เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1545 นี่คือพรสวรรค์ของเผ่าพันธุ์
เฉินชางพยักหน้าบอก
“ถูกต้อง นี่ก็คือเทคนิคตะเกียบ!”
เฉินชางยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ในใจก็อิ่มอกอิ่มใจอย่างยิ่ง
บอกตามตรงเขาก็ภูมิใจที่ตัวเองคิดค้นเทคนิคสุดเจ๋งนี้ออกมาได้
ถ้าอูถงฝู่อยู่นี่ ได้ยินชื่อนี้จะต้องค่อนแคะอยู่ครึ่งค่อนวันแน่นอน!
‘เทคนิคตะเกียบ’ อะไรกัน!
ช่วยคิดชื่อที่มันดีกว่านี้ไม่ได้หรือ
นึกถึง ‘วิธีการผ่าตัดเชือกสองเส้น’ ของเฉินชางเมื่อตอนนั้น
อูถงฝู่รู้สึกว่าเฉินชางไร้ความสามารถในการตั้งชื่อ
แต่ ‘เทคนิคตะเกียบ’ ย่อมพัฒนา กว่า ‘วิธีผ่าตัดเชือกสองเส้น’ อย่างแน่นอน
อย่างน้อยก็ไม่ได้ตั้งชื่อว่า ‘วิธีการผ่าตัดไม้สองแท่ง!’
ทุกคนที่ดูการผ่าตัด หลังได้ยิน ‘เทคนิคตะเกียบ’ ของเฉินชาง
ก็พูดได้ว่าหลากสีหน้าหลากอารมณ์!
ทุกคนในประเทศจีนตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว
“เยส! เยี่ยมไปเลย ในที่สุดก็มีเทคนิคการผ่าตัดที่ดีต่อชาวจีนอย่างพวกเราแล้ว!”
“จริงด้วย เทคนิคตะเกียบไม่ได้ใช้ตะเกียบมาสิบกว่าปีจนถ่องแท้ ก็ควบคุมได้ไม่ดีจริงๆ”
“ฮ่าๆๆ… ผมชักตื่นเต้นแล้ว นี่น่าจะเรียกว่าข้อได้เปรียบแต่กำเนิดไหมนะ
คนตะวันตกใช้มีดกับส้อมมานานปี จนเขาอยู่ในสาขาผ่าตัดศัลยกรรมจึงใช้มีดได้คล่อง
นึกไม่ถึงว่าจะมีวันที่ตะเกียบของพวกเรากลายเป็นจุดเด่นแบบนี้!”
“ใช่ ศาสตราจารย์เฉินชางเจ๋งเกินไปแล้ว ใครไม่ยอมฉันยอมแล้ว!”
ชาวจีนทุกคนตื่นเต้นมากจริงๆ อย่างไรเสียพวกเขาพลันพบว่าตัวเองก็มีโอกาสใช้วิธีการผ่าตัดสุดพิเศษนี่
แถมยังใช้ได้เก่งกว่าประเทศตะวันตกอีกด้วย!
ความรู้สึกแบบนี้น่าตื่นเต้นยินดีจริงๆ
เซวียเจิ้งเริ่นมองเบอร์ดี อดพูดไม่ได้ว่า
“คุณเบอร์ดี ง่ายมากครับ ถือเครื่องมือสองชิ้นนี้ก็เหมือนกับถือตะเกียบ… เฮ้อ!”
เบอร์ดีใกล้ร้องไห้แล้ว
“ขอโทษครับ ผมใช้ตะเกียบไม่เป็น!”
เซวียเจิ้งเริ่นตระหนักได้ทันที!
“ขอโทษครับ นี่… นี่เป็นพรสวรรค์ของเผ่าพันธุ์!
อืม… คล้ายกับการนั่งยองของคนจีน!”
จนปัญญา ประโยคนี้ทำให้เบอร์ดีหัวเราะไม่ได้ร้องไหไม่ออก
แต่เขาจำต้องยอมรับ นี่เป็นเรื่องน่าอึดอัดจริงๆ
ในเวลาเดียวกัน ทางฝั่งนานาชาติก็เริ่มเกิดเสียงที่แตกต่างกัน!
“ก็ว่าทำไมถึงคุ้นตา ที่แท้เทคนิคตะเกียบนี้เอง ดูท่าฉันก็มีโอกาสแล้ว!”
แพทย์สิงคโปร์พูดด้วยความตื่นเต้น
เวลานี้ชาวเอเชียทุกคนพากกันพยักหน้า
“ถูกต้อง เทคนิคตะเกียบในสาขาศัลยกรรมประสาทเป็นพรสวรรค์ที่ฟ้าประทาน ฉันคิดว่าฉันก็ผ่าตัดได้!”
“เหลือเชื่อ นึกไม่ถึงว่าการที่ฉันชอบกินอาหารจีนกลับช่วยฉันผ่าตัดได้!”
เวลานี้คนที่ใช้ตะเกียบพูดออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจ แถม… น้ำเสียงยังดูกร่างยิ่ง!
ทำให้ทุกคนในประเทศตะวันตกน้อยใจแล้ว พวกเขาใช้ตะเกียบไม่เป็น
มองเฉินชางมือซ้ายถือเครื่องมือสองอัน มือขวาถือเครื่องมือสองอัน
ทำงานพร้อมกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่กระทบต่องานโดยสิ้นเชิง
นี่ทำให้ทุกคนตกตะลึงแล้วจริงๆ น่าอิจฉาเกินไปแล้ว!
เดิมทีบังนึกว่าจะแก้ไขปัญหาเรื่องกล้องสองตัวอย่างไร
ทุกคนนึกไม่ถึงว่าปัญหานี้ไม่ต้องแก้ไขแม้แต่น้อย
เพราะ… นี่แก้ไขได้ด้วยพรสวรรค์ของเผ่าพันธุ์!
บางทีนับตั้งแต่วันนี้ไป แพทย์ศัลยกรรมประสาทต้องเริ่มฝึกใช้ตะเกียบกินข้าวแล้ว
ไม่แน่นี่อาจกลายเป็นเทรนด์!
เวลานี้ทุกคนในประเทศตะวันตกอิจฉาจนพูดไม่ออก
เรื่องแบบนี้พวกเขาจนปัญญาจริงๆ ได้แต่อวยพรอย่างอิจฉาตาร้อน
“เฮ้อ ผมคิดว่านี่จะเป็นยุคสมัยที่สาขาศัลยกรรมประสาทของชาวเอเชียพวกคุณพัฒนาอย่างก้าวกระโดด!”
“จริงด้วย กล้องจุลทรรศน์ภาพเสมือนของกูเกิลอาจทำมาเพื่อพวกเขา”
“มันง่ายสำหรับพวกคุณเกินไปแล้ว!”
พลพรรคชาวเอเชียชักอึดอัด ได้แต่พูดว่าไม่ถึงขนาดนั้นหรอก อย่างถ่อมตัว!
“เฮ้อ เกรงใจกันเกินไปแล้ว ต่างฝ่ายต่างแลกเปลี่ยนกันจึงจะถูก!”
เวลานี้ในห้องทำงานโปรเจกตกูเกิล
บรูวสเตอร์ลังเลนานมาก เขามองวอลเตอร์ หลังลังเลชั่วครู่ก็ถาม
“วอลเตอร์ คุณคิดว่า… ยังต้องฝึกผู้คุมกล้องโดยเฉพาะ หรือว่าปรับปรุงตัวเครื่องไหมครับ”
วอลเตอร์มองเฉินชางที่มีพรสวรรค์เต็มเปี่ยมอย่างจนปัญญา
บอกตามตรงพวกเขาสะท้อนใจอยู่บ้าง!
มีการผ่าตัดแบบนี้อยู่ด้วยเหรอ เขาสูดหายใจลึก พูดอย่างจนใจ
“มีเฉินชางอยู่ บางทีปัญหาทั้งหมดอาจไม่ใช่ปัญหา!
เจ้าหมอนี่วิปริตจริงๆ!”
บรูวสเตอร์ถอนใจเล็กน้อย
“จริงด้วย! นี่ไม่ใช่ผู้ชายที่ใช้คำว่าปกติมาพิจารณาได้แล้ว!”
เฉินชางพอใจเทคนิคตะเกียบนี้ของตัวเองมาก!
ปกติต้องการสองคนถึงสามคนในการผ่าตัด แต่ตอนนี้มีแค่ตัวเขาก็ผ่าตัดได้แล้ว!
มือหนึ่งข้าง เครื่องมือสองอัน!
ตอนแรกเฉินชางยังระมัดระวังและทุลักทุเลอยู่บ้าง
แต่เขาเริ่มคุ้นชินขึ้นทีละน้อย
คีบกล้องสองตัวระหว่างฝ่ามือกับนิ้วโป้งซ้าย นิ้วก้อยงอจับกล้องสอง
แบบนี้ก็ส่องกล้องได้อย่างมั่นคง
ตอนที่ต้องการก็ใช้มือขวาขยับอุปกรณ์ดูดเล็กน้อย
จากนั้นก็ใช้นิ้วชี้ นิ้วโป้ง กับนิ้วกลางซ้ายรับอุปกรณ์ดูด
และหมุนอุปกรณ์ดูดระหว่างนิ้วโป้ง นิ้วชี้ และนิ้วกลาง
ก็จะใช้งานอุปกรณ์ดูดในระยะทางสั้นๆ ได้ตามใจต้องการ
การทำงานทั้งหมดราบรื่นมาก แทบจะอธิบายแก่นสำคัญของเทคนิคตะเกียบได้ว่า
‘ตะเกียบกับคนรวมเป็นหนึ่ง!’
แน่นอนว่า ‘เทคนิคตะเกียบ’ ดูเหมือนง่าย แต่เมื่อทำจริงกลับไม่ง่ายขนาดนั้น
คนพวกนี้เพียงแค่คิดว่าเขาดัดแปลงจากการคีบตะเกียบของตัวเองได้
แต่พวกเขามีสองมือที่คล่องแคล่วอย่างเฉินชางงั้นหรือ
ยังจำเป็นต้องฝึกฝนอย่างหนัก!
ยิ่งไปกว่านั้นตัวเฉินชางก็แอบวิเคราะห์
‘ความสัมพันธ์ของตำแหน่งเครื่องมือสี่ชิ้นในการผ่าตัดแบบโมดิฟายด์พ็อพเพน และในทัศนวิสัยการส่องกล้อง’
‘วิธีถืออุปกรณ์ดูด’
‘ทิศทางของการเชื่อมต่อแหล่งแสง’
‘การทำงานทางเดียวหรือการทำงานสองทาง’ มาก่อนแล้ว…
เอาเป็นว่าเฉินชางรู้สึกว่าไม่แน่ตัวเองอาจสร้างวิธีการผ่าตัดศัลยกรรมประสาทแบบใหม่ขึ้นมาได้จริงๆ
และเทคนิคการผ่าตัดนี้ชาวจีนอาจมีข้อได้เปรียบโดยกำเนิด
ก็คือสิ่งที่เรียกว่าพรสวรรค์ของเผ่าพันธุ์!
อีกอย่างบอกตามตรง ‘เทคนิคตะเกียบ’ แบบนี้เป็นเทคนิคกล้องสองตัวที่ควรค่าแก่การเผยแพร่
เฉินชางไม่ถือสาถ้าทั่วทั้งโลกจะหันมาใช้ตะเกียบ!
ถูกต้อง เวลานี้ชาวเอเชียที่ดูการถ่ายทอดสดต่างภูมิใจมาก!
ความรู้สึกเหนือกว่านี้มาจากการฝึกกินข้าวด้วยตะเกียบมาหลายสิบปี!
ไม่ได้เกิดขึ้นมาจากอากาศธาตุ!
พวกเขาแต่ละคนอาจฝึกฝนเทคนิคการผ่าตัดนี่ตั้งแตตอนที่กินข้าวด้วยตัวเองได้
นึกไม่ถึง นึกไม่ถึงเลยจริงๆ!
สวรรค์ไม่รังแกคนดีจริงๆ ตัวเองใช้ตะเกียบมาหลายปีถึงกับมีวันที่ได้ใช้ประโยชน์!
และทั้งหมดนี้!
ก็มาจากผู้ชายคนหนึ่ง!
เฉินชาง ศาสตราจารย์เฉิน!
ในถ่ายทอดสดนานาชาติ เหล่าศาสตราจารย์ชาวเอเชียดีใจเหมือนเด็กสามขวบที่ไม่ฉี่ราดบนที่นอน
ภูมิใจอย่างยิ่งยวด มองเฉินชางประสานเครื่องมือ ทัศนวิสัยสองกล้อง และอุปกรณ์ดูดได้อย่างไร้ที่ติ
ทุกคนก็หลากอารมณ์จริงๆ!
YOU MAY ALSO LIKE
