เพิ่งเป็นเซียนได้ไม่นาน ลูกหลานกลับขอให้ข้าลงเขา - ตอนที่ 365 ราชามังกรแห่งมหาสมุทธกับความหวาดกลัวของเจาตำหนักเทพ

หลังจากบรรลวิชามรรคาธรรมชาติขันที่สิบเอ็ดเจียงฉางเชิงก็ไมเหลวไหล

เขาสงบใจฝึกบำเพ็ญเชนเดิมแดนสวรรค์กับเทียนจิ่งมีคนดูแลอยูแล้ว

เจึงไมจำเป็นต้องให้เขาวาวุนใจโอกาสทีเขาตองลงมือมีนอยยิงนัก

ระหวางทีรางแยกของเจียงฉางเซิงถือคัมภีร์ภูผาสมุทรกับคันฉองฟาดินทองไทฮวงเขาเคยพบจักรพรรดิยุทธอยูเหมือนกัน

แตตอนนีจักรพรรดิยุทธมอบรางวัลรอดชีวิตใหเขาไมได้อีกแล้ว

หรือพุดอีกอยางได้วาตอให้เขายืนนิ่งซให้จักรพรรดิยุทธ์ทุบตีจักรพรรดิยุทธิก็สังหารเขาไมได้นั่นเอง

ยิงเจียงฉางเชิงแข็งแกรงมากขึนรางแยกก็พัฒนาคัมภีรภูผาสมุทรกับคันฉองฟ้าดินได้เร็วขึ้น

หากเป็นเซนนี้ตอไปกอนครบกำหนดพันปีเจียงฉางเชิงคงควบคุมโลกยุทธไทฮวงทั้งใบได้แล้ว

เขาจะควบคุมกฎแหงฟ้าดินทำให้โลกยุทธ์ไทฮวงหลุดพนจากการควบคุมของโลกเทพยุทธ

เวลาบีแลวปีเลาฝานไปอยางรวดเร็วพลังโดยเฉลี่ยของทหารสวรรคของแดนสวรรคเพิมพนขึ้นอยางตอเนื่อง

เทียนจิงเองก็เชนกันโลกยุทธ์ไทฮวงได้รับการชำระลางจากคงคาสวรรคแลว

ปราณวิญญาณยุทธจึงเหนือกวาในอดีตมากฺมิหนำซำแดนสวรรคกับเทียนจิงยังไดพลังโชคชะตาของเจียงฉางเชิงเสริมสงอีก

การฝึกบำเพ็ญของพวกเขาจึงเร็วกวาเผาทังหลายในไทฮวงปกติ

เวลาไทสื่อฉางเชอกับเฮยโหวมีเวลาวางพวกเขาจะสังสอนวิธีฝึกลมปราณใหกับทหารสวรรคกับแมทัพสวรรค

แมตำแหนงของพวกเขยังอยูขันทหารสวรรคแตพวกเขาไดรับการเคารพจากเทพเชียนทั้งหลาย

โดยเฉพาะไทสื่อฉางเชอเจาหมอนีเวลารับมือกับศัตรูหรือคนแปลกหนาจะป่าเถือนอยางยิง

แตเวลาอยูกับพรรคพวกของตนเองกลับออนโยนมาก

เรื่องนี้ทำให้เฮยโหวเจียงเทียนมิ่งกับเจียงชั่นพากันถอนหายใจกับความซับชอนของจิตใจมนุษยกันเลยทีเดียว

พวกเขาไมคลางแคลงใจในความเปลี่ยนแปลงของไทสื่อฉางชอ

ในเมือมรรคาจารยเป็นผูกลับชาติมาเกิดตัวตนแรกเริ่มเดิมทีของเขาคือบรรพจารย์แหงเซียนทั้งปวง

จะเคยชี้แนะไทสื่อฉางเชอเมื่อสมัยยังเยาว์ก็ไมแปลกมิเซนนั้นเหตใดมรรคาจารยไมสังหารเขาเลา

เพียงพริบตาเดียวเวลาก็เคลื่อนคล้อยมาถึงปีติ้งเทียนที่หนึงรอยสามสิบหก

บัดนีเทพขุนเขากับเทพแหงผืนดินของแดนสวรรคขมีจำนวนเกินหมื่นคนแล้ว

เมื่อดินแดนที่ต้องปกป้องเพิ่มขึ้นเทพขุนเขากับเทพแหงผืนดินจึงมีการแบงระดับชันตาม

นอกจากเทพขุนเขากับเทพแหงผืนดินองคสำคัญทีไดรับผลประโยชนจากการถูกแตงตังเป็นเทพในบัญชีสถาปนาเทพ

เทพองค์อื่นได้รับเพียงพลังแห่งโชคชะตาจากบัญชีสถาปนาเทพเทานันเพอใหการปกครองดูแลสะดวกขึน

เทพขุนเขากับเทพแหงผืนดินเหลานีตางเปิดรับสมัครลูกนองของตนเอง

แตละเผาล้วนเข้าไปสมัครไดหมื่นเผาในไทฮวงเลิกคลางแคลงแดนสวรรคแลว

ตรงกันขามพวกเขาตางอยากเขารวมกับแดนสวรรคมีชื่ออยู่ในหมู่เซียน

ทามกลางหมูบรรพตแหงหนึงนักรบของเผาเฉียงเหลียงผู้มีรางกายใหญ่โตมหึมาตนแล้วตนเลากำลังเฝ้ารอคอย

หัวหนาเผาเฉียงเหลียงมีรางกายสูงถึงพันจังตอใหเขานังยองอยูทามกลางหมูบรรพต

เขาก็ยังตัวสูงกวาภูเขาทีอยู่ใกลฯเสียอก

เงารางหนึงเหาะลงมาจากฟาแลวโผลออกมาพนหมูเมฆเขาก็คือเฉินหลีนันเอง

เมือเห็นเฉินหลีหัวหนาเผาเฉียงเหลียงก็รีบลุกขึ้นนักรบเผาเฉียงเหลียงคนอื่นกึลุกขึ้นตาม

เฉินหลี่กัมหน้ามองพวกเขาแลวเอยวา “ข้าวอนขอจากฝ่าบาทมาไดแลวแตตอนนีเผาเฉียงเหลียงจะไดรับเพียงตำแหนงเทพประจำในบัญชีหนึงตำแหนงกับตำแหนงทหารสวรรครอยตำแหนงเพราะวาเผาเฉียงเหลียงยังไมเคยสรางความดีความชอบ”

ได้้ยินดังนั้นหัวหน้าเผาเฉียงเหลียงก็ตื่นเต้นยินดีแล้วเขารีบเอยวา “ขอบพระคุณมหาเทพขอบพระคุณจักรพรรดิสวรรคตำแหนงมากมายถึงเพียงนีพวกขาพอใจแลวเผาเฉียงเหลียงจะพยายามสรางความดีความชอบทังเผาจะเป็นกำลังใหแกแดนสวรรคอย่างแนนอน!”

เฉินหลีพยักหนาเอยวา “รอพวกเจ้าเลือกคนทีจะรับตำแหนงไดแลวก็จงพาพวกเขาเดินทางไปยังแดนสวรรคฺขายังมีธุระอื่นต้องจัดการตองขอตัวกอน”

เขากลาวจบก็ขีเมฆหายไปหัวหนาเผาเฉียงเหลียงรีบคอมกายคำนับแผนหลังทีหายลับไปของเขา

แมแเฉินหลี่จะแข็งแกรงสู้เขาไมได้แตเขาไมรู้สึกวามีสิ่งใดไมเหมาะสมฺฺ

กลับกันเขารูสึกขอบคุณเฉินหลื่อยางยิ่งเพราะเขาสืบขาวมาแลววาแดนสวรรคไมเคยมอบตำแหนงใหเผาหนึงเผาใดโดยเฉพาะมากอน

“ในที่สุดก็เข้าแดนสวรรค์ได้แล้ว!”

“หัวหนาเผาหากต้องเลือกก็เลือกผู้ที่แข็งแกรงที่สุดเถิดขถึงอย่างไรพอพวกเราขึนไปอยูบนฟ้าแลวก็ดูแลเผาเฉียงเหลียงไดอยูดี”

“ถูกตองแลวเพิงเขารวมแดนสวรรคหนแรกจะปลอยใหทหารสวรรคกับแมทัพสวรรคคนอื่นดกถูกเราไมได้”

“เฟลังของทหารสวรรค์เผามนุษย์ไมแข็งแกรงมากนักพวกเราจะตองแข็งแกรงกวาพวกเขาเชนนันจึงจะไดรับความโปรดปรานจากมรรคาจารย”

“ได้รับตำแหนงเทพประจำในบัญชีกึมากพอจะทำใหเห็นวาจักรพรรดิสวรรคใหความสำคัญกับพวกเราแลวคำสัญญาทีเขาใหกับพวกเราในตอนนันมิใชคำลวงสินะ”

“จะวาไปแลวบุญคุณความแคนระหวางเผาเฉียงเหลียงกับเผามนุษยก็ลวนเกิดขึนเพราะพวกเราเป็นฝ่ายบุกไปรุกรานตองโทษเทพแหงฟาดินนาตายองคนันทีหลอกลวงพวกเรา!”

นักรบทังหลายของเผาเฉียงเหลียงสนทนากันอยางดือกดีใจ

ตำแหนงบนแดนสวรรคหนึงรอยตำแหนงจะตองมพวกเขารวมอยูดวยแนนอน

หลายปีหลังจากนันฺขาวทีแดนสวรรครับสมัครทหารสวรรคจากแตละเผาก็แพรกระจายออกไปจนทำใหหมืนเผาสะทานสะเทิอน

แตไมใชวาทุกเผาพันธุ์จะมีโอกาสพบเฉินหลี่ดวยเหตุนี้พวกเขาจึงเริมไปเยี่ยมเยือนสี่ประตูสวรรค์

วันหนึงไปฉีออกไปนอกตำหนักเมฆามวงแลวนำทางสัตวบีศาจสามตนกลับมาจากประตูสวรรคทิศใต

พวกมันมีพลังขันผู่ยิงใหญ่แหงฟ้าดินเจียงฉางเชิงเดินออกมาจากตัวตำหนักเมฆามวง

เขาเรียกสระวิวัฒนมังกรสามสระออกมาดานขางแลวใหลัตวบิศาจทังสามตัวลงไปดานใน

ทุกหนึงรอยปีสระวิวัฒนมังกรจะสังสมธาราวิญญาณสำหรับวิวัฒนเป็นมังกรไดเต็มหนึงสระ

ดังนันเจียงฉางเชิงจึงคอยแบงธาราวิญญาณออกมาเก็บไว

สัตวบิศาจทังสามตัวคารวะเจียงฉางเชิงอยางเคารพแลวพากันลงไปในสระ

เจียงฉางเซิงสังการสองสามคำกึกลับเขาไปในตำหนักเมฆามวงอีกหนไปฉีตามหลังเขาไปติดต

“นายทานหลังจากพวกมันวิวัฒนเสร็จแลวจะใหจัดการอย่างไร”

ไปฉีเอยถามเจียงฉางเชิงนังลงแลวตอบวา “ไปรวมแดนสมุทรในมหาสมุทรไรขอบเขตใหเป็นหนึงจัดระบบระเบียบและสร้างวังมังกรเรียกขานตนเองวาราชามังกรทำหน้าที่พิทักษ์ทวีปและเกาะทังหลาย”

ไปฉีพยักหน้าดวงตาเปลงประกายหากเป็นเซนนี้ราชามังกรสามตนนั่นภก็คงมีอำนาจมากผลประโยชนที่มันได้รับก็คงมากขึนตามไปดวยสินะ

สัตว์บีศาจที่มันเลือกมาทั้งสามตัวล้วนแตเป็นลูกน้องของมันทังนันแมระดับขันพลังสูงกวามันแตทุกตัวลวนเชือฟังมันทังสิน

เจียงฉางเชิงใหอำนาจมันเป็นคนเลือกก็เพือใหมันสรางพรรคพวกของตัวเอง

ยิงแดนสวรรคแข็งแกรงขึนการจับพรรคจับพวกก็เริมเกิดแมเขาจะไมหวงวาจะถูกใครหักหลังแตก็ไมอยากใหแดนสวรรควุนวาย

การทำใหอำนาจสมดุลเป็นสิงสำคัญยิง

ในเมือกลายเป็นมังกรแลวก็สมควรเปลียนนามฺนายทานทานตังนามใหพวกมันไดหรือไม่”

ไปฉีขออยางกระตีอรือรน

ขใหแซอาวก็แลวกันสวนนามเจาเป็นคนตัง”

อาวหรือไปฉีทำทาฉงนทันใดนันในสมองของมันภ็มีภาพตัวอักษรอาวผุดขึ้นมา

นี่เป็นสิ่งที่ดวงจิตเทพของเจียงฉางเชิงสงมาใหเพราะวาตัวอักษรทีมีเสียงเดียวกันมีมากเหลือเกินเขากลัวมันจะเขาใจผิด

บนทุงหญ้าอันกวางใหญ่ไพศาลใบหญ้าถูกสายลมพัดหอบขึ้นฟ้าฝุ่นดินปลิวฟุ้งแผนดินไหวสะเทือนไมหยุด

เมื่อไลมองไปยังศูนยกลางของแรงสันสะเทือนก็เห็นทานเหยียนนังขสมาธิอยกลางท้องฟ้า

แผนดินเบื้องลางกำลังพังถลมฺธารหินหลอมเหลวเดือดพลานไหลทะลักไอรอนผาวสายแลวสายเลาพุงทะลวงเขามาในรางเขาประหนึงพายุหมุน

ยามทานเหยียนหายใจมีเปลวเพลิงพนออกมาจากรูจมูกของเขา

เสนผมยาวของเขาสะบัดไปมาคลายเปลวไฟมิหนำชำยังมีเปลวเพลิงแลบออกมาอยูเลือนราง

“ไม่เสียทีที่เป็นเคลิดเทพกำเนิดปฐพีของเผาเหยียนที่ชวงชิงพลังจากฟ้าดินไดเจาหนูเจาชางเลือกเวลาเกงนัก”

เสียงหัวเราะหยันเสียงหนึงดังขึนทานเหยียนตกใจหันขวับไปเห็นเจาตำหนักเทพจีเหาะอยูห่างออกไปร้อยจั้ง

อีกฝ่ายกำลังจับจ้องเขาพร้อมกับสีหน้าที่ดูคล้ายยิ้มแตก็ไมเหมือนยิม

ทานเหยียนหลุดสีหน้าตกใจออกไปชั่วครูแตจากนั้นก็กินมาคานับเอยวาคารวะเจาตำหนักเทพทานมาไดอยาไรขอรับ”

เจาตำหนักเทพจีตอบวา “ยอมมาเพราะมีธุระไดยินมาวาทายาทเผ่าเยี่ยอยูทึ่โลกเเปืองลางเจารูหรือไมวาเป็นโลกใบใด”

ทานเหยียนเอยตอบ “นาจะอยุที่โลกยุทธ์ไทยวงเจาตำหนักเทพคิดจะจัดการเขาหรือ”

เจาตำหนักเทพจิตอบอยางเฉยชา”ก็แคหนอนทีคืบคลานบนดินเทานันฺขายอมมิไดมาเพือจัดการเขา”

เขามองสำรวจทานเหยียนฺจากนันดวงตาก็ทอประกายเย็นยะเยือก

ทานเหยียนระวังตัวทันทีเขาถามวาเจาตำหนักเทพมิสิงใดตองการชีแนะหรือ”

เจาตำหนักเทพจีไมเอยตอบแตจับจองเขานิงๆบรรยากาศระหวางทั้งสองคนเริ่มแปลกพิกล

ผานไปเนินนานนักเจาตำหนักจิกึทำลายความเงียบเขาคลียิมเอยวา

“ไม่เลวคนรุนหลังนากลัวจริง”

รอหลังจบเรืองนี้แลวจงแวะมาหาขาขาจะใหโชควาสนาประการหนึนแกเจาเป็นรางวัล

กลาวจบทานเหยียนก็รีบนคำนับขอบคุณอยางยินดีปรีดา

เจ้าตำหนักเทพจี้หายวับไปกับอากาศทานเหยียนพรลมหายใจออกมาหนึงเฮือกแลวกลับไปนังสมาธิดดซับปราณอัคคีจากชีพจรปฐพีตอ

เจาตำหนักเทพลงมาโลกเบื้องลางไดอยางไรกันหรือเผาเยียจะกอเรืองอะไร”

ทานเหยียนดวงตาเป็นประกายในใจตังขอสงสัย

เผาไทสื่อเผาเยี่ยกับดาวสังหารนิรันดร์กาลล้วนมาเขารวมศึกประชันโลกแหงยุทธหนนี้แต่ทุกกลุมกับนิ่งเงียบ

เห็นชัดวาแปลกมากทานเหยียนคิดซแลวก็ไมเขาใจ

แตเขากลับรสึกยินดีมากกวาที่ตนเองไมเคลื่อนไหวบุมบามแตตัดสินใจทำให้ตนเองแข็งแกรงขึ้นกอน

เขาหลับตาลงอยางเนิบชาแลวฝึกวิชาตอไป

กาลเวลาเคลือนคลอยเยียจานถูกจองจำมาสามสิบบีแลวกาลเวลาผันผานไปสามสิบปี

ผู้ที่เดินทางมาถมน้ำลายกนดาเขาก็น้อยลงเรื่อยๆ

คนสวนมากเดินทางมาเพราะสงสัยใครรูมากกวานามของเขา

ฟ้ารวงถูกเลาลือไปทั่วมหาสมุทรไรขอบเขตมันกลายเป็นสัญลักษณของราชอาณาจักรหลัวหง

หลูโจวผูเป็นเทพขุนเขาผูกพันกับราชอาณาจักรหลัวหงดังนันเขาจึงอาศัยโอกาสนี้หาเงิน

ผทีอยากเดินทางขึ้นเขาฟ้ารวงต้องจายคาเดินทางเงินที่ได้มาทั้งหมดล้วนนำไปให้ราษฎรโดยไมต้องผานมีอราชสำนัก

จึงทำใหราษฎรทังหลายรูสึกขอบคุณเขามากขืนอีก

การทำความดีของหลูโจวนำชื่อเสียงมาให้แดนสวรรค์มากกวาเดิม

ภายในโถงถำเยี่ยจ้านกำลังฝึกวิชาอยูทันใดนั้นดวงวิญญาณของบรรพจารยเผาเยียก็ลอยออกมาอยูขางกายเขา

“ทานบรรพจารยแมวิชานิพพานสูกำเนิดจะแข็งแกรงแตสิงทีตองแลกหนักหนาเกินไปมีหนทางใดแกไขหรือไม่”

เยี่ยจ้านยิ้มเจื่อนการใชนิพพานขั้นสี่เมื่อครานั้นทำให้เขาระเบิดพลังออกมาไดก็จริง

ทวาขนาดกาลเวลาผานพนไปสามสิบปีแลวภายในรางกายของเขาก็ยังหลือผลกระทบจากหนนันหลงเหลืออยู

มันทำใหเขาลำบากจนยากจะพรรณนา

บรรพจารย์เผ่าเยี่ยลูบเคราพลางตอบยิ้มๆ “นับตั้งแตโบราณบนมหาพิภพนิลเหลืองยอดเคล็ดวิชาทีมีคำวากำเนิด’ ในนามไมเคยฝึกฝนงาย

คำวากำเนิด’ แฝงความนัยถึงกฎดั้งเดิมแหงฟ้าดินวิชานิพพานสูกำเนิดชื่อเสียงเลื่องอมานับแตอดีต

ดังนันมันยอมไมเรียบงายอยางทีเจาเห็นเจาเพิงยางเขาสูขันพืนฐานเทานัน

ยามใดเจาแตกฉานวิชาอยางแทจริงราคาทีตองจายเหลานันก็จะหายไปเอง”

เยี่ยจ้านได้ยินดังนั้นกึสบายใจขึ้นไมน้อยสิ่งที่ต้องแลกขนอยลงยอมเป็นเรื่องดี

แตวิชานิพพานสูกำเนิดไมได้ฝึกฝนกันงายๆตอนนี้เขาพบทางตันเขาเสียแลว

บรรพจารย์เผาเยี่ยกำลังจะเอยปากแตทันใดนั้นเองเขาก็สัมผัสไดถึงบางสิงจึงผลุบเขาไปในรางของเยียจานทันที

เยียจานฉงานกอนจะหันไปมองที่ปากถ้ำอยางอดใจไมไหว

ผานไปครูหนึงเสียงฝีเทาก็ดังขึนเจ้าตำหนักเทพจี้ยางเท้ามาถึงปากถ้ำ

เววตาของเขาราวกับเหยี่ยวจดจองเยียจานเขม็งดวงตาสีขางสปกัน

เยียจานขมวดคิวถามวา “ทานคือใด”

เขาสัมผัสได้วาอีกฝ่ายไมธรรมดาอย่างยิ่งไม่ใชคนของโลกเบืองลางอยางแนนอน

เจาตำหนักเทพจีมองสำรวจเขาแลวพึมพำกับตนเองวา

“มีกลิ่นอายของนิพพานหลงเหลืออยู่แมออนจางแตก็มือยูจริงๆนาเหลือเชือจริงแท

พลังแคขันยอดยุทธกำเนิดสวรรคก็ฝึกวิชาเทพนี้สำเร็จเสียแลวเยี่ยเสินคงในสมัยนันภ็คงเป็นเชนนิกระมัง”

เยี่ยจ้านได้ยินคำพูดของอึกฝ่ายก็เครงเครียดทันที

“อิกฝ่ายคือเจาตำหนักเทพในอดีตสมัยขาติดตามเสินคงเคยพบกันมากอนแมเขาจะพายแพเสินคงแตเจามอาจตอกรกับพลังของเขาไดแน”

เสียงของบรรพจารย์เผ่าเยี่ยดังขึ้นในสมองของเยี่ยจ้านนำเสียงจริงจังนัก

เยียจานสีหนายำแยในพริบตาเขารูวาเจาตำหนักเทพหมายความวาอะไร

เจ้าตำหนักเทพคลี่ยิมอยางเนิบช้ำรอยยิ้มนั่นชางเย็นยะเยือกเขาจับจองเยียจานแลวฉีกยิมเจาหนไปกับขาเสียเถอะ!”

เขากาวเทาเขามาหมายจะบุกฝ่าเข้ามาในโกงถ้ำ

เปรียง!

แตแลวทันใดนันเขาก็ตองกาวถอยหลังเผยสีหนาตะลีงัน

เยียจานมีสีหนาประหลาดใจเจ้าตำหนักเทพจี้ยยกฝ่ามือฟาดลงที่ปากถ้ำทันใดนั้นฝ่ามือก็กระทบกับเขตอาคมลองหนเสียงดังสนัน

ตัวภูเขาสั่นสะเทือนแตกลับไมถลมฺเขตอาคมที่ปากถ้ำยิ่งไมแตกเป็นชินซ

เจาตำหนักเทพจึกลับเป็นฝ่ายถูกกระแทกถอยหลังไปสองกาวอีกครังเป็นไปไดอยางไร!”