เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 917 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (9)/ตอนที่ 918 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (10)
- Home
- เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา
- ตอนที่ 917 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (9)/ตอนที่ 918 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (10)
ตอนที่ 917 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (9)
หนานเสียนใช้สายตาสงบนิ่งมองมู่หลิง ในใจคล้ายกำลังวางแผนการบางอย่าง
ทำให้เขาท้องเสียหรือ
ไม่ได้ ง่ายเกินไปหน่อยแล้ว
หรือว่า…วางยาพิษ ทำให้อวัยวะเน่าสลาย
ก็ไม่ได้ ที่ทำผิดคือปากเขา
หรือทำให้เขาเป็นคนใบ้ดี จะได้ไม่อาจดุชิงเอ๋อร์ได้อีก
ก็ยังถือว่าเบาไป
อืม…ทำให้ปากเขามีเป็นฝีหรือ
อันนี้ก็ใช้ได้
เสียงเพี้ยงดังสนั่น กู้อีอีถือถ้วยชาเขี้ยงใส่มู่หลิง
มู่หลิงรู้ตัวเบี่ยงกายหลบไปได้
ครั้นเห็นการกระทำของบุตรสาว กู้สื่อยังดื่มชาโดยสงบ สีหน้าอาบด้วยรอยยิ้ม ไม่ห้ามปราม
“ฝูจู่ คุณหนูกู้ทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร”
กู้สื่อยังแย้มยิ้ม “ขอโทษด้วย ลูกสาวข้า เป็นคนชอบขว้างปาสิ่งของมาตั้งแต่เกิด เมื่อครู่นางเห็นเจ้าขัดใจ จึงทนไม่ได้ขึ้นมาชั่ววูบ ประมุขน้อยมู่ อีอียังเป็นเด็ก ท่านคงไม่ถือสาเอาความเด็กคนหนึ่งหรอกกระมัง”
มู่หลิงหน้าตาบิดเบี้ยว เขาย่อมไม่อาจถือสาเอาความกู้อีอี จึงหันกลับไปมองเฟิงหรูชิงอีกครั้ง
เพล้ง!
ถ้วยอีกใบลอยมา
มู่หลิงกลับหลบได้อีก ถ้วยชากระแทกใส่เฉินชิงเยียน นางเจ็บจนน้ำตาไหล
“คุณหนูกู้”
“ท่านพ่อ!” กู้อีอีเบือนหน้า เอ่ยด้วยความเจ็บช้ำ “เขาตวาดข้า”
กู้สื่อออกแรงบีบถ้วยชาในมือแตก หุบยิ้ม เงยหน้าที่ไร้อารมณ์ขึ้นมา “ประมุขน้อยมู่มีปัญหาอันใดรึ”
มู่หลิงหน้าแข็งค้าง
ท่านฝูจู่คนนี้อำมหิตที่กำจัดอดีตฝูจู่โดยไม่พูดไม่จาสักคำก่อนจะขึ้นตำแหน่งเอง
เขาหาเรื่องอีกฝ่ายไม่ได้
มู่หลิงสะกดเพลิงโทสะ หันไปมองเฟิงหรูชิง “หนานเสียนเป็น…”
บางทีเรื่องเกิดขึ้นเมื่อครู่ยังคงเป็นปมในใจเขา เพิ่งเอ่ยไปได้ไม่กี่คำ เขาก็รีบหันหน้าไปมองกู้อีอี
ครั้นเห็นลูกสาวฝูจู่กำลังตั้งอกตั้งใจกินผลไม้ เขาจึงคลายใจเอ่ยต่อว่า
“หนานเสียนเป็นลูกชายข้า ข้าไม่ยอมให้เจ้าแต่งเข้ามา เจ้าก็แต่งไม่ได้! ยิ่งไปกว่านั้นเจ้ายังยุแยงซู่อี!”
หนานเสียนมองมู่หลิงนิ่งๆ จากนั้นมองเฟิงหรูชิง “ข้าพูดได้หรือไม่”
น้ำเสียงระมัดระวังไม่เหมาะกับท่าทางสูงส่งเย็นชาของเขาเลย
“อ้อ เจ้าอยากพูดอะไร” เสี้ยวนาทีที่เฟิงหรูชิงหันมองชายหนุ่ม ความโอหังทั้งหลายล้วนสลายสิ้น คลี่ยิ้มเอ่ย
“ข้าไม่ใช่คนตระกูลมู่…”
คำพูดง่ายๆ ของหนานเสียน กลับทำให้คนทั้งหลายหน้าเปลี่ยนสี
เขาบอกว่า…เขาไม่คนตระกูลมู่หรือ
หนานเสียนไม่กตัญญูต่อมู่หลิงอย่างยิ่ง มิฉะนั้นเขาจะกล้าเอ่ยวาจาเยี่ยงนี้ออกมาต่อหน้าทุกคนได้อย่างไร
“พี่หลิง” เฉินชิงเยี่ยนเห็นมู่หลิงเตรียมจะบันดาลโทสะอีกครั้ง นางกลั้นน้ำตาแห่งความเจ็บปวด ฝืนระบายยิ้มออกมา “ช่างเถิด วันเกิดนายผู้เฒ่า อย่าทะเลาะให้ไม่สบายใจเลย แม่นางเฟิงอยากอยู่ ก็ให้นางอยู่ร่วมงาม ไม่ว่าเรื่องอะไรรองานเลี้ยงวันเกิดผ่านไปก่อนค่อยคลี่คลาย เป็นอย่างไร”
มู่หลิงสูดลมหายใจลึก กำหมัดแน่น แววตาอำมหิต
ผู้หญิงคนนี้มีความสามารถจริง นางยุแยงซู่อี ล่อลวงหนานเสียน! ครั้งนี้ชิงเยียนยังช่วยพูดให้นาง เขาไม่อาจปล่อยนางไปได้ง่ายๆ !
“หนานเสียน” เฟิงหรูชิงรับรู้ได้ว่าบุรุษข้างๆ ยกมือขึ้นช้าๆ จึงรีบกุมมือเขาไว้ ยิ้มร่า “รองานเลี้ยงจบก่อน เจ้าอยากจับเขาแขวนไว้ที่ประตูเฆี่ยนตีอย่างไรก็ได้ อย่าลืมว่าวันนี้พวกเรามาเพราะเป้าหมายอื่น”
หนานเสียนจึงวางมือลง
กลิ่นอายเย็นเยียบสูงส่งราวเทพเซียนแผ่กระจายไปทั่วร่าง
มู่หลิงไม่รับรู้เลยว่าเขาได้เก็บชีวิตตัวเองกลับมาโดยไม่ทันรู้ความ ยังคงใช้แววตาคมกริบมองเฟิงหรูชิงต่อไป
………………
ตอนที่ 918 งานแต่งนี้ข้ารับปากแล้ว (10)
หนานเสียนนิ่งไปสักพัก “ถ้าท่านยังจ้องนางอีก ข้าจะควักลูกตาท่านซะ”
มู่หลิงหนานเขียวคล้ำ จนใจที่เฉินชิงเยียนด้านข้างดึงชายเสื้อเขาไว้ จงได้แต่กล้ำกลืนโทสะไว้
ในความเป็นจริง เฉินชิงเยียนอยากให้มู่หลิงแตกหักกับหนานเสียนอยู่รอมร่อ แต่ตอนนี้นางรอชมเรื่องหน้าขายหน้าของซู่อี
นางต้องการให้ทุกคนรู้ว่า ซู่อีเป็นพวกเนรคุณ นายผู้เฒ่าดีต่อซู่อีถึงปานนั้น ของขวัญที่นางมอบให้ยังไม่อาจสู้ของนางได้
ครานี้ไม่รอให้เฉินชิงเยียนเร่งรัดอันใดอีก ซู่อีก็หยิบขวดหยกออกมาใบหนึ่ง
“ของขวัญชิ้นนี้ ตอนนั้นชิงเอ๋อร์หลานสะใภ้ท่านมอบให้ข้า ข้าลองใช้ไปเล็กน้อยก็เก็บไว้ ที่เหลือขอมอบให้กับนายผู้เฒ่าแล้ว วันหน้าสุขภาพท่านแข็งแรงขึ้นแล้ว ก็ใช้ของในขวดนี้ได้”
ความสามารถของเฟิงหรูชิง ซู่อีพอรู้บ้าง หากเฟิงหรูชิงลงมือ บางที…อาจรักษาอาการของนายผู้เฒ่าได้
ครั้นเห็นขวดหยกที่ซู่อีหยิบออกา แววตาเฟิงหรูชิงไหววูบ มองหนานเสียนด้วยความงุนงง
นี่คือน้ำทิพย์ที่ตอนนั้นนางมอบให้หนานเสียนมิใช่หรือ ทำไมหนานเสียนถึงยกให้ซู่อีในนามของนางแล้วเล่า
“ฮี่ฮี่” มู่ฮวนหัวเราะเสียงเย็น เอ่ยประชัดประชันว่า “ท่านแม่พาข้าระหกระเหินลำบากลำบนไปหาหัวใจแห่งหนานไห่ ส่วนเจ้า ก็แค่เอาของที่เคยใช้แล้วให้ท่านปู่ ใครกตัญญูกันแน่ ยังดูไม่ออกอีกหรือไง”
“ฮวนเอ๋อร์!” เฉินชิงเยียนส่งสายตาตำหนิมู่ฮวน “ไม่ว่าของขวัญอะไรก็ล้วนเป็นความกตัญญูทั้งนั้น จะเอามาเปรียบกันได้อย่างไร การกระทำของเจ้าไม่ถูกต้อง !”
มู่ฮวนแค่นเสียนเย็นชา ไม่สนใจคำตำหนิ
นิสัยของท่านแม่ดีเกินไปแล้ว ถึงถูกซู่อีรังแก ท่านแม่รู้จักกับท่านพ่อก่อน นางสมควรเป็นนภรรยาเอก ซู่อีก็แค่คนมาทีหลังเท่านั้นเอง!
ไม่มีคุณสมบัติแก่งแย่งด้วยซ้ำไป!
“ใช้ดื่มหรือ” สายตานายผู้เฒ่ามองไปที่ซู่อีแล้วเอ่ยถาม
ซู่อีคลี่ยิ้มพยักหน้า “ใช้ดื่ม รอวันหน้าท่านค่อยดื่ม”
“ฮ่าฮ่า ดีเหลือเกิน ข้าชอบดื่มมาก” นายผู้เฒ่าตบมือราวกับเด็กๆ เขาเปิดขวดหยกอย่างอดรนทนไม่ไหว
ตอนขวดยังไม่ถูกเปิดออกก็เก็บงำพลังวิเศษเอาไว้
ทันทีที่ขวดถูกเปิดนั้น พลังวิเศษทั้งหลายก็ทะลักออกมา ดึงดูดสายตาแขกเหรื่อหันไปมองขวดหยกในมือนายผู้เฒ่าอย่างเกินควบคุมได้
“นายผู้เฒ่า” ซู่อีถอนใจ ยื่นมือออกไปปิดฝาขวดหยก “มีของบางอย่าง ท่านกลับไปลิ้มลองทีหลังเถิด ที่นี้มีคนมากมาย กันไม่ให้ถูกใครบางคนขโมยไป!”
นางปรายตาเฉินชิงเยียน เหมือนจะรู้ทันเฉินชิงเยียนหน้าแข็งซีดเซียวทำตัวไม่ถูก
“ซู่อี!” มู่หลิงเห็นท่าทางของเฉินชิงเยียนก็ปวดใจ มองตำหนิซู่อี
เขายังไม่ทันเอ่ยต่อ กู้สื่อที่อยู่ในห้องโถงก็พุ่งไปอยู่หน้านายผู้เฒ่าอย่างว่องไว
“นี่…นี่คือน้ำทิพย์หรือ น้ำทิพย์จริงๆ หรือนี่”
น้ำทิพย์ มีเพียงผู้ฝึกระดับเสวียนอู่เท่านั้นถึงใช้มันได้
ผู้ฝึกเสวี่ยนอยู่ใช้เพียงหยดเดียว ก็จะทะลวงได้ถึงสองระดับ หากผู้ฝึกระดับต่ำกว่าเสวียนอู่ใช้มัน ก็จะร่างกายระเบิดตาย!
แต่คนที่อยู่เหนือกว่าระดัยเสวียนอู่สามารถใช้น้ำทิพย์ได้
เพียงแต่ผลจะเพิ่มขึ้นน้อยลงตามระดับฝีมือที่สูงขึ้น
ด้วยกำลังของกู้สื่อ ใช้น้ำทิพย์อีกมากก็ไม่อาจทะลวงด่านได้โดยตรง
แต่ว่า…พลังวิเศษในน้ำทิพย์เข้มข้นเป็นอย่างยิ่ง!
ต่อให้เขาไม่อาจทะลวงได้ทันที แต่ก็สามารถสะสมพลังวิเศษในน้ำทิพย์นี้ใช้ทีละน้อย ค่อยๆ สั่งสมและทะลวงด่าน ยิ่งเร็วกว่าฝึกบำเพ็ญเองกว่ามากนัก!
……………….