เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 867 เสี่ยวย่า (1)/ตอนที่ 868 เสี่ยวย่า (2)
ตอนที่ 867 เสี่ยวย่า (1)
หน้าตาคืออะไร?
เขาไม่รู้จัก เขาเพียงอยากปกป้องเครื่องใช้เหล่านี้เท่านั้น
นั่นเป็นถึงของรักของหวงของเขาเชียวนะ พลังวิเศษในเครื่องใช้นี้หากถูกเขาดูดซับเข้าไป พลังของเขายังสามารถเพิ่มขึ้นได้อีก
ผลปรากฏ…
เขายังไม่ทันได้ใช้ก็ถูกลูกสาวทุบแตกไปแล้วอันหนึ่ง
“ว่าง่ายจริงๆ”
กู้อีอียิ้มกว้างวางขวดหยกลงแล้วหันไปมองเฟิงหรูชิงด้วยรอยยิ้ม ท่าทางเหมือนขอคำชม
กู้สื่อก็ยิ่งจุกจนพูดไม่ออกยิ่งกว่าเก่า
ลูกสาวเมื่อเติบใหญ่ต้องแต่งออกจากบ้าน นี่ยังไม่ทันได้ออกจากตระกูลกู้ลูกสาวก็หันไปเข้าข้างคนอื่นเสียแล้ว
เฟิงหรูชิงลูบศีรษะเล็กๆ ของกู้อีอี “เจ้าอยากได้อาหารบำรุงวิเศษอะไร?”
เดิมกู้สื่อที่อึดอัดใจอยู่พอได้ยินคำนี้ดวงตาของเขาก็เป็นประกายในทันที รีบหันไปมองทางเฟิงหรูชิงลมหายใจยังแฝงด้วยความตื่นเต้น
ทว่าลูกสาวที่เข้าข้างคนอื่นของเขาคนนี้ยังส่ายหน้าปฏิเสธ
“ข้าช่วยเจ้าไม่ใช่เพื่ออาหารบำรุงวิเศษ ข้าไม่ต้องการ”
หัวของกู้สื่อตื่นตระหนก อยากจะตอบตกลงแทนกู้อีอีทว่าเขาก็ไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่มองเฟิงหรูชิงตาปริบๆ
เฟิงหรูชิงเงียบไปสักพัก “ที่ข้ามีอาหารบำรุงวิเศษอยู่ มีแต่ระดับต่ำกว่าเสวียนอู่เท่านั้นจึงจะสามารถทานได้ ผู้ที่ถึงระดับเสวียนอู่แล้วกินเข้าไปก็ไม่มีผลมากนัก มีเพียงระดับต่ำกว่าลงไปจึงจะสามารถเพิ่มความเร็วในการฝึกตบะได้มากกว่าปกติสิบเท่า แน่นอนว่าความสามารถของเจ้าในตอนนี้ยังแข็งแกร่งไม่พอห้ามกิน รอเจ้าถึงหลิงอู่เสียก่อนค่อยกิน”
หัวใจกู้สื่อสั่นไหว สายตาที่เขามองเฟิงหรูชิงยิ่งสับสนยิ่งกว่าเก่า
เพราะว่าเขาฟังออกแล้ว นางหนูนี่แม้จะพูดกับกู้อีอีทว่าอาหารบำรุงวิเศษชุดนั้นกลับเตรียมไว้เพื่อจวนฝูจู่
ในจวนฝูจู่ที่มีมากที่สุดคืออะไร? หลิงอู่!
ในโลกภายนอกหลิงอู่ก็แข็งแกร่งมากพอแล้ว ทว่าสำหรับกู้สื่อแล้วนี่เป็นคนประเภทที่จวนฝูจู่มีมากที่สุด
ถ้าหากทำให้หลิงอู่ทุกคนก้าวถึงระดับเสวียนอู่เล่า?
ความเร็วในการฝึกตบะเพิ่มขึ้นสิบเท่า นี่มันความคิดอะไรกัน?
เขาใช้เวลาสองปี ไม่สิ บางทีอาจเป็นหนึ่งปีในจวนฝูจู่ก็จะไม่มีหลิงอู่!
“ได้”
กู้อีอีรับมาด้วยรอยยิ้ม
ของที่เสี่ยวชิงให้นางนางจะเก็บรักษาอย่างดีทั้งชีวิตใครมาแย่งก็ไม่ให้!
…
หลังเขาเป็นสถานที่ต้องห้ามของจวนเทียนเสิน
ส่วนเหตุใดจึงเป็นสถานที่ต้องห้ามนั้นกู้สื่อเองก็ไม่รู้แน่ชัด
เขาทำต่อมาเพียงเพราะไม่อยากให้ใครเห็นหญิงสาวที่บนหลังเขาคนนั้น
ที่สุดท้ายกู้สื่อยอมพาเฟิงหรูชิงมาหลังเขาก็เพราะคิดว่าอย่างมากนางก็แค่เดินเล่นรอบหลังเขา ไม่มีทางบังเอิญไปเจอหญิงสาวที่เขาแอบซ่อนเอาไว้
แต่ว่าเดินมาได้ไม่นานใจกู้สื่อก็เริ่มตื่นตระหนก
เพราะว่าทิศทางที่เฟิงหรูชิงมุ่งหน้าไปเป็นคุกที่หญิงสาวผู้นั้นแอบซ่อนอยู่
เขาอยากจะเอ่ยปากห้ามทว่าก็ไม่มีเหตุผลอะไรสามารถหยุดพวกนางได้
“ท่านพ่อ บนหลังเขานี่เหตุใดจึงมีคุกด้วย?” ในที่สุดกู้อีอีก็พบสิ่งผิดปกติหันไปถามกู้สื่อ “ท่านคงจะไม่ได้ลักพาเอาหญิงสาวผู้ดีที่ไหนมาหรอกนะ?”
หน้ากู้สื่อดำทะมึน
นางหนูนี่คิดว่าเขาเป็นสัตว์เดรัจฉานที่ยิ่งกว่าสัตว์เหมือนฝูจู่คนก่อนหรือ?
อีกอย่างด้วยหน้าตาและความสามารถของเขา ในใต้หล้าไม่รู้ว่ามีหญิงสาวมากมายเพียงใดต่อแถวรอเขาอยู่ หากเขาต้องการสู่ขอภรรยาจำเป็นต้องลักพามาหรือ?
แต่พอคิดถึงหญิงสาวที่อยู่ในคุกไม่ยอมไปไหนแล้วคำพูดของกู้สื่อก็พูดไม่ออก
“อีอี” สีหน้ากู้สื่อปรากฏรอยยิ้ม “ที่นี่ไม่มีอะไรน่าเดินดู ข้าจะพาพวกเจ้าไปดูวิวทิวทัศน์ บนหลังเขายังมีน้ำพุร้อนอยู่แห่งหนึ่งข้าคิดว่าไม่เลวที่เดียว ไม่สู้…”
หากเป็นปกติกู้อีอีไม่มีทางอยากเดินเล่นในคุก
…………………
ตอนที่ 868 เสี่ยวย่า (2)
แต่กู้สื่อต้องการชักชวนให้พวกนางออกไปจากที่นี่ตลอดเช่นนี้แล้วกู้อีอีก็ยิ่งอยากรู้ว่าในคุกแห่งนี้ขังใครเอาไว้กันแน่จึงทำให้ท่านพ่อสนใจถึงเพียงนี้
“เสี่ยวชิง ท่านพ่อของข้าจะต้องชิงตัวหญิงสาวมาแน่ ไป พวกเราเข้าไปดูกัน”
กู้สื่อยิ่งเป็นเช่นนี้กู้อีอีก็ยิ่งดื้อดึงจะเข้าไปในคุก
ตอนนี้กู้สื่ออยากจะห้ามก็ไม่ทันเสียแล้ว…กู้อีอีถีบประตูคุกจนเปิดออกมาแล้ว
ในมุมมืดหญิงสาวสกปรกมอมแมมไปทั้งตัวขดกายอยู่ ผมของนางร่วงลงมาปกคลุมในหน้าน่าเกลียดเอาไว้
ตอนที่เกิดฉากนี้ขึ้นหน้าของกู้สื่อขาวซีดหัวใจเต้นแรง ภาพลักษณ์ที่ดีงามของเขาในใจของลูกสาวพลังทะลายลงแล้ว ความจริงแล้ว ตั้งแต่เริ่มแรกกู้อีอีก็ไม่คิดว่ากู้สื่อจะทำเรื่องบีบบังคับครอบครองหญิงเช่นนี้ออกมาได้ นางเพียงพูดออกไปลอยๆ เท่านั้น
ทว่าตอนนี้พอได้เห็นหญิงสาวที่ขดตัวอยู่ในมุมท่าทางน่าสงสารแล้วกู้อีอีก็หันหน้าไปแข็งทื่อ “ท่านพ่อ ท่านทำเรื่องผิดที่ยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉานเช่นนี้จริงหรือ?”
มิน่า…มิน่าหลังเขาจึงเป็นที่ต้องห้าม
ที่แท้…ก็เพื่อปกปิดเรื่องน่าเกลียดพวกนี้
ปากกู้สื่อสั่น “ข้าบอกว่าข้าไม่รู้เรื่องเป็นนางที่ไม่ยอมไปเองเจ้าเชื่อหรือไม่?”
“ท่านพ่อ ท่านเห็นนางเป็นคนโง่หรือ? เหตุใดต้องอยู่ที่นี่ไม่ยอมไปไหน?”
“…”
ที่จริงกู้สื่ออยากจะพูดคำหนึ่งเหลือเกิน นี่ก็คนโง่ไม่ใช่หรือไง?
ทว่าต่อหน้าคำถามของลูกสาวสุดท้ายแล้วเขาก็ไม่อาจเอ่ยออกไป
เฟิงหรูชิงก้าวไปข้างหน้านิ่งๆ นิ้วมือของนางแหวกผมของหญิงสาวเบาๆ เผยให้เห็นแผลเป็นเต็มใบหน้า
น่าเกลียดเป็นที่สุด
ทว่านัยน์ตาของนางไม่มีความรังเกียจอย่างที่คิด มีเพียงความครุ่นคิด
ชิงหานชี้นำนางมาถึงที่นี่แท้ๆ แต่ว่าที่นี่นอกจากหญิงสาวคนหนึ่งแล้วก็ไม่มีของอื่นอยู่เลย แต่เห็นได้ชัดว่าของที่ร้องเรียกชิงหานนั่นไม่ใช่หญิงสาวคนนี้
ในที่สุดหญิงสาวก็เงยหน้าขึ้น
ตอนที่เห็นใบหน้านั้นกู้อีอีก็ตกใจเป็นอย่างยิ่ง บนใบหน้านางมีแต่ความโกรธ ไม่รู้ว่าได้รับความลำบากยากเข็ญมามากมายเพียงใด ใบหน้าของนางถึงได้เปลี่ยนเป็นเช่นนี้
หากบอกว่าพ่อของตัวเองทนความโดดเดี่ยวไม่ไหว ชิงหญิงสาวเอามาไว้ในบ้านนางอาจจะเชื่อแต่ว่าพ่อของนางไม่มีทางทำเรื่องทำลายใบหน้าของคนเช่นนี้ออกมาแน่!
สายตาของหญิงสาวจ้องมองเฟิงหรูชิง นัยน์ตาของนางแฝงด้วยความงุนงงและลังเล ราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง จู่ๆ หญิงสาวก็ดูเหมือนจะรู้สึกถึงบางอย่าง นางรีบใช้มือที่สกปรกนั่นจับแขนของเฟิงหรูชิงไว้แน่น นานมากแล้วที่นางไม่ได้ออกไปจากที่แห่งนี้ บนมือเต็มไปด้วยดินโคลนทิ้งรอยมือเอาไว้บนแขนเสื้อเฟิงหรูชิง
“เสี่ยวชิง!”
กู้อีอีตกใจหน้าซีด กำลังคิดจะก้าวเข้าไปกลับถูกเฟิงหรูชิงยกมือขึ้นห้าม
สายตาของเฟิงหรูชิงเป็นมิตรไม่มีความรังเกียจใดๆ ดวงตาจ้องมองไปยังหญิงสาวตรงหน้า
“เจ้าอยากให้ข้าพาเจ้าไป?” หญิงสาวพยักหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย สายตาไม่ได้เศร้าสร้อยเฉกเช่นตอนแรกแต่สว่างจ้าดุจดวงดาว
“แผลของเจ้าคนที่นี่เป็นคนทำงั้นหรือ?” เฟิงหรูชิงถามต่อ
หญิงสาวพยักหน้านัยน์ตาปรากฏความโกรธแค้น
ในตอนนั้นสายตาของเฟิงหรูชิงกับกู้อีอีล้วนมองไปยังกู้สื่อ
กู้สื่อหน้าซีด “ไม่ใช่ข้าทำจริงๆ เป็นเจ้าชั่วฝูจู่คนก่อนนั่น หลังจากข้ารับจวนฝูจู่มาแล้วถึงได้พบการมีอยู่ของนาง ข้าให้นางไปนางก็ไม่ยอมไปไม่ใช่ข้าบีบบังคับให้นางอยู่”
เฟิงหรูชิงหันไปมองหญิงสาวน่าสงสารคนนี้ต่อ
………………….
YOU MAY ALSO LIKE
