เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 903 งานเลี้ยงวันเกิด (5)/ตอนที่ 904 งานเลี้ยงวันเกิด (6)
ตอนที่ 903 งานเลี้ยงวันเกิด (5)
“ชิงเยียนฮูหยิน”
เรือนใหญ่ตระกูลมู่ องครักษ์ผู้หนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างร้อนรน มาหยุดตรงหน้าเฉินชิงเยียน “ด้านนอกมีแม่นางชื่ออันชุ่ยมาขอพบฮูหยินขอรับ”
เฉินชิงเยียนแววตาวาววาบ อันชุ่ยหรือ
หลานสาวฝูจู่หรือ
ได้ยินว่านางถูกไล่ออกจากจวนฝูจู่แล้ว วันนี้มาหานางเพื่ออะไร
“พานางเข้ามา”
“ขอรับ”
องครักษ์รับคำสั่งถอยไป
ผ่านไปไม่นาน ภายใต้การนำขององครักษ์ หญิงสาวหน้าตาหมดจดนางหนึ่งก็เดินอาดๆ เข้ามา
“แม่นางอัน” เฉินชิงเยียนยิ้มจางๆ “เจ้ามาหาข้ามีเรื่องอะไร”
ดูไปแล้วอันชุ่ยดูว่านอนสอนง่าย เดินมาข้างกายเฉินชิงเยียน “คนของจวนเทียนเสินต่างรู้ว่า เรื่องเล็กเรื่องใหญ่ในตระกูลมู่เวลานี้ล้วนมีชิงเยียนฮูหยินคอยจัดการดูแล ที่ข้ามาครั้งนี้ เพราะมีเรื่องมาขอร้องฮูหยิน”
เฉินชิงเยียนมองอันชุ่ยด้วยความสงสัย “เจ้ามีเรื่องอะไร”
“ชิงเยียนฮูหยิน ข้าอยากเป็นผู้หญิงของหนานเสียน ต่อให้เป็นอนุ ข้าก็ยินดี”
อันชุ่ยเข้าใจดี ด้วยฐานะของนาง ไม่มีทางเป็นภรรยาของหนานเสียนได้ แต่ขอเพียงเข้าตระกูลมู่ได้ นางก็พอใจแล้ว
เฉินชิงเยียนหัวเราะเบาๆ “แม่นางอัน เกรงว่าข้าไม่อาจช่วยเหลือเจ้าได้ ข้ามิใช่แม่แท้ๆ ของหนานเสียน เขาไม่เคยเชื่อฟังข้า”
“ชิงเยียนฮูหยิน ต่อให้ท่านมิใช่ผู้ให้กำเนิดคุณชายหนานเสียน แต่เรื่องราวในตระกูลมู่นี้ล้วนมีท่านตัดสินใจ” อันชุ่ยยิ้มเอาใจ “อำนาจของท่านมากกว่าฮูหยินน้อยมู่เสียอีก คุณชายหนานเสียนเป็นคนตระกูลมู่ ท่านย่อมมีคุณสมบัติจัดการเรื่องงานแต่งงานของเขา คุณชายหนานเสียนหาใช่คนที่ไม่กตัญญู”
ดวงตาเฉินชิงเยียนทอประกายอำมหิต
อันชุ่ยผู้นี้ไม่มีอำนาจใดๆ จับยัดเยียดให้หนานเสียนไม่เพียงไม่อาจช่วยอะไรเขาได้ ซ้ำยังทำให้ซู่อีกับเฟิงหรูชิงต้องขยะแขยง
เช่นนี้ก็ไม่มีอะไรไม่ดี
“แม่นางอันล้อเล่นแล้ว ต่อให้ข้าเห็นด้วย พี่หลิงกับพี่ซู่อีก็ไม่รับปาก” เฉินชิงเยียนยิ้มเจื่อนลง “เจ้าก็รู้ งานแต่งงานที่พี่หลิงเฟ้นหาให้หนานเสียน ต่อให้คนที่เข้าจวนเป็นอนุ ก็ไม่มีใครที่ไม่มีชาติตระกูลภูมิหลัง เจ้าคิดว่าข้ามีอำนาจมากมาย แต่จะมากกว่าพี่หลิงอย่างนั้นหรือ”
อันชุ่ยใจสั่น ขบปากแน่น
หากมิใช่เพราะนางไร้ชาติตระกูลฐานะใดๆ แล้วจะมาขอร้องชิงเยียนฮูหยินได้อย่างไรกัน
“เอาอย่างนี้เถิด” เฉินชิงเยียนที่นั่งบนเก้าอี้หิน รับชาที่สาวใช้ส่งมาให้ เป่าไอร้อนเล็กน้อย เม้มปากทีหนึ่ง “ข้าได้ยินว่าระยะก่อนแม่นางอันชุ่ยออกจากจวนเทียนเสิน ไว้รองานเลี้ยงนายผู้เฒ่า ข้าจะรับเจ้ามาไว้ข้างกาย ยกเจ้าเป็นของขวัญให้หนานเสียน”
นางหลุบตาลงปกปิดความอำมหิตในสายตา
“เจ้าต้องยืนยันหนักแน่นว่า หนานเสียนเคยแตะต้องเจ้ามาก่อน! เพื่อกันไว้ หลายวันนี้เจ้าจงหาทางทำลายตัวเองเสีย กันไม่ให้คนอื่นรู้ว่าเจ้ายังบริสุทธิ์อยู่ เช่นนั้นข้าก็ไม่มีหนทางรับเจ้าเข้าตระกูลมู่แล้ว”
วิธีการของเฉินชิงเยียนโหดเหี้ยมมาก ไม่เพียงยัดเยียดหญิงสาวให้ผู้อื่น ซ้ำยังคิดสวมหมวกเขียวให้หนานเสียน[1]ด้วย
ทำให้คนพูดไม่ออก!
อันชุ่ยตกใจ “หากหนานเสียนไม่รับเล่า”
เฉินชิงเยียนหัวเราะ “เขารับหรือไม่ไม่สำคัญ ของเพียงคนทั่วหล้าเชื่อก็พอแล้ว พี่หลิงเป็นคนรักหน้าตา เพื่อหน้าตาแล้ว เขาต้องบีบให้หนานเสียนรับเจ้าเป็นอนุอย่างแน่นอน!”
อันชุ่ยเงยหน้ามองรอยยิ้มเฉินชิงเยียน หัวใจลนลาน แต่นางเข้าใจดี นางมีทางนี้ทางเดียวเท่านั้น
หากไม่ทำตามเฉินชิงเยียน อีกฝ่ายก็จะไม่ช่วยนาง
……………..
ตอนที่ 904 งานเลี้ยงวันเกิด (6)
“ข้าเข้าใจแล้ว!”
อันชุ่ยขบปากแรงๆ “ข้าจะทำตามคำสั่งของฮูหยินชิงเยียน”
อันชุ่ยในยามนี้ถูกความปรารถนาอัดแน่นเต็มสมอง เห็นได้ชัดว่าไม่เคยคิดว่า นางใช้วิธีนี้เข้าตระกูลมู่ ก็ไม่มีวันเข้าใกล้ชายที่เป็นเสมือนเทพเซียนนั้นไปตลอดชีวิต
บางทีเป้าหมายของอันชุ่ยหาใช่หนานเสียน เพียงอยากมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีก็เท่านั้นเอง
เพื่อเข้าตระกูล นางไม่สนวิธีการ!
พออันชุ่ยจากไป รอยยิ้มเฉินชิงเยียนหายไปแล้ว นางบีบถ้วยชาในมือ แววตาเย็นเยียบน่ากลัว
“ในโลกนี้ บุรุษมีสามภรรยาสี่อนุเป็นเรื่องปกติ ตอนนั้นพี่หลิงคิดรับอนุ ซู่อีกลับทำเรื่องทำร้ายพวกเรามากมายขนาดนั้น ครั้งนี้ข้าจะให้ลูกชายเจ้า กลายเป็นคนประเภทที่เจ้ารังเกียจนั่น!”
ทั้งๆ ที่นางรู้จักกับท่านพี่หลิวก่อนแท้ๆ
อาศัยอะไรซู่อีที่แทรกเข้ามากลับแย่งชายที่นางรักที่สุดไปได้
ในงานวันเกิด หากหนานเสียนรับอันชุ่ยอย่างว่าง่ายแล้วก็ไปเถอะ ข้าเข้ากล้าปฏิเสธ นางจะทำให้เขาเสื่อมเสียชื่อเสียง! ถูกคนทั่วหล้าทอดทิ้ง!
ก่อนอันชุ่ยถูกพามาในเรือน เฉินชิงเยียนให้คนข้างกายหลบออกไป ในเรือนสงบนิ่งมีนางเหลือคนเดียว
คราวนี้นางดื่มชาคำหนึ่ง ยิ้มเย็นชา “ถานซวงซวง ออกมาเถอะ”
ถานซวงซวงสีหน้าไม่สบอารมณ์ เดินออกมาจากหลังต้นไม้ ท้องนูนใหญ่ของนางเห็นได้ชัดเจน เสมือนเข็มทิ่มแทงใจเฉินชิงเยียน
“เฉินชิงเยียน!” นัยน์ตาถามซวงซวงสุ่มด้วยเพลิงริษยา
ทำไมเฉินชิงเยียนได้รับความอ่อนโยนของมู่หลิง ส่วนนางไม่ว่าทำอะไรผิดก็ถูกลงโทษ
แต่ว่า…
คิดถึงคำพูดที่เฉินชิงเยียนเอ่ยกับอันชุ่ย แววตาถานซวงซวงวาวโรจน์
คุณชายหนานเสียนหรือ
ชื่อนี้ทำไมเหมือนกับกั๋วซือเลยเล่า
บังเอิญขนาดนี้เชียวหรือ
คุณชายตระกูลมู่ จะลดฐานะไปเป็นกั๋วซือตัวเล็กๆ ในแคว้นหลิวอวิ๋นได้อย่างไร
“เมื่อครู่เจ้าได้ยินแล้วหรือ”
เฉินชิงเยียนจงใจไม่มองท้องถานซวงซวง
ท้องที่ใหญ่ขึ้นคล้ายกับคอยเตือนนางอยู่ร่ำไปว่า เคยมีหญิงอื่นปรนนิบัติอยู่บนเตียงสามี
ถานซวงซวงร้องหึ “ข้าจะบอกมู่หลิง”
เฉินชิงเยียนทำปากเย้ยหยัน “เจ้าคิดว่าเขาจะเชื่อเจ้าหรือ มู่หลิงเชื่อข้าเท่านั้น เจ้าไม่เชื่อหรือไม่ หากเจ้ากล้าเอ่ยออกไป ข้าจะทำให้เจ้าไม่ได้คลอดลูกออกมาด้วย!”
แววตานางคล้ายมีหนานแหลม ทิ่มแทงถานซวงซวงที่เริ่มหวั่นหวาด
นางกัดฟัน สะกดความหวาดหวั่นในใจลงเดินออกเรือนไป
รอนางคลอดลูกชายให้มู่หลิงก่อน เมื่อถึงเวลานั้นสิ่งที่เฉินชิงเยียนทำร้ายนางทั้งหมด นางจะคืนให้อีกฝ่าย!
เงาร่างถานซวงซวงค่อยไกลๆ ออกไปจนหายลับภายใต้แสงอาทิตย์อัสดง
เฉินชิงเยียนควบคุมไม่ไหวอีก นิ้วมือจับหน้าอกตัวเองแน่น น้ำตาไหลพรากลงมาเปรอะเปื้อนใบหน้านาง
การดำรงอยู่ของถานซวงซวงคล้ายแหนมแหลม ทำให้นางเจ็บจนเลือดไหล
กระทั่งสูดหายใจยังยากลำบาก
“เจ้ารู้ว่าจักความเจ็บปวดหรือไม่”
เสียงยโสเย็นชาดังขึ้นมาแฝงความดูแคลนและประชดประชัน
เฉินชิงเยียนปาดน้ำตาออกจากหางตา นางนั่งบนเก้าอี้หิน ใบหน้าขาวซีดอ่อนแรงไร้กำลัง
“ตอนที่เจ้าอยู่กับพี่ใหญ่ข้า พี่สะใภ้ก็เจ็บปวดเช่นเดียวกับเจ้า” มู่ชิงอิ้นสีหน้าไร้อารมณ์ ใบหน้าอมโรคสงบนิ่ง “บนตั่งเตียง มิอาจทนให้ผู้อื่นหลับนอนข้างๆ ได้ เจ้าเจ็บแค้นถานซวงซวงเช่นนี้ มีสิทธิ์อันใดคิดว่าพี่สะใภ้ถึงยอมรับเจ้าได้”
…………
[1] เป็นชู้
YOU MAY ALSO LIKE
