เพิ่งเป็นเซียนได้ไม่นาน ลูกหลานกลับขอให้ข้าลงเขา - ตอนที่ 591 ขิ้นพรหมหลุดพ้น ขิ้นพรหมรางเทวะ

“หรือวาเป็นเพราะภัยรายครังกอน ฺมรรคาจารยถึง. ปฐมาจารย์หมื่นพุทธจ้องไปฉีแล้วถามอยางระมัดระวัง ไปฉีถอนหายใจตอบวา “ไมผิดหรอก ถึงอย่างไรมรรคา อริยะก็เป็นวิถีบำเพ็ญหลุดพ้น วิถีเซียนยังเทียบกับพวกเขา ไมได้ การบุกโจมตีของมรรคาอริยะกอนหน้านี้ เจ้าก็เห็นแล้ว นั่นคือปลายยอดภูเขาน้ำแข็งของมรรคาอริยะเทานั้น อริยอัคร จักรพรรดิของมรรคาอริยะมีมากถึงแปดสิบเอ็ดตนฺมิหนำซำ อริยอัครจักรพรรดิก็ไมแนวาจะเป็นกำลังรบที่แข็งแกรงที่สุด แลว นายทานเลือกหลบเลียงอันตรายก็เพราะอยากมอบเวลา ให้พวกเจ้าเติบโตมากกวานี้” ปฐมาจารย์หมื่นพุทธได้ฟังดังนั้นก็ถอนหายใจตาม แล้ว เอยตอบอยางละอาย “อมิตตาภพุทธ สรรพชีวิตในวิถีเซียน ชางเป็นภาระของมรรคาจารยเสียจริง” จากมุมของเขา เขามองวามรรคาจารยพึงพาตนเองได อยางสมบูรณ์ มรรคาจารย์ไมจำเป็นตองพาสรรพชีวิตของวิถี
เชียนไปด้วยกันเลยแท้ซ สาเหตุที่พาไปด้วยก็เพราะเขาเป็นผู้ มีหัวใจอันเมตตา ไปฉีสายหน้าเอยวา “กลาวเชนนั้นไมได้หรอก นายทาน มักพูดวา ไมมีใครเป็นภาระไมเป็นภาระทั้งนั้น สำหรับตัวเขา แล้ววิถีเซียนคือสิ่งที่เขาฝากฝังความหวัง เหตุใดเขา ไมเดินทางมาพันมหาโลกาเพียงลำพังแลวคอยเผยแผวิถี เซียน นันภก็เพราะวาเขาเกิดในหวงอนันตสุญญตา เกิดในโลก คุนหลุน พวกเราลวนเป็นวาสนาบนเสนทางแหงการฝึก บำเพ็ญของเขา เขาเคยกลาววา ความแข็งแกรงไมได้วัดจาก ระดับขั้นของตัวเองวาสูงปานใด แตวัดจากสิ่งที่ใจเขา ปรารถนาวาเป็นดั่งใจหวังหรือไม ผู้ที่เขาอยากปกป้องเขา ปกป้องไว้ได้ดีหรือไม ปฐมาจารย์พุทธ ลัทธิพุทธในวันนี้ก็คง เป็นสิ่งที่ทานหวงเชนกันใชหรือไม” ปฐมาจารยพุทธพยักหนา ในใจเกิดความรูสึกนับถือ
มรรคาจารย
แนวคิดเรืองความแข็งแกรงของมรรคาจารยทำใหเขา คิดไมถึง
การปกป้องผูอื่นยากกวาการปกป้องตนเองมากนัก ไปฉีสนทนากับเขาอีกครูหนึ่งก็ขยับตัวจากไป ปฐมาจารยพุทธแหงนหนามองทองนภา จมอยู่ในหวง ภวังคแหงการขบคิด ชวงเวลาหลังจากนั้นไปฉีตระเวนไปเยี่ยมเยียนขั้นพรหม อีกสี่คนที่เหลือ ขั้นพรหมทั้งหลายไมรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง ที่เกิดขึ้นนอกคายกลแม้แตนอย พวกเขาต่างทึงกับฝีมือของ มรรคาจารย์ ในขณะเดียวกันภึถูกคำพูดของไปฉีทาให้เกิด ความมุงมันมากขึน ขั้นพรหมทั้งห้าเริ่มปิดดานฝึกบำเพ็ญ พยายามทำให้ ตนเองแข็ง= แกรงยิ่งกวานี้
ในหวงมิติอันมืดมิดเหนือตนสรวงสวรรคมหามรรคา
เจียงฉางเชิงนังสมาธิอยูบนบัลลังกเทพสวรรคมหามรรคา รอบกายเขามี แสงดาวจางๆ เทอประกายวิบวับ เดียวผลุบเดียว โผล
ปราณกำเนิดเทพอนธการเคลือนไหวอยูทามกลาง ความมืด มันดูเหมือนมังกรสีมวงตัวหนึ่งที่ขยับตัวอย่าง มีชีวิตชีวา
กาลเวลาไหลผานไปอยางรวดเร็ว ไมรูฝานไปนานเทาใด ดวงเนตรมหามรรคาบนหนาผากของเจียงฉางเซิงก็เปิดออก
ในที่สุดเขาก็สัมผัสไดถึงโอกาสของการเลื่อนขั้น พลังอาคมภายใ ในรางชัดถาโถมจนกดขมเอาไว้ไมอยู่ กระแสความรอนสายแลวสายเลาทะลักออกมาจากผิวกาย หวงมิติอันมืดมิดรอบตัวเกิดภาพมายา เพราะหวงมิติที่ บิดเบี้ยวชักนำให้พลังแห่งกฎของสามพันมหามรรคา เคลือนไหว “ขั้นพรหมคือการกาวขามกาลเวลา เชนนันระดับที่สูง ขึ้นไปก็คือการอยูเหนือโชคชะตา ไมถูกกรรมผูกมัดไว้อีก ระดับขั้นเชนนี้. เจียงฉางเชิงพึมพำกับตนเอง คำพูดของเขาชะงัก ไปครูหนึ่งจากนั้นก็เอยตอวา “วิชามรรคาธรรมชาติขั้นสิบห้า คือขันพรหมหลุดพนฺถาเซนนันขันทีสิบหกก็คือขันพรหมราง
เทวะ ผูครองรางเทวะ กรรมและชะตามิอาจเขามาแตะตองได
อีก
สิ้นเสียง รางมายาที่เปลงแสงสีทองเจิดจารางหนึงก็
กอตัวขึ้นด้านหลังของเขามันภก็คือมหารางอาคมหมื่นภพเบิก สวรรคของเขานันเอง มหารางอาคมหมี่นภพเบิกสวรรคเป็นสิงที่เขาได้มาตอน เลื่อนขั้นไปถึงวิชามรรคาธรรมชาติขั้นสิบสี่ รางอาคมนี้ สามารถบรรจุ เดวงจิตที่เขาสงไปอวตารทั้งหมด รวมทั้งพลัง จากในอดีตและอนาคตได้ วันนี้หลังจากผานการสร้างของเขา มันจะกลายเป็นสัญลักษณของขันพรหมรางเทวะ เขาเป็นผูสรางวิถีเซียน ฺยามนีวิชามรรคาธรรมชาติคือ สิงนำทางการฝึกบำเพ็ญของเขา ทวาระดับขันในชวงหลัง ฯลวนเกิดจากการสรางสรรคของเขา ดังนันเขาจึงเสริม ความคิดของตนเองเขาไปได ไมวาอย่างไรเขาก็ยังก้าวไมพ้นขั้นพรหมฺตอจากนี้เป็น เพียงการก้าวสูขั้นพรหมที่สูงขึ้นไปอีกระดับเทานั้น ดังนั้นต้อง มีคำวาพรหมนำหนาชือระดับขันเสียหนอย
รางเทวะครอบครองพลังของอภินิหารทาบฟ้าเทียม
พสุธาแต่เหนือชั้นยิ่งกวา ชะตาและกรรมล้วนไมอาจแตะต้อง มันได รางเทวะมิแตกสลาย รางจริงไมแตกดับ ดวงวิญญาณภก็ จะคงอยู ชัวกาลนาน หลังจากเจียงฉางเชิงขบคิดทะลุปรุโปรงแลว ดวงตาทังคู
ก็เปิดตาม
มหารางอาคมหมืนภพเบิกสวรรคดานหลังเขาเริม
แปรเปลี่ยน รูปลักษณ์คล้ายเขาแตก็ไมเหมือนเขา หากตัวเขา คือมรรคาแหงธรรมชาติทีมีกลินอายแหงความออนโยน เชนนันรางเทวะของเขาก็คือความแจ เข็งกร้าวที่พร้อมดูแคลน ทุกสิง เมือรางเทวะของ! ,ขาผสานเขามาในรางเขา คลืนพลัง ของเขาก็เพิ่มขึ้นอยางพรวดพราด รางเทวะของ เขั้นพรหมผสานเข้ากับกายเนื้อได้ ยามราง เทวะ กายเนื้อและดวงวิญญาณผสานเข้าด้วยกัน นั่นจะเป็น สภาวะทีแข็งแกรงทีสุดของขันพรหมรางเทวะ มีทังความ
แข็งกราวของวิถียุทธและมีทังความลีลับมหัศจรรยของวิถี
ซียน
เจียงฉางเชิงจินตนาการขันพรหมรางเทวะในใจเขาอยาง ไมหยุดหยอน ทำใหระดับขั้นนี้ชัดเจนมากขึ้นทีละน้อย เวลาคอย” เคลื่อนคลอยไหลผาน อสนีบาตสวรรค์เริ่ม โผลมาปกคลุมเหนือศีรษะของเขา ดานเคราะหสวรรคมาเยือนแลว! เจียงฉางเซิงเรียกแตมทังสามประการของตนเองออกมา
ทันที
[แตมเซนไหวมรรคาสวรรคปัจจุบัน
9,324,744,565,100 แตม]
[แตมโชคชะตามรรคาสวรรคปัจจุบัน
2,256,705,550,100,956,473,210 แตม]
[แตมเผยแผหลักคำสอนมรรคาสวรรค
120,017,044,557,862 แตม]
แตมโชคชะตาเพิมพูนเร็วทีสุด ฺสาเหตุหลักเป็นเพราะ พลังโชคชะตาของมรรคาสวรรค์แข็งแกรงขึ้นมากเทาใด แตม
โชคชะตาของเขาก็แข็งแกรงขึ้นตามไปด้วย ถึงอย่างไรตัวเขาก็ คือมรรคาสวรรค หลังจากวิถีเซียนรวมหวงอนันต์สุญญตา เป็นหนึ่ง การเติปโตของมรรคาสวรรคก็เร็วจนนาเหลือเชื่อ สิ่งที่เพิ่มขึ้นช้าที่สุดกลับเป็นแต้มเซนไหว้ สาเหตุสำคัญก็ เพราะเจียงฉางเชิงอยูหางไกลจากสรรพชีวิตทังหลายมากขืน ทุกที่ ตำนานของเขายังคงอยู่ มันยังคงชักนำให้สรรพชีวิต ทั้งหลายเข้ามาในมหาพิภพจิตจร แตเมื่อเทียบกับการเพิ่มขึ้น ของพลังโชคชะตาของมรรคาสวรรค์ มันนับวาช้าเหลือเกิน แต้มโชคชะตาต้องเก็บไว้สร้างแดนเซียน สวนแต้ม เผยแผหลักคำสอนตองเก็บไวฟังเทศนาการผานดานเคราะห หนนื้อยางไรก็ต้องพึ่งแต้มเซนไหว้ เจียงฉางเชิงเงยหนามองดานบน เขาเตรียมใจพรอม
ผานดานเคราะหแลว
ตอนนี้เขาสงสัยใครรูอยางยิ่ง กอนหนานี้สมัยอยูในหวง นันตสุญญตา การผานดานเคราะหของเขาคือการ เผชิญหน้ากับตั้นกำเนิดแหงวิถียุทธ์ ถ้าเชนนั้นการผานดาน เคราะห์ของเขาในวันนี้ เขากำลังเผชิญหน้ากับสิ่งใดกัน
หรือจะเป็นตนกำเนิดแหงมหามรรคาในพันมหาโลกา
อย่างนันหรือ
อำนาจสวรรคทีแผแรงกดดันออกมากำลังสังสมพลัง เมื่อมีคายกลพิทักษ์สวรรคหมื่นปรากฏการณ์อยู่ สรรพชีวิตใน แดนเซียนพรหมยอมไมรู้สึกถึงแรงกดดันสายนี้ แตจักรพรรดิ เซียนที่ระดับขั้นบำเพ็ญสูงจำนวนหนึ่งกลับจับสังเกตได้ ขั้น พรหมทังหาก็เชนกัน
พวกเขาพากันเดินออกมาจากตำหนักหรือสถานฝึก
บำเพ็ญ ใช้จิตสัมผัสมองออกไปนอกมหาคายกล แล้วพวกเขา ก็เห็นรางของมรรคาจารย
นันมัน
มรรคาจารยกำลังผานดานเคราะหหรือ หรือวาเขากำลังเลื่อนขั้นอยู่ จักรพรรดิเซียนทังหมดลวนตกตะลึง มรรคาจารย แข็งแกรงเหลือคณาอยูแล้ว แตตอนนี้เขายังจะเลื่อนขั้นอีก หรือวาเหนือกวาขั้นพรหมยังมีระดับขั้นที่สูงกวาอีกหรือ
แววตาของ เขั้นพรหมทั้งห้าเปลี่ยนไปมันคุโชนอยาง
รอนแรง
เจียงฉางเชิงสัมผัสไดถึงสายตาและจิตสัมผัสของ พวกเขา แตเขาไมสนใจ เถือวาให้จักรพรรดิเซียนพวกนี้ลอง สัมผัสอำนาจสวรรค์ที่เขาต้องเผชิญดูหนอยพอดี ครืนนนน
เมฆอสนีบาตแหแหนเขาปกคลุม อำนาจสวรรคบรรลุถึง ดที่นากลัวอยางยิ่ง แม้แตขั้นพรหมทั้งหลายยัง
อกสันขวัญแขวน พวกเขาไมเคยสัมผัสอำนาจสวรรคระดับนี้มากอน! มูหลิงลัวเดินออกมาจากตำหนักเมฆามวงแลว แหงนหน้ามองเบื้องบน ในดวงตาเต็มไปด้วยแววตากังวล ไปฉียืนอยูข้างกายนางแตกลับทำสีหน้าประหลาดพิกล นั่นภก็เพราะจูศ นางก็ฉุกคิดเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ที่แท้เจียงฉาง เชิงยายแดนเซียนพรหมไมใชเพราะกลัวมรรคาอริยะ แต เพราะเขาจะเลือนขันละสิ!
นายทานแข็งแกรงตังขนาดนันแลว หากเลือนขันอีกรอบ ก็คง ไมต้องกลัวมรรคาอริยะแล้วใชหรือไม ในที่สุดดานเคราะห์สวรรค์ก็รวงลงมาสายฟ้าสีทองที่ สองสวางทั่วทั้งมิติสายหนึ่งผาลงมาเบื้องลาง มันถูกปราณ กำเนิดเทพอนธการโจมตีจนแตกซาน ฺจากนันอสนีบาตนับ หมื่นภก็โหมกระหน่ำลงมาอยางฉับพลัน พวกมันกระหน่ำโจมตี เจียงฉางเชิงอยางบ้าคลั่ง แตลวนถูกยอดของวิเศษของเขาปัด ป้องเอาไว้
ภาพการผานดานเคราะหนันทำเอาจักรพรรดิเซียน
ทังหลายชมดูไปถอนหายใจไป สมบัติอาคมของมรรคาจารย ชางสุดยอดจริงๆ แมวิถีเซียนจะพัฒนามาเป็นเวลาหนึงลานกวาปีแลว แต หากพูดถึงความสามารถในการหลอมสมบัติอาคม ฺมรรคา จารย์ก็ยังเป็นผู้เกงกาจที่สุด ฺหากไมนับเขา แม้แตขั้นพรหม ทังหลายของแดนเซียนพรหมก็ยังหลอมสมบัติวิเศษมรรคา สวรรค์ออกมาได้ยากเย็นนัก ยิ่งไมต้องพูดถึงสมบัติอาคมที่ แข็งแกรงกวานัน
เจียงฉางเชิงยังไมใช้โลแต้มเซนไหว้ เขาอาศัยตนเอง ต้านทานอยูชวงเวลาหนึ่ง ในขณะเดียวกันเขาก็พยากรณ์หา ศัตรูที่แข็งแกรงบริเวณรอบ” อยู่ในใจอยางไมหยุดหยอน แม้ จิตสัมผัสของเขาจะแข็งแกรงมากแตพันมหาโลกามีสารพัด เรื่องประหลาด เขาจะเชื่อแตจิตสัมผัสของตนเองไมได้ มี ฟังกชั่นแต้มเซนไหวพยากรณ์อยู่ด้วยทั้งที่ ไม่ใช้ก็เสียเปลาลิ พลังของสายฟ้าชางมากมายมหาศาล แม้มีคายกล พิทักษ์สวรรค์หมื่นปรากฏการณ์กั้นอำนาจแห่งสวรรค์อยู แต สรรพชีวิตของแดนเซียนพรหมก็ยังกระวนกระวาย ในใจรูสึก กดดันประหนึ่งฟ้ากำลังฉะถลมฺเผาภูตเซียนพากันหลบ ซอนตัวในกอนเมฆ สัตวตัวเล็กตัวนอยบนภู เขาริมลำธารตาง หดตัวกลับเขาไปในโพรงของตนเอง หนึ่งชั่วยามหลังจากนั้น เจียงฉางเชิงก็เริ่มต้านไมไหวอยูนิดต ฺสาเหตุสำคัญก็ เพราะมีคนมากมาย จับจ้องอยู่ เขาจำเป็นต้องรักษาทาทาง สบายๆ เอาไวใหจงได จะขายหนาไมไดเด็ดขาด
ดวยเหตุนีเขาจึงเริมผลาญแตมเซนไหวสรางโลปองกัน
ขึนมา
หนวยของแตมเซนไหวเปลียนมาเป็นแตมเซนไหวมรรคา สวรรค์แล้ว หนึ่งหนวยจึงเทากับหนึ่งหมื่นล้านล้าน ดังนั้น ตัวเลขจึงขยับไมเร็วเหมือนกอนหน้านี้ เสิ่งนี้ทำให้เขาสบายใจ ขึ้นมาก “เบื้องหลังของดานเคราะห์สวรรค์นี้คือสิ่งใดกันแนนะ พลังอันใดกันทีขัดขวางความกาวหน้าของวิถีเซียนอยู.. เจียงฉางเชิงขมวดคิวครุนคิด จากความทรงจำของแคน ทมิฬการเลื่อนขั้นของสิ่งมีชีวิตในวิถีบำเพ็ญหลุดพั้นสายอื่น สวนใหญ่ลวนไมพานพบดานเคราะหอสนีบาต มีเพียงตัวตน ระดับตำนานเพียงนอยนิดเทานันทีจะตองผานดานเคราะห อสนีบาต นามของ ตำนานเหลานันในความทรงจำของแคน ทมิฬคอนข้างพรามัว เจียงฉางเชิงจึงไมแน่ใจวาคือผู้ใด หรือบางทีอาจเป็นเขาเองที่คิดผิดทาง สิ่งที่ดานเคราะห์ สวรรค์ ขัดขวางไม่ใชวิถีเซียน แตเป็นตัวเขาต่างหาก
เมือโลปองกันของแตมเซนไหวกอตัวขึน รางกายของ
เจียงฉางเซิงก็ผอนคลาย ในสายตาของจักรพรรดิเซียนทั้งหลายที่ชมดูอยู่ ขา ยังคงนั่งอยูบนบัลลังก์เทพ ปลอยใหอสนีบาตสวรรค์ โถมกระหน่ำลงมาโจมตือย่างไมขาดสาย ฺทวาพวกมันกลับ
ทำใหรางกายของเขาสันไหวไมไดแมแตนอย การผานดาน
เคราะหของเขาทำใหเหลาจักรพรรดิเซียนตะลึงพรึงเพริด ผูบำเพ็ญเซียนยามเลือนขันต้องผานดานเคราะห์ แต ความยากของดานเคราะหถูกกำหนดโดยมรรคาสวรรค ยิง บุญบารมีมาก พลังของดานเคราะห์สวรรค์กึ1ยิ่งบางเบา หาก บาปหนักหนา ดานเคราะห์สวรรค์ก็จะนาหวาดกลัวอยางยิ่ง กลาวโดยสรุปก็คือดานเคราะหของผูบำเพ็ญเซียนอันตราย อย่างที่สุด ต้องเตรียมหลายสิ่งให้พรักพรื้อมไมวาจะเป็น โอสถ คายกล สมบัติอาคม ยันต์ วัตถุวิญญาณเป็นตน เรียก วาตองเตรียมกองทัพยุทโธปกรณไมนอย ไหนเลยจะเหมือน มรรคาจารย์ที่นั่งอยูบนบัลลังก์เทพเผชิญหน้ากับดานเคราะห์ สวรรคอยางสบายใจเฉิบ
เซียนหญิงนางหนึงอดไมไดควากระดาษขึนมานาง
อยากวาดภาพการผานดานเคราะหของมรรคาจารย์ แตไมวา จะลงพูกันอยางไรก็มีพลังสายหนึ่งเข้ามาขัดขวางอย่างไมรู้ตัว เสมอ ไมปลอยใหนางลวงเกินมรรคาจารย์ ทามกลางหมูเขาอันกว้างใหญ่ เฟิงอวี้ยืนอยูบนยอดเขา ลูกหนึ่ง เขากำลังแหงนหนามองมรรคาจารยผานดานเคราะห แสงตะวันสาดลงมาตกต้องรางของเขา มันอาบไล้สีหน้าใผ่ฝัน ปรารถนาของเขาให้สวางไสว ในรางของเขามีพลังลึกลับสายหนึงกำลังขยับตัว มัน ทำให้พลังอาคมของเขาพลุงพลาน นั่นภก็คือขั้นพรหมอยางนั้นหรือ ไมสิ นั่นคือสภาวะที่ เหนือกวาขันพรหมสินะ ขาจะตองไปถึงใหจงได” เฟิงอวี้คิดอยู่เงียบๆ ฺเขาไมใชผู้ฝึกยุทธที่เห็นคนใน ครอบครัวสำคัญเป็นที่หนึ่งอีกตอไปแล้ว ยามนี้แเขาคือ จักรพรรดิเชียนผู้แสวงหาชีวิตอมตะเขาเชื่อวาโชควาสนาใน รางของตนจะชวยให้เขาก้าวขึ้นไปสูงกวานี้ได้ เพียงแตวายาม นี้เขาก้าวเดินช้าอยูบ้างก็เทานั้น
ใตตนสรวงสวรรคมหามรรคา เจียงอี้ เจียงชั่น เฒาลี้ลับลิขิตสวรรค์ เยี่ยสวินตี๋ เจียง จียนและถงชือถงเสวียลวนกำลังแหงนหนามองดานบน “อาจารย ฺมรรคาจารยกำลังจะกาวไปถึงระดับขันไหน หรือ” ถงเสวี่ยอดไมอยูถามขึ้นมา เจียงเจี่ยนสายหน้าตอบวา “ข้าไหนเลยจะรู้เลา” เฒาลี้ลับลิขิตสวรรค์ถอนหายใจ “คนที่สงางามได้ ถึงเพียงนี้ แม้แต่ในพันมหาโลกาก็นับวาเป็นตัวตนที่สูงสง” ถงชื่อพยักหนาอยางเห็นด้วยอยางยิ่ง ตอนอยู่ ในชะตา เรนเขาเคยเห็นอัครจักรพรรดิชะตามามากมาย อัครจักรพรรดิ ชะตาเหลานันแข็งแกรงก็จริง แตหากพูดถึงความสงางามแลว ละก็ พวกนันยังดอยกวามรรคาจารยอยูไกลนัก หวงเวลานี้ จิตใจของเขาเริมแปรเปลียน เขาคิดวาหากชะตาเรนตองการกาวขามโซตรวน กาวไป ถึงระดับริ เขั้นที่สูงกวาตอนนี้ บางทีการศึกษาวิถีเซียนอาจเป็น
ทางออก
แตวาการตอสู้ระหวางวิถีบำเพ็ญหยั่งรากลึกมานาน เขา ไมมีทางเกลี้ยกลอมให้ชะตาเร้นเปลี่ยนมาบำเพ็ญวิถีเซียนได้ แน คำพูดเชนนั้นคงเป็นความผิดหนักถึงโทษตายอย่าง แนนอน