เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1568 ผมใช้สองมือสร้างความฝัน
ห้องพวกคุณโจวหงกวงมั่นใจมากจริงๆ
เขารู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้ของตัวเองแปลกใหม่และมีระดับในวงการปลูกถ่ายตับภายในประเทศรวมถึงในเอเชีย!
แต่ว่า…
ถ้าเขาได้ตีพิมพ์ระดับสากลจริงๆ เหล่าโจวก็หวั่นใจอยู่นิดหน่อยจริงๆ
ไม่ใช่เพราะไม่มั่นใจในเนื้อหา แต่…
หลายปีมานี้เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องแบบนี้มาก่อนจริงๆ
เฉินชางเห็นดังนั้นก็อดยิ้มถามไม่ได้
“ทําไมกลัวแล้วเหรอครับ”
โจวหงกวงไม่ได้ปฏิเสธ
เขาถูมืออย่างเขินอายและทำอะไรไม่ถูก
หัวเราะแหะๆ หน้าแดงอยู่บ้าง
ผ่านไปสักพักจึงค่อยพูดอย่างกระดากอายเล็กน้อย
“ไม่ได้กลัว แค่…ตื่นเต้นเกินไป! ไม่กล้าเชื่อว่านี่เป็นความจริงนะ!”
ใช่!
ฉากสวยงามเกินไปจนไม่กล้าจินตนาการ
ถ้าหนังสือเล่มนี้ของตัวเองตีพิมพ์ในวารสารภายในของสมาคมทางเดินอาหารระดับโลกได้จริงๆ ละก็
สิ่งที่เพิ่มขึ้น…จะไม่ใช่แค่แรงกระเพื่อมแล้วธรรมดาแล้วนี่จะเป็นแรงกระเพื่อมระดับนานาชาติ!
นี่อยู่ในขอบเขตระดับนานาชาติแล้วนะ
ฉันโจวหงกวงก็ไปสู่ระดับนานาชาติได้แล้ว!
ดังนั้นก็โทษที่โจวหงกวงไม่ตื่นเต้นไม่ได้
ความจริงเขาก็ควบคุมตัวเองในใจแล้ว
อย่างไรเสีย…เรื่องแบบนี้มีใครไม่ตื่นเต้นบ้าง!
“ศาสตราจารย์เฉินคุณพูดมาเลย! ผมควรทํายังไงดีครับ”
“ไม่งั้น…คุณเป็นหัวหน้าบรรณาธิการเป็นไง”
เฉินชางมองสีหน้าท่าทางของโจวหงกวงก็อดยิ้มไม่ได้
“ไม่ต้องครับเป็นหัวหน้าบรรณาธิการไหมไม่สำคัญ
ผมไม่ต้องการคุณมาทำนี่แหละ”
โจวหงกวงพยักหน้า!
“ได้ครับ! ศาสตราจารย์เฉินคุณอยากจัดการยังไงว่ามาได้เลย!”
ระหว่างที่พูดเขาก็ลุกพรวดอย่างตื่นเต้นดีใจ
เดินไปเดินมาในห้องด้วยความตื่นเต้นหน้าแดงก่ำ!
บอกตามตรงถ้าตีพิมพ์ในวารสารภายในของสมาคมทางเดินอาหารระดับโลกได้จริง
แถมยังได้รับผลตอบรับไม่เลวละก็ สมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ก็ไม่ใช่ปัญหาแล้ว!
ตำแหน่งทางอาชีพไม่ใช่คำพูดปากเปล่าแต่ต้องพึ่งพิงแรงกระเพื่อม!
ความจริงเฉินชางก็คิดเช่นนี้
ช่วงก่อนหน้านี้เอรินยังเคยปรึกษาเฉินชางว่าปีนี้จำเป็นต้องออกวารสารหรือเปล่า
ในช่วงก่อตั้งในปีแรกทุกอย่างยังไม่สมบูรณ์พร้อม
ดังนั้นไม่ออกวารสารก็เป็นเรื่องที่รับได้
ยิ่งไปกว่านั้นในการประชุมก่อตั้งเฉินชางก็เคยประกาศคู่มือและเทคนิคใหม่ไม่น้อย
เพียงพอที่จะใช้ในปีนี้
ออกวารสารในปีนี้ไม่ได้แน่นอน แต่…
ถ้าเป็นวารสารภายในละก็ลองตีพิมพ์หนังสือสักเล่มก็พอได้
นี่นับเป็นเรื่องดีสำหรับตัวเอง
ไม่ว่าใครก็หวังว่าประธานจะเป็นคนที่มีความทะเยอทะยาน
ถ้าเฉินชางออกวารสารภายในที่ไม่เลวในปีแรก บางทีอาจจะเป็นตัวเลือกที่ดีทีเดียว
ส่วนโจวหงกวงก็ช่วยชี้ให้เฉินชางเห็น
เพราะการปลูกถ่ายตับแยกไม่ขาดจากศัลยกรรมทางเดินอาหาร
แต่เพราะความพิเศษของการปลูกถ่ายตับ มันจึงอยู่ในสาขาศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีกับสาขาปลูกถ่ายอวัยวะ
ความจริงแล้วในการพยาบาลรักษาความก้าวหน้าของแผนกศัลยกรรมทางเดินอาหารก็หนีไม่พ้นระบบตับและถุงน้ำดี
ดังนั้น…
เฉินชางจึงบอกความคิดที่ว่ายังขาดเนื้อหาอีกหน่อย
หลังพูดจบเฉินชางก็ยกโทรศัพท์โทรหาเหอจื้อเซียน
“หัวหน้าเหอคุณยุ่งอยู่ไหมครับ ผมอยู่ที่ห้องทำงานคุณช่วยมาที่นี่สักหน่อย ผมมีเรื่องอยากปรึกษาคุณ”
หลังวางสายเฉินชางก็โทรหาซุนกวางอวีซึ่งเป็นอาจารย์ของฉินเยว
ทั้งสองคนนี้ติดตามเขาในสาขาศัลยกรรมทางเดินอาหารนานที่สุด
ส่วนซุนกวางอวีก็คืออาจารย์ของฉินเยว
ดังนั้นคิดไปคิดมาเฉินชางคิดว่าทั้งสองคนค่อนข้างเหมาะสม
หลังซุนกวางอวีรับสายเฉินชางก็ไม่ลังเลแต่อย่างใด
วางสายแล้วขับรถบึ่งมาที่นี่ทันที
หลังเหอจื้อเซียนมาถึงพอเห็นโจวหงกวงก็อดชะงักไม่ได้
“หัวหน้าโจวคุณก็อยู่เหรอ”
โจวหงกวงมองเหอจื้อเซียนด้วยความอิจฉา
เจ้าหมอนี่โชคดีจริงๆ ติดตามศาสตราจารย์เฉินอยู่ในตำแหน่งได้เปรียบเลยได้ประโยชน์ก่อนใคร
“ศาสตราจารย์เฉินชางมีอะไรหรือ” เหอจื้อเซียนถามตรงๆ
เฉินชางยิ้มบอก
“ผมเตรียมออกวารสารภายในของสมาคมทางเดินอาหารระดับโลกหนึ่งฉบับในปีนี้
แต่ช่วงนี้ผมยุ่งมาก คุณติดตามผมมาตลอดแถมยังเข้าใจผม คุณก็เข้าร่วมด้วยสิครับ!”
เหอจื้อเซียนได้ยินดังนั้นก็อึ้ง จนลมหายใจถี่กระชั้นขึ้นมาทันที
“ได้ ..ได้ครับ…ตกลง!”
เหอจื้อเซียนตื่นเต้นอยู่บ้างจริงๆ!
วารสารภายในฉบับแรกของสมาคมทางเดินอาหารระดับโลก
ได้เหอจื้อเซียนช่วยเขียนแทน โจวหงกวงนึกอิจฉาแล้ว!
แต่เขาก็จนใจเพราะนี่คือกำลังหลักของศาสตราจารย์เฉิน
แต่ซุนกวางอวีคือใครกัน เขามีสิทธิ์อะไร…
จริงด้วย!
นี่คืออาจารย์ของภรรยาเฉินชางนี่มัน…
โจวหงกวงพลันตระหนักได้ว่าเส้นทางของตัวเองช่างเล็กแคบยิ่งนัก
อาจารย์คนอื่นเขาเรียนรู้ที่จะพึ่งพาลูกศิษย์ตัวเองเพื่อก้าวหน้าแล้ว!
ไม่นาน…ซุนกวางอวีก็มาถึง
เฉินชางเห็นซุนกวางอวีก็พูดทันที
“หัวหน้าซุนคุณตามผมเข้าร่วมสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารระดับโลกเป็นรองหัวหน้าในประเทศพวกเรา
ทางผมมีหนังสือเล่มหนึ่งที่รอเสร็จสมบูรณ์
ผมอยากเชิญคุณเข้าร่วมให้คุณตั้งใจทำหนังสือเล่มนี้ให้ดี
จากนั้นก็ตีพิมพ์ในฐานะวารสารภายในปีแรกของสมาคม”
“ช่วงนี้คุณว่างไหมครับ”
หลังซุนกวางอวีได้ยินก็อึ้งทันที!
นึกว่าเขาอยากแทรกแซงอะไร คาดไม่ถึงว่าศาสตราจารย์เฉินจะมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้ตัวเอง!
“มี! ผมมีเวลาแน่นอน!”
“ศาสตราจารย์เฉินคุณวางใจได้เลย!”
เฉินชางยิ้มบอก
“พวกคุณสามคนตั้งใจทำงานครั้งนี้ หัวหน้าโจวเขา…ได้รับเลือกชิงตำแหน่งสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์
เขามีสายตากว้างไกลในสาขาปลูกถ่ายตับมาก
และยังเป็นหัวหน้าของสาขาศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีช่วยหัวหน้าโจวหน่อยนะครับ”
“แต่…ผมขอบอกล่วงหน้าก่อนหนังสือเล่มนี้ห้ามทำมั่วซั่ว
ถ้าทำได้ไม่ดีผมไม่ตีพิมพ์เด็ดขาด นี่เป็นวารสารภายในครั้งแรกทุกคนต้องระวังหน่อยครับ”
พูดจบเฉินชางก็ดึงลิ้นชักหยิบต้นฉบับกับฮาร์ดดิสก์พกพาออกมา
“นี่คือข้อมูลการผ่าตัดพวกคุณวิเคราะห์สักหน่อย กลั่นกรองข้อมูลที่ผมเคยพูดไปออกมาก็ได้แล้ว”
“พวกเราจะตีพิมพ์สิ้นเดือนนี้!”
“เวลากระชั้นชิดภารกิจสำคัญทุกคนพยายามเข้าครับ”
หลังโจวหงกวงได้ยินคำพูดของเฉินชางก็ซาบซึ้งจากใจจริง
พูดต่อหน้าคนอื่นว่าอยากช่วยเหลือตัวเอง นี่คือท่าทีของเฉินชาง!
นี่คือมิตรภาพ!
เฉินชางอยากหาเส้นสายจริงๆ ก็ได้แต่…ไม่จำเป็น
เขาชอบดำเนินการด้วยวิธีแบบนี้มากกว่า
เหอจื้อเซียนกับซุนกว่างอวี่มองโจวหงกวงต่างก็อิจฉาตาร้อน
ซุนกวางอวีเป็นสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์แต่เขาโชคดีกว่าโจวหงกวงไม่ได้ลำบากมากมาย
อีกทั้ง…รุ่นก่อนก็คืออาจารย์ของเขาเป็นคนดึงเขาขึ้นไป
ต้องรู้วาแวดวงการแพทย์ก็มีระบบอยู่ เส้นสายความร่วมมือมีบทบาทสำคัญมากในแวดวงการแพทย์
พูดจบเฉินชางก็มองเหอจื้อเซียน
“หัวหน้าเหอคุณยังหนุ่มยังแน่นหลังจากนี้ก็มีโอกาสอยู่ คุณตั้งใจทำวารสารภายในของปีนี้ให้ดีๆ ละ”
เหอจื้อเซียนเผยสีหน้าขอบคุณพยักหน้าอย่างจริงจัง
“ครับขอบคุณศาสตราจารย์เฉินที่ให้โอกาสผม!”
เฉินชางพยักหน้า
“พยายามเข้า”
เรื่องของโจวหงกวงก็ต้องดูวารสารภายในครั้งนี้แล้ว
ในเวลาเดียวกันเฉินชางก็จำเป็นต้องให้โลกสนใจสมาคมที่เพิ่งก่อตั้งด้วยวารสารภายในครั้งนี้ด้วย!
YOU MAY ALSO LIKE
