เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1576 ไม่กลับมาเป็นอีก!
ผู้อาวุโสหลี่อึ้งตะลึงอยู่กับที่แล้วจริงๆ! ไม่น่าเชื่อว่าตัวเองไม่เวียนหัวแล้ว! เกิดอะไรขึ้นกันแน่ หรือว่าเมื่อครูนี้ศาสตราจารย์เฉินชางเขา…
นึกถึงตรงนี้ผู้อาวุโสหลี่ตะลึงอยู่กับที่แล้วจริงๆ!
“ศาสตราจารย์เฉิน… นี่… เมื่อกี้คุณ?” ผู้อาวุโสหลี่นึกถึงท่าทางที่ศาสตราจารย์เฉินทำเหมือนศีรษะตัวเองเป็นลูกบอลเมื่อกี้ก็พลันรู้ตัวขึ้นมา “คุณรักษาอาการเวียนหัวให้ผมเหรอ”
เฉินชางพยักหน้าเงียบๆ คลี่ยิ้มไม่พูดจา เห็นรอยยิ้มน้อยๆ ของเฉินชาง ชายชราจึงเพิ่งนึกถึงฉากที่ตัวเองเกือบจะทนไม่ไหวเตรียมต่อว่าคนเมื่อครูนี้เขาหน้าแดงขึ้นมาทันที อับอายใจเหลือเกิน!
เพราะรู้สึกว่าตัวเองมีระดับและตำแหน่งด้อยกว่า นี่… ตัวเองถึงกับเทียบคนหนุ่มไม่ได้ด้วยซ้ำ ศาสตราจารย์เฉินเขาหวังดีรักษาให้ตัวเองผลคือ… ตัวเองก็ช่างไม่เข้าใจอะไรสักอย่างกลับต่อว่าคน ทรยศความหวังดีของคนเขาจริงๆ คิดได้ดังนี้!
ผู้อาวุโสหลี่จิตใจปั่นป่วนและซับซ้อนทั้งยังอับอาย
“ศาสตราจารย์เฉิน ขอโทษจริงๆ ครับที่ผมเข้าใจคุณผิด เมื่อกี้… ผม… ขอโทษจริงๆ”
เฉินชางไม่ถือสาอย่างไรเสียเขายังคงค่อนข้างเข้าใจจิตใจของคนไข้ตอนที่คนคนหนึ่งเวียนหัวจะรู้สึกร้อนรนกระสับกระสายอย่างรุนแรงนี่หลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเฉพาะในตอนที่ตัวเองเสียการทรงตัวจะมีความรู้สึกอยากปกป้องตัวเองอย่างแรงกล้าราวกับต้องการฟางช่วยชีวิต
“ไม่เป็นไรครับผู้อาวุโส ตอนนี้รู้สึกเป็นยังไงบ้างครับ”
ผู้อาวุโสหลี่กำลังจะลุกพรวดขึ้นมาเจ้าหน้าที่คุ้มกันรีบก้าวไปพยุง “ท่านช้าหน่อยครับ”
ผู้อาวุโสส่ายหน้า “ไม่เป็นไร คุณไม่ต้องจับผม ผมรู้สึกว่าตัวเองหายดีแล้ว!”
เจ้าหน้าที่คุ้มกันลังเลเล็กน้อยหากล้มไปจริงๆ โทษความผิดที่ตัวเองทำจะเป็นความผิดทางการเมืองเลยทีเดียว! เขามองเฉินชางยังคงไม่วางใจจึงถามด้วยความสงสัย “จริงเหรอครับ”
เฉินชางสื่อเป็นนัย “ไม่เป็นไร ลองดูก่อนได้”
ผู้อาวุโสก็พูดโดยตรง “ไม่เป็นไรจริงๆ คุณวางใจได้แล้ว!”
พูดจบผู้อาวุโสก็เดินส่ายไปมา รู้สึกว่าทั้งตัวดีขึ้นมากแล้ว ในหัวอย่าว่าแต่เวียนหัวเลยตอนนี้เขาไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิดเดียวเหมือน… เหมือนอาการเวียนหัวเมื่อครูนี้เป็นภาพลวงตา ผู้อาวุโสยังถึงขั้นว่าทำท่าไทเก๊กนกกระเรียนสยายปีกเหมือนกับทั้งหมดเมื่อครูนี้เป็นภาพลวงตา!
แต่อาการเวียนหัวเป็นแผลใจของผู้อาวุโสแล้ว ความรู้สึกเมื่อครูนี้ยังสดใหม่ย่อมรู้ว่านั่นไม่ใช่ภาพลวงตา ผู้อาวุโสเป็นผู้นำระดับสูงเมื่อป่วยไข้ก็มีหมอดูแลสุขภาพโดยเฉพาะ ด้วยเหตุผลนี้เขาจึงยิ่งรู้สถานการณ์ของตัวเองชัดเจน อาการเวียนหัวนี้เป็นโรคเก่าก่อน
แต่โรคตะกอนหินปูนในหูชั้นในเคลื่อนของเขาค่อนข้างพิเศษ จำเป็นต้องใช้วิธีทำให้มันกลับคืนตำแหน่งเดิม และวิธีการทำให้มันกลับคืนตำแหน่งเดิมยังใช้เครื่องมือช่วยไม่ได้ต้องอาศัยความรู้สึกและฝีมือของตัวเองล้วนๆ
นี่จะยกระดับของเทคนิคและมาตรฐานในการทำงานของแพทย์แต่ว่า! สถานการณ์ของผู้อาวุโสหลี่ค่อนข้างพิเศษ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางรักษาไม่หายเสียที คิดได้ดังนี้ผู้อาวุโสหลี่ก็ต้องมองเฉินชางใหม่แล้ว แม้แต่โรคตะกอนหินปูนในหูชั้นในเคลื่อนที่พิเศษนี้ตำแหน่งการติดของตะกอนหินปูนพิเศษมาก ประกอบกับโครงสร้างร่างกายส่วนบุคคลทำให้ยากที่จะคืนตำแหน่งเดิมสำเร็จ!
ถ้าผ่าตัด… ไม่จำเป็นแม้แต่น้อย ผ่าตัดแค่เพราะเรื่องนี้อัตราสำเร็จยังไม่ต้องพูดถึง จะมีอันตรายมากขนาดไหนกันนี่คือชายชราระดับประเทศนะ! อายุตั้งเท่าไรแล้ว! แถมผู้อาวุโสหลี่ผ่านหมอมาแล้วกี่คน แม้แต่แพทย์ประสาทวิทยาชั้นยอดที่อยู่ต่างประเทศก็เจอมาแล้วไม่น้อย
ในสังคมปัจจุบันวิธีทางการทูตที่สำคัญที่สุดก็เป็นแบบนี้ อย่างเช่นประเทศเรายอดเยี่ยมเรื่องแพทย์แผนจีน เจ้าชายประเทศของคุณร่างกายอ่อนแอพวกเรารักษาได้ นี่ก็คือวิธีทางการทูตที่ดีเป็นพิเศษ เห็นได้ยากในวงการแพทย์แต่เห็นได้บ่อยในวงการศิลปะ ตัวอย่างเช่นการแสดงคณะศิลปะงานคอนเสิร์ตที่มีคุณลักษณะทางการทูตภาพวาดและภาพเขียนงานศิลปะและงานวรรณกรรมเหล่านั้นบ่อยครั้งผลงานของพวกเขาเป็นการแสดงความเคารพระหว่างกันในฐานะมรดกทางวัฒนธรรมของประเทศ!
แต่ผลการรักษาไม่ชัดเจนมาโดยตลอด นี่เป็นครั้งแรกที่ผู้อาวุโสหลี่ได้รับการรักษาที่เห็นผลทันทีแบบนี้นับตั้งแต่เป็นโรคนี้มา บอกตามตรงว่าผู้อาวุโสดีใจเป็นล้นพ้น! ความรู้สึกนี้ยังน่ายินดีกว่าฝนตกเมื่อยามแล้งอีก ความสุขนี่รุนแรงจริงๆ
“ศาสตราจารย์เฉิน… นี่ผม… หายชั่วคราวเหรอ จะอยู่ได้นานเท่าไร” ผู้อาวุโสหลี่ถามด้วยความตื่นเต้น
เฉินชางงุนงง “นานเท่าไรเหรอครับ”
ผู้อาวุโสหลี่เข้าใจ จะต้องเป็นตัวเองที่ขอสูงเกินไปแน่นอน ไม่ต้องนานเกินไปแค่สักสัปดาห์สองสัปดาห์ก็ได้! นึกถึงตรงนี้ผู้อาวุโสหลี่พูดอย่างกระดากอายเล็กน้อย
“ศาสตราจารย์เฉิน… คุณว่าคุณเป็นหมอสุขภาพให้ผมได้ไหม ช่วยผมรักษาโรคนี้เป็นช่วงๆ ผมกลัวความรู้สึกเวียนหัวนั้นมาก โลกหมุนกลับตาลปัตร รู้สึกอึดอัดมาก ถ้าไม่สะดวกผมไปหาคุณที่แผนกผู้ป่วยนอกก็ได้”
ผู้อาวุโสฉินมองผู้อาวุโสหลี่ที่ทำตัวเหมือนเด็กคนนี้นอกจากขำขันก็ยังทอดถอนใจอยู่บ้าง! ผู้อาวุโสหลี่เป็นใคร นิสัยดุดันน่าเกรงขามเหมือนกับกระทิงอย่างไรอย่างนั้น ยังเคยเถียงกับผู้นำมาแล้ว แต่ตอนนี้ละเจ้าหมอนี่ปฏิบัติกับเฉินชางยังดูสนิทกับเฉินชางมากกว่าลูกชายแท้ๆ เสียอีก!
แต่ศาสตราจารย์เฉินผู้นี้ก็ร้ายกาจจริงๆ โรคของผู้อาวุโสหลี่เป็นโรคที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อน ผู้เชี่ยวชาญหลายคนก็รักษาไม่ได้ตอนนี้จู่ๆ เจอสถานการณ์นี้พูดไม่ได้ว่าไม่ยินดี
“ศาสตราจารย์เฉิน ความจริงเหล่าหลี่เป็นคนดีมาก” ผู้อาวุโสฉินก็อยากพูดเพื่ออีกฝ่าย ผู้อาวุโสหลี่ได้ยินดังนั้นก็รีบพยักหน้า “ถูกต้อง ศาสตราจารย์เฉินผมเป็นคนดีมากจริงๆ…”
เฉินชางอดเขินอายไม่ได้ “ผู้อาวุโส ผมไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นที่ผมอยากพูดคือไม่จำเป็นต้องรักษาบ่อยๆ ครับ”
ทั้งสองคนมองหน้าสบตากันขมวดคิ้วทันที ผู้อาวุโสหลี่ถามเสียงเบา “ไม่ใช่ว่าโรคนี้เกิดซ้ำง่ายเหรอ” ผู้อาวุโสฉินก็เห็นด้วย
เฉินชางยิ้มบอก “นั่นน่าจะเพราะวิธีคืนตำแหน่งไม่สมบูรณ์ครับ!”
ถูกต้อง! ตอนที่เฉินชางคืนตำแหน่งเขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าสถานการณ์ของชายชราผู้นี้พิเศษ ส่วนท่อผิดปกติตั้งแต่แรกอยากจะคืนตำแหน่งจึงยากมาก แต่เมื่อไรที่คืนตำแหน่งเดิมสำเร็จอัตราเกิดซ้ำก็น่าจะไม่มากแล้ว ดังนั้นเฉินชางยิ้มบอกกับชายชราว่า “ในหนึ่งปีนี้ไม่น่าจะเกิดซ้ำครับ”
“แถม… ผมรับประกันซ่อมตลอดอายุใช้งาน!”