เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 69 ภัยพิบัติจากฝูงโคคลั่ง

บทที่ 69 ภัยพิบัติจากฝูงโคคลั่ง

หนิวอี้จากไปอย่างโกรธเคือง หลี่ลี่ยิ้มอย่างเย่อหยิ่ง แล้วมุ่งหน้าเข้าไปในป่าลึกเพื่อค้นหาต่อไป

เดินทางไปไม่รู้กี่ลี้ ผ่านป่าทึบมามากมาย ต้นไม้รอบข้างเริ่มบางตาลง แสงอาทิตย์ส่องผ่านเข้ามามากขึ้น นำความอบอุ่นมาเป็นระลอก

เมื่อผ่านป่าทึบออกมา ทัศนียภาพเบื้องหน้าโล่งกว้าง เงยหน้ามองไป

เห็นเนินเขาทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ราวกับไม่มีที่สิ้นสุด หญ้าป่าปกคลุมทั่วทั้งภูเขาเป็นสีเขียวขจี ดูราวกับปูพรมสีเขียวไว้ทั่วทั้งพื้นที่ มีต้นไม้ใหญ่ประปรายอยู่ตรงนั้นตรงนี้ ราวกับร่มขนาดใหญ่ ยิ่งขับเน้นความสูงใหญ่ของมัน

หลี่ลี่เข้าสู่เขตเนินเขา เดินทางเข้าไปไกลมาก เดินมาเกือบสองชั่วยามกว่า รอบข้างเป็นหญ้ารกสูงถึงเอว แต่ยิ่งเข้าไปลึกเท่าไหร่ หญ้าก็ยิ่งเตี้ยลง แต่ก็ยิ่งเขียวชอุ่มสมบูรณ์

เสมือนว่ามันตกใจเพราะหลี่ลี่ บางครั้งสัตว์เล็กสัตว์น้อยนานาชนิดก็วิ่งพรวดพราดออกมาจากพงหญ้า แล้วรีบหนีไปไกลอย่างรวดเร็ว ชั่วขณะนั้นพงหญ้าก็ส่งเสียงซู่ซ่า เคลื่อนไหวไปทั่ว ดูเป็นภาพที่วุ่นวายยิ่งนัก

หลี่ลี่รู้จากตำราที่แนะนำเกี่ยวกับเขาเสือคำราม ว่าบริเวณเนินเขานี้อาจมีเสือทมิฬเขาคู่ปรากฏตัว แต่ในเวลากลางวันแบบนี้ เสือทมิฬเขาคู่จะไม่ออกมา ดังนั้นเขาจึงกล้าเดินหน้าต่อไป

ในตอนนั้นเอง หลี่ลี่ก็รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนเบา ๆ จากที่ไกล ๆ ราวกับมีแรงสั่นสะเทือนรุนแรงที่มองไม่เห็น

เขาเสือคำรามเต็มไปด้วยอันตรายทุกย่างก้าว หลี่ลี่รู้สึกถึงลางร้าย รีบก้มตัวลงเงี่ยหูฟัง ก็ได้ยินเสียงคำรามดังก้องมาแต่ไกล ค่อย ๆ ใกล้เข้ามา

เพียงชั่วพริบตา เสียงครืนครั่นก็ดังมาใกล้ขึ้นอีกหลายลี้ ดูเหมือนกำลังมุ่งหน้ามาทางเขา ไม่มีเวลาคิดอะไรมาก หลี่ลี่รีบใช้วิชาตัวเบา พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

วิ่งไปได้หลายลี้ หลี่ลี่จึงโชคดีเห็นต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง เขารีบพุ่งเข้าไปทันทีโดยไม่ลังเล

หญ้ากระเด็น พื้นดินสั่นสะเทือน หญ้าสูงถึงเอวหายวับไปในพริบตา โคคลั่งหลายหมื่นตัวที่มีหางยาวลากพื้น ขนสีดำยาว บนหัวมีเขาเดี่ยว พุ่งผ่านมาอย่างรวดเร็ว แม้อยู่บนต้นไม้สูง ร่างของหลี่ลี่ก็ยังอยู่ไม่ไกล ลมพายุที่พัดมาเกือบทำให้เขาเสียการทรงตัว

พอทรงตัวได้ หลี่ลี่มองลงไป เห็นฝูงโคหางยาวเหล่านี้ราวกับกระแสน้ำหลาก พุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว หญ้าสูงถึงเอวกลายเป็นพื้นราบในพริบตา ใบไม้ส่งเสียงดังซู่ซ่า ต้นไม้ใหญ่ทั้งต้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ไม่ไกลนัก หมาป่าหลังดำไม่กี่ตัวและสัตว์ป่าเล็ก ๆ หนีไม่ทัน ถูกกระแสโคคลั่งพัดพาไปในทันที เสียงร้องโหยหวนยังไม่ทันดังออกมาก็ถูกเหยียบย่ำจนเละ

เมื่อฝูงโคหางยาวผ่านไป หลี่ลี่จึงถอนหายใจยาว ในใจรู้สึกโล่งอกอย่างยิ่ง

ในข้อมูลของหอหมื่นตำราเคยกล่าวถึงโคหางยาวในที่นี้ และโคหางยาวเหล่านี้เป็นอาหารโปรดของเสือทมิฬเขาคู่ แต่หลี่ลี่ไม่คิดว่าจะมีจำนวนมากมายขนาดนี้

จากบันทึกในตำรา เขารู้ว่าฝูงโคหางยาวที่มีจำนวนมากมายขนาดนี้ไม่ค่อยพบเห็น ดูเหมือนจะเกิดภัยพิบัติจากฝูงโคคลั่ง ถ้าศิษย์คนอื่นเจอฝูงวัวเหล่านี้ระหว่างทาง หนีไม่ทัน คงจะตายไปครึ่งค่อน

หลี่ลี่ฝึกวิชารัตติกาลผนึกมาร หูตาจึงว่องไวกว่าผู้ฝึกฝนทั่วไปมาก เขาสำรวจพบล่วงหน้า ถ้าเป็นศิษย์คนอื่นเจอ บนที่ราบเช่นนี้ คงไม่มีที่หลบซ่อนเลย

หลี่ลี่ดีใจที่รอดพ้นอันตราย เขาไม่ค่อยได้คบหากับศิษย์ชั้นในเท่าไหร่ ไม่มีความผูกพันอะไร จึงไม่กังวลถึงความปลอดภัยของพวกเขา

บัดนี้เมื่อเขาได้พบกับโคคลั่งหางยาว เขาก็รู้ดีว่ามันคืออาหารโปรดของเสือทมิฬเขาคู่ แทนที่จะออกตามหาไปทั่ว ไม่สู้รอคอยอยู่ที่นี่ดีกว่า

ทันใดนั้น หลี่ลี่ก็ตัดสินใจติดตามฝูงโคคลั่งหางยาวเหล่านี้ทันที ใกล้ ๆ พวกมันจะต้องมีเสือทมิฬเขาคู่ปรากฏตัวแน่นอน

ทุกที่ที่ฝูงโคคลั่งหางยาวผ่านไปล้วนเละเทะไปหมด ยังมีซากกระดูกของสัตว์ป่าอื่น ๆ ที่ถูกเหยียบย่ำจนแหลกละเอียด กลายเป็นเส้นทางของฝูงวัวที่ติดตามได้ง่าย หลี่ลี่กระโดดลงจากต้นไม้ใหญ่ แล้วค่อย ๆ สำรวจไปตามเส้นทางนั้นอย่างระมัดระวัง

ตลอดทางมีแต่ซากกระดูกสัตว์มากมายที่ถูกเหยียบย่ำ โชคดีที่ไม่พบศพมนุษย์ ดูเหมือนว่าพวกศิษย์เหล่านั้นคงไม่ได้เข้ามาถึงที่นี่ บางทีพวกเขาอาจคิดว่าการล่าเสือทมิฬเขาคู่ในป่าทึบนั้นไม่อันตรายและยังสามารถทำภารกิจสำเร็จได้อีกด้วย

เส้นทางของฝูงวัวทอดยาวไปเรื่อย ๆ จนถึงทางเลี้ยวของเนินเขาแห่งหนึ่งแล้วก็หายไปอย่างกะทันหัน

หลี่ลี่แอบย่องขึ้นไปทันที โดยไม่คาดคิดว่าด้านในจะเป็นหุบเขาที่งดงามเหลือเกินและกว้างใหญ่มาก

เนินเขาโดยรอบรูปครึ่งวงกลมโอบล้อมหุบเขานี้เอาไว้ ภายในหุบเขามีทะเลสาบขนาดใหญ่ครอบคลุมครึ่งหนึ่งของหุบเขา ผิวน้ำเรียบราวกระจกสะท้อนภาพภูเขาโดยรอบ เขียวขจีไปทั่ว บางครั้งมีปลากระโดดขึ้นมาเหนือผิวน้ำ ทำให้เกิดระลอกคลื่นเป็นชั้น ๆ ยิ่งทำให้ภาพทั้งหมดดูเหมือนความฝันมากขึ้น

ริมทะเลสาบมีทุ่งหญ้าเขียวขจีอุดมสมบูรณ์ สีเขียวสดนั้นทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลายสบายใจทันที ส่วนฝูงโคคลั่งหางยาวที่เมื่อครู่ยังบุกทำลายทุกสิ่งอย่างดุร้าย บัดนี้กลับดูสงบเสงี่ยมบนทุ่งหญ้านี้ พวกมันรวมกลุ่มกันสามห้าตัว บ้างก็กินน้ำ บ้างก็กินหญ้า ทุกอย่างดูสงบร่มเย็น

บนทุ่งหญ้ายังมีวัชพืชสูงระดับเอวหรือแม้กระทั่งสูงเท่าคน ราวกับเป็นแนวกั้นธรรมชาติ แต่ก็ไม่ได้ทำลายความงามของทุ่งหญ้าแต่อย่างใด

กอหญ้าเหล่านี้เป็นที่กำบังตามธรรมชาติที่ดีที่สุด หลี่ลี่ค่อย ๆ เข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง เตรียมที่จะซุ่มดักอยู่ที่นี่

แต่ในตอนนั้นเอง หลี่ลี่ก็สังเกตเห็นว่าในกอหญ้าสูงระดับครึ่งคนที่อยู่ไกลออกไป มีหลังสีดำเทาซ่อนอยู่ในนั้น เมื่อมองดูอย่างละเอียดก็พบว่าเป็นหมาป่าหลังดำ ฝูงนี้คงมีราวร้อยตัว

เมื่อฝูงโคคลั่งหางยาวหยุดที่ริมแม่น้ำ ฝูงหมาป่าหลังดำก็ค่อย ๆ เคลื่อนเข้าไปใกล้ รอจังหวะที่ดีในการล่าเหยื่อ

ส่วนทางด้านซ้ายของทุ่งราบบนเนินเขา เสือชีตาห์ลายสามตัวที่สูงถึงสามฟุตและแข็งแรงมากก็กำลังใช้วัชพืชสูงเท่าคนเป็นที่กำบังเพื่อเคลื่อนที่เข้าใกล้อย่างว่องไวเช่นกัน

หุบเขานี้ดูเหมือนจะสงบ แต่ที่จริงแล้วแฝงไปด้วยอันตราย และในหุบเขาก็ไม่มีต้นไม้ใหญ่ให้ซ่อนตัวได้

หลี่ลี่ไม่กล้าประมาท พวกหมาป่าหลังดำเหล่านี้ล้วนเป็นนักฆ่าที่อันตราย ถ้าถูกพวกมันล้อมไว้ก็คงหมดทางรอด แต่พวกมันก็ไม่โจมตีมนุษย์ง่าย ๆ แม้แต่เมื่อเห็นมนุษย์ก็จะหลีกเลี่ยงไปไกล ๆ

แต่ที่นี่ไม่รู้ว่าจะมีสัตว์อสูรอะไรปรากฏตัวขึ้นมา เพื่อความปลอดภัย ทุก ๆ สองสามลี้ที่เดินไป หลี่ลี่ก็จะเข้าไปในกอหญ้าสูงเท่าคน ขุดหลุมแล้วปิดด้วยหญ้า สร้างที่กำบังชั่วคราวเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ระหว่างนั้นก็มีแต่สัตว์เล็ก ๆ ที่ตกใจวิ่งหนีไป แต่ก็ยังไม่เจอสัตว์ร้ายแต่อย่างใด

ในตอนนั้นเอง การต่อสู้ก็เริ่มขึ้นอย่างกะทันหันไม่ไกลออกไป ฝูงหมาป่ารุมโจมตีโคคลั่งหางยาวตัวแก่และอ่อนแอ เสือชีตาห์สามตัวก็พุ่งออกมาอย่างรวดเร็วเพื่อล่าลูกโคคลั่งหางยาวที่น่าอร่อย ระหว่างนั้นยังมีสัตว์อสูรดุร้ายอีกหลายตัวที่หลี่ลี่ไม่ทันสังเกตเห็นพุ่งออกมา พวกมันก็มีเป้าหมายเป็นฝูงโคคลั่งหางยาวเช่นกัน

ในกอหญ้าสูงครึ่งคนที่อยู่ห่างจากฝูงโคคลั่งหางยาวไปสองสามลี้ หลี่ลี่ซ่อนตัวอยู่ในหลุมทั้งตัว ปิดด้วยหญ้าด้านบน ซ่อนตัวได้อย่างมิดชิด

หลี่ลี่เลือกจุดนี้หลังจากคิดอย่างรอบคอบแล้ว นี่เป็นกอหญ้าเล็ก ๆ โดยรอบมีกอหญ้าอื่น ๆ กระจายอยู่ไม่เป็นที่สะดุดตา ถ้าลากเส้นตรงจากฝูงโคคลั่งหางยาวไปยังปากหุบเขา ตรงนี้ก็จะเป็นเส้นทางที่ต้องผ่าน อีกทั้งตลอดทางยังมองเห็นได้กว้างไกล มีกอหญ้าสูงเท่าคนน้อยมาก เสือทมิฬเขาคู่ที่มีสัญชาตญาณระแวดระวังย่อมไม่ยอมเสี่ยงอันตรายด้วยการเดินผ่านกอหญ้าสูงเท่าคนเหล่านั้นแน่นอน

การโจมตีที่เกิดขึ้นไกล ๆ นั้นเกิดขึ้นเร็วและจบลงเร็วเช่นกัน หมาป่าหลังดำ เสือชีตาห์ และสัตว์อสูรอีกหลายตัวที่หลี่ลี่เรียกชื่อไม่ถูกต่างก็ได้เหยื่อของตน แล้วก็กินอย่างเอร็ดอร่อยต่อหน้าฝูงโคคลั่งหางยาว

หลี่ลี่ซ่อนตัวอยู่ รอจนกระทั่งฟ้ามืดจึงจะสามารถล่าเสือทมิฬเขาคู่ได้ เขาจึงทำจิตใจให้สงบ แล้วเริ่มฝึกฝนขึ้นมา