เพิ่งเป็นเซียนได้ไม่นาน ลูกหลานกลับขอให้ข้าลงเขา - ตอนที่ 373 โลกคุนหลุนที่หล้าตกตะลึง!

เมื่อเห็นว่ามรรคาจารย์สามารถควบคุมดวงดาวทั่วทั้งท้องฟ้าและโลกแห่งยุทธ์แสนกวางใหญ่ได้อย่างง่ายดาย

เผ่าฉาง ท่านเทพ และผู้ใต้บังคับบัญชาของพวกเขาต่างตกตะลึงจนนิ่งงันไป

เจียงฉางเชิงยังไม่ได้แสดงพลังที่แท้จริงของเขาออกมาแต่อย่างใด

แต่หมู่ดาวที่กำลังเริงระบำ และโลกแห่งยุทธ์ที่จับตัวอยู่รวมกันนั้น ช่างน่าตกตะลึงเกินไปจริงๆ

“นี่ต้องเป็นระดับขั้นใดกัน!”

“ข้าสัมผัสพลังยุทธ์ไม่ได้สักนิด…!”

“นี่มันเกินจริงไป นี่มันเป็นพลังของเทพชัดๆ!”

“พลังระดับนี้ควรค่าให้พวกเราแสวงหา!”

“น่าหวาดกลัวนัก มิน่าเล่าจึงได้ดูหมิ่นโลกเทพยุทธ์ ให้เป็นเหล่าผู้แข็งแกร่งที่เร้นกายจากโลกเทพยุทธ์ ก็ยากจะมีพละกำลังที่แกร่งกล้าเพียงนี้”

เจียงฉางเชิงฟังพวกเขาพูดคุยกันแล้วต้องแอบทอดถอนใจอยู่ในใจ

เขาแสร้งทำเป็นสงบเยือกเย็น แต่ความจริงแล้วเขาใช้พลังอาคมไปมหาศาล

ไม่ใช่แค่พลังอาคมเท่านั้น แต่ยังมีดวงจิตด้วย เพราะเขาต้องแน่ใจว่าไม่ได้กระทบต่อกฎแห่งฟ้าดินของโลกแห่งยุทธ์ทั้งหลาย และไม่ได้ส่งผลต่อสรรพชีวิตในแต่ละโลกแห่งยุทธ์

กระบวนการนี้มีความซับซ้อนมากกว่าที่เห็นมาก ลำบากยากเย็นกว่าต่อสู้กับเจ้าสวรรค์ปู้และต้นกำเนิดคงคาสวรรค์เสียอีก!

แน่นอนว่านี่เป็นแค่การเปรียบเปรยเท่านั้น เพราะเขายังไม่เคยต้องใช้พลังมากมายขนาดนี้มาก่อน

หากว่ากันเรื่องสภาพร่างกาย ตอนนี้เขายังทานรับได้ไหว อย่างน้อยจัดการเรื่องนี้จนเสร็จก็ไม่มีปัญหาใดๆ

เจียงฉางเชิงมองไปทางคงคาสวรรค์ โอกาสที่ดีเช่นนี้หากสลายหายไปก็น่าเสียดายนัก

โลกเทพยุทธ์สามารถใช้ประโยชน์จากคงคาสวรรค์ได้ไม่น้อย ตอนคงคาสวรรค์ประทานพรครั้งก่อน ก็ทำให้ปราณวิญญาณยุทธ์ของโลกยุทธ์ไทฮวงเพิ่มพูนขึ้นมาก และทำให้การบรรลุขั้นง่ายดายขึ้น

หากเปลี่ยนให้เป็นแดนสวรรค์ประทานพร ต้องทำให้สรรพชีวิตทั้งหลายรู้สึกขอบคุณแดนสวรรค์มากยิ่งขึ้นเป็นแน่

เจียงฉางเชิงใช้ดวงจิตปกคลุมคงคาสวรรค์เอาไว้

ทันใดนั้น คงคาสวรรค์ยิ่งใหญ่อลังการเกินเปรียบเริ่มเข้าใกล้ผืนดินของโลกแห่งยุทธ์เข้ามาเรื่อยๆ

ภาพนี้ทำเอาผู้ที่คอยดูอยู่ต่างตกตะลึง มรรคาจารย์ต้องการจะทำสิ่งใด!

“แต่นี้ไป คงคาสวรรค์เป็นของแดนสวรรค์ และจะยังคงสร้างความผาสุกให้แก่สรรพชีวิตทั้งหมดต่อไป!”

เสียงของเจียงฉางเชิงดังขึ้น และทำให้ทุกคนเกิดความใคร่รู้เกี่ยวกับแดนสวรรค์

คงคาสวรรค์เคลื่อนตัวเข้าหาผืนแผ่นดินโลกแห่งยุทธ์อย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็หยุดอยู่เหนือผืนแผ่นดินโลกแห่งยุทธ์

พื้นที่ที่ครอบครองนั้นกลายเป็นมหาสมุทรอันกว้างใหญ่

ดวงอาทิตย์ของโลกแห่งยุทธ์ต่างๆ หลอมรวมเข้าด้วยกัน โดยยังคงลอยสูงอยู่เหนือทวีปโลกแห่งยุทธ์ ซึ่งอยู่เบื้องล่างของคงคาสวรรค์

เจียงฉางเชิงตัดสินใจมอบอำนาจแห่งทิวาราตรีให้แก่เทพดวงอาทิตย์ ซึ่งก็คือจินอู โดยมีกฎแห่งโชคชะตาที่ควบคุมสิ่งมีชีวิตนานาในทวีปโลกแห่งยุทธ์ ส่วนดวงอาทิตย์ก็กลายมาเป็นมาตรวัดเวลาและทิศทางแทน

ผ่านไปเนิ่นนาน เมื่อการเคลื่อนไหวทั้งหมดหยุดลงกะทันหัน ทุกคนที่เฝ้าดูต่างก็มึนงงเล็กน้อย

ผ่านไปนานเท่าใดแล้ว ครึ่งชั่วยามได้หรือไม่

จักรวาลแห่งโลกเบื้องล่างนี้ ถูกมรรคาจารย์นำมารวมไว้ด้วยกัน เหลือเชื่อจริงๆ

“นับแต่นี้ไป โลกนี้คือโลกคุนหลุน เผ่าฉางมีหน้าที่เฝ้าดูแลห้วงว่างเปล่าของโลกคุนหลุน คนในเผ่าที่ต้องการการฝึกฝนยุทธ์ สามารถเข้าไปในโลกคุนหลุนได้!”

เจียงฉางเชิงทิ้งท้ายไว้เช่นนี้แล้วหายตัวไป

ฉางเยวี่ยเฉียนและท่านเทพจื่อหวนต่างก็ได้ยินกระแสจิตของเขา บอกว่าหลังจากพวกเขาจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ให้ลงไปหาเขาในโลกเบื้องล่าง

ท่านเทพจื่อหวนมองไปยังโลกคุนหลุนที่ใหญ่กว่าโลกยุทธ์ไทฮวงนับพันเท่า มองอยู่เนิ่นนานกว่าจะตั้งสติได้อีกครั้ง

โลกแห่งยุทธ์หลายร้อยแห่งรวมเข้าด้วยกัน บางแห่งมีขนาดใหญ่กว่าโลกยุทธ์ไทฮวงหลายสิบเท่า จากนี้ไปโลกแห่งยุทธ์เหล่านี้จะมีชื่อเดียวกันว่า โลกคุนหลุน!

ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยเมฆดำ ผืนดินปกคลุมด้วยหินหนืดที่มีรูพรุนนับไม่ถ้วน ราวกับอเวจีบนแดนมนุษย์

ท่านเหยียนนั่งสมาธิลอยอยู่กลางอากาศ มีสีหน้าประหลาดใจ สายตาของเขาจ้องเขม็งไปยังท้องฟ้า

ผู้ฝึกยุทธ์ไม่มีดวงจิต เขาไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นนอกพิภพ แต่ด้วยระดับยุทธ์ของเขา จึงสามารถสัมผัสได้ว่าเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ขึ้น

“หรือว่าศึกโลกแห่งยุทธ์จะยุติลงก่อนกำหนด”

ท่านเหยียนรู้สึกกลัวอยู่ในใจ เมื่อลมปราณนอกพิภพอันน่าสะพรึงกลัวสงบลง เขาก็พุ่งตัวผ่านทะเลเมฆมุ่งหน้าไปยังนอกพิภพทันที

ผ่านไปไม่นานเขาก็ต้องตกตะลึง เมื่อพบว่าพลังของคงคาสวรรค์หายไปแล้ว และเขาก็สามารถบินออกจากโลกแห่งยุทธ์ไปได้อย่างอิสระ

ยิ่งอยู่ไกลจากพื้นดินเท่าใด เขาก็ยิ่งมีสีหน้าหวาดกลัวมากขึ้นเท่านั้น นี่เขามองเห็นสิ่งใดกัน!

เหตุใดโลกแห่งยุทธ์นี้จึงได้ใหญ่โตขึ้นถึงเพียงนี้ แล้วเหตุใดจึงมีดวงดาวตั้งมากมายอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่า

ในเวลานั้นเอง ท่านเหยียนเห็นอีกาทองสามขาโฉบผ่านความว่างเปล่าไป และบินเข้าหาดวงอาทิตย์ขนาดมหึมา

เขาอยากไล่ตามไปโดยสัญชาตญาณ แต่กลับมีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

เป็นบุรุษในอาภรณ์สีขาว ใบหน้าหล่อเหลา แต่สีหน้าเย็นชา เขาเงื้อกระบี่งดงามขึ้นและกล่าวว่า

“เวลานี้สิ่งมีชีวิตทั้งปวง ยังไม่สามารถเข้าออกโลกคุนหลุนได้ตามใจ!”

บุรุษอาภรณ์สีขาวเป็นผู้ฝึกยุทธ์เผ่าฉาง พลังยุทธ์ของเขาจัดว่าเป็นยอดฝีมือในหมู่ยอดยุทธ์กำเนิดสวรรค์

ท่านเหยียนขมวดคิ้วถามว่า “โลกคุนหลุน? หมายความว่าอย่างไร เกิดเรื่องใดขึ้นกันแน่”

มารดรมันเถิด เขาคงไม่ได้เดินทางข้ามมิติหรอกกระมัง ในมหาพิภพนิลเหลืองมีตำนานที่เกี่ยวกับผู้ฝึกยุทธ์ที่เดินทางข้ามมิติเวลา เขาจึงทำได้แค่ใช้ตำนานที่ว่ามาอธิบายเหตุการณ์ในเวลานี้ได้เท่านั้น

“ไม่มีสิ่งใดต้องบอก จงลงไปเสีย!”

บุรุษอาภรณ์สีขาวพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา เขามองออกว่าพลังยุทธ์ของท่านเหยียนไม่ได้ด้อยไปกว่าตน แต่เขาไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย

ท่าทีของเขาทำเอาท่านเหยียนมีเพลิงโทสะขึ้นมาเต็มอก แต่เขาไม่รู้แน่ชัดว่าเวลาตนเองอยู่ในสภาวการณ์เช่นใด จึงไม่กล้าผลีผลามลงมือ

“ช้าก่อน!”

เสียงหนึ่งดังขึ้น น้ำเสียงตื่นตระหนก ชายชราผู้หนึ่งเหาะมาหาบุรุษอาภรณ์สีขาวอย่างรวดเร็ว คารวะอย่างนอบน้อมและกล่าวว่า

“ข้าเป็นญาติผู้ใหญ่ของเขา ให้ข้าเตือนเขาเองเถิด เขาเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์อันดับต้นๆ ของเผ่าเรา วันหน้าจะต้องมีคุณูปการต่อโลกคุนหลุนเป็นแน่!”

สีหน้าของบุรุษอาภรณ์สีขาวผ่อนคลายลงเมื่อได้ยินเช่นนั้น

นับตั้งแต่มารที่นี่และเห็นพลังอันยิ่งใหญ่ของมรรคาจารย์ ฉางเยวี่ยเฉียนก็เริ่มทำงานเพื่อคนในเผ่า นับแต่นี้ไปเผ่าฉางจะเดินตามรอยของมรรคาจารย์

ชายชรามองท่านเหยียนและกระซิบว่า “นายน้อย ลงไปเถิด”

“ต้นสายคงคาสวรรค์ถูกมรรคาจารย์ทำลายไปแล้ว จากนี้ไปเราจะไม่ได้อยู่ในมหาพิภพนิลเหลืองอีกต่อไป แต่จะอยู่ในโลกคุนหลุน ท่านมาคิดว่าจะสร้างเผ่าเหยียนขึ้นมาใหม่ในโลกคุนหลุนอย่างไรเถิด”

“มรรคาจารย์สร้างโลกคุนหลุนแห่งนี้ขึ้นด้วยอภินิหารขั้นสูงสุด โลกแห่งยุทธ์ทั้งปวงรวมเข้าด้วยกัน ก่อนที่มรรคาจารย์จะเอ่ยปากห้ามเข้าออกโดยพลการ และเผ่าฉางเป็นผู้พิทักษ์รักษาห้วงแห่งนี้ อย่าได้ทำให้เผ่าฉางลำบากใจเลย!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของท่านเหยียนก็ดูมีชีวิตชีวาหาใดเปรียบ ตะลึง! หวาดกลัว! สับสน!

ความรู้สึกนานาปนเปอยู่ภายในใจเขา ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่อาจเข้าใจได้ แต่เขาเชื่อว่าผู้อาวุโสในตระกูลของตนจะต้องไม่ได้พูดโกหก

เหตุที่นอกพิภพเกิดการเปลี่ยนแปลงใหญ่หลวงก่อนหน้านี้ ก็เป็นฝีมือของมรรคาจารย์นี่เอง

สร้างเผ่าเหยียนขึ้นมาใหม่ในโลกคุนหลุน? พูดเล่นอะไรอยู่หรือ? หรือว่าโลกเทพยุทธ์ไมอาจมาช่วยเขาได้?

ท่านเหยียนสังเกตเห็นความเคารพยำเกรงบนใบหน้า และความคลั่งไคล้ในดวงตาของชายชรา ทำเอาเขาไม่เข้าใจ หรือว่าเขาถูกทรยศแล้วหรอกกระมัง

หลังจากกลับมาที่ตำหนักเมฆาม่วง เจียงฉางเชิงก็ส่งกระแสจิตไปยังเทพเซียนทั้งหมด เพื่อแจ้งสภาพการณ์ของนอกพิภพให้รู้ และให้มหาเทพทั้งสามองค์ไปเจรจากับเผ่าฉาง

ทหารสวรรค์ แม่ทัพสวรรค์ และเทพเซียนบนแดนสวรรค์ทั้งหลายต่างตื่นตกใจ

โลกแห่งยุทธ์ผสานเข้าด้วยกันและเปลี่ยนชื่อเป็นโลกคุนหลุนอย่างนั้นหรือ?

เผ่าฉางที่อยู่ในโลกเบื้องบน จะมารวมกับแดนสวรรค์?

ฉางเหยาหลิงและทหารสวรรค์เผ่าฉางจำนวนหนึ่ง พากันตื่นเต้นดีใจขึ้นมา และเริ่มแนะนำความแข็งแกร่งของเผ่าฉางแก่เทพเซียนคนอื่น

ไทสื่อฉางเชอก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน เขาไปหาเจียงฉางเชิงทันที เพราะอยากให้เจียงฉางเชิงนำเผ่าไทสื่อเข้ามาไว้ในโลกคุนหลุนด้วย

หลังจากอยู่ที่แดนสวรรค์มานานหลายปี เขาก็เชื่อว่าแดนสวรรค์จะล้มล้างการปกครองของโลกเทพยุทธ์ที่มีต่อมหาพิภพนิลเหลืองได้ในเร็ววัน

หากเขาเข้ารวมแดนสวรรค์ตั้งแต่เนิ่นๆ วันหน้าจะได้เป็นผู้ยิ่งใหญ่นิรันดรกาลของยุคใหม่!

แต่น่าเสียดายที่ไทสื่อฉางเชอกลับไปเจอกำแพง เจียงฉางเชิงบอกให้เขาตั้งใจฝึกยุทธ์แล้วค่อยพูดถึงเรื่องนี้กันในภายหลัง

หลังจากใช้พลังไปมหาศาล เขาต้องฟื้นฟูกำลังให้ดี เขาจะไม่รู้สึกปลอดภัยจนกว่าพลังอาคมของเขาจะอยู่ในภาวะอิ่มตัว

ช่วงเวลาหนึ่งหลังจากนั้น เหล่าเทพเซียนต่างเหาะออกไปยังนอกพิภพ เมื่อก้มหน้าลงมองโลกคุนหลุน ก็ต้องทอดถอนใจถึงความทรงพลังของมรรคาจารย์

แม้ไม่ได้แจ้งให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดรับรู้ แต่ข่าวนี้ก็แพร่ไปในมหาพิภพจิตจรอย่างรวดเร็ว

เหล่าเทพเซียนตั้งใจกระจายข่าวนี้ออกไป ทำให้ผู้ศรัทธาทั้งหมดตื่นเต้นดีใจ และข่าวก็แพร่่ออกไปในแดนมนุษย์

หลายเดือนต่อมา เจียงฉางเชิงก็ปล่อยสวรรค์สามสิบสามชั้นฟ้าออกมา และใส่ทั้งแดนสวรรค์เข้าไปไว้ในนั้น

เขาเปิดสวรรค์เก้าชั้นแรกออกมาก่อน เพื่อไม่ให้เหล่าเทพเซียนที่ออกไปข้างนอกหาทางกลับเรือนไม่พบ

เทพเซียนต่างก็มีโชคชะตาของเขา จึงเข้าออกสวรรค์ทั้งสามสิบสามชั้นได้ตามใจโดยไม่มีเขตอาคมปิดกั้นเอาไว้

กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาเพียงสองอึดใจเท่านั้น มีเทพเซียนจำนวนน้อยที่สัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งผิดปกติไป แต่พวกเขาก็ไม่ได้กังวลเพราะคิดว่าอาจเป็นฝีมือของมรรคาจารย์

การก่อตั้งโลกคุนหลุน ทำให้สวรรค์สูงขึ้นไปอีก เจียงฉางเชิงย้ายตำหนักเมฆาม่วงขึ้นไปบนสวรรค์ชั้นที่สามสิบสาม เมื่อเขามองลงมาจะสามารถมองเห็นโลกคุนหลุนได้ทั้งหมด

เขาไม่ได้เปิดใช้เขตอาคมมิติของสวรรค์สามสิบสามชั้นฟ้า แต่นำสถานที่ฝึกบำเพ็ญนี้ไปซ่อนอยู่ภายในมิติอื่น ซึ่งยามนี้เทียบได้กับเบื้องบนของโลกคุนหลุน

เพียงแต่ตั้งแต่สวรรค์ชั้นเก้าขึ้นไป จะเป็นภาพล่องหน สิ่งมีชีวิตจากโลกภายนอกไม่สามารถมองเห็นได้ เมื่อเข้าใกล้สวรรค์สามสิบสามชั้นฟ้า จะถูกเขตอาคมทำให้ความรู้สึกเรื่องทิศทางสับสนไป

ไป๋ฉีและไป๋หลงเดินออกจากตำหนักเมฆาม่วง เมื่อได้ชมโลกคุนหลุนก็ต้องทอดถอนใจว่า นายท่านมีอภินิหารกว้างใหญ่นัก

เจียงฉางเชิงทำให้พวกมันเปลี่ยนความรู้ความเข้าใจใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้เสมอ

มู่หลิงลั่วเดินทางกลับมาจากเทียนจิ่ง เจียงฉางเชิงให้ไป๋ฉีไปรับนาง พร้อมกับแนะนำการก่อตั้งสวรรค์สามสิบสามชั้นฟ้าและโลกคุนหลุนแกนางไปพร้อมกัน

แม้ว่านางจะเป็นจักรพรรดินีสวรรค์ และเป็นคนที่ใกล้ชิดที่สุดของเจียงฉางเชิง แต่นางก็ยังต้องตกตะลึง

ณ ห้องทรงพระอักษร เทียนจิ่ง

“โลกคุนหลุน?” องค์รัชทายาทเจียงชิวตกตะลึง สีหน้าเผยความรู้สึกเหลือเชื่อออกมา

เจียงจื๋ออวี้ยืนอยู่หน้ากระบะทราย สองมือเท้าเอวพูดด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

“ไม่ผิด จากนี้ไปจะไม่มีโลกแห่งยุทธ์อีกแล้ว มีเพียงโลกคุนหลุนเท่านั้น เป้าหมายของเทียนจิ่งยิ่งใหญ่ขึ้นกว่าเดิมแล้ว เพราะแผ่นดินกว้างใหญ่ขึ้นกว่าพันเท่า! เตรียมตัวพร้อมแล้วหรือไม่”

เขารู้เรื่องนี้ตอนอยู่ในมหาพิภพจิตจร รู้สึกตกใจในตอนแรก หลังจากนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

ความสนใจสูงสุดของเขาคือการขยายอาณาเขตของแคว้น แม้ว่าเทียนจิ่งจะติดอยู่ในหล่มโคลนแห่งสงคราม แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้ขวางกั้นไม่ให้เขาทอดสายตาไปสู่อนาคต

ส่วนเจียงชิวนั้นอยู่ในอาการมึนงง เขารู้ว่าท่านปู่ของเขาเป็นเทพเซียน แต่เพราะพวกเขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันเกินไป ความรู้สึกของเขาจึงไม่ได้ลึกซึ้งมากนัก

เขายังไม่เคยเข้าไปในมหาพิภพจิตจรเลยด้วยซ้ำ คิดว่าทุกสิ่งเป็นไปตามที่ควรจะเป็น แล้วนี่เป็นเรื่องตื่นตะลึงที่สุดที่เขาเคยเจอนับตั้งแต่เติบโตขึ้นมา

ทันใดนั้นเขาก็ได้ตระหนักว่าเขาเกิดมาโชคดีนัก ได้เกิดมาในเทียนจิ่งซึ่งถูกลิขิตมาให้รวมใต้หล้าเป็นหนึ่ง เป็นจักรพรรดิเพียงหนึ่งเดียวในแดนมนุษย์

“แม้จะมีท่านปู่ของเจ้าคุ้มครอง แต่หากต้องการรวมใต้หล้าเป็นหนึ่ง ก็ยังต้องอาศัยความพยายามของตนเอง มิเช่นนั้นไม่ว่าผู้ใดจะรวมใต้หล้าเป็นหนึ่ง ก็ไม่สำคัญแต่อย่างใด ท่านปู่ของเจ้าคงคิดเช่นนั้น”

เจียงจื๋ออวี้กำชับ ด้วยกลัวว่าเจียงชิวจะมีความคิดไม่เข้าร่องเข้ารอย

เจียงชิวพยักหน้าทั้งเหม่อลอย เมื่อเห็นเขาเสียกิริยาเช่นนี้ เจียงจื๋ออวี้ก็อดหัวเราะไม่ได้ เพราะเมื่อก่อนที่เขาอยู่ในมหาพิภพจิตจร เขาก็เป็นดังนี้เช่นกัน

อีกฟากหนึ่ง มหาสมุทรไร้ขอบเขต เขาฟ้าร่วง

“โลกคุนหลุน? เป็นไปได้อย่างไร!”

บรรพจารย์เผ่าเยี่ยเบิกตากว้าง คิดว่าเรื่องนี้เหลือเชื่อนัก

เจียงฉางเชิงจงใจเปิดเผยข่าวของโลกคุนหลุน เมื่อได้รับความยินยอมจากตรีมหาเทพสวรรค์แล้ว เหล่าผู้ศรัทธาจึงกล้าเผยแพร่เรื่องนี้ และเยี่ยจ้านจึงกล้าบอกแก่บรรพจารย์เผ่าเยี่ย

เหนือศีรษะสามฉือมีเทพเจ้าอยู่ เรื่องที่มรรคาจารย์ไม่เห็นชอบ พวกเขาก็จะไม่กล้าลองทำ

ว่ากันว่ามรรคาจารย์สามารถสอดส่องได้ว่าพวกเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่ เมื่อมีชาวเผ่าฉางในมหาพิภพจิตจรมากขึ้นเรื่อยๆ เยี่ยจ้านก็ได้เรียนรู้เรื่องราวสำคัญต่างๆ มากมายไปพร้อมกัน

ครั้งนี้แดนสวรรค์เห็นชอบให้เปิดเผยเรื่องนี้ เขาจึงพยายามบอกเล่าออกไปเต็มที่

“สามศรปลิดชีพเจ้าสวรรค์!”

“หนึ่งศรทำลายต้นสายคงคาสวรรค์!”

“ผสานโลกแห่งยุทธ์นับพัน สร้างโลกคุนหลุน!”

“ช้าก่อน!”

ยิ่งเยี่ยจ้านยิ่งพูดก็ยิ่งกระตือรือร้นและยิ่งภาคภูมิใจ แต่บรรพจารย์เผ่าเยี่ยกลับฟังจนมึนชาไปหมด