เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 913 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (5)/ตอนที่ 914 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (6)
- Home
- เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา
- ตอนที่ 913 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (5)/ตอนที่ 914 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (6)
ตอนที่ 913 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (5)
สายตามู่หลิงมองไปที่เฟิงหรูชิง แววตาแฝงโทสะ
ผู้หญิงคนนี้ทำให้ลูกชายทรยศเขา ยังไม่รู้ด้วยว่านางใช้ฝีมือใดที่ทำให้ซู่อีเชื่อนางโดยไม่ระแวงสงสัย ตอนนี้ยังกล้ามาตระกูลมู่อีก!
ซู่อียิ้มจาง “ชิงเอ๋อร์เป็นลูกสะใภ้ข้า ทำไมนางจะมาไม่ได้”
ประกาศนี้คล้ายแผ่นหินหนัก ทำให้คนทั้งหมดในที่นี้แตกตื่น
เดิมทีพวกเขายังสงสัยฐานะของแม่นางผู้นี้ คิดไม่ถึงว่าจะเป็นผู้หญิงของหนานเสียนหรือ
คนทั้งหลายเบี่ยงสายตาไปมองกู้อีอีโดยไม่รู้ตัว
ไม่ว่าตอนนี้กู้สื่อเลือกใครเป็นลูกเขย แต่หนานเสียนเคยเป็นคู่หมั้นกู้อีอีมาก่อน! กระทั่งฉินเฟยเอ๋อร์ที่เคยสนิทกู้อีอียังประชดประชันนับประสาอะไรหญิงอื่นเล่า
แน่นอนว่า ในบรรดาคนเหล่าก็มีคนที่เคยไปร่วมงานวันเกิดกู้อีอีมาก่อน
วันนี้รู้ถึงความสัมพันธ์ของเฟิงหรูชิงกับหนานเสียน สีหน้าพวกเขาแปลกประหลาด
“ซู่อี!”
นายผู้เฒ่าตกใจ ไม่ช้าค่อยได้สติกลับมา เขาสาวเท้าไวว่อง เดินฉับๆ ลงจากบัลลังก์ที่นั่ง ปรี่เข้าไปข้างกายซู่อี
“พวกเขาไม่ได้หลอกข้า เจ้ากลับมาจริงๆ ด้วย หากเจ้ายังไม่กลับมา ข้าคงถูกคนพวกนี้รังแกจนตายแล้ว”
ซู่อีปวดใจ นายผู้เฒ่าดีกับนางจากใจจริง แต่ปีนั้น นางจากไปโดยไม่ร่ำลา
หลายปีมานี้ นางไม่ได้กลับมาเยี่ยมเขาสักครั้งเดียว
“ท่านเจ้าบ้าน” มู่สิงก้าวออกมา สีหน้าเย็นเยียบ “ฮูหยินน้อยไม่รับตระกูลมู่ของเรา ดังนั้นถึงออกจากบ้านไป ทำไมท่านต้องเอาความจริงใจไปแลกกับนางด้วย เพราะอะไรกัน”
“ท่านลุงรองพูดไม่ผิด ท่านเจ้าบ้าน ตระกูลมู่ของเราไม่ใช่ที่ที่ใครอยากมาก็มาอยากไปก็ไปได้!”
“ท่านเจ้าบ้าน ตระกูลมู่มีเฉินชิงเยียนก็มากพอแล้ว ไม่นึกเสียดายซู่อี! แต่คุณชายหนานเสียนมีสายเลือดของตระกูลมู่ ไม่อาจออกไปเร่ร่อนด้านนอก เขาต้องกลับตระกูล!”
“จริงสิ ยังมีอีกนางเด็กนี่มีฐานะอะไรกัน หากฐานะพอใช้ได้อยู่เป็นอนุของคุณชายก็ได้ ถ้าฐานะไม่คู่ควร ไม่มีคุณสมบัติเข้าตระกูลมู่”
“ปีนั้นหนานซู่อีเป็นเด็กกำพร้าไร้ที่พึ่ง ตามหลักแล้วไม่อาจเข้าจวนได้ จนปัญญาที่ท่านเจ้าบ้านเห็นด้วย พวกข้าถึงไม่อาจพูดมากความ เห็นได้ชัดว่าเป็นคนไม่ได้รับการอบรมสั่งสอน แตกต่างกับคนที่ได้รับการอบรมเลี้ยงดูอย่างมาก ดูฮูหยินชิงเยียนสิ ดูแลตระกูลมู่เป็นระเบียบเรียบร้อย หนานซู่อีเหมือนกับหญิงเสียสติ คิดจะไปก็ไปโดยไม่ร่ำลา”
“มีคุณหนูบ้านใดบ้างที่ทำตัวอย่างนางได้ พวกเราไม่รับอนุให้ประมุขน้อยก็นับว่าไม่ผิดต่อนางแล้ว นางยังกล้าทะเลาะกับประมุขน้อยเพราะเรื่องเล็กแค่นี้อีก!”
คนตระกูลมู่พวกนี้ล้วนเป็นลุงน้าญาติของตระกูลมู่ทั้งนั้น แต่ตระกูลมู่มีกฎ นอกจากคนสายเลือดเดียวกันแล้ว คนอื่นต้องเรียกขานเจ้าบ้านด้วยความเคารพ
ดังนั้นต่อให้คนในตระกูลมีสายเลือดตระกูลมู่ ก็ยังต้องเรียกนายผู้เฒ่าเป็นเจ้าบ้าน
คนเหล่านี้ผลัดกันพูด แสดงความไม่พอใจต่อซู่อีออกมา คล้ายกับการดำรงอยู่ของซู่อีเป็นการดูหมิ่นตระกูลมู่ก็ไม่ปาน
ประโยชน์เดียวที่นางมีก็คือให้กำเนิดอัจฉริยะอย่างหนานเสียนให้ตระกูลมู่
แต่ไม่ว่าคนเหล่านี้จะพูดอะไร พวกซู่อีก็ไม่มีใครตอบโต้ คล้ายกับนั่งฟังคำวิจารณ์อย่างเงียบสงบ
หลายครั้งที่นายผู้เฒ่ามู่คิดระเบิดโทสะ ก็ถูกสายตาซู่อีสะกดไว้
รอจนคนพวกนั้นด่าคนจนคอแห้งแล้ว ไม่อาจทำให้อีกฝ่ายเอ่ยปากตอบโต้ได้ พวกเขาก็หยุดปากลงด้วยตัวเอง
……………..
ตอนที่ 914 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (6)
คำพูดไม่น่าฟังทั้งหลายก่อนหน้านี้ พวกเขาต่างก่นด่าออกไปจนหมดแล้ว ใบหน้าแดงก่ำ แววตาเดือดดาล
ภายในห้องโถงสงบเงียบ เสียงหัวเราะไม่ดังมากดังขึ้นมา
เสียงเบาๆ คล้ายกับสายอ่อนพัดผ่านเชื่องช้า
“หลัวลี่ บรรดาคนที่ด่าเมื่อครู่ เจ้าจดรายชื่อไว้แล้วใช่หรือไม่”
หลัวลี่พยักหน้า “ข้าจดลงสมุดเรียบร้อยแล้ว”
“เช่นนั้นก็ดี” เฟิงหรูชิงปล่อยมือซู่อี เดินเข้าไปช้าๆ “วันนี้เจ้าคิดว่าพวกเรามาร่วมงานฉลองอย่างนั้น เจ้าคิดผิดแล้ว พวกเรามาเพื่อ…คิดบัญชี!”
สิ่งที่ตระกูลมู่ติดค้างซู่อี ติดค้างหนานเสียนต้องชดเชยกลับมาให้หมด!
กู้อีอีเท้าคางมองด้วยมือข้างหนึ่ง อ้าปากค้าง มองเฟิงหรูชิงด้วยสายตาเลื่อมใส
เสี่ยงชิงช่างสง่างามนัก ทำอย่างไรดี ข้าชอบนางขึ้นทุกที่ อยากแต่งงานด้วย!
กู้สื่อมองเฟิงหรูชิง สลับไปมองกู้อีอีสีหน้าขวยเขิน แววตาเปี่ยมรัก รีบเตือน “อีอี อย่าลืมว่าเจ้าก็เป็นหญิง”
“แล้วจะทำไม”
กู้สื่อเงียบ แน่นอนว่า…ผู้หญิงไม่อาจแต่งงานกับผู้หญิง
กู้สื่อไม่กล้าพูดออกมา เกรงว่ากู้อีอีจะทะเลาะกับเขา
“เจ้าจ้องผู้อื่นแบบนี้ไม่ค่อยดี น้ำลายจวนจะไหลลงมาแล้ว รีบเช็ดเร็ว”
คนทั้งหลายที่ไม่สนใจกู้อีอีนับตั้งแต่ซู่อีปรากฏได้ฟังคำนี้ต่างอึ้งไป ค่อยพบว่า แววตากู้อีอีจับจ้องอยู่ตรงหน้า นัยน์ตาระยับไปด้วยประกายหลงใหล หน้าประตูนั้น มีเพียงสองแม่ลูกซู่อีและเฟิงหรูชิงยืนอยู่
กู้อีอีย่อมไม่มีทางหลงใหลสตรีสองคน นั่นก็หมายความว่า…นางยังปล่อยวางหนานเสียนไม่ได้
เวลานี้บรรดาคนที่ไม่ได้ไปร่วมงานวันเกิดของกู้อีอีมองเฟิงหรูชิงด้วยสายตาเห็นใจ
ผู้ชายที่ต้องตาลูกสาวฝูจู่ ไม่มีทางถูกคนชิงไปได้ กู้สื่อปกป้องลูกสาวถึงปานนี้ ย่อมไม่ยอมให้เกิดเรื่องพรรค์นี้ขึ้นได้ ดูท่าแม่นางผู้นี้คงต้องล่วงเกินจวนฝูจู่แล้ว
“แม่นาง” มู่สิงสีหน้านิ่ง “เจ้าอย่าเหิมเกริมจนเกินไป! ”
คิดบัญชีหรือ? หึหึ ระหว่างตระกูลมู่กับซู่อี มีบัญชีอะไรให้คิดอีก
ต่อให้จะคิดบัญชีก็เป็นเรื่องระหว่างซู่อีกับชิงเยียน! นางติดค้างซู่อีมาก ชั่วชีวิตนี้คงชดใช้ไม่หมด!
“ท่านปู่” ชายหนุ่มด้านข้างปรายตามองเฟิงหรูชิง มุมปากยกยิ้ม “จะพูดนางเด็กผู้นี้มากความไปทำไม โยนนางออกไปซะก็สิ้นเรื่อง”
นางเด็กเถื่อนไม่มีหัวนอนปลายเท้า แค่มีรูปโฉมน่ามองเสียหน่อยก็เข้าตระกูลมู่ได้แล้วหรือ”
ช่างน่าขันนัก!
ปัง!
เสี้ยวขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะลงมือ ไม่มีใครเห็นว่าเฟิงหรูชิงลงมือตอนไหน ก็เห็นชายหนุ่มล้มกระแทกกับเวทีแล้ว
มู่สิงหน้าเครียด ใครก็คิดไม่ถึงว่านางเด็กนี่จะลงมือในตระกูลมู่
“เจ้า…”
เขาคิดจะบันดาลโทสะ ทว่านายผู้เฒ่าพลันระเบิดหัวเราะออกมา ภายในห้องโถงอันสงบเงียบนี้ เสียงหัวเราะเสียดหูยิ่ง
“ตีได้ดี ฮ่าฮ่าฮ่า ตีได้ดีเหลือเกิน ตีเจ้าลูกเต่านี่ให้ตายซะ! ฮ่าฮ่าฮ่า! แม่นางน้อย ตีต่อไป ข้าจะช่วยสนับสนุนเจ้า! ”
“แค่กแค่ก!” นายผู้เฒ่าสติไม่ดี พูดอะไรล้วนไม่เข้าใจ
แต่กู้สื่อเป็นถึงฝูจู่จวนเทียนเสิน ยามนี้จึงต้องก้าวออกมา เขากระแอ่มไปสองคำเพื่อ….
“แม่นางเสี่ยวชิง วันนี้เป็นงานวันเกิดนายผู้เฒ่า บุญคุณความแค้นใดๆ รอจบงานแล้วค่อยคลี่คลายเถิด ถือว่าเห็นแก่หน้าข้า ให้คนตระกูลมู่ขอโทษเจ้าดีหรือไม่”
มู่สิงหน้าง้ำงอ
หลานเขาถูกตีแล้วยังต้องขอโทษอีกหรือ
…………………….