เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 883 หนานเสียนมาแล้ว (2)/ตอนที่ 844 หนานเสียนมาแล้ว (3)
ตอนที่ 883 หนานเสียนมาแล้ว (2)
ลูกชายเขาไม่เชื่อฟังคำพูดของพ่ออย่างเขาเลยสักนิดจริงๆ
“ข้าเป็นพ่อเขา ต่อให้เขาปฏิเสธแล้วจะทำไม เรื่องงานแต่งงานพ่อแม่กำหนด เขาคัดค้านไม่ได้!”
“อ้อ” เฟิงหรูชิงยิ้มอ่อน “หากเขายอมกลับตระกูลมู่จริง ข้าจะพาซู่อีหนีไปสุดหล้าฟ้าเขียว”
สายตาซู่อีทอประกายวาบ กลับรู้สึกว่าทำแบบนี้ไม่ค่อยดี จึงรีบเก็บงำประกาย แววตาสงบนิ่งดังเดิม
“พอแล้ว!” จุดประสงค์ที่มู่หลิงมาในวันนี้ไม่ใช่เพื่อหนานเสียน แต่เขามาเพื่อซู่อี “ข้ามาที่นี่เพื่อคุยกับซู่อี เจ้าถอยไป!”
เฟิงหรูชิงยิ้มตาหยี “ท่านอยากกับคุยกับซู่อีก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ จับเฉินชิงเยียนมาเบื้องหน้าซู่อี ให้นางโขกหัวยอมรับผิด จนกว่าซู่อีจะยอมให้อภัยนางถึงหยุดได้ หากซู่อีไม่ยิ นยอม ก็ให้นางคุกเข่าไปทั้งชีวิต!”
มู่หลิงกำหมัดแน่น ดวงตายิ่งเดือดดาล
ตอนนั้นเพื่อนางหนูนี่หนานเสียนแย่งชิงมังกรดำไปโดยไม่สนใจชิงเยียน
ยามนี้นางหนูนี่ก็เหยียดหยามชิงเยียนถึงเพียงนี้อีก
ชั่วชีวิตนี้ชิงเยียนไม่เคยเป็นฝ่ายหาเรื่องใครก่อน ทำไมคนเหล่านี้ถึงไม่คิดปล่อยนางไป…
มู่หลิงสายตาคมกริบ “ชิงเยียนเป็นผู้หญิงของข้า ข้าต้องรับผิดชอบนางชั่วชีวิต นางทำเพื่อข้ามากมาย ข้าไม่อาจผิดต่อนาง”
ชิงเยียนทำโดยไม่เสียดายชีวิตเลย
สตรีเช่นนี้ เขาจะมีคุณสมบัติใดทำร้ายนางได้กัน
“ซู่อี ข้ารู้ว่าเจ้ามีอคติต่อชิงเยียน” ยามเผชิญหน้ากับซู่อี เขาสะกดโทสะทั้งหมดทั้งมวลลงไปได้ พยายามเอ่ยด้วยเสียงประนีประนอม “แต่ข้าติดค้างชิงเยียนมากเกินไป ซ้ำยังเป็นหนี้ชี วิตนาง เมื่อก่อนข้าคิดว่าเจ้าคงเข้าใจข้าได้ อย่างไรเสียนี่ก็เป็นสิ่งที่ข้าติดค้างนาง”
ยามอายุเยาว์ เขาเคยชอบชิงเยียน เพราะท่านพ่อขัดขวางจึงไม่อาจสมหวัง
ต่อมาได้พบซู่อี…
เขาหลงคิดว่าได้พบรักแท้ เพื่อซู่อีเขายอมทอดทิ้งชิงเยียน เห็นซู่อีมาเป็นอันดับหนึ่ง
เขาจริงใจกับนางมาโดยตลอด!
แต่ชิงเยียนทำเพื่อเขาโดยไม่คำนึงถึงชีวิตตนเอง กระทั่ง…เพื่อช่วยเขาแล้ว นางยอมสละชีวิต!
ที่คนเรานับเป็นคนได้ก็เพราะมีจิตใจดี เขาไม่อาจไม่ใส่ใจความรักล้ำลึกของชิงเยียน
อีกอย่างบุรุษมีสามภรรยาสี่อนุเป็นเรื่องปกติ เขาไม่คิดว่าซู่อีจะมีปฏิกิริยาตอบสนองรุนแรงเช่นนี้ ถึงขั้นไม่เข้าใจการกระทำของเขา
ซู่อียืนสงบอยู่ใต้แสงอาทิตย์ไม่พูดไม่จา
“ซู่อี” มู่หลิงปวดเศียรเวียนเกล้า “ตอนที่ข้าบาดเจ็บ ชิงเยียนดูแลข้าโดยไม่คำนึงถึงอะไรทั้งนั้น ตอนนั้นเจ้าอยู่ที่ไหนกัน ตอนที่ชีวิตข้าถูกคุกคาม ชิงเยียนช่วยเหลือข้าโดยไม่สนใจช ชีวิต ตอนนั้นเจ้าอยู่ไหนกัน เพราะข้ารักเจ้า ถึงยอมให้เจ้าทุกอย่าง เจ้าไม่เข้าใจจริงๆ หรือ”
หากเป็นหญิงอื่น อาละวาดโดยไม่สนเหตุสนผล กระทั่งทำร้ายเขาจนไม่อาจฝึกฝีมือได้ เขาไม่ลงมือจัดการนางเอง ก็ไม่มีทางตามหานางโดยไม่คำนึงถึงศักดิ์ศรีแน่
ในโลกนี้มีแต่ซู่อีเท่านั้นที่เขาทำเช่นนี้
บางทีเขาอาจดีกับซู่อีมากเกินไป นางถึงได้เหลิงจนมีนิสัยเอาแต่ใจ
ซู่อีเงยหน้า จ้องมู่หลิงเขม็ง
แต่เพราะคำพูดก่อนหน้าของเฟิงหรูชิง นางจึงไม่พูดอะไร นัยน์ตาเย็นยะเยือก
เฟิงหรูชิงจับแขนสั่นเทาของซู่อีไว้ ตวัดสายตาเย็นชามองมู่หลิง
“ท่านพูดพอหรือยัง ในเมื่อเฉินชิงเยียนดีเสียขนาดนั้น ทำไมท่านยังรบเร้าซู่อีไม่เลิก อยากทำให้คนทั่วหล้ารู้ว่าเจ้าคะนึงหาอดีตภรรยาไม่ลืมเลือนหรือ”
………………….
ตอนที่ 844 หนานเสียนมาแล้ว (3)
มู่หลิงเอ่ยด้วยความไม่พอใจ “เรื่องของข้ากับซู่อี คนนอกไม่มีสิทธิ์สอดปาก!”
“ข้าไม่สอดปาก” เฟิงหรูชิงยิ้มหรี่ตาลง
นางไม่สอดปาก เพราะนางจะลงมือเลย!
ปัง!
ไม่ช้า ก้อนหินจำนวนนับไม่ถ้วนร่วงลงมาจากท้องฟ้าราวก็ห่าฝนหินก็ไม่ปาน
ห่าฝนนี้โจมตีเพียงมู่หลิงคนเดียวเท่านั้น!
“ดูท่าประมุขน้อยมู่ก่อกรรมทำเข็นได้รับผลกรรมแล้ว” เฟิงหรูชิงยิ้ม
รอยยิ้มเผยจากเบื้องลึกของนัยน์ตา แฝงอายเย็นชา
ส่วนหินมาจากไหนนั้น…
เดิมทีห้วงเวลาของนางก็สร้างโลกใบอีกใบหนึ่งขึ้นมาอีกแล้ว นับตั้งแต่บรรลุระดับเสวียนอู่ กระทั่งบ้านในห้วงเวลานางก็สามารถโยกย้ายออกมาได้
เฟิงหรูชิงตื่นเต้น นางต้องดึงพรรคเภสัชเทพทั้งหมดออกมาจากห้วงเวลาเพื่อทับมู่หลิงให้ตายหรือไม่
แต่…ถ้าย้ายออกมาจริงๆ เกรงว่าที่แห่งนี้คงรับไม่ไหว ซ้ำยังระเบิดรุนแรงด้วย
คิดๆ แล้ว เฟิงหรูชิงสงบใจลง ใช้หินพวกนี้ทับมู่หลิงตาย!
“เฟิงหรูชิง!” มู่หลิงกัดฟันกรอด หลบหินเหล่านั้นด้วยอย่างหวุดหวิด
ยังดีที่พลังของเขาเข้มแข็ง ต่อให้หลบไม่ได้ ก็ใช้หมัดต่อยหินแตกได้
“เจ้าทำอะไรกันแน่ ทำไมเจ้าถึงทำได้”
ย้ายสิ่งของข้ามห้วงเวลาหรือ
ในเรือนนี้ไม่หินจำนวนมากเท่านี้ให้นางเคลื่อนย้าย!
ตู้ม!
มู่หลิงไม่ทันป้องกันตัว เถาวัลย์สายหนึ่งแทรกขึ้นมาจากพื้นดินโดยไม่ทันให้รู้สึกตัว พันเขาจนล้มฟาดลงกับพื้น
หากเป็นเมื่อก่อนยากนักที่มู่หลิงจะถูกลอบดักทำร้าย
แต่ใครก็คิดไม่ถึงว่า ทำไมเถาวัลย์ถึงโผล่ขึ้นมาจากพื้น ดึงเขาล้มลง
ที่สำคัญก็คือเถาวัลย์งอกขึ้นมาจากพื้น หากมันปรากฏออกมากลางอากาศ เขายังสามารถสัมผัสได้
แต่ของที่งอกจากพื้น ต่อให้เป็นคนที่มีพละกำลังแกร่งกล้าแค่ไหนก็ยากจับสังเกตได้
มู่หลิงแววตาอำมหิต ออกแรงดึง เถาวัลย์ก็ถูกเขาดึงขาด
หินตกลงมาด้วยความเร็วอย่างยิ่ง
ทว่าไม่อาจเคลื่อนย้ายกายได้ทัน ทั้งไม่มีเวลาทำลายหินด้วย
ดังนั้นตอนที่เขาเพิ่งหมุนตัว หินก็ตกลงมาอย่างรุนแรงกระแทกใส่จุดอ่อนไหวของเขาเข้าเต็มแรง
เสี้ยวขณะนั้นมู่หลิงได้ยินเสียงจากบริเวณนั้นของตัวเองปริแตก เจ็บจนตัวสั่น ออกแรงด้วยความแตกตื่น!
“นางเด็กนี่สมควรตาย!”
ครั้งนี้ต่อให้มีซู่อีปกป้องนางเด็กนี่ เขาก็จะทำให้นางร่ายกายแหลกเป็นผุยผงให้ได้!
“เพิ่งได้ยินว่าท่านไร้ความเป็นคน” เฟิงหรูชิงยิ้มร่า “เจ้าสิ่งก็ไร้ประโยชน์ สลายไปได้ก็ดี”
“เจ้า…”
มู่หลิงตะกายขึ้นจากพื้น ใช้มือกุมเบื้องล่างไว้ สีหน้าเขียวคล้ำ โทสะพุ่งสูงเสียดฟ้า “รนหาที่ตาย!”
จากนั้น…
เสี้ยวขณะที่มู่หลิงทะยานเข้าใส่เฟิงหรูชิง พลังปราณเย็นเยียบเข้าจู่โจมมาจากด้านหลัง เวลานั้นร่างกายมู่หลิงคล้ายว่าวที่สายป่านขาด ลอยสู่ฟ้า ลายลับไปไม่เห็นอีก
เฟิงหรูชิง “…”
นางเงยหน้ามองมู่หลิงที่กลายเป็นจุดดำๆ หายไป ค่อยมองไปยังบุรุษใต้แสงอาทิตย์ที่ไม่ไกลออกไป
ความจริงเฟิงหรูชิงรู้สึกว่าที่มู่หลิงมาหาซู่อีในวันนี้ ยังมีเรื่องอื่นอีก นางยังไม่ทันเอ่ยปากถาม มู่หลิงก็บินไปไกล้แล้ว
ดูท่าคราวนี้เขาคงร่วงตกลงมาอย่างหน้าอนาถยิ่ง
ชายหนุ่มสวมอารมณ์ขาวราวหิมะ สง่างามดุจเซียน ใบหน้าเย็นชานั้นยามมองเฟิงหรูชิงเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนเต็มเปี่ยม
หากบอกว่าชายหนุ่มในยามเป็นน้ำแข็ง เช่นนั้นเขาในยามคงเป็นเสมือนลมในฤดูใบไม้ผลิ
“องค์หญิง…” ชิงน้อยยื่นหัวน้อยๆ ออกมาตัวสั่น “ท่านไม่รู้หรอกว่า เพื่อท่านแล้วข้าต้องจ่ายค่าตอบแทนใดออกไปบ้าง”
YOU MAY ALSO LIKE
