เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 921 บีบเขารับอนุ (3)/ตอนที่ 922 บีบเขารับอนุ (4)
ตอนที่ 921 บีบเขารับอนุ (3)
พลังอันหนักแน่นขุมหนึ่งกดลงมาจากบนศีรษะมู่หลิงบีบคั้นทำให้คนไม่อาจหายใจได้ กดจนทำให้ทั่วร่างเขาแข็งค้างราวกับก้อนหิน คำพูดทั้งหลายพลันหยุดไปติดอยู่ในลำคอไม่อาจเปล่งออกมา
เขากวาดสายตามองไปทั่วสารทิศด้วยความตกตะลึง ทว่าหยุดสายตาที่ใบหน้านิ่งสงบของหนานเสียน
ไม่!
ไม่มีทางเป็นหนานเสียน!
หนานเสียนไม่มีทางแข็งแกร่งถึงขั้นนี้ พลังกดดันเสมือนภูเขายักษ์ไม่มีทางเป็นพลังที่หนานเสียนครอบครองแน่!
อย่างไรเสียพรสวรรค์ของคนผู้หนึ่งแข็งแกร่งแค่ไหน แต่พลังนั้นต้องค่อยๆ สั่งสมไปตามวันเวลา ระยะเวลาสั้นๆ ยี่สิบปีไม่มีทางแข็งแกร่งถึงขั้นนี้ได้
“คุณชายหนานเสียน!”
อันชุ่ยน้ำตาไหลพรากอาบหน้า นางรีบโผเข้าไปหาหนานเสียน แววตาอัดแน่นไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจเกินจะกล่าว
“วันนั้นท่านแตะต้องข้า ท่านบอกว่าจะรับผิดชอบข้า ร่างกายข้ามอบให้ท่านไปแล้ว ท่านไม่อาจไม่สนใจข้าได้!”
ฉับ!
มือของหญิงสาวเพิ่งสัมผัสหนานเสียน ปราณกระบี่วาบขึ้นมาวูบหนึ่ง แขนนางขาดหลุดออกจากบ่า เลือดสาดกระเซ็น
เวลาคล้ายหยุดลง
บุรุษอาภรณ์สีขาวภายใต้แสงจันทร์ยังคงขาวผ่อง เลือดสักหยดไม่กระเซ็นใส่เขาสักน้อย ใบหน้าสงบนิ่งราวกับผู้ปลีกวิเวก คล้ายกับเทวดาที่ไม่จำเป็นต้องกินดื่ม
ทั้งๆ มีที่ใบหน้าสลักราวเทวดานั้น ทว่ากลับกระทำเรื่องชั่วร้ายราวปีศาจ
อันชุ่ยเจ็บจนสลบไป เพราะเสียเลือดจำนวนมาก ใบหน้านางขาวเสียยิ่งกว่ากระดาษ สีหน้าบิดเบี้ยว
เฟิงหรูชิงไม่ยอมให้นางสลบ จึงเดินออกมาล้วงยาเม็ดสีเขียวออกมาป้อนใส่ปากอันชุ่ย
ผลองุ่นมีฤทธิ์เรียกสติ หรือเรียกได้ว่า ต่อให้อันชุ่ยเจ็บปวดแค่ไหนก็ไม่อาจหมดสติอยู่บนพื้นต่อไปได้
ประสาทสัมผัสของนางตื่นตัว เจ็บปวดเสียจนขดตัวเป็นก้อน แววตาทั้งตื่นตระหนกทั้งลนลาน
โชคดีเพียงอย่างเดียวที่มีอยู่ก็คือ เพราะยาเม็ดนั้นทำให้เลือดนางหยุดไหล ทว่าความเจ็บปวดมิได้หายไปด้วย อีกทั้งยังเจ็บมากขึ้น
อันชุ่ยถูกตัดแขนขาด ถ้าปล่อยให้เลือดไหลไม่หยุด ไม่ช้านางต้องตาย
เฟิงหรูชิงยังไม่อยากให้นางตายตอนนี้ อย่างน้อยมีบางเรื่องที่อันชุ่ยต้องเอ่ยออกมาจากปากด้วยตัวเอง!
“หนานเสียน!” คราวนี้มู่หลิงควบคุมโทนเสียงของตนไว้ แต่ในดวงตาระอุไปด้วยเพลิงโทสะ “เจ้าทำอะไรกัน เจ้ารังแกแม่นางผู้นี้แล้ว ยังทำกับนางเช่นนี้อีก เจ้ามันไม่อาจเทียบได้แม้แต่สัตว์เดรัจฉาน”
ศักดิ์ศรีของตระกูลมู่ ถูกเจ้าเดรัจฉานนี่ทำลายจนไม่เหลือหลอ!
สายตาแขกเหรื่อมุ่งรวมไปที่หนานเสียนและเฟิงหรูชิง ต่างก็สูดลมหายใจเข้าลึกอย่างไม่รู้ตัว
คนเหล่านี้คือปีศาจ!
ทั้งๆ ที่รังแกแม่นางไร้ความผิดคนหนึ่ง ยังทำกับนางอย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้อีก เขาหักใจได้อย่างไร
หนานเสียนสีหน้าเย็นชา น้ำเสียงนิ่งๆ ไม่ขยับเขยื้อน “ข้าไม่แข็ง”
แค่ก!
เฟิงหรูชิงเกือบสำลักน้ำลายตัวเองเสียแล้ว!
หนานเสียนไม่แข็งหรือ
เจ้าสิ่วที่กระทบโดนตัวนางตอนอยู่บนเตียงครั้งก่อนคืออะไรกัน
คนทั้งหมดตะลึงงัน เห็นได้ชัดว่าคำตอบหนานเสียนเหนือล้ำกว่าสิ่งที่พวกเขาคิดไว้มาก
เฉินชิงเยียนย้ำว่าหนานเสียนได้ตัวอันชุ่ยไปแล้วหลายต่อหลายครั้ง แต่หนานเสียนไม่แข็ง แล้วเขาจะได้ตัวอันชุ่ยได้อย่างไรกัน
ถ้าหนานเสียนโกหก…
ฮี่ฮี่ เจ้าเคยเห็นผู้ชายปกติประกาศเรื่องที่ตัวเองไม่แข็งเสียหน้าแบบนี้ออกมาอย่างนั้นหรือ
ผู้ชายมีแต่จะกระพือความยิ่งใหญ่เกรงขามของตนออกไปเท่านั้น จะใช้เรื่องพรรค์นี้ลบหลู่ตัวเองได้อย่างไรกัน
หากนี่เป็นเรื่องจริง นั่นก็บอกได้คำเดียวว่า ผู้หญิงอย่างอันชุ่ยน่ากลัวไปแล้ว ทำทุกอย่างเพื่อเป้าหมาย!
“ข้าเป็นพยานได้” กู้อีอียกมือ ลุกขึ้นจากที่นั่ง ยิ้มร่า “เดิมทีข้าเห็นแก่หน้าตระกูลมู่ถึงได้ไม่พูดออกมา ดังนั้นถึงแต่งเรื่องว่าหนานเสียนมีคนรักอื่นแล้ว ทำให้ข้าโมโหจนถอนหมั้น ความจริง ท่านพ่อข้าให้คนแอบสืบจนพบว่าหนานเสียนไม่แข็ง เพื่อความสุขชั่วชีวิตของข้า ถึงได้ถอนหมั้น”
…………..
ตอนที่ 922 บีบเขารับอนุ (4)
กู้สื่อเบิกตากว้าง เขาส่งคนไปสืบข่าวลับๆ ประเภทนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน
แต่เพื่อลูกสาวสุดที่รัก เขาได้แต่ตีหน้าขึงขัง เอ่ยอย่างจริงจัง “ไม่ผิด นี่คือสาเหตุที่ตระกูลกู้ถอนหมั้น ข้าคงไม่อาจปล่อยให้ลูกสาวต้องตกอยู่ในเตาเพลิงนี้ไปตลอดทีชีวิตหรอกกระมัง”
คนทั้งหลายฮือฮาขึ้นมา
มิน่าตอนนั้นกู้สื่อถึงได้เดือดดาลยิ่ง ที่แท้เพราะหนานเสียนไม่แข็งนี่เอง!
ถ้าเป็นแบบนี้ เรื่องทั้งหมดก็ถูกต้องแล้ว!
เมื่อมีกู้อีอีและกู้สื่อช่วยเป็นพยาน คนทั้งหลายเชื่อถือคำพูดของหนานเสียนโดยสนิทใจ สายตาที่มองเฟิงหรูชิงแฝงไปด้วยความเห็นใจและสงสาร
อยู่ร่วมกับผู้ชายที่หมดสมรรถภาพ ช่างลำบากนางแล้วแท้ๆ
แม่นางรูปโฉมจรดงดงามเยี่ยงนี้ ต่อให้แต่งกับหนานเสียนก็ไม่มีทางทนความเหงาหงอยได้ เช่นนั้นพวกเขาก็มีโอกาสแล้ว
“เป็นไปไม่ได้!” เฉินชิงเยียนหน้าซีด “เจ้าไม่แข็งหรือ เจ้าไม่แข็ง แล้วทำไมพี่ซู่อีถึงอยากให้เจ้าแต่งภรรยา เพราะอะไรแม่นางเฟิงถึงยอมติดตามเจ้าโดยไม่สนใจอะไร”
หนานเสียนมองเฉินชิงเยียนอย่างสงบนิ่ง “เพราะนางรักษาอาการข้าได้”
ความหมายของประโยคนี้ก็คือ เขาอาจไม่มีอารมณ์กับหญิงใดทั้งนั้น นอกเสียจากนางที่ทำให้เขาผงาดขึ้นได้
ความหมายของประโยคนี้มีเพียงเฟิงหรูชิงเท่านั้นที่เข้าใจ
คนอื่นๆ เห็นแค่ว่านางเป็นหมอจึงรักษาอาการหนานเสียนได้
“แม่นางเฟิง” ภรรยาเอกลูกชายบุญธรรมปรมจารย์เฉียนคุนพรายยิ้มเดินไปหาเฟิงหรูชิง กุมมือนางไว้ “ช่วงก่อนนี้ ท่านพ่อบุญธรรมมักพูดถึงเจ้า วันนี้ได้พบเจ้าโดดเด่นเช่นนี้ ท่านพ่อบุญธรรมยังบอกว่ายามว่างได้แลกเปลี่ยนวิชาแพทย์กับเจ้า เขายังบอกข้าว่า ที่แม่นางกู้งดงามเช่นนี้ เพราะวิชาแพทย์ของเจ้า ครั้งหน้าหากข้าอยากลดน้ำหนักคงต้องรบกวนเจ้าด้วย”
ฉับพลัน ฮูหยินและคุณหนูทั้งหลายพากันมองเฟิงหรูชิงด้วยแววตาวาวโรจน์
ไม่มีใครไม่อยากไม่สวย!
ก่อนหน้านี้กู้อีอีมีสภาพอย่างไรใครๆ ก็รู้ทั้งนั้น พอได้ยินว่าเป็นผลงานของแม่นางผู้นี้ ก็ดึงดูดแม่นางทั้งหมดในที่นี้ทันที
ครั้นเห็นแววตาของแม่นางทั้งหมดที่มองมา หนานเสียนสายตาเย็นเยือก ดึงเฟิงหรูชิงกอดคล้ายกำลังประกาศสิทธิ์ของตน
“ได้” เฟิงหรูชิงอ่อนโยนกับหญิงสาว ครั้นเห็นฮูหยินท่านนี้เป็นฝ่าเข้ามาทำความรู้จัก ก็ไม่ปฏิเสธ ยิ้มน้อยๆ “ยินดีต้อนรับทุกเมื่อ”
รอยยิ้มของนางทำให้ทุกคนหวั่นไหว
ต่อให้ได้ฟังนางพูดประโยคธรรมดาที่สุด ก็ทำให้คนรู้สึกถูกล่อลวง
ยากนักที่มู่หลิงไม่ออกมาตำหนิ สายตาที่เขามองเฟิงหรูชิงทอประกาย
เฟิงหรูชิงรักษาอาการไม่แข็งได้หรือ
เช่นนั้นอาการป่วยของเขาก็อาจรักษาได้ หากนางรักษาเขาได้จริงๆ นางแต่งเป็นอนุภรรยาหนานเสียนก็มิเป็นไร ถือเป็นการตอบแทนนาง
“คือว่า ยังมีข้า…” แม่นางผู้หนึ่งก้าวออกมา ใบหน้านวลดูน่ารักเหมือนเด็กน้อย “ช่วงนี้ข้าขอบตาดำเหลือเกิน ไม่ทราบว่าแม่นางเฟิงรักษาได้หรือไม่”
“ได้แน่นอน เรื่องพวกนี้ค่อยมาหาข้าในวันหลัง เพราะข้ายังมีเรื่องอื่นให้จัดการอีก”
เฟิงหรูชิงหรุบตาลง มองอันชุ่ยคล้ายจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม
ตั้งแต่แรกอันชุ่ยตกอยู่ในอารมณ์อึ้งงัน นางวางแผนมานานมาก คิดไม่ถึงว่าหนานเสียนจะไม่แข็งได้!
โดยเฉพาะเมื่อเห็นแววตาของเฟิงหรูชิงมองมา นางในเวลานั้นลนลาน ตะเกียกตะกายเข้าไปหากู้สื่อทั้งแขนข้างที่ถูกตัด
“ท่านลุง ท่านลุงช่วยข้าด้วย ข้ามิได้ตั้งใจ มิได้ตั้งใจจริงๆ”
……………..
YOU MAY ALSO LIKE
