เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 871 เสี่ยวย่า (5)/ตอนที่ 872 ซู่อีกลับมาแล้ว (1)
ตอนที่ 871 เสี่ยวย่า (5)
“บนโลกนี้ไม่เคยมีการแบ่งแยกผู้มีพรสวรรค์และคนไร้ประโยชน์ ข้าไม่เคยต้องการผู้มีพรสวรรค์ที่หยิ่งยโสโอหังที่ข้าต้องการคือคนที่ยินดีใช้ความพยายามอย่างไม่มีที่สิ้นสุดและหยาดเหงื่อเพื่อการฝึกตบะ”
ต่อมานางก็ปฏิบัติตามคำพูดนั้น
ใช้ความลำบากและความพยายามมากกว่าคนทั่วไปก้าวขึ้นบนถนนของผู้แข็งแกร่ง
ตอนนี้…พระองค์ก็ยังใช้คำพูดนี้ตักเตือนนาง
ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีเรื่องบางเรื่องก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ …
“ไปเถอะ เจ้าตามข้ากลับไป”
เฟิงหรูชิงละสายตากลับมา ก้าวเดินลงบันไดมุ่งหน้าไปทางพระอาทิตย์ตก
เสี่ยวย่ารีบตามไป นางติดตามเฟิงหรูชิงอยู่ด้านหลัง
สายตาของนางแฝงด้วยความเคารพบูชาเปล่งประกายเสียงยิ่งกว่าดวงดาว
ดีจริง…
เทพของนาง ประมุขของนางกลับมาแล้ว…
…
เฟิงหรูชิงรู้สึกถึงสายตาที่เร่าร้อนจากด้านหลังจึงหลุบตาลงแล้วเอ่ยถาม “ชิงหาน เจ้าแน่ใจนะว่าเจ้าไม่รู้จักหญิงผู้นี้จริง?”
ชิงหานลังเลไปสักพักแล้วก็ส่ายหน้า ตอบกลับด้วยการส่งเสียงผ่านกระแสจิต “ที่ร้องเรียกข้าต้องไม่ใช่นางแน่ ข้าไม่รู้จักนางจริงๆ”
“แต่ว่าเหตุใดข้าจึงรู้สึกเหมือนนางจะรู้จักข้า…เหมือนกับต้าฮุย”
สายตานั้นมันร้อนแรงเหลือเกินร้อนจนแทบจะแผดเผาแผ่นหลังของนางให้เป็นแผล
ในมิติว่าง
ชิงหานกัดนิ้วหัวแม่มือเอียงศีรษะมองฝูเฉินที่ยังคงหลับลึกอยู่
แม้ท่านพี่ฝูเฉินจะบอกนางแล้วว่าท่านแม่อาจจะเป็นจักรพรรดิที่เก้า
แต่ว่า…
นางเติบโตในสวนยามาตลอดจักรพรรดิที่เก้ารู้จักใครบ้างนางก็ไม่แน่ชัด ต่อมาหลังจากจักรพรรดิที่เก้าหายสาบสูญไปหลายปีพวกเขาจึงจะสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์แล้วออกจากสวนยาได้
“ท่านแม่ ข้าไม่แน่ชัด ต้าเฮยอาจจะรู้ก็ได้?”
เฟิงหรูชิงสีหน้าเข้มขึ้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นจริงเป็นจัง “มันชื่อต้าฮุยไม่ใช่ต้าเฮย”
ชิงหานทั้งว่านอนสอนง่ายและน่าเอ็นดู “เจ้าค่ะท่านแม่”
ท่านพี่ฝูเฉินบอกว่ากับผู้หญิงไม่ต้องใช้เหตุผล
เช่นนั้นท่านแม่พูดอย่างไรก็คืออย่างนั้น
เฟิงหรูชิงเพิ่งเดินมาถึงในบ้าน ฉับพลันก็เห็นร่างที่ค่อนข้างคุ้นตายืนอยู่ท่ามกลางสายลมบางเบาภายใต้การประคองของสาวใช้ รอนางอยู่อย่างเงียบๆ
หญิงสาวเดินผ่านนางไปราวกับมองไม่เห็นฉินเฟยเอ๋อร์อย่างไรอย่างนั้น
สีหน้าฉินเฟยเอ๋อร์เปลี่ยนไปเล็กน้อย ในที่สุดก็ทนไม่ได้เอ่ยปากร้องเรียก “แม่นางเฟิง ข้ามีเรื่องบางอย่างต้องการพบเจ้า”
ท่าเปิดประตูของเฟิงหรูชิงหยุดลง นางหันหลังให้ฉินเฟยเอ๋อร์ “ข้ากับเจ้าไม่ได้สนิทกัน”
ความหมายก็คือ ข้ากับเจ้าไม่ได้สนิทกันก็ไม่มีเรื่องอะไรให้น่าพูด
“สามหาว!”
สาวใช้หลิวสยาร้องตะโกนเสียงเย็น กำลังคิดจะระเบิดอารมณ์โกรธดวงตาเย็นชาของฉินเฟยเอ๋อร์ก็กวาดมองมา นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “หลิวสยาเจ้าไปรอข้าอยู่ข้างๆ ข้ามีเรื่องจะพูดคุยกับแม่นางผู้นี้”
“แต่ว่าคุณหนู…” หลิวสยาน้อยใจเป็นอย่างยิ่ง
สีหน้าของฉินเฟยเอ๋อร์นิ่งยิ่งกว่าเก่า ช่วงนี้หลิวสยาล้ำเส้นมากเกินไปแล้ว หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปย่อมทำให้ตระกูลฉินเสื่อมเสียชื่อเสียงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“พอแล้ว ข้าเป็นนายของเจ้า ข้าให้เจ้าถอยออกไปเจ้าก็ถอยออกไปก่อน”
หลิวสยาถลึงตามองเฟิงหรูชิงอย่างไม่เต็มใจ นางไม่ได้ถอยไปรอที่ด้านข้างแต่กลับรีบออกไปตระกูลฉินเพื่อตามคน
คุณหนูเป็นคนจิตใจดี ผู้หญิงคนนี้ร้ายกาจเช่นนี้ยากที่จะไม่ทำร้ายคุณหนู นางต้องกลับไปแจ้งฮูหยินให้ทราบเพื่อไม่ให้มีคนมารังแกคุณหนู!
…
ภายใต้แสงอาทิตย์ตก
เฟิงหรูชิงหันหน้าไปเล็กน้อย สายตาที่นิ่งดุจน้ำจับจ้องไปยังฉินเฟยเอ๋อร์
“เจ้ามาหาข้ามีเรื่องอะไร?”
ใบหน้าของฉินเฟยเอ๋อร์มีรอยยิ้มจางๆ “คำพูดของเจ้ากับถานซวงซวงเมื่อครู่ข้าได้ยินหมดแล้ว แม่นางเฟิงเจ้าว่ามาเถอะ เจ้าต้องการอะไรถึงจะไปจากเสี่ยวเฉินได้? ไม่ว่าเจ้าจะต้องการเงินทองหรือยาวิเศษตระกูลฉินของข้าล้วนให้ได้”
………………….
ตอนที่ 872 ซู่อีกลับมาแล้ว (1)
“อ้อ”
สายตาเฟิงหรูชิงนิ่งเรียบไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ แม้แต่น้ำเสียงก็ยิ่งอ่อนลงมาก
ฉินเฟยเอ๋อร์ถอนหายใจโล่งอก
ดูแล้วไม่ว่าใครก็ล้วนไม่อาจต้านทานสิ่งล่อตาล่อใจได้แต่ในที่สุดนางก็ตกลงแล้ว ฉินเฟยเอ๋อร์อดที่จะสงสารฉินเฉินไม่ได้ สงสารที่ฉินเฉินเจอคนไม่ดีมาเจอผู้หญิงแบบนี้
“แม่นางเฟิง หากเป็นเช่นนี้ก็หวังว่าเจ้าจะปฏิบัติตามข้อตกลงวันหน้าอย่ามาหาเฉินเอ๋อร์อีก” ฉินเฟยเอ๋อร์ถอนหายใจเบาๆ “เฉินเอ๋อร์เป็นน้องชายของข้า ข้าไม่อาจนิ่งเฉยไม่สนใจเขา แม่นางเฟิงหน้าตางดงามเช่นนี้ไม่มีเฉินเอ๋อร์ก็สามารถหาผู้ชายที่ยอดเยี่ยมคนอื่นได้ไม่จำเป็นต้องวุ่นวายกับเฉินเอ๋อร์ แม่นางเฟิง”
เสียงพูดหยุดไปทันที
ลมกระโชกแรงพัดผ่านไปราวกับมือขนาดใหญ่ ฉินเฟยเอ๋อร์ยืนอยู่บนบันไดพอดีเมื่อถูกผลักเท้านางยืนไม่มั่นก็กลิ้งตกลงมาจากบันได
เดิมร่างกายฉินเฟยเอ๋อร์ก็ไม่แข็งแรงอยู่แล้ว การล้มครั้งนี้ทำให้สีหน้านางซีดขาวขึ้นมาในทันทีและเริ่มไออย่างรุนแรง
“เฟยเอ๋อร์!” เสียงแหลมเสียงหนึ่งดังมาจากไม่ไกล
ตอนแรกเพื่อความสะดวกบ้านที่เฟิงหรูชิงซื้อจึงอยู่ไม่ไกลจากตระกูลฉิน
เพราะฉะนั้นหลิวสยาจากไปได้ไม่นานก็ไปเชิญเวินอวี่ฮูหยินตระกูลฉินมาได้แล้ว
เวินอวี่ที่อยู่ไม่ไกลเห็นฉินเฟยเอ๋อร์นอนอยู่บนพื้นลุกไม่ขึ้นนางก็โกรธจนตาแทบจะถลนออกมา ความโกรธแผดเผา
ตั้งแต่คลอดเฟยเอ๋อร์ลูกสาวคนนี้ออกมานางก็ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีก ไม่ใช่เพียงแค่นางแต่บรรดาอนุเหล่านั้นหลายปีที่ผ่านมาก็ไม่อาจตั้งครรภ์ได้
ดังนั้นฉินเฟยเอ๋อร์จึงเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลฉิน เป็นแหล่งพลังชีวิตเพียงที่เดียว
“เฟยเอ๋อร์ของข้า!”
เวินอวี่รีบเข้าไปที่ข้างกายของฉินเฟยเอ๋อร์แล้วพยุงนางลุกขึ้น ดวงตาของนางแดงก่ำ สายตาโกรธแค้นหันไปมองทางเฟิงหรูชิง
“เจ้ามันคนชั้นต่ำ นึกไม่ถึงว่าจะกล้าลงมือกับเฟยเอ๋อร์ของข้า ครั้งนี้ต่อให้ฝูจู่ต้องการปกป้องเจ้าข้าก็จะทำให้เจ้าชดใช้ให้ได้!”
“ท่านแม่!” ฉินเฟยเอ๋อร์กุมมือของเวินอวี่ส่งสัญญาณให้นางไม่ต้องพูดอะไร แล้วนางจึงจะเบนดวงตาอันงดงามไปทางเฟิงหรูชิง “แม่นางเฟิง ข้าทำเพื่อเฉินเอ๋อร์และก็เพื่อเจ้าถึงได้ใช้วิธีนี้ให้เจ้าไปจากเฉินเอ๋อร์ ขอเพียงเจ้ายินดีไปจากเฉินเอ๋อร์ข้าก็จะปล่อยวางความผิดในอดีตกับเจ้า หากเจ้าไม่ยินดีข้าก็จะเอาการกระทำทั้งหมดของเจ้าไปบอกกับเฉินเอ๋อร์ เช่นนี้ชื่อเสียงของเจ้าก็จะย่ำแย่”
เพื่อเฉินเอ๋อร์นางอดทนมานานมากแล้ว
ต่อให้เฟิงหรูชิงลงมือกับนางนางก็สามารถปล่อยวางความปิดในอดีตได้
ทว่าหากนางชอบพอยศถาบรรดาศักดิ์ของตระกูลฉิน ดื้อดึงจะแต่งกับเฉินเอ๋อร์…
นางก็ไม่มีวิธีอื่น
ได้แต่ต้องพูดทุกสิ่งทุกอย่างที่นางกระทำออกไปให้หมด
“เฟยเอ๋อร์!”
เวินอวี่โกรธมาก ถึงตอนนี้แล้วเฟยเอ๋อร์ก็ยังต้องการจะปกป้องคนชั้นต่ำนั่น?
นางจะจิตใจดีงามไปถึงเมื่อใดกัน?
“ท่านแม่ ข้าไม่เป็นอะไรจริงๆ” ฉินเฟยเอ๋อร์เอ่ยด้วยรอยยิ้มบางๆ “คิดว่าทำเพื่อเฉินเอ๋อร์ดีหรือไม่? ข้ากับเฉินเอ๋อร์เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ไม่อยากให้เขาต้องถูกทำร้าย”
สำหรับลูกสาวที่มีความคิดมาโดยตลอดเวินอวี่ไม่สามารถพูดอะไรได้อีก ได้แต่ใช้สายตาดุร้ายจ้องมองเฟิงหรูชิงเขม็ง
“แม่นางเฟิง” รอยยิ้มของฉินเฟยเอ๋อร์หายไปแล้ว นางอาศัยการพยุงของเวินอวี่ค่อย ๆ เดินไปทางบันได “เจ้าตัดสินใจอย่างไร?”
เฟิงหรูชิงมองฉินเฟยเอ๋อร์ที่อยู่ตรงตีนบันไดทันที
ไม่รู้เพราะเหตุใด หลังจากฉินเฟยเอ๋อร์เห็นสายตาของนางแล้วขาก็อ่อนไปเสียดื้อๆ หยุดฝีเท้าลง
“อ้อ” เฟิงหรูชิงเลิกคิ้วยิ้มบาง “ข้าคิดว่าการกระทำของข้าเมื่อครู่ทำให้เจ้าเข้าใจการเลือกของข้าแล้วเสียอีก คิดไม่ถึงว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลฉินผู้สง่าผ่าเผยจะโง่เขลาเช่นนี้ แม้แต่เรื่องนี้ยังดูไม่ออก”
……………….
YOU MAY ALSO LIKE
