เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 919 บีบเขารับอนุ (1)/ตอนที่ 920 บีบเขารับอนุ (2)
ตอนที่ 919 บีบเขารับอนุ (1)
แขกคนอื่นๆ ต่างก็ฮือฮาขึ้นมา จากนั้นตื่นตะลึง
“ฝูจู่ ท่านบอกว่าของที่อยู่ในมือนายผู้เฒ่านี่คือ…น้ำทิพย์หรือ”
“น้ำจากบ่อทิพย์หรือ สำหรับผู้ฝึกตบะ มีผลลัพธ์ช่วยทะลวงด่านได้ดียิ่งยวด น้ำทิพย์นี้เป็นของวิเศษ เป็นสิ่งที่อยากได้ก็ใช่ว่าจะได้”
หากมิใช่เพราะกู้สื่ออยู่ที่นี่ หากคนที่ได้น้ำทิพย์มิใช่นายผู้เฒ่า เกรงว่าพวกเขาคงควบคุมตัวเองไม่ให้เข้าไปแย่งไม่ไหว
สายตามู่หลิงตะลึงไป เขาหลุบตาลง จ้องเขม็งไปที่ขวดหยกในมือนายผู้เฒ่าไม่วางตา ลมหายใจเร่งเร้าขึ้น สายตาตื่นตะลึง
นายผู้เฒ่าเป็นคนของตระกูลมู่ ไม่ต้องพูดถึงว่าพละกำลังของเขาถดถอยลง ไม่อาจใช้น้ำทิพย์ได้ ต่อให้เขาใช้มันได้ ก็ไม่อาจดื่มลงไปทั้งขวด น้ำทิพย์ส่วนที่เหลือ ในฐานะประมุขของตระกูลเขาต้องได้รับส่วนแบ่ง
“พวกเจ้าจะทำอะไร” นายผู้เฒ่ากุมขวดหยกอย่างตื่นตระหนก แววตาเฝ้าระวัง “นี่คือของที่ลูกสะใภ้ข้ามอบให้ พวกเจ้าใครก็ชิงไปไม่ได้ทั้งนั้น ใครกล้าเเย่งไปข้าจะใช้กฎบ้านลงโทษ!”
พ่อบ้านที่อยู่ข้างๆ “…”
…
เฉินชิงเยียนสีหน้าไม่น่าชม กำหมัดแน่น
เดิมนางอยากเห็นซู่อีเสียหน้า คิดไม่ถึงว่านางจะถูกตอกกลับ นี่ทำให้นางยากจะรับได้
เทียบกันแล้ว มู่ซีกับมู่ฮวนไม่เหมือนกับเฉินชิงเยียน พวกเขารู้สึกว่า น้ำทิพย์นี้เป็นของตระกูลมู่ ย่อมมีส่วนของพวกเขา
นับตั้งแต่เฟิงหรูชิงกับหนานเสียนปรากฏกาย ฉินเฟยเอ๋อร์ก็มิได้พูดอะไรสักประโยค
หน้านางขาวไร้สี ซีดเซียวคล้ายกับจะสิ้นชีวิตไปได้ทุกเมื่อ
นางมองหนานเสียนอย่างเจ็บปวด ความร้าวรานในดวงตาเด่นชัด คล้ายถูกทำร้ายอย่างแสนสาหัส
ตอนนั้นท่านแม่เคยบอกว่า ซู่อีดีกับเฟิงหรูชิงปานนี้ อย่างมากก็เห็นนางเป็นบุตรสาว มิใช่ลูกสะใภ้
มาวันนี้คิดดูแล้ว น่าขำเหลือเกิน!
หนานเสียนเป็นคนกตัญญู ยอมเชื่อฟังคำพูดของมู่หลิงแต่งภรรยารับอนุ ก็ย่อมเชื่อฟังซู่อี
หากภรรยาของเขาเป็นกู้อีอีก็แล้วไปเถอะ แต่ดันเป็นหญิงที่ใช้ไม่ได้
มือของเวินอวี่ที่กุมมือฉินเฟยเอ๋อร์ไว้สั่นเทา นางมองลูกสาวอย่างปวดใจ
“เฟยเอ๋อร์ ที่นี่เป็นตระกูลมู่ พวกเราอย่าพูดอะไรเลย ดูว่าประมุขมู่จะจัดการอย่างไร เขาต้องให้คำตอบกับพวกเรา”
ฉินเฟยเอ๋อร์เบะปาก ก้มหน้าลงปิดบังความโศกเศร้า
ตระกูลมู่จะต้องมีคำตอบให้นาง…
แต่ฮูหยินน้อยตระกูลมู่พูดออกมาจากปากเองว่า เฟิงหรูชิงคือสะใภ้ของนาง
หรือจะให้นางกล้ำกลืนอยู่ภายใต้เฟิงหรูชิงกัน
หากหนานเสียนฟังคำซู่อี ยืนยันจะแต่งกับเฟิงหรูชิงให้ได้ นางก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทนต่อไปได้นานแค่ไหน
จากนั้นเมื่อคิดว่านับจากวันนี้ไป ต้องปล่อยวางบุรุษที่เหมือนกับเทพไป หัวใจนางก็กระตุก เกิดความรู้สึกเจ็บปวดเจียนตาย!
“ท่านพ่อ” เฉินชิงเยียนมองอันชุ่ยด้านหลัง สายตาสุขุม หันไปหานายผู้เฒ่า “วันนี้ถือโอกาสที่ทุกคนอยู่ที่นี่ ข้ามีเรื่องมงคลจะประกาศ”
นายผู้เฒ่าแววตาฉงน “เรื่องมงคลอันใด อีกอย่างเจ้าอย่าเรียกข้าว่าพ่อ ข้าไม่ใช่พ่อเจ้า!”
เฉินชิงเยียนคล้ายไม่สนใจคำนายผู้เฒ่า นางยิ้มมองกู้สื่อ
“ฝูจู่ ข้าหวังว่าท่านจะช่วยเป็นพยาน”
กู้สื่อเลิกคิ้ว มองเฉินชิงเยียนด้วยความไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าสตรีนางนี้มีลูกไม้อันใดอีก
“ยากนักที่หนานเสียนจะกลับมาสักครั้งหนึ่ง ถือโอกาสวันเกิดของนายผู้เฒ่า ข้าขอเป็นให้เขารับแม่นางอันเป็นอนุ” เฉินชิงเยียนแย้มยิ้มอ่อนโยนราวดอกกล้วยไม้แรกแย้ม
………………
ตอนที่ 920 บีบเขารับอนุ (2)
แต่คำพูดของนางคล้ายกระบองฟาดลงหนักๆ ไม่รู้ว่าคนทั้งหมดในที่ กระทั่งมู่หลิงยังนิ่งไปสักพัก สีหน้าบันดาลโทสะ
“ชิงเยียน เจ้าเลิกก่อเรื่องได้แล้ว นี่คิดจะทำอะไร”
นางเด็กอันชุ่ยนี่ถูกไล่ออกจากจวนฝูจู่ ทั้งไร้ที่ไป จะคู่ควรกับหนานเสียนได้อย่างไร
ในที่แห่งนี้เฟิงหรูชิงกับหนานเสียนที่เป็นตัวละครหลักของเรื่องกลับพูดเล่นราวกับไม่มีเรื่องอันชุ่ย คล้ายไม่ได้ยินคำพูดของเฉินชิงเยียน
“ต่อให้ข้าไม่ใช่คนตระกูลมู่อีกต่อไปแล้ว แต่ลูกชายเป็นบุตรชายภรรยาเอก” ซู่อีเอ่ยเบาๆ รายเรียบคล้ายสายลมอ่อน “แต่ทำไมข้าถึงไม่รู้ว่า งานแต่งงานของลูกชายภรรยาเอก จำเป็นต้องให้อนุตัดสินใจด้วย”
เฉินชิงเยียนกระบอกาแดงก่ำ เเววตาปกคลุมไปด้วยน้ำตาแห่งความเจ็บช้ำ “พี่ซู่อี พวกเราเป็นพี่น้องกัน หนานเสียนก็เหมือนลูกชายข้า ข้าทำเพื่อเขา ไม่นานหลังจากนี้แม่นางอันออกจากจวนเทียนเสินไปได้พบกับหนานเสียน เขากับนางมีสัมพันธ์ทางกายกันแล้ว เขาจะไม่รับผิดชอบหรือ หากพวกท่านไม่เชื่อ ก็หาคนมาตรวจสอบความบริสุทธิ์ของแม่นางอันได้”
สายตาคนทั้งหลานมองไปที่อันชุ่ย
อันชุ่ยหน้าซีดเผือด นางทำอะไรไม่ถูก มองเฉินชิงเยียนด้วยความลนลาน
เดิมเฉินชิงเยียนคิดใช้อันชุ่ยยั่วโมโหซู่อีและเฟิงหรูชิง ย่อมไม่ใส่ใจชื่อเสียงของอันชุ่ยว่าจะเป็นอย่างไร นางบรรลุเป้าหมายของตัวเองก็พอแล้ว
เสียความบริสุทธิ์ก่อนแต่งงาน เป็นสิ่งที่คนในทวีปนี้ไม่อนุญาต คนทั่วหล้าไม่สนว่าพวกเจ้าจะรักกันจริงหรือไม่ ไม่ว่าบุรุษจะเที่ยวหอนางรมณ์หรือมีความสัมพันธ์กับใครล้วนเป็นเรื่องรับได้ แต่ทันทีที่สตรีเสียบริสุทธิ์ ก็จะถูกด่าว่า ชั่วชีวิตไม่อาจโงหัวขึ้นอีก
ครั้งนี้อันชุ่ยทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อแต่งเข้าตระกูลมู่แล้ว!
“พี่หลิง” เฉินชิงเยียนหันไปอย่างน้อยใจ “ข้าทำอะไรผิดหรือ หนานเสียนได้ตัวแม่นางอันแล้ว เพื่อชื่อเสียงแม่นางอัน ข้าจึงต้องทำเช่นนี้”
“ขอโทษด้วย ชิงเยียน” มู่หลิงปวดใจ “เมื่อครู่ข้าไม่ควรดุจ้า ข้าเข้าใจเจ้าผิดแล้ว”
สิ้นเสียงเขาก็เงยหน้าขึ้น สองตาตำหนิและเดือดดาลมองหนานเสียน ตวาดว่าเขา “หนานเสียน เจ้าลูกทรพี ทำเรื่องต่ำช้าพรรค์นี้ออกมา ยังไม่รับผิดชอบอีก! ข้าให้กำเนิดเดียรัจฉานอย่างเจ้าออกมาได้อย่างไรกัน เจ้าจงรับแม่นางอันไว้เดี๋ยวนี้!”
นิสัยของลูกชาย มู่หลิงเข้าใจดี
เขาเย็นชาไม่สนใจใคร เมื่อครู่คนตระกูลมู่ด่าเขามากมาย ก็ไม่เห็นหนานเสียนปริปากสักคำ
เห็นได้ชัดว่าเขาจะไม่พูดอะไรมากความในสถานการณ์เช่นนี้
หากเป็นยามปกติหนานเสียนย่อมปฏิเสธ แต่ที่นี่มีคนมากมาย นอกจากเขาอยากเสื่อมเสียชื่อเสียง มิฉะนั้นก็ต้องเชื่อฟังผู้เป็นพ่อแน่!
เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นมาในโถงอันสงบนี้
แววตาเฟิงหรูชิงแย้มยิ้ม “เจ้าเอาแต่พูดว่าทำเพื่อชื่อเสียงของอันชุ่ย แต่เจ้ากลับผลักไสนางต่อหน้าทุกคน ทำให้คนทั้งหมดรู้ว่านางสูญเสียความบริสุทธิ์ ซ้ำยังให้คนตรวจสอบร่างกายนางต่อทุกคน นี่คือสิ่งที่เจ้าบอกว่าทำเพื่อชื่อเสียงนางหรือ”
เฉินชิงเยียนหน้าขาวซีด “ข้า…ข้าก็กลัวแต่หนานเสียนรังแกผู้อื่น ยังไม่ยอมรับ ต่อไปแม่นางอันจะใช้ชีวิตต่ออย่างไร พี่หลิง ข้าทำไปเพราะจำเป็น ไม่คิดทำลายแม่นางอัน”
“พอแล้ว!” มู่หลิงโทสะพุ่งสูงเสียดฟ้า ตวาดก้อง “เฟิงหรูชิง ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรอยู่! เจ้าก็แค่อยากเข้าตระกุลมู่มิใช่หรือ ข้าจะบอกเจ้าให้ฟัง เจ้าฝันไปเถอะ! ตระกูลมู่ของข้า ไม่ใช่ใครต่อใครก็เข้าได้…”
…………………