เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 915 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (7)/ตอนที่ 916 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (8)
ตอนที่ 915 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (7)
ความลำเอียงของฝูจู่ออกจะมากไปเสียหน่อย
กู้สื่อยังคงรักษารอยยิ้ม “คนตระกูลมู่ พวกเจ้ารีบขอโทษนางเสีย หรือจะทำลายงานเลี้ยงวันเกิดนายผู้เฒ่าให้ได้ ไม่รู้ว่าพวกเจ้ามีแผนการอะไรในใจ ถึงไม่อยากเห็นนายผู้เฒ่ามีความสุข”
คนตระกูลมู่ “…”
ตาข้างไหนของเจ้าเห็นว่าพวกเขาจะทำลายงานเลี้ยงนายผู้เฒ่ากัน ผู้หญิงคนนี้ชัดๆ ที่ลงมือโดยไม่พูดไม่จา
กู้สื่อเห็นสีหน้าคนพวกนี้ เขาหันไปมองอย่างทางเฟิงหรูชิงโดยไม่สนใจ “แม่นางเสี่ยวชิง เจ้าเห็นว่าอย่างไร”
“ได้”
เดิมทีเฟิงหรูชิงไม่ได้มาทำลายงานเลี้ยง นางมาเพื่อแสดงแสนยานุภาพแทนซู่อีเท่านั้น
สรุปว่านางจดชื่อเอาไว้แล้ว นางมีเวลาพอที่จะคิดบัญชีกับคนเหล่านี้
กู้สื่อถอนใจ มองบรรดาคนตระกูลมู่ “ยังไม่รีบขอโทษอีก”
มู่สิงสีหน้าบึ้งตึง เขากำหมัดแน่น สัมผัสได้ว่าสายตาจำนวนนับไม่ถ้วนมองมาที่ตัวเขา
เขาสูดลมหายใจลึก เดินออกมา “ขอโทษ เมื่อครู่พวกข้าทำเกินไป ขอโทษด้วย”
“ตีเขา ตีเขา!” นายผู้เฒ่าหัวเราะเสียงดัง “แม่นางน้อย เจ้ารีบตีเขา ข้าสนับสนุน!”
บรรดาแขกเหรื่อต่างส่ายหน้าถอนใจ
นายผู้เฒ่าตระกูลมู่เสียสติไปแล้วจริงๆ
สนับสนุนคนนอกทำร้ายญาติผู้น้องตัวเอง นี่ไม่เท่ากับให้คนอื่นตบหน้าตระกูลหรืออย่างไร
“ท่านพ่อ!” มู่หลิงตีหน้าขึงขัง แววตาเย็นเยียบมองเฟิงหรูชิง
หากมิใช่เพราะนางเด็กนี่ปรากฏตัว ตระกูลมู่ก็ไม่ต้องเสียหน้าขนาดนี้
คนที่ตระกูลไม่ยอมรับ มีสิทธิอะไรเหยียบเข้าสู่ตระกูลมู่
หนานเสียนสัมผัสได้ถึงสายตาของมู่หลิง
สายตาเรียบเฉยของเขามองไปที่มู่หลิง ความเย็นเยียบที่แฝงอยู่ในสายตานั้นทำมู่หลิงตัวสั่นจนต้องถอนสายตากลับมาจากเฟิงหรูชิง
เรื่องที่น่าขำที่สุดในโลกนี้ก็คือในฐานะบิดา กลับถูกลูกชายทำให้ตกใจเสียได้!
“พี่หลิง” เฉินชิงเยียนดึงชายเสื้อมู่หลิง นางหัวเราะเสียงใสเดินไปหาซู่อี “พี่ซู่อี ท่านอย่าใส่ใจคำพูดคนพวกนั้นเลย วันหน้าข้าจะสั่งสอนคนในตระกูลให้ดี วันนี้ท่านกลับมาได้ก็ดีมากแล้ว ข้ากับพี่หลิงคิดถึงท่านอยู่เสมอ”
ถึงประโยคนี้ฟังแล้วเป็นมิตรมาก แต่ก็บอกซู่อีอย่างชัดเจนว่า นางเป็นเจ้านายของตระกูลมู่ในเวลานี้
“ซู่อี อย่าไปใส่ใจหญิงชั่ว”
นายผู้เฒ่าร้องหึ เบือนหน้าด้วยความเย่อหยิ่งไม่คิดมองเฉินชิงเยียนอีกสักแวบเดียว
เฉินชิงเยียนหน้าเจื่อน ดีที่นางคุ้นชินแล้ว จึงปรับสีหน้ากลับมาได้โดยรวดเร็ว
“พี่ซู่อี ครั้งนี้เพื่อท่านพ่อแล้วข้าไปยังทะเละหนานไห่ ได้หัวใจแห่งหนานไห่มาเป็นของขวัญวันเกิดให้ท่านพ่อได้ ไม่ทราบว่าครั้งนี้ท่านเตรียมสิ่งใดมา”
หัวใจแห่งหนานไห่เป็นยาวิเศษเม็ดหนึ่ง
เติบโตอยู่ในทะเลหนานไห่ ภายนอกเหมือนเปลือกหอย ใส่ยาเข้าภายในได้ มีสรรพคุณรักษาโรคนับร้อยชนิด
แน่นอนว่าโรคร้อยชนิดนี้มิใช่ว่าอาการป่วยใดๆ ก็สามารถรักษาหายได้ โรคที่ซับซ้อนและอาการถูกพิษไม่อาจรักษา
โรคของนายผู้เฒ่าไม่ใช่โรคธรรมดาอย่างชัดเจน เกรงว่าหัวใจแห่งหนานไห่จะไม่อาจรักษาได้
แต่สถานที่ที่หัวใจแห่งหนานไห่อยู่นั่นก็คือใจกลางทะเลหนานไห่ บริเวณนั้นเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดของทะเลหนานไห่เปรียบเสมือนหัวใจคน ยานี้ถึงเรียกว่าหัวใจแห่งหนานไห่
เช่นเดียวกันนั้นบริเวณนั้นก็เป็นพื้นที่อันตรายอย่างที่สุด ได้ยินว่ามีมังกรยักษ์ปกปักรักษา คิดนำหัวใจแห่งหนานไห่ออกมา เกรงว่ามิใช่ง่าย
ด้วยเหตุนี้ต่อให้หัวใจแห่งหนานไห่ไม่อาจรักษาอาการของนายผู้เฒ่าได้ แต่ความกตัญญูของนางก็นับว่าหาได้ยากยิ่งนัก
…………….
ตอนที่ 916 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (8)
มู่หลิงน้ำเสียงแหบพร่า แววตาเสียใจ “ชิงเยียน ครั้งนี้ลำบากเจ้าแล้ว”
เฉินชิงเยียนเส่ยหน้า ยิ้มอ่อน “ข้าไม่ลำบาก เพื่อนายผู้เฒ่าแล้ว ให้ข้าทำอะไรข้าก็ยอม”
หากเป็นเมื่อก่อน มู่หลิงต้องโอบเฉินชิงเยียนเข้ามากอดแน่ แต่ตอนนี้มีซู่อีอยู่ด้วย มีหลายครั้งที่เขาอยากยื่นมือออกไปก็ยังทำไม่ลง
ยากนักที่ซู่อีจะกลับมาสักครั้งหนึ่ง เขาไม่อาจแสดงความรักกับเฉินชิงเยียนได้อย่างเปิดเผย มิฉะนั้นหากนางโมโหจนจากไปก็ไม่รู้ว่าครั้งต่อไปจะได้เจอกันอีกยามไหนเวลาใด
“พี่สาว” เฉินชิงเยียนยิ้มเอ่ย “ท่านกับนายผู้เฒ่ามีสัมพันธ์อันดีปานนี้ คิดว่าของขวัญที่มอบให้คงไม่แย่”
ซู่อียิ้มจาง “แน่นอนอยู่แล้ว ถึงหัวใจแห่งหนานไห่จะล้ำค่า สำหรับนายผู้เฒ่าแล้วกลับไร้ค่า”
นั่นคือความจริง ถึงรักษาร้ายโรค แต่มันไม่อาจรักษาอาการของนายผู้เฒ่าได้
นั่นเพราะว่า…นางเคยลองมาก่อนแล้ว!
รอยยิ้มเฉินชิงเยียนเกือบรักษาไว้ไม่ได้ “ที่พี่ซู่อีพูดน่ะใช่ แต่ข้าดูไปแล้ว ต่อให้มีความหวังเพียงริบหรี่ ข้าก็จะลอง ไม่ลองแล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าไม่ได้”
นายผู้เฒ่าผลักเฉินชิงเยียนออกไป เกือบทำนางล้ม
มู่หลิงโผลเข้าไปรับเฉินชิงเยียนไว้กอดนางเข้ามาในอก มองนายผู้เฒ่าความโทสะ “ท่านพ่อ!”
นายผู้เฒ่าไม่เหลือบแลมู่หลิง เขาบังซู่อีไว้ด้านหลังเหมือนกับกำลังปกป้องบุตรสาว
“หญิงชั่วนี่ นางต้องคิดรังแกซู่อีแน่ ให้นางอยู่ห่างซู่อีหน่อย อย่าเข้าใกล้ซู่อี!”
เฉินชิงเยียนหน้าซีดขาว ม่านน้ำตาคลอหน่วยตา คล้ายไม่เข้าใจว่านางจริงใจต่อนายผู้เฒ่าถึงเพียงนี้แล้ว เพราะอะไรนายผู้เฒ่าถึงโหดร้ายกับนางนัก
“ท่านแม่!”
มู่ฮวนและมู่ซีร้อนรน รีบถลันเข้าไปข้างกายเฉินชิงเยียน ให้สายตาคมกริบจ้องซู่อี
“ซู่อี…” มู่ฮวนกัดฟัน คิดจะเอ่ยอะไรออกมา มู่หลิงยืดตัวตรง สีหน้าเขียวคล้ำ “พอแล้ว!”
เสียงตวาดก้องของเขาทำให้ห้องโถงจัดงานสงบเงียบ
“ท่านพ่อ ซู่อีเป็นภรรยาของข้าตลอดไป เรื่องนี้มิจำเป็นต้องสงสัย แต่ท่านช่วยแบ่งความรักและห่วงใยให้ชิงเยียนสักนิดบ้างได้หรือไม่ นางทำผิดอันใด กระทั่งหน้าตาของตระกูลมู่ท่านก็ไม่สนใจ ทำกับนางเช่นนี้ในงานเลี้ยง”
“หุบปาก!” ซู่อีแววตาเย็นชา “วันนี้เป็นงานวันเกิดนายผู้เฒ่า ข้าไม่อยากทะเลาะกับท่านเรื่องหย่าในงานเลี้ยง แต่มีเรื่องหนึ่งท่านจงจำไว้ให้ชัด ข้าไม่ใช่ภรรยามู่หลิง! ท่านเคยเลือกทอดทิ้งทรยศความรักของพวกเราไปแล้ว ข้าเองก็ปล่อยวางท่านแล้ว!”
“ซู่อี!” มู่หลิงสายตาเจ็บปวด “ครั้งนี้เจ้าเอาจริงหรือ ข้ากับชิงเยียนรู้จักกันมาหลายปี ทำไมเจ้าถึงต้องให้ข้าแยกจากนางให้ได้”
“ข้าเคยยอมรับนางตั้งแต่เมื่อไร หากท่านบอกข้าแต่แรกว่าท่านผูกสมัครรักใคร่กับเฉินชิงเยียน ข้าจะไม่แต่งกับท่าน! ท่านเอาแต่บอกว่านางเป็นญาติผู้น้อง ข้าถึงไม่คิดมาก มาวันนี้ดูแล้วข้ามันโง่เอง!” ซู่อีหัวเราะเย็นชาเอ่ย “มู่หลิง พวกท่านรู้จักกันก่อน ข้าคืนท่านให้นาง นับแต่นี้พวกเราไม่เกี่ยวข้องกันอีก!”
เฟิงหรูชิงกุมมือซู่อีเบาๆ “จำได้ ไม่ใช่ท่านหย่านาง แต่เป็นนางที่หย่าท่าน เมื่อถึงเวลาข้าพวกเราจะมอบหนังสือหย่าให้กับเขา นับจากนี้ไปใครจะแต่งงานใหม่ก็ไม่เกี่ยวพันกันอีก”
“หุบปากซะ!”
โทสะมู่หลิงสูงเสียดฟ้า นางเด็กนี้ต้องคอยกรอกหูซู่อีแน่ ทุกอย่างเป็นเพราะนาง!
YOU MAY ALSO LIKE
