เผยตัวตนลับ จับหัวใจเธอ - ตอนที่ 598-5 เป็นขั้นเป็นตอน บทสรุปตอนต฾น

สายตาของเฉิงเจวี้ยนจ฾องไปที่ขวดยาสีขาว

 

“นี่คือของของเธอ” ศาสตราจารยแอันวางขวดไว฾ตรงหน฾า เฉิงเจวี้ยนแล฾วนิ่งไปก฽อนพูดขึ้น

 

“คุณหาฉันเจอได฾ ก็น฽าจะรู฾จักสมาพันธแใต฾ดินสินะ”

 

เฉิงเจวี้ยนพยักหน฾า ไม฽ละสายตาไปจากขวดยาสีขาว

 

“เธอได฾ทําข฾อตกลงกับสมาพันธแใต฾ดิน ใช฾สิ่งเหล฽านี้เพื่อ ต฽อชีวิตให฾คุณยายของเธอ เดิมทีคุณยายของเธอเสียชีวิตลง

 

หลังจากสามีของเธอเสียชีวิตก็ถ฽วงเวลาเธอไปหลายปีอย฽าง กะทันหัน” สายตาของศาสตราจารยแอันปล฽อยวาง ไม฽รู฾ต฾อง อยู฽ในอารมณแแบบไหน “คุณน฽าจะรู฾จักพวกองคแกรสมาพันธแ ใต฾ดิน ชีวิตแลกชีวิตใดๆ ก็ตาม เธอมักจะหลีกเลี่ยงคุณยาย ของเธอตอนอายุสิบสี่ปี”

 

มือของเฉิงเจวี้ยนที่วางอยู฽เข฽ากําแน฽นขึ้นเรื่อยๆ

 

เขาได฾ปะติดต฽อช฽องว฽างที่เหลืออย฽างสมบูรณแแล฾ว

 

แต฽ไหนแต฽ไรสุขภาพร฽างกายของเฉินซูหลานไม฽ดีอยู฽แล฾ว ฉินหร฽านเปรียบเธอดั่งชีวิตตลอดที่ทําธุรกิจกับสมาพันธแใต฾ดิน

 

เขาไม฽รู฾ว฽าเธอทํางานเหล฽านั้นอย฽างไร แต฽เธอต฾องพึ่ง หน฾าที่เหล฽านั้นเพื่อนํามาซึ่งคุณงามความดี และนั่งอยู฽ ตําแหน฽งรองหัวหน฾า

 

และกลายเป็น หนามยอกอก[1] ของใครหลายคน

 

เดิมทีที่สลัม ถึงจะไม฽มีเขา…แม฾ว฽าฉินหร฽านจะไม฽เคยผ฽าน เหตุการณแ 129 มาก฽อน ก็ยากที่เธอจะหลุดพ฾นจากแผนการ ของสมาพันธแใต฾ดิน…

 

ไม฽แปลกใจเลย…

 

ไม฽แปลกใจเลยที่เดิมทีเธอแค฽โทรศัพทแหากู฾ซีฉือ ไม฽แปลก ใจเลยที่อยากตายไป

 

เธออาจจะรับรู฾ได฾เอง

 

โชคดีที่ตั้งแต฽ต฾นจนจบเธอไม฽เคยเปิดเผยตัวเองเลย ไม฽อย฽างนั้น ตามวิธีการของสมาพันธแใต฾ดิน คนข฾างกายเธอจะ ไม฽ถูกทิ้งไว฾ให฾มีชีวิตอยู฽

 

หยาง ซู เยี่ยน

 

เฉิงเจวี้ยนพูดสามตัวนี้แบบไร฾เสียง

 

เขาเกือบจะเข฾าใจแล฾ว ตัวตนของฉินหร฽านอาจถูกเฝูา สังเกตโดยหยางซูเยี่ยนเมื่อไม฽นานมานี้ แล฾วจึงเกิดการต฽อ หยอกล฾อขนาดใหญ฽กับตระกูลสวี

 

“ในตอนแรกที่พบแกนกลางของภูเขาไฟ หนิงเอ฽อรแกับ ภรรยาของเขา นายท฽านฉิน ภรรยาฉิน อีกทั้งพ฽อของคุณ ท฽านสวี ต฽างเสียชีวิตไปแล฾ว เรื่องที่ศาสตราจารยแเฉินทดลอง ยา เดิมทีฉันพยายามหยุดการกระทําของพวกเขาแล฾ว แต฽คุณ ก็รู฾ว฽า ตอนนี้ฉันก็แค฽ศาสตราจารยแคนหนึ่ง สิ่งที่ทําไปจึงไร฾ ประโยชนแ” เสียงของศาสตราจารยแอันอ฽อนแรงไร฾พลัง “คุณ

 

หยาง ถ฾าเขาอยากให฾ใครตายก็ไม฽มีใครหนีพ฾น ฉันคิดว฽าเขาจะ ปล฽อยหร฽านหร฽านไป ไม฽คิดเลยว฽า…”

 

คุณหยางถูกเฉิงเจวี้ยนจับกุมไว฾แล฾ว เรื่องนี้เขาไม฽ได฾บอก กับศาสตราจารยแอัน เขาเพียงลุกขึ้น โค฾งคํานับศาสตราจารยแ อัน “ขอบคุณ”

 

ไม฽ใช฽ขอบคุณที่เขาบอกทั้งหมดนี้ แต฽เป็นการขอบคุณที่ที่ ผ฽านมาดูแลฉินหร฽าน

 

เฉิงเจวี้ยนหันกลับแล฾วจากไป

 

ด฾านหลังเขา ศาสตราจารยแอันมองนอกหน฾าต฽าง

 

“ไม฽เป็นไร ฉันก็มีธุรกิจกับเธอเช฽นกัน” สักพักเมื่อ สํานักงานไม฽มีคนแล฾ว ศาสตราจารยแอันจึงหยิบบัตรทอง ออกมา เขาก฾มหน฾าพูดพึมพํา “หน฾าที่ของเธอ นอกจากยา แล฾ว เงินอื่นๆ ต฽างโอนมาให฾ฉัน…”

 

**

 

เฉิงเจวี้ยนออกจากตึกเรียนแล฾ว

 

พระอาทิตยแส฽องแสงเหนือศีรษะ แต฽เฉิงเจวี้ยนกลับไม฽ รู฾สึกถึงความอบอุ฽นใดๆ

 

เขาถือกุญแจรถ เพิ่งเดินมาถึงที่รถก็เห็นร฽างสูงโปร฽งพิง อยู฽ข฾างประตูรถ

 

ซ฽งลี่วแถิง

 

เขายังสวมเสื้อโค฾ตวิจัยสีขาว ทั้งร฽างเคร฽งขรึม ทั่วทั้ง ใบหน฾าไม฽ได฾ประณีตเท฽าเฉิงเจวี้ยน ที่มีความสุขุมในแบบของ ตัวเองตามแบบวัยหนุ฽มสาวที่หาได฾ยาก “คุณเฉิง เรื่องของห ร฽านหร฽านพวกเราต฾องคุยกันหน฽อย”

 

เฉิงเจวี้ยนรู฾จักซ฽งลี่วแถิง

 

เขาหยุดนิ่ง มองซ฽งลี่วแถิงสักพัก จึงพูดไม฽กี่ประโยค

 

ซ฽งลี่วแถิงเงียบฟังด฾วยใบหน฾าไม฽ขยับ สักพักเขาจึงพูดเสียง เบา

 

“พาฉันไปพบเธอได฾ไหม”

 

เฉิงเจวี้ยนรู฾ว฽าฉินหร฽านไม฽อยากให฾เพื่อนเหล฽านี้รู฾เรื่องของ เธอ แต฽ซ฽งลี่วแถิงฉลาดเกินไปจนปิดบังไม฽มิด เฉิงเจวี้ยนจึงไม฽ ปกปิด เขาพยักหน฾า “ขึ้นรถ”

 

“ขอบคุณ” ซ฽งลี่วแถิงพูด

 

เขานั่งอยู฽เบาะหลัง ระหว฽างทางทั้งสองคนไม฽ได฾พูดอะไร กัน

 

ไม฽นานนัก รถก็มาถึงสถาบันวิจัยทางการแพทยแ

 

แต฽กลับพบกลุ฽มนักข฽าวประตูทางเข฾าสถาบันวิจัย ส฽ง เสียงดังโหวกเหวก

 

“ขออนุญาตถามค฽ะ ทําไมสถาบันการแพทยแไม฽ถูก แยกตัว แล฾วถึงได฾นําคนที่มีไวรัส Y3 มาอยู฽ได฾!”

 

“ขออนุญาตถาม ใครจะสามารถรับผิดชอบชีวิตของทุก คนในเมืองหลวงได฾”

 

“ได฾ยินว฽าร฽างกายของคุณฉินหร฽านมีไวรัส Y3 ที่รุนแรง กว฽าผู฾ติดเชื้อทุกคนอยู฽ ข฽าวนี้จริงหรือไม฽”

 

“…”

 

เฉิงเจวี้ยนขมวดคิ้ว เขาหันรถเข฾าไปยังโรงรถใต฾ดินแล฾ว กดโทรศัพทแโทร.หาเฉิงสุ฽ย “เกิดอะไรขึ้นที่สถาบัน การแพทยแ”

 

“นายท฽าน ผมกําลังจะโทร.หาคุณพอดี ครึ่งชั่วโมงก฽อน เรื่องของไวรัส Y3 แพร฽ออกไปแล฾ว” น้ําเสียงของเฉิงสุ฽ย จริงจัง “ไม฽รู฾ว฽าเรื่องของคุณหนูฉินถูกใครแพร฽ออกไป ตอนนี้ สถาบันทางการแพทยแวุ฽นวายแล฾ว!”

 

คิ้วของเฉิงเจวี้ยนไม฽ขยับ “ฉันเข฾าใจแล฾ว”

 

เขาจอดรถ

 

เดินตรงไปยังลิฟตแที่จอดรถใต฾ดิน ไปยังตึก B5

 

ซ฽งลี่วแถิงก็เคยได฾ยินเสียงของเฉิงสุ฽ย เขากังวลใจ ใบหน฾าก็ กระสับกระส฽าย แต฽หากไม฽ได฾เห็นสถานการณแตอนนี้ของฉินห ร฽าน เขาก็นิ่งเฉยอยู฽ไม฽ได฾

 

B502

 

ทันทีที่เฉิงเจวี้ยนมาถึงก็เห็นเฉิงเวินหรูที่ยืนอยู฽ประตู ทางเข฾า

 

ตอนนี้เธอไม฽มีออร฽าของหญิงสาวผู฾แข็งแกร฽ง เพียงมอง เฉิงเจวี้ยนอย฽างระงับอารมณแโกรธไว฾ “เรื่องใหญ฽ขนาดนี้ทําไม ไม฽บอกฉัน!”

 

“ไม฽จําเป็น” น้ําเสียงของเฉิงเจวี้ยนนิ่งไม฽สั่นคลอน สี หน฾าคงเดิม ราวกับไม฽รู฾เรื่องราวของฉินหร฽านเลย

 

เฉิงเวินหรูยังอยากพูดอะไรต฽อ เฉิงเจวี้ยนหยุดฝีเท฾า เขา มองเฉิงเวินหรูและซ฽งลี่วแถิงแล฾วยิ้ม น้ําเสียงเบา “อย฽าเอา อารมณแเข฾าไปพบเธอ”

 

ฟังเสร็จ เฉิงเวินหรูมองเฉิงเจวี้ยนอย฽างตกตะลึง

 

ดวงตาแดงขึ้น

 

ในวันธรรมดาแม฾ฉินหร฽านจะไอเพียงครั้งเดียว เขาก็ ขมวดคิ้วไปแล฾วครึ่งวัน ในสถานการณแเช฽นนี้ ไม฽มีใครอึดอัดไป กว฽าเฉิงเจวี้ยน

 

ซ฽งลี่วแถิงยืนอยู฽ที่ประตูแล฾วสํารวจตัวเองสักพักจึงเข฾าไป

 

ภายใน

 

เฉิงเจวี้ยนมองฉินหร฽าน เธอยังเล฽นเกมกับหลินซือหราน สภาพจิตใจไม฽ต฽างไปจากก฽อนหน฾า

 

เขาจึงมองไปรอบๆ แล฾วขมวดคิ้ว “กู฾ซีฉือล฽ะ”

 

“นายท฽านเจวี้ยน” เฉิงมู฽มองไปทางฉินหร฽านแล฾วหรี่เสียง เบา “คุณชายใหญ฽รู฾เรื่องของคุณหนูฉินแล฾ว ต฾องส฽งคุณหนูฉิน กลับไป”

 

เฉิงเจวี้ยนพยักหน฾า เขาดึงคอเสื้อสีขาวหิมะ “ห฾อง ประชุมไหน”

 

เฉิงมู฽บอกที่อยู฽

 

“โอเค” เฉิงเจวี้ยนยิ้ม เขาพยักหน฾าเล็กน฾อยแล฾วตรงไป ทางห฾องประชุม

 

ห฾องประชุม

 

เฉิงเหราฮั่นรวมถึงผู฾ดูแลสถาบันวิจัยส฽วนใหญ฽ต฽างอยู฽ที่ นั่น

 

“ไม฽ได฾ คุณหมอกู฾ บุคคลอันตรายอย฽างฉินหร฽านต฾อง ส฽งออกไป ไวรัสในตัวเธอรุนแรงกว฽าผู฾ติดเชื้อไวรัสทั้งหมด” เฉิงเหราฮั่นพูด “ตอนนี้สื่อต฽างวิตก ในอินเทอรแเน็ตเวยป฻อ กําลังสนทนาเรื่องนี้กัน ทุกคนในเมืองหลวงตกอยู฽ในอันตราย ไม฽สามารถให฾เธออยู฽ที่นี่ได฾ เธออยู฽ที่สถาบันวิจัย ทุกคนจะตก อยู฽ในอันตราย”

 

“ใช฽แล฾ว คุณหมอกู฾”

 

“…”

 

เรื่องแบบนี้ กู฾ซีฉือไม฽ตอบ เขามองเฉิงเหราฮั่น

 

ยังไม฽ทันพูด ก็ได฾ยินเสียงเบาที่นอกประตู “รุ฽นน฾อง ไม฽ ต฾องพูดแล฾ว พวกเราไปกัน”

 

ด฾านนอก เฉิงเจวี้ยนสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวหิมะ กางเกงขา ยาวสีดํา พูดด฾วยคิ้วขมวด

 

ในห฾องประชุม ผู฾ดูแลสถาบันวิจัยทุกคนต฽างรู฾จักเฉิง เจวี้ยน

 

และรู฾ว฽าเฉิงเจวี้ยนช฽วยเหลือตระกูลเฉิงมากมาย

 

แต฽ตอนนี้ ความสําคัญของชีวิตต฾องมาก฽อน ถึงจะรู฾ว฽ามีกู฾ ซีฉือและเฉิงเจวี้ยนอยู฽ แต฽ฉินหร฽านจะต฾องไม฽มีผลต฽อคนใน สถาบันวิจัย พวกเขายังกลัวอยู฽

 

ตอนนี้กําลังร฽วมมือกับองคแกรทางการแพทยแอยู฽ ความมั่ง คั่งอยู฽ด฾านหน฾า พวกเขาไม฽ต฾องการให฾ผิดพลาดสักนิด

 

ดังนั้น ส฽วนใหญ฽จึงไม฽กล฾าเผชิญหน฾ากับเฉิงเจวี้ยนและไม฽ พูดอะไร

 

เฉิงเหราฮั่นอ฾าปาก เขามองเฉิงเจวี้ยนแล฾วพูด “นายไม฽รู฾ ล฽ะสิ เกี่ยวกับความคิดเห็นสาธารณะในเวยป฻อ รวมถึงคน

 

หลายตระกูลเพิ่งโทรศัพทแหาฉันเมื่อกี้ พวกเราไม฽มี ทางเลือก…”

 

ตระกูลในเมืองหลวงมากมาย ยิ่งมีเงินยิ่งรักชีวิต

 

พวกเขายังอยากมารับวัคซีนที่สถาบันวิจัย และจะไม฽ทน กับฉินหร฽าน

 

เฉิงเจวี้ยนไม฽พูดจา เพียงมองเขาแล฾วหันจากไป

 

กู฾ซีฉือมองเฉิงเจวี้ยน สักพักเขาจึงขมวดคิ้ว “เอาเถอะ”

 

ทันทีที่เห็นเฉิงเจวี้ยน เฉิงเหราฮั่นห฽อไหล฽โดยไม฽รู฾ตัว ตอนนี้เขายังกลัวเฉิงเจวี้ยนอยู฽เล็กน฾อย

 

แต฽เฉิงเจวี้ยนไม฽พูดอะไร ยอมจํานนพาฉินหร฽านจากไป เฉิงเหราฮั่นถอนหายใจโล฽งอก

 

เขามองตามหลังเฉิงเจวี้ยนที่จากไป

 

ตอนนี้สถาบันวิจัยและองคแกรทางการแพทยแรวมถึง ‘ดอกไม฾จีน’ อันลึกลับมีทีมวิจัยแล฾วสองทีม วันที่ดีอยู฽ หลังจากนี้ไป เฉิงเจวี้ยนจากไปแล฾ว สําหรับเขาแล฾วเป็นเรื่อง ดีเป็นอย฽างยิ่ง

 

เฉิงเหราฮั่นหัวเราะ

 

ทันใดนั้นจึงเห็นเฉิงเวินหรูที่ประตูทางเข฾า เฉิงเวินหรู เพียงมองเขา “หลังจากนี้คุณอย฽าเสียใจไปล฽ะ”

 

**

 

เฉิงเจวี้ยนกลับไปห฾องปฏิบัติการพลางเปิดเวยป฻อ

 

เรื่องนี้ปุาวประกาศโดยบล็อกเกอรแด฾านความบันเทิง

 

ความคิดเห็นด฾านล฽างสุดเอนเอียง

 

[แม฾ว฽าฉันจะเป็นแฟนคลับฉินหร฽าน แต฽ฉันต฾องบอกว฽า เธอเห็นแก฽ตัวขนาดนี้เลยเหรอ ไม฽สนใจชีวิตของคนอื่นเลย เหรอ]

 

[ยังอยู฽สถาบันวิจัย ตอนนี้ทุกคนตกอยู฽ในอันตรายไวรัส Y3 ผู฾เชี่ยวชาญหลายคนกําลังทําการศึกษาที่สถาบันวิจัย ถ฾า หากเธอแพร฽เชื้อให฾คนเหล฽านี้จะทํายังไง]

 

[…]

 

บางครั้งในความเห็นก็มีเพียงสองคํา ความเป็นไปได฾ที่ ไวรัสนี้แพร฽กระจายทางอากาศมีไม฽มาก

 

แต฽ก็ถูกผู฾คนละเลย

 

แม฾ว฽าไวรัส Y3 น฽ากลัว แต฽มีองคแกรทางการแพทยแและ ตระกูลหลิน รวมถึงวัคซีนตัวใหม฽ที่กําลังจะออกมา ไฮโซใน เมืองหลวงและชาวอินเทอรแเน็ตมากมายจึงไม฽กังวล แต฽กลับ พูดจาเหน็บแนม

 

เฉิงเจวี้ยนยิ้มเยาะเมื่ออ฽านจบ

 

เขาถือบุหรี่แล฾วงับมัน เดินไปทางห฾องปฏิบัติการช฾าๆ “เตรียมตัวสักพัก เอาของทุกอย฽างไปด฾วย”

 

“เกิดอะไรขึ้น” เฉิงมู฽มองกู฾ซีฉือที่ตามหลังเฉิงเจวี้ยนมา

 

กู฾ซีฉือยักไหล฽แล฾วเยาะเย฾ย “พวกคนงี่เง฽า เดาว฽าที่ผ฽านมา คนพวกนั้นไม฽รู฾ว฽านายท฽านเจวี้ยนของพวกคุณนั้นไม฽รักยุทธ ภพ รักเพียงคนงาม”

 

“เอเ?” เฉิงมู฽ไม฽เข฾าใจ

 

กู฾ซีฉือเหลือบมองเขาแล฾วไม฽พูดต฽อ ถือคอมพิวเตอรแและ อุปกรณแทดลองที่จําเป็นของเขาแล฾วออกไปกับเฉิงเจวี้ยน

 

ออกไปด฾วยกัน

 

ทุกคนกลับไปที่คฤหาสนแ

 

“ไม฽ถูกต฾อง…” ประตูจอดที่ประตูทางเข฾า เฉิงมู฽ที่ขับรถ รับรู฾ความไม฽ชอบมาพากล เขาหรี่ตา “นายท฽านเจวี้ยน ที่ คฤหาสนแมีคนบุกเข฾าไปแล฾ว!”

 

ในขณะเดียวกัน

 

หัวหน฾ากลุ฽มวิจัยไวรัส Y3 ทั้งสองกลุ฽มในสถาบันวิจัยต฽าง พบว฽าติดต฽อองคแกรทางการแพทยแไม฽ได฾แล฾ว “เป็นแบบนี้ได฾ ยังไง เมื่อกี้เพิ่งส฽งข฾อมูลมาไม฽ใช฽เหรอ!”

 

“คุณกู฾และคุณหลินไปแล฾วเหรอ เกิดอะไรขึ้น!”

 

หลายคนมองหน฾ากัน บางคนยังติดต฽อโทรศัพทแ บางคน ตามหาเฉิงเว฽ยผิง เฉิงเหราฮั่นและกู฾ซีฉือ

 

เฉิงเหราฮั่นกําลังรับมือกับนักข฽าว “ฉันรู฾ว฽าทุกคนให฾ ความสนใจกับวัคซีนตัวใหม฽ แต฽อย฽ากังวลไป…”

 

เขารับมือนักข฽าวเสร็จจึงรับสายสถาบันวิจัย

 

ได฾ยินเสียงของอีกฝุาย สีหน฾าของเขาเปลี่ยนไป

 

รีบกลับไปที่สถาบันวิจัย B502

 

บังเอิญเจอกับคุณพ฽อหลินที่ลากกระเป฻าเดินทางออกมา

 

“คุณหลิน กรุณาหยุดก฽อนคุณหลิน!” เฉิงเหราฮั่นรีบพูด กับคนเหล฽านั้น “สถาบันวิจัยของพวกเรามีอะไรละเลยขาด หายไปรึเปล฽า…”

 

คุณพ฽อหลินกําลังติดต฽อเฉิงเจวี้ยน ได฾ยินดังนั้น เขาเงย หน฾า น้ําเสียงจริงจัง ด฾วยใบหน฾าที่คาดเดาไม฽ได฾ “ฉันมา เพราะหร฽านหร฽าน รู฾จักหร฽านหร฽านรึเปล฽า เพื่อนสนิทของลูก สาวฉัน ทั้งยังช฽วยลูกสาวฉันสอบเข฾ามหาวิทยาลัย A เธอจะ ไปที่ไหนฉันก็ต฾องไปที่นั่นอยู฽แล฾ว เอเ คุณไม฽เป็นไรนะ?”

 

——————————————-

 

[1] หนามยอกอก คน หรืออุปสรรคที่ขจัดไม฽ได฾ กลายเป็นสิ่งที่ทิ่มแทงใจอยู฽