เพิ่งเป็นเซียนได้ไม่นาน ลูกหลานกลับขอให้ข้าลงเขา - ตอนที่ 436 ฝีมือของมรรคาจารย์ อัครเทพยุทธมาเยือนเจ้าเทพยุทธ?

เจียงฉางเชิงไม่ใส่ใจนักเขาจับสัมผัสพลังของตวนฝูได้แล้วนับว่าแข็งแกร่งอยู่แต่ทำอันตรายอะไรเขามิได้ศึกใหญ่ทิศต่างๆบนท้องฟ้าและบนผืนดินรุนแรงอย่างไม่ธรรมดาสายลมคลั่งทั่วทุกสารทิศพัดเสื้อคลุมนักพรตของเจียงฉางเชิงสะบัดไม่หยุดเสียงปึบปับลอยเข้ามาในหูดังไม่ขาดสายเขาก้มมองตวนฝูจากด้านบนด้วยแววตาเฉยชาตวนฝูสบสายตาเขาหัวใจพลันกระตุกวูบ

เขาเป็นใครกันเหตุไฉนหลิวเสินโจวจึงอยู่กับเขา

ตวนฝูลอบตกตะลึงอยู่ในใจแม้เขาจะระดับขั้นสูงแต่กลับไม่อาจได้ยินบทสนทนาที่เกิดขึ้นใกล้ๆตัวเจียงฉางเชิงเหมือนมีพลังล่องหนชั้นหนึ่งกั้นเสียงเอาไว้เมื่อครู่ประมือกันหนึ่งหนเขาก็รู้แล้วว่าตนเองมิใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่าย

กายเนื้อของเขามีพละกำลังมหาศาลยิ่งนักหอเชื่อมหฟ้าคือศาสตราเทวะชื่อดังและเป็นศาสตราเทวะชิ้นสำคัญ

ที่สุดของโลกเทพยุทธถึงอย่างนั้นมันกลับถูกอีกฝ่ายโจมตีกระเด็นออกมาได้อย่างง่ายดายพลังอันน่าหวาดกลัวสายนั้นทำให้เลือดลมในร่างกายของตวนฝูปั่นป่วนจนมิอาจสงบลงได้ในชั่วเวลาสั้นๆเยียจานกับซีหมิงหวังจับจองตวนฝูแล้วสำรวจดูเขา

อย่างถี่ถ้วนทั้งสองคนล้วนทึ่งกับการลงมือก่อนหน้านี้ของอีกฝ่าย

เจียงฉางเชิงยกมือขวาขึ้นมาคว้าไปทางผิวทะเลที่กำลัง

ม้วนเกลียวคลื่นน่าหวาดกลัวถาโถมผิวทะเลระเบิดอีกครั้งหอ

เชื่อมหฟ้าขนาดมหึมาพุ่งขึ้นมาบนฟ้าอย่างทรงพลังบังเกิดน้ำทะเลแตกเป็นฟองฝอยตวนฝูหน้าถอดสีเขารีดเค้นพลังบรรพยุทธหมาย

ขัดขวางหอเชื่อมหฟ้าทันทีทว่าพลังอาคมของเจียงฉางเชิงแข็งแกร่งเกินไปเขารั้งหอเชื่อมหฟ้าไว้ไม่ได้แม้แต่น้อยแม้แต่

ตนเองก็เกือบถูกกระชากไปด้วย

หอเชื่อมหฟ้ายาวหลายแสนจั้งหลังจากนั้นหดเล็กลงอย่าง

รวดเร็วกระบวนการนี้เร็วไวยิ่งนักแล้วก็น่าตกตะลึงยิ่งนักพวกหลิวเสินโจวสามคนมองมันตาค้าง

ใช่หรือไม่นั่นมันวิชานั้น!

หลิวเสินโจวนึกถึงภาพที่ตนเองเคยถูกย่อขนาดจิตใจก็

ตื่นเต้น

ผู้คนไม่น้อยที่ต่อสู้อยู่ไกลๆหันมาสนใจภาพนี้พวกเขาส่วนใหญ่ตกตะลึงขณะที่ตวนฝูได้แต่ยืนเซ่อทั้งร่างสั่นระวิก

“เป็นไปได้อย่างไรกัน! นี่มันวิชาอะไร”

สิ่งที่ตวนฝูเคยเชื่อถูกโจมตีจนพังทลายเขาไม่เข้าใจเลย

สักนิดหรือว่าอีกฝ่ายครอบครองพลังมิติที่คล้ายกับพลังเทพ

เหนือกำเนิดอย่างนั้นหรือ

ทว่าต่อให้เป็นพลังเทพเหนือกำเนิดก็ทำเรื่องที่น่า

เหลือเชื่อเช่นนี้ไม่ได้อย่างมากมันก็พันธนาการหรือบีบอัดห้วงมิติได้เท่านั้น

ระหว่างที่หอเชื่อมหฟ้าหดเล็กลงตวนฝูไม่รู้สึกถึงคลื่นสั่นสะเทือนของมิติ

บรรพจารย์พุทธอารัมภะที่กำลังสวดพระคัมภีร์อยู่บนท้องฟ้าเปิดดวงตาแนวตั้งบนหน้าผากหันไปมองเจียงฉางเชิงอย่างอดใจไม่ไหว

เจ้าอยากได้หรือ

เจียงฉางเชิงถือหอเชื่อมหฟ้าที่หดเล็กลงไว้บนฝ่ามือสายตาจ้องมองตวนฝูแล้วเอ่ยถามคำนี้

หนนี้ตวนฝูได้ยินเสียงแล้วแต่หัวใจของเขาเต็มไปด้วย

ความหวาดกลัวเขาหันหลังกลับได้ก็เผ่นหนีสลายร่างกลืนหายไปกับความว่างเปล่าหนีหายไปอย่างรวดเร็วเจียงฉางเชิงยกมุมปากยิ้มแต่ไม่ไล่ตามไปเขาเหาะไปยังทิศทางหนึ่งพวกหลิวเสินโจวสามคนตามหลังไปติดๆพวกเขาอิ่มเอมกับสายตาตื่นตะลึงของผู้ฝึก

บำเพ็ญแต่ละสายรอบด้านหัวใจรู้สึกเบิกบานยิ่งนัก

เชิดหน้ากันทุกคน

“ข้าไม่ได้มองผิดใช่หรือไม่หอคอยยักษ์เมื่อครู่นั้นถูกเขาเก็บเข้าไปไว้ในมืออย่างนั้นหรือ”

มรรคาจารย์…มีฝีมือเช่นนี้ก็ไม่แปลกที่กล้าพาคนมาแค่สามคน”

“แข็งแกร่งจริงๆมรรคาจารย์แห่งแดนสวรรค์ข้าจดจำเอาไว้แล้ว”

การร่วมมือบุกโลกเทพยุทธหนนี้มีหวังแล้ว

มรรคาจารย์ผู้นี้โผล่มาจากที่ใดกันก่อนหน้านี้เหตุไฉน

จึงไม่เคยได้ยินมาก่อนในเวลาเดียวกันณมุมหนึ่งของโลกเทพยุทธเปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยงงง!

เฟิงอวิ๋ได้ยินเสียงระเบิดดังระงมจากทั่วทุกสารทิศเขา

หน้าตาดำคร่ำเครียดยืนอยู่เบื้องหน้าชายหญิงสี่คนในมือกำ

กระบี่ยาวเล่มหนึ่งไว้แน่น

ที่แห่งนี้อยู่ท่ามกลางพงพนาบนภูเขามีอาคารตั้งอยู่

หลายหลังสายลมแรงพัดเสียงดังหวีดหวิวแม้ผืนไพรบนภูเขา

จะมีค่ายกลกางกั้นไว้แต่ก็ยังมองเห็นได้ชัดเจนว่าโล่ของค่ายกลกำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง

เกิดเรื่องอะไรขึ้นแดนโลหิตบุกมาโจมตีอีกแล้วหรือ

ในใจเฟิงอวิ๋ตื่นตระหนกเขาอุตส่าห์พาน้องชายน้องสาวมาได้แล้วแต่สุดท้ายกลับมาเจอเรื่องนี้เขาเสียได้เขาหวน

นึกถึงภาพอันน่าสลดยามตระกูลเฟิงถูกทำลายล้างตระกูลขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

ไม่มีทาง!

ที่นี่คือโลกเทพยุทธจะต้องไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างแน่นอน!

ยิ่งไปกว่านั้นท้องฟ้าก็มิได้กลายเป็นสีเลือดนี่หมายความว่าไม่ใช่การจู่โจมของแดนโลหิต

เฟิงอวิ๋ปลอบตนเองเช่นนี้ทว่าเหตุการณ์กลับไม่ยอมสงบลงตรงกันข้ามมันกลับทวีความรุนแรงขึ้นทุกทีแรงสั่น

ไหวจากท้องนภาและผืนพสุธารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ท่านพี่พวกเราต้องหนีกันหรือเปล่า

เด็กหนุ่มคนหนึ่งถามอย่างระมัดระวังสามคนที่เหลือก็มองมาทางเฟิงอวิ๋อย่างวิตกกังวลเช่นกัน

เฟิงอวิ๋ตอบอย่างหืดหัด “ที่นี่คือโลกเทพยุทธหากแม้แต่โลกเทพยุทธยังถูกตีแตกยังจะมีที่ใดปลอดภัยอีกเล่า”

คำนี้เพิ่งเอ่ยจบเขาก็หันขวับไปทางหนึ่งตรงขอบฟ้ามีเงาร่างหนึ่งกำลังเหาะมาทางด้านนี้เงาร่างนั้นพุ่งชนโล่ของ

ค่ายกลประหนึ่งกระสุนปืนใหญ่จนค่ายกลพังทลายลงมาเป็น

แถบเมื่อเพ่งมองให้ดีก็พบว่าร่างนั้นคือผู้ฝึกยุทธอาภรณ์สีดำ

คนหนึ่งเขาถูกใครบางคนซัดจนปลิวมาทางนี้

เฟิงอวิ๋รู้จักคนผู้นี้เขาก็คือหนึ่งในผู้กุมอำนาจในโลกเทพยุทธก่อนหน้านี้ยังชี้แนะพวกเขาเจ็ดสิบสองท่าเทวะอยู่เลยคนเช่นไรกันที่ซัดผู้อาวุโสท่านนี้จนมีสภาพเป็นเช่นนี้ได้เฟิงอวิ๋ตกตะลึงอยู่ในใจเขาหันไปมองท้องนภาอย่าง

เคร่งเครียดปราณกระบี่สีน้ำเงินขนาดมหึมาสายหนึ่งพุ่งเข้ามาก่อนจะหยุดลงอย่างรวดเร็วแล้วกลายเป็นบรรพจารย์

กระบี่ประกาศิตเทวะกับมือกระบือีกหนึ่งแสนคนแต่ละคน

หน้าตาเย็นชาปราณกระบี่ผสานรวมกันเป็นหนึ่ง

“บุกรุกโลกเทพยุทธเจ้าช่างรนหาที่ตายคิดว่าโลกเทพ

ยุทธกำจัดวิถีกระบี่ของเจ้ามิได้จริงหรือ”

ผู้ฝึกยุทธอาภรณ์สีดำตวาดเสียงเกรียวกราดเสียงนั้นประหนึ่งอสนีบาตคำรน

บรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะตอบด้วยสีหน้า

ไร้ความรู้สึกเจ้าคนเขลาเชื่อจริงหรือว่าโลกเทพยุทธกำทุกสิ่งไว้ในมือได้ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว!”

แขนเสื้อข้างขวาของเขาสะบัดหนึ่งหนปราณกระบิมหาศาลที่บดบังนภาจนมองไม่เห็นตะวันพลันร่วงลงมา

เบื้องล่างพวกมันระเบิดผืนป่าเป็นวงกว้างเฟิงอวิ๋หน้าถอดสีเขารีดเค้นลมปราณปกป้องน้องชายกับน้องสาวทั้งหลายเปรี้ยง!

ลมปราณของเขาถูกโจมตีแตกกระจายแรงกดดันอันน่าหวาดหวั่นร่วงลงมาเยือนทำให้สติของเขาจมดิ่งสู่ความมืด

อย่างรวดเร็ว

หลังจากปราณกระบี่ของบรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเท

วะร่วงลงมาพื้นที่บริเวณสิบล้านลี้ก็ถูกระเบิดจนเหลือแต่ซากปรักหักพังฝุ่นดินฟุ้งเต็มฟ้าดูราวกับนรกดิบรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะเหลตามองแล้วแค่นเสียงอย่างเย็นชา “มรรคาจารย์เจ้าหมายความว่าอย่างไร”

เจียงฉางเชิงพาพวกหลิวเสินโจวสามคนเหาะเข้ามาหา

เสียงของเขาลอยละล่องมาเยือน “สหายผู้ฝึกบำเพ็ญอย่าได้

ถือโทษข้าเพียงปกป้องผู้ฝึกยุทธที่อ่อนแอเหล่านั้นเท่านั้น

พวกเขาระดับขั้นต่ำเตี้ยเห็นชัดว่าเพิ่งเข้ามาในโลกเทพยุทธ

หรือบางทีอาจเพียงมาฝึกบำเพ็ญที่โลกเทพยุทธเท่านั้น

สังหารพวกเขาหรือไม่ไม่ส่งผลกระทบกับแผนการของ

พวกเราในเมื่อพวกเราล้วนเคยเป็นเช่นพวกเขาไยมิเหลือทางรอดสักเส้นไว้ให้ผู้คนที่เหมือนเช่นตนเองในอดีตบ้างเล่า”

คำพูดนี้ทำให้พวกหลิวเสินโจวสามคนนับถืออย่างสุดหัวใจพวกเขาไม่เคยสงสัยเลยว่ามรรคาจารย์เป็นผู้มีจิตเมตตาอย่างแท้จริงดูจากสิ่งต่างๆในโลกคุนหลุนก็รู้

มือกระบี่เหล่านั้นดวงตาทอประกายวูบไหวบางคนดูแคลนบางคนนับถือบางคนกำลังใคร่ครวญบรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะเอ่ยอย่างเฉยเมย “เจ้าปกป้องผู้คนมากมายถึงเพียงนี้จากปราณกระบี่ของข้าได้มรรคาจารย์หลังจบเรื่องนี้แล้วหาโอกาสมาประลองกันสักหนเป็นอย่างไร”

ชั่วพริบตาเมื่อครู่เจียงฉางเชิงใช้วิชาจิตจำแลงเทพสร้างร่างจิตจำแลงเทพตรงกลุ่มของเฟิงอวิ๋จึงปกป้องผู้ฝึกยุทธบริเวณนั้นเอาไว้ได้แต่ร่างจิตจำแลงเทพก็ถูกทำลายไปพร้อมกัน

บรรพจารย์กระบี่ผู้นี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!

เจียงฉางเชิงค้นพบว่าผู้สืบทอดมหามรรคาที่ระดับขั้น

เหมือนจะพอฟัดพอเหวี่ยงกับผู้ยิ่งใหญ่นิรันดรกาลเหล่านีเป็น

เช่นเดียวกับเขานั่นก็คือพวกเขาลล้วนมีพลังอันแข็งแกร่งที่

ไม่อาจใช้ระดับขั้นของวิถียุทธไปวัดได้มิน่าเล่าพวกเขาถึงกล้า

ร่วมมือกันบุกโลกเทพยุทธ

“เอาสิ!”

เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามแฝงกลิ่นอายอันตรายของ

บรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะเจียงฉางเชิงย่อมไม่ปฏิเสธการถ่อมตนมากเกินไปกลับจะกลายเป็นทำให้ผู้อื่นดูถูกยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เขาก็อยู่ท่ามกลางสายตาผู้คนมากมาย

แล้วอีกอย่างเขาก็ไม่ได้รับรางวัลรอดชีวิตมาระยะหนึ่ง

แล้วเขารู้สึกคิดถึงรางวัลแล้วเหมือนกัน

“พวกเจ้า…ช่างบังอาจจริงๆ…”

เสียงคำรามเกรียวกราดของผู้ฝึกยุทธอาภรณ์สีดำคนก่อนหน้านี้ดังขึ้นร่างกายที่โชกเลือดไปทั้งตัวของเขาล้มลุกคลุกคลานอยู่บนพื้นก่อนจะพุ่งออกไปหมายสังหารพวก

บรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะประหนึ่งลูกธนูชั่วพริบตานั้นพลังบรรพยุทธของเขากลายเป็นวิหคยักษ์

สีดำโอบล้อมร่างของเขามันสยายปีกยาวนับร้อยลี้ดูน่า

สะพรึงอย่างยิ่งจากนั้นไม่ทันไรระหว่างที่บินอยู่เขาก็หายไปจากท้องฟ้า

บรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะใช้สองดัชนีมือขวาต่าง

ตวัดหนึ่งหนขึ้นด้านบนทะเลปราณสีน้ำเงินของมือ

กระบี่หนึ่งแสนคนพลันก่อตัวรวมกันเป็นกระบี่ยักษ์เล่มหนึ่ง

แทงขึ้นบนฟ้าเพิ่งขยับไม่ทันไรวิหคยักษ์สีดำก็พลันถลาดิ่งลงมาจากฟากฟ้ากรงเล็บคู่นั้นโถมลงมาเบื้องล่างส่งแรงกดดันลงมาจนร่างกายของมือกระบี่แสนคนส่ายโงนเงน

วิหคยักษ์สีดำหุบปีกสองข้างรวบพวกเจียงฉางเชิงสี่คนกับกองทัพแสนคนเข้าไปด้านในสายตาของพวกเขาตกอยู่

ท่ามกลางความมืดมิด

เจียงฉางเชิงเลิกคิ้วที่นี่ให้ความรู้สึกเหมือนห้วงสุญญตาแม้แต่กฎดังเดิมในฟ้าดินก็ยังถูกขับไล่ออกไปไม่มีแม้แต่ปราณวิญญาณในสภาพเช่นนี้สิ่งมีชีวิตย่อมสูญเสียประสาทสัมผัสได้ง่ายดายอย่างยิ่งเขายังไม่ลงมือทันทีแต่เหลือบมองไปทางบรรพจารย์

กระบี่ประกาศิตเทวะปรากฏว่าบรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะกำลังมองเขาอยู่เช่นกันทั้งสองสบตากันคล้ายกับว่ากำลังเชิญชวนอีกฝ่าย

เจียงฉางเชิงไม่พูดพร่ำก็ยกมือขวาโยนบางสิ่งขึ้นไป

ด้านบนหอเชื่อมหฟ้าที่ถูกวิชาจักรวาลกลางฝ่ามือหดเล็กลงก่อนหน้านี้ขยายใหญ่อย่างพรวดพราดเปรียง!

หอเชื่อมหฟ้ายืดขึ้นไปชนกับด้านบนของเงามืดในพริบตา

ทันใดนั้นเสียงครืนครางฟังดูเศร้าสร้อยก็ดังขึ้นความมืดแตก

แหลกละเอียดท้องนภาที่มีฝุ่นดินคละคลุ้งปรากฏสู่เบื้องหน้า

ทุกคนอีกครั้ง

ผู้ฝึกยุทธอาภรณ์สีดำผู้นั้นร่วงหล่นลงมาประหนึ่งร่าง

อุกกาบาตร่างของเขากระแทกทะลุลงไปในพื้นดิน

ทุกคนต่างทำสีหน้าตกตะลึงพวกเขาหันไปมองหอเชื่อมหฟ้าที่ตั้งขวางท้องนภาอย่างไม่อยากจะเชื่อหอเชื่อมหฟ้าชั้น

มหึมาแบ่งท้องนภาที่พวกเขามองอยู่จากหนึ่งกลายเป็นสอง

ช่างเป็นสมบัติที่ที่เพียงแข็งแกร่งแต่ยังสกัดกั้นพลังงานทุกชนิดได้อีกด้วย…

เจียงฉางเชิงคิดในใจอย่างยินดีปรีดาสมบัติชิ้นนี้ทำให้

เขาชมชอบมากขึ้นทุกทีบรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะขมวดคิ้วจับจองเจียงฉางเชิงเห็นชัดว่าเขามิอาจทำความเข้าใจวิชาของเจียงฉางเชิงได้แม้กระทั่งตัวเขายังเป็นเช่นนี้มือกระบี่แสนคนของเขายิ่งตาค้างพูดไม่ออกหลิวเสินโจวมองอย่างอิจฉาตาร้อนเขาย่อมรู้จักหอเชื่อมหฟ้าแต่คิดไม่ถึงว่าหอเชื่อมหฟ้าจะเอามาใช้เช่นนี้ได้

เจียงฉางเชิงใช้วิชาจักรวาลกลางฝ่ามืออีกครั้งเขาเก็บ

หอเชื่อมหฟ้าเข้ามาไว้ในฝ่ามือมือกระบี่ทั้งหลายมองดูจนหนังตากระตุกยิกๆ

บรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่างทันใดนั้นแรงกดดันอันกล้าแกร่งสายหนึ่งพลัน

ระเบิดพลังออกมาจากที่ไกลๆไม่ใช่เพียงสายเดียวเท่านั้นแต่พลังอันกล้าแกร่งเช่นเดียวกันอีกหลายสายทยอยระเบิดตามกันมาติดๆ

เจียงฉางเชิงหรี่ตาลงคิดในใจว่า “หรือว่าพวกอัครเทพ

ยุทธจะลงมือแล้ว

ก่อนหน้านี้โมวังเคยบอกว่าผู้ที่กุมอำนาจยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกเทพยุทธก็คือสิบแปดอัครเทพยุทธพวกเขาคือตัวตนที่

แข็งแกร่งที่สุดของโลกเทพยุทธอย่างน้อยในฉากหน้าก็เป็นเช่นนั้นแต่ฟังจากคำพูดของโมวังแล้วโลกเทพยุทธน่าจะยังมี

บุคคลระดับที่เรียกว่าเทวะอยูด้วยอย่างเช่นคนที่สร้างคลื่น

เหมันต์นิรันดร์ผู้นั้นเพียงแต่เทวะทั้งหลายไม่ได้อยู่ที่โลกเทพยุทธเท่านั้นเอง

“ในที่สุดตาเฒ่าพวกนั้นก็ลงมือแล้วสินะ!”

บรรพจารย์กระบี่ประกาศิตเทวะแค่นเสียงหยันเขานำ

มือกระบี่แสนคนกลายร่างเป็นปราณกระบี่เหาะฉิวไปทันทีคลื่นพลังของอัครเทพยุทธทั้งหลายแข็งแกร่งไม่ธรรมดา

แม้แต่เจียงฉางเชิงก็ยังหวั่นใจแต่เมื่อเห็นท่าทีของบรรพจารย์

กระบี่ประกาศิตเทวะเขาก็ฉุกคิดขึ้นมาว่าหรือพวกเขาจะ

มีไพ่ตายใบอื่นอยู่อีกเจียงฉางเชิงหันไปมองซากปรักหักพังที่อยู่ไกลๆเฟิงอวิ๋ยังสลบอยู่แต่เขาไม่เป็นอะไรมาก

เขาพาพวกหลิวเสินโจวสามคนจากไปทันทีหากรั้งอยู่นานไปจะสร้างความยุ่งยากให้เฟิงอวิ๋ได้

เหตุการณ์หนนี้ใหญ่โตเช่นนี้น่าจะมีรางวัลรอดชีวิตก้อนใหญ่ไหลมาเป็นพรวนเลยสินะ’

เจียงฉางเชิงตั้งตารออยู่ในใจถึงผู้ที่มาเผชิญอันตราย

จะเป็นร่างแยกเขาก็ยังได้รับรางวัลรอดชีวิตอยู่ดีขอเพียง

มีกรรมเกี่ยวพันกันก็ใช้ได้แล้วแน่นอนว่ากรรมระหว่างเขากับโลกเทพยุทธพันเกี่ยวกันมาตั้งนานแล้ว

สงครามหนนี้เขาเตรียมตัวมาเพียบพร้อมเขามิใช่เพียงทิสรางจากวิชามหามรรคาจำแลงกายมากมายแล้วยังมี

สมบัติอาคมสุดแกร่งอีกหนึ่งชิ้นสิ่งเหล่านี้ย่อมมากพอให้เขาสู้ศึกใหญ่ได้อีกนาน!

ขอดูพลังของอัครเทพยุทธสักหน่อยก่อนก็แล้วกัน!