เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 865 หญิงสาวบนหลังเขาของจวนฝูจู่ (4)/ตอนที่ 866 หญิงสาวบนหลังเขาของจวนฝูจู่ (5)
ตอนที่ 865 หญิงสาวบนหลังเขาของจวนฝูจู่ (4)
ฮูหยินผู้เฒ่าที่เดิมในใจมีแต่ทอดถอนใจ พอได้ยินคำพูดของหลัวลี่มุมปากของนางก็กระตุกขึ้นมาทันที
“ลี่เอ๋อร์ เจ้าจะแต่งกับจิ้งจอกตังหนึ่งจริงหรือ?”
“ใช่แล้ว จิ้งจอกน้อยดีกับข้ามาก”
“ที่จริงข้ารู้สึกว่าฉินเฉินของตระกูลฉินก็ไม่เลว จริงๆ” ฮูหยินผู้เฒ่ายังคิดจะเกลี้ยกล่อมอีกสองสามคำ
ปากเล็กๆ ของหลัวลี่ยื่นออก “เขาเย็นชาเกินไปไม่อบอุ่นเสียเลย ข้าไม่ชอบ”
“เช่นนั้น…มู่ชิงอิ้นก็ไม่เลว เจ้าลองคิดดูเสียหน่อยดีหรือไม่?”
“ไม่ได้เขาอายุมากแล้วข้ายังเด็ก อีกอย่างเขาเหมือนเป็นดวงจันทร์แบบที่มองได้แต่ไม่อาจใกล้ชิด ข้าไม่อยากเงยหน้ามองคนคนหนึ่งทั้งชีวิต อีกอย่างข้าก็ไม่ใช่ฉินเฟยเอ๋อร์ ทั้งๆ ที่รู้ว่าห่างชั้นกันมากเหลือเกินก็ยังจะรนหาที่ตายไปชอบคนคนนั้น”
ฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจ
“เช่นนั้นเมื่อไหร่เจ้าจะพาจิ้งจอกน้อยกลับมาให้ข้าดู”
ดวงตาหลัวลี่เป็นประกายโค้งมนดุจพระจันทร์เสี้ยว “ได้ รอจิ้งจอกน้อยสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้แล้วข้าก็จะพากลับมา จริงสิ ท่านย่าฉินเสี่ยวเย่ว์ต้องการวางยาพิษกู้อีอีให้ตายเพียงเพราะการทะเลาะโต้แย้งกันจริงน่ะหรือ? ยังมีอีก เหตุใดท่านจึงหายาวิเศษของท่านพ่อพบ?”
ฮูหยินผู้เฒ่ายิ้ม “ฉินเฉินมาบอกข้าด้วยตัวเอง บอกว่าฉินเสี่ยวเย่ว์สับเปลี่ยนยาวิเศษแต่กลับไม่ให้ข้าไปเร็วนัก มิเช่นนั้นแม่นางเสี่ยวชิงจะไม่ได้เห็นฉากละครดีๆ ดังนั้นข้าจึงถือยาวิเศษรออยู่ด้านนอกนานแล้ว”
“…”
ที่แท้เจ้าเป็นแบบนี้นี่เองฉินเฉิน
“ส่วนยาวิเศษฉินลี่ให้ฉินเสี่ยวเย่ว์มาสับเปลี่ยน”
“ฉินลี่?” สายตาหลัวลี่แฝงด้วยความงุนงง “เรื่องนี้ฝูจู่รู้หรือไม่?”
“ฝูจู่ไม่ใช่คนโง่ ไม่มีทางมองไม่ออก”
เพื่อเพราะการทะเลาะโต้แย้งก็จะวางยาทำร้ายกู้อีอี? มีเพียงคนโง่เท่านั้นจึงจะเชื่อคำพูดพวกนี้
“ฝูจู่รักทะนุถนอมกู้อีอีปานนั้น เช่นนั้นเหตุใดเขาจึงปล่อยตระกูลฉินไป?” หลัวลี่ไม่เข้าใจเป็นอย่างยิ่ง
ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็น “ดูผิวเผินคือปล่อยตระกูลฉินไปแล้วแต่หลังจากนั้นใครจะรู้? ลี่เอ๋อร์ ฝูจู่ผู้นี้เดิมทีก็ขึ้นครองอย่างไม่เหมาะสม เขาต้องการให้กู้อีอีสืบทอดตำแหน่ง ฉะนั้นในตอนที่ยังไม่มีหลักฐานก็ไม่อาจแตะต้องตระกูลฉินได้ เพียงแต่ว่า…ฝูจู่เป็นคนโหดเหี้ยมแล้วก็เป็นคนบ้า”
หากเขาไม่ใช่คนโหดเหี้ยมย่อมไม่มีทางช่วงชิงตำแหน่ง
“ดังนั้นขอเพียงให้โอกาสเขาสักเล็กน้อย เขาจะต้องกัดตระกูลฉินแน่นไม่ปล่อย แล้วเขาก็ยังเป็นคนเก็บความแค้น ต่อให้ไม่อาจทำลายตระกูลฉินวันนี้ชีวิตของตระกูลฉินในวันหน้าก็ไม่ดีนัก…”
ในจวนเทียนเสินนี้อย่างไรฝูจู่ก็เป็นผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่ง
แม้จะบอกว่าไม่รู้ว่าฝูจู่กับปรมาจารย์ไห่หรงใครแข็งแกร่งกว่ากัน แต่ที่ปฏิเสธไม่ได้ก็คืออำนาจและตำแหน่งของเขาสูงกว่าผู้ใด
ฉินลี่ต้องการให้ฝูจู่บ้าคลั่ง เขาจะได้มีโอกาสคว้าผลประโยชน์ ที่น่าเสียดายก็คือแผนการที่เขาคิดพังทลายในที่สุดไม่อาจแย่งชิงตำแหน่งฝูจู่ไปได้
“ข้าเข้าใจแล้วท่านย่า” บนใบหน้าหลัวลี่ปรากฏรอยยิ้ม “ตระกูลฉิน…ไม่มีทางอยู่ได้นานแล้ว”
ใครบ้างไม่รู้ว่าฝูจู่รักและทะนุถนอมกู้อีอีที่สุด และเพื่อโจมตีเขาคนพวกนั้นลงมีดที่ลูกสาวที่เขารักและทะนุถนอมที่สุด
บีบให้คนบ้าคนนี้โกรธตระกูลฉินไม่มีทางมีชีวิตที่ดีอะไร
อย่าเห็นว่าบางครั้งสุนัขนั้นเชื่อง หากเจ้ากล้าทำร้ายลูกของมัน สุนัขเชื่องเพียงใดก็สามารถพุ่งเข้ามากัดเจ้าได้
ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงกู้สื่อที่ไม่ใช่สุนัขเชื่องๆ เขาเป็นสุนัขทิเบตันที่ขี้โมโหและดุร้าย
หลัวลี่อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา ดูพ่อของคนอื่นล้วนรู้จักปกป้องลูกแล้วก็มานึกถึงพ่อของตัวเอง…
ในใจนางเย็นวาบขึ้นมาทันที
……………………
ตอนที่ 866 หญิงสาวบนหลังเขาของจวนฝูจู่ (5)
ในจวนฝูจู่
กู้สื่อหรี่ตาลงสำรวจหญิงสาวตรงหน้าเขาหัวจรดเท้า
“เจ้าต้องการไปหลังเขา?”
เฟิงหรูชิงพยักหน้าน้อยๆ “อื้อ”
วินาทีนั้นหัวใจของกู้สื่อตกใจจนแทบหยุดเต้น ทว่าบนใบหน้ายังต้องแสดงเป็นไม่มีเรื่องอะไร
คงจะไม่ใช่เรื่องที่ในคุกหลังเขาของเขาขังหญิงสาวผู้หนึ่งเอาไว้แล้วถูกเฟิงหรูชิงรู้เข้า? ดังนั้นครั้งนี้จึงมาเปิดโปงเขา?
ทำอย่างไรดี…หากเผยแพ่ออกไปความสง่างามทั้งชีวิตของเขาต้องถูกทำลายย่อยยับเป็นแน่
“อะแฮ่ม” กู้สื่อไอแห้งๆ สองครั้งสีหน้าแฝงด้วยความกระดากอาย “แม่นางเสี่ยวชิง หลังเขานั้นของบ้านข้าไม่มีอะไรให้น่าไป จริงๆ ข้าไม่ได้หลอกเจ้า ในนั้นไม่มีอะไรเลย”
ยิ่งเขาเป็นเช่นนี้ก็ยิ่งเห็นชัดว่าร้อนตัว
นัยน์ตากู้อีอีฉายแววสงสัย “ท่านพ่อท่านคงจะไม่ได้แอบซ่อนหญิงสาวอะไรไว้ที่หลังเขากระมัง? ไม่เช่นนั้นเหตุใดหลังเขาจึงเป็นสถานที่ต้องห้าม? หลายปีมานี้ข้ายังไม่เคยไปท่านแอบซ่อนเลี้ยงดูหญิงสาวเอาไว้จริงหรือ?”
นางไม่เคยไปหลังเขาจริงๆ อีกอย่างตอนแรกนางก็ไม่ได้สนใจอะไรหลังเขา ตอนนี้ในเมื่อเฟิงหรูชิงเอ่ยขึ้นมานางก็อยากตามไปดูด้วย
ทว่าท่านพ่อของตัวเองกลับยังขี้เหนียวไม่ยอมให้คนเข้าไปในหลังเขา
คงจะไม่ใช่ว่า…เขาแอบซ่อนเลี้ยงดูผู้หญิงเอาไว้?
หากไม่ใช่เพราะว่ารู้กู้อีอีกำลังเดาไปเรื่อยเปื่อย กู้สื่อก็เกือบนึกว่าความลับที่หลังเขาถูกกู้อีอีรู้เข้าแล้ว หัวใจของเขาสั่นไหวตามคำพูดของนาง
“อีอี เจ้าไม่ใช่ว่าจะไม่รู้ หลังเขาเป็นกฎที่สืบทอดกันมาในฝูจู่ในอดีตไม่อนุญาตให้ใครย่างกายเข้าไป ในเมื่อข้าเป็นฝูจู่ของจวนเทียนเสินจะไม่เคารพได้อย่างไร?”
กู้อีอีไม่สนใจ “คนอื่นเคารพกฎข้าเชื่อ ท่านเป็นคนเคารพกฎเกณฑ์หรือ? ตอนแรกที่ท่านเพิ่งเป็นฝูจู่ก็ขุดหลุมศพฝูจู่คนก่อนๆ มาเผาจนหมด ท่านจะเคารพกฎของจวนเทียนเสินหรือ?”
ตลก…พ่อของนางคนนี้เป็นคนไม่เคารพกฎเกณฑ์
กู้สื่อ “…”
บรรพบุรุษตัวน้อย เจ้าเปิดเผยตัวตนของข้าต่อหน้าคนอื่นเช่นนี้ดีจริงหรือ?
ข้าก็เป็นคนรักหน้าตาเช่นกัน
“อีอี ไม่ใช่ว่าพ่อตระหนี่ไม่อนุญาตให้คนไปหลังเขา แต่ที่หลังเขานั่นไม่มีอะไรจริงๆ”
“อ้อ ไม่เป็นไร ข้ากับเสี่ยวชิงจะไปชมวิวทิวทัศน์” กู้อีอียิ้มกว้าง “ท่านพ่อต่อให้ทานไม่รับปากข้อก็จะพานางไป นอกเสียจากท่านจะขังข้าเอาไว้”
ขังเอาไว้?
เขาจะไปทำลงได้อย่างไร!
“อีอี หรือไม่พวกเรามาปรึกษากันอีก...” พูดยังไม่ทันจบกู้อีอีก็หยิบแผ่นหยกสีขาขึ้นมาถือเล่นในมือ
“ท่านพ่อช่วงนี้ท่านไปปล้นหลุมศพของใครมากอีก? แผ่นหยกนี่น่าจะเป็นของที่ผู้แข็งแร่งคนใดคนหนึ่งเหลือทิ้งไว้อีกแล้วกระมัง? ข้าเห็นในแผ่นหยกนี้ขาวใสไร้ที่ติแล้วยังมีพลังวิเศษไหลเวียน สามารถผนึกหลังวิเศษไว้ในนี้ได้น่าจะเป็นผู้ที่แข็งแกร่ง เสียงแตกของมันก็น่าจะน่าฟังมาก”
“…”
กู้สื่อตกใจจนหน้าซีดหน้าตาเหมือนจะร้องไห้ “บรรพบุรุษตัวน้อย อย่าเพิ่งวู่วามเสียงนี่มันไม่น่าฟังหรอกจริงๆ เจ้ารีบวางลง…”
“เพล้ง!” กู้อีอีทิ้งแผ่นหยกลงบนพื้นแตกละเอียด เสียงนั้นใสกังวานดุจระฆัง ไพเราะจนทำให้สีหน้าของกู้อีอีดีขึ้นมาไม่น้อย
หลังจากนั้น…นางก็หยับขวดหยกขวดหนึ่งจากชั้นข้างๆ ท่านพ่อของนางไม่ได้มีงานอดิเรกมากนัก ที่ชื่นชอบเพียงอย่างเดียวก็คือเครื่องใช้เหล่านี้ และนางก็ไม่ได้มีอดิเรกมากนักที่ชอบเพียงอย่างเดียวก็คือเสียงของใช้แตก
“อีอี!” กู้สื่อใกล้จะร้องไห้ออกมาแล้วจริงๆ “ของเมื่อก่อนก็ถูกเจ้าขว้างแตกหมดแล้ว นี่เป็นอีกชุดที่ไม่ง่ายเลยกว่าพ่อจะเอามันมาได้ บรรพบุรุษตัวน้อย เจ้าปล่อยพ่อไปเถอะนะ พ่อจะพาเจ้าไปหลังเขาเดี๋ยวนี้แหละ”
…………………
YOU MAY ALSO LIKE
