลยสินะ!”

แม่ของเจียวโหรวโหรวได้ยินคนไข้พูดแบบนั้นก็ยิ้มหน้าบาน “ใช่ ลูกเขยฉันมีความสามารถมากจริงๆ!”

สามีของเจียวโหรวโหรวได้ยินก็หัวเราะดีใจทันที คนไข้คนนั้นก็หัวเราะอย่างภูมิใจ “คุณเห็นชายชาวต่างชาติกลุ่มนั้นไหม อย่าว่าแต่ดาราใหญ่เลย คุณเป็นใครก็ตาม ถ้าตอนนี้หัวหน้าอูไม่ให้แอดมิท คุณก็อย่าหวังจะแอดมิทเข้ามาได้! หัวหน้าอูคนนี้นะ จิตใจเข้มแข็งมีหลักการ!”

ไม่นานเจียวโหรวโหรวดำเนินการเสร็จ หวงปินไห่ก็มาตรวจให้คนไข้

ตอนนี้เขาก็พอผ่าตัดได้สำเร็จแล้วแต่จำต้องให้แพทย์ระดับสูงชี้แนะ หลังรวบรวมประวัติคนไข้เสร็จ เจียวโหรวโหรวก็อดถามไม่ได้ “สวัสดีค่ะคุณหมอหวง ไม่ทราบว่า… ใครผ่าตัดให้คุณพ่อของฉันเหรอคะ”

หวงปินไห่ยิ้มบอก “ผมผ่าตัดให้ครับ!”

แม่ของเจียวโหรวโหรวอดยิ้มประจบไม่ได้ “คุณหมอหวง ศาสตราจารย์เฉินไม่สะดวกเหรอคะ”

หวงปินไหยิ้มกระดากอาย “ศาสตราจารย์เฉินเขายุ่งมาก ปกติหนึ่งวันผ่าตัดได้หนึ่งเคสก็ไม่เลวแล้ว แต่ว่า… ผมยื่นเรื่องขอให้สมาชิกสภาวิทยาศาสตร์เซวียชี้แนะได้เล็กน้อย คุณวางใจได้ครับ”

แม่ของเจียวโหรวโหรวได้ยินคำว่าสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ก็พลันตื่นเต้นขึ้นมา “ดีๆๆ ขอบคุณมากค่ะ!”

เวลานี้ครอบครัวเจียวโหรวโหรวได้รับจัดเตียงผู้ป่วยแล้ว ในเวลานี้ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากข้างนอกพอดี “หัวหน้าอู อรุณสวัสดิ์!” “หัวหน้าอู คุณมาแล้ว!”

หวงปินไห่ตาเป็นประกายในทันที “พวกคุณโชคดี ผมให้หัวหน้าอูของพวกเราช่วยคุมการผ่าตัดให้พวกคุณได้”

แม่ของเจียวโหรวโหรวรีบถาม “หัวหน้าอูเก่งกว่าสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์เซวียอีกเหรอคะ”

หวงปินไห่ส่องตาเป็นประกาย “หัวหน้าอูเป็นศิษย์สายตรงของศาสตราจารย์เฉิน เขาเป็นคนที่เชี่ยวชาญการผ่าตัดพาร์กินสันเป็นอันดับสองของโลก! น่าเสียดายที่ช่วงนี้หัวหน้าอูช่วยลูกทำการบ้าน ผมคิดว่าหัวหน้าอูมาไม่ได้แล้วซะอีก ดูท่าว่าพวกคุณโชคดีทีเดียว!”

ครอบครัวเจียวโหรวโหรวตื่นเต้นขึ้นมาทันที ส่วนลูกเขยที่อยู่ด้านข้างล้วงบัตรของขวัญของซูเปอร์มาร์เก็ตหยงฮุยออกมา ยัดใส่มือหวงปินไห่ “หัวหน้าหวง ขอโทษที่เสียมารยาท นี่… ไม่ทราบว่าคุณสะดวกให้หัวหน้าอูผ่าตัดให้พ่อของผมไหมครับ ผมจะขอบคุณมากถ้าคุณบอกหัวหน้าอู!”

หวงปินไห่รีบปฏิเสธ เขาบอก “พวกคุณอย่าทำแบบนี้เลยครับ ผมบอกตามตรง หัวหน้าอูเขานะ รักษาหลักการมาก พวกคุณทำแบบนี้รังแต่จะทำให้หัวหน้าอูรังเกียจ แถมหัวหน้าอูขาดเงินที่ไหนกัน! วันก่อนคนใหญ่คนโตจากอเมริกาไม่ได้เข้าคิว อยากให้หัวหน้าอูทำโอที่ผ่าตัดให้ตัวเองตอนดึก เสนอเงินห้าแสนดอลลาร์ หัวหน้าอูไม่ไป!”

ทุกคนได้ยินดังนั้นก็ตาโตอ้าปากค้างทันที!

ลูกเขยเก็บบัตรซื้อของอย่างเก้อกระดาก ครอบครัวมองหน้าสบตากัน จริงด้วยคนเขาเป็นแพทย์ระดับนี้จะขาดเงินได้อย่างไร หวงปินไห่พลันปลอบ “พวกคุณไม่ต้องห่วง หัวหน้าอูทำงานมีความรับผิดชอบมากครับ เป็นผู้ชายที่ยอดเยี่ยม เลิกงานทุกวันก็สอนการบ้านให้ลูก จริงสิ พวกคุณกลับห้องผู้ป่วยก่อน พรุ่งนี้เก็บเลือดตรวจแล็บ หัวหน้าอูจะราวน์วอร์ด!”

ระหว่างที่ครอบครัวเจียวโหรวโหรวกลับมาที่ห้องคนไข้ก็อดสะท้อนใจไม่ได้! “หมอกลุ่มนี้มีเงินจริงๆ!” “นั่นสิ!”

เวลานี้พวกเขาเห็นภาพถ่ายเจ้าหน้าที่ที่แขวนอยู่บนผนัง “ตรงนี้มีภาพด้วย รีบดูเร็วว่าหัวหน้าอูคือคนไหน…” เจียวโหรวโหรวรีบพูด ระหว่างที่พูดครอบครัวก็มาถึงตรงหน้าภาพ ตอนที่พวกเขาเห็นชายที่มีแซ่อูเพียงคนเดียวบนกำแพง!

ทั้งครอบครัวตกตะลึงทันที! เพราะพวกเขาพบว่าชายแซ่อู หัวหน้าอูคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก ‘อฮุย’

เวลานี้มีเสียงกระจ่างใสดังขึ้นมาจากด้านหลัง: “คุณตา คุณยาย คุณแม่!”