เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 923 บีบเขารับอนุ (5)/ตอนที่ 924 ต่างมาอวยพร (1)
ตอนที่ 923 บีบเขารับอนุ (5)
กู้สื่อหลับตา
อันชุ่ยอาศัยอยู่ตระกูลกู้เป็นเวลานาน ถ้าบอกว่าไม่รู้สึกอะไรเลยก็เป็นไปไม่ได้ แต่เขาไม่อาจทำให้ลูกสาวโมโหเสียใจเพราะคนนอกได้
ดังนั้นเขาส่ายหน้า ไม่มองอันชุ่ยอีก
อันชุ่ยหัวใจชาวูบ
ท่านลุงไม่สนใจนาง อย่างนั้นคนพวกนี้ต้องฆ่านางอย่างแน่นอน!
จู่ๆ ใบหน้าขาวของคนผู้หนึ่งก็ปรากฎในคลองจักษุนาง
นางทำเหมือนกับคว้าสมุนไพรช่วยชีวิตเส้นสุดท้ายไว้ ร้องไห้โผเข้าหาเฉินชิงเยียน
“ฮูหยินชิงเยียน ท่านลุงไม่สนใจข้าแล้ว แต่ท่านอย่างทิ้งข้านะ เรื่องพวกนี้ท่านเป็นคนสั่งให้ข้าทำท่านเป็นคนบอกว่าใช้วิธีนี้ถึงบีบให้คุณชายหนานเสียนรับข้าเป็นอนุได้ ทั้งท่านก็บอกให้ข้าหาวิธีทำลายความบริสุทธิ์ด้วยตัวเอง ฮูหยินชิงเยียน ท่านช่วยข้าด้วย ข้าไม่อยากเป็นอนุของหนานเสียนแล้ว ข้าอยากกลับบ้าน ฮือๆ”
ในห้องโถงสงบเงียบลง
ทำพูดของอันชุ่ยประหนึ่งสายฟ้าฟาดลงในสมองของทุกคน ทำให้พวกเขาสติหลุดอยู่นานสองนาน
เฉินชิงเยียนเป็นผู้บงการเรื่องนี้หรือ
นางบีบให้หนานเสียนรับอนุ สั่งให้อันชุ่ยใส่ร้ายเขา
เหตุใดนางถึงไร้ยางอายเช่นนี้ เสียทีที่พวกเขาหลงคิดมาตลอดว่านางเป็นคนใจดีมีเมตตา นิสัยดี!
“เจ้ากล้ามาก!” เฉินชิงเยียนโมโหจนตัวสั่น “ทั้งๆ ที่เรื่องพวกนี้เจ้าเป็นคนบอกข้าเองแท้ๆ ข้าทำไปเพื่อเจ้า ถึงได้พาเจ้ามาตระกูลมู่! วันนี้เรื่องราวถูกเปิดโปง เจ้ายังคิดให้ร้ายข้าอีก อันชุ่ยเจ้าตอบแทนคุณกับข้าเช่นนี้หรือ”
น้ำตาของนางไหลพรากลงมาด้วยความโศกเศร้าเจ็บปวดอย่างสุดซึ้ง
ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่ถูกให้ร้ายไม่ใช่สิ่งที่เสแสร้งเลยสักน้อย
ตอนแรกมู่หลิงยังสงสัยอยู่บ้าง ตอนนี้เห็นท่าทางเศร้าโศกของเฉินชิงเยียน เขาเกิดความรู้สึกผิดในใจ
ทำไมเขาไม่เชื่อชิงเยียนกัน
ชิงเยียนของเขาอ่อนโยนมีเมตตาไม่ชั่วร้ายอำมหิตเหมือนหญิงอื่น!
ต้องเป็นอันชุ่ยที่ทำทุกอย่างเอง ตอนนี้เรื่องแดงแล้วคิดให้ร้ายชิงเยียน
คนเช่นนี้ น่าแค้นนัก!
“ไสหัวไป!”
มู่หลิงเตะอันชุ่ยกระเด็นออกไปหลายหมี่[1] แววตาเจือโทสะ “เรื่องที่ทำเองก็ต้องรับเอง ชิงเยียนไม่มีทางทำเรื่องพรรค์นี้แน่!”
บางทีอาจเป็นเพราะความไว้เนื้อเชื่อใจของมู่หลิงจึงทำให้เฉินชิงเยียนน้ำตาไหลพรากยิ่งขึ้น “พี่หลิง ขอบคุณที่เชื่อข้า ข้าไม่ได้สั่งให้อันชุ่ยใส่ร้ายหนานเสียนจริงๆ ทุกอย่างนางทำด้วยตัวเอง”
“พวกเราอยู่ร่วมกันนานขนาดนี้ ข้าจะไม่รู้เชียวหรือว่าเจ้าเป็นคนอย่างไร อย่าร้องเลย ต่อให้ข้าไม่เชื่อคนอื่น แต่ก็ต้องเชื่อเจ้าแน่!”
ถูกแล้ว ต่อให้เขาไม่เชื่อใครเลย ก็ต้องเชื่อนางเพียงคนเดียว!
เฉินชิงเยียนหลุบตาลง เอาหน้าผากพิงอกมู่หลิงไว้ มุมปากนางยกยิ้ม
หลายปีที่ผ่านมาก็เป็นเช่นนี้
มู่หลิงไม่เชื่อนายผู้เฒ่า ไม่เชื่อมู่ชิงอิ้น ไม่ชื่อซู่อี และก็ไม่เชื่ออันชุ่ย!
เขาเชื่อแต่นางคนเดียวตลอดไป!
เฟิงหรูชิงกุมมือซู่อีไว้นแน่น
ชั่วขณะนั้นนางเจ็บใจ สงสารซู่อีที่อยู่บ้านตระกูลมู่ในปีนั้น
มู่หลิงไม่เชื่อใครเลย ยกเว้นแต่เชื่อเฉินชิงเยียนโดยไม่ระแวงสงสัย
เช่นเดียวกับที่เขาเชื่อทุกคน นอกเสียจากซู่อีเท่านั้น!
แต่เขายังเอ่ยออกมาได้ว่ารักซู่อี
ความรักนี้น่าขำเสียเหลือเกิน!
ซู่อียิ้มตอบเฟิงหรูชิง คล้ายกำลังบอกหญิงสาวว่านางปล่อยวางได้แล้ว
การกระทำของมู่หลิงและเฉินชิงเยียนไม่มีทางทำให้หัวใจนางเกิดอะไรขึ้นได้
สงบนิ่งราวสายน้ำ!
คนอื่นหาใช่มู่หลิง มิได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเฉินชิงเยียน
ทุกคนไม่ใช่ตัวโง่งมเช่นกัน
………….
ตอนที่ 924 ต่างมาอวยพร (1)
ก่อนจะมีเรื่องนี้ ทุกคนเชื่อในนิสัยใจคอของเฉินชิงเยียน
ทันทีที่พบเรื่องที่ทำลายสิ่งที่คิดเอาไว้จนหมดสิ้น ก็ชักนำให้เกิดความเชื่อมโยงนับไม่ถ้วน
“ซู่อี” มู่หลิงตบมือเฉินชิงเยียนเบาๆ ปลอบนางไม่หยุดจากนั้นหันไปมองซู่อี “ซู่อี เรื่องชิงเยียนไม่สืบให้ชัดเจนจนเกือบให้ร้ายหนานเสียนแล้วจริงๆ ในเมื่อหนานเสียนชอบแม่นางเฟิง ให้นางเข้าจวนตระกูลมู่ก็ไม่เห็นจะเป็นไร แต่เจ้าก็ต้องรู้กฎของตระกูลเช่นกัน ด้วยฐานะนาง ไม่สามารถเป็นภรรยาเอกได้ เป็นได้แค่อนุเท่านั้น”
มุมปากซู่อีหยัดยิ้มเหน็บแนม “ข้าก็เป็นแค่เด็กกำพร้าไร้อำนาจบารมีมิใช่หรือ ทำไมตอนนั้นท่านถึงแต่งกับข้า”
การแต่งงานกับมู่หลิง มีเรื่องเดียวที่ทำให้ซู่อีมีความสุขนั่นก็คือให้กำเนิดหนานเสียน และมีสะใภ้อย่างเฟิงหรูชิง
เช่นนี้นางก็รู้สึกดีใจขึ้นมาบ้าง
มู่หลิงขมวดคิ้ว “ซู่อี จะเหมือนกันได้อย่างไร”
ผู้หญิงที่เขาชอบ กับคนที่ลูกชายต้องตา จะเหมือนกันได้อย่างไร
คนที่เขาชอบ ไม่จำเป็นต้องดูที่อำนาจ แค่ชอบก็เพียงพอแล้ว
หากเป็นคนที่ลูกชายชอบ ก็ต้องดูที่ชาติตระกูลเหมาะสมด้วย
สรุปแล้วก็คือต่อให้หนานเสียนต้องเสียใจ ก็ไม่เกี่ยวกับเขา อย่างไรเสียคนที่เจ็บปวดก็ไม่ใช่เขา…
“แม่นางเฟิงหน้าตางดงาม น่าเสียดายที่รูปโฉมมิอาจกินได้ คิดจะแต่งเข้าตระกูลมู่ ก็ต้องดูชาติตระกูลเหมาะสม”
“ประมุขตระกูลมู่คิดเช่นนี้ก็มิผิด ตระกูลมู่ไม่อาจแต่งหญิงใดก็ได้เข้ามาในจวน”
“อีกอย่างเมื่อครู่คุณชายหนานเสียนกล่าวแล้ว แม่นางเฟิงรักษาอาหารของเขาได้ ก็หมายความว่าโรคนี้ต้องรักษาได้ไม่ช้าก็เร็ว ตระกูลมู่ย่อมไม่อาจยกเป็นนางเป็นภรรยา”
“น่าเสียดาย คนกตัญญูอย่างคุณชายหนานเสียน ย่อมฟังคำพูดของบิดามารดา คนที่ตัดสินใจในตระกูลมู่ได้ก็คือประมุขน้อยมู่ ต่อให้หนานเสียนชอบแม่นางคนนี้มากแค่ไหน ก็แต่ไม่อาจแต่งนางเข้าได้อย่างเอิกเกริก”
ไม่มีพ่อแม่คนไหนเที่ยวบอกภายนอกว่าลูกไม่ดี
ทั้งมู่หลิงยังเป็นคนรักหน้าตา ไม่ว่าหนานเสียนจะไม่เคารพเขาแค่ไหน เขาไม่มีทางพูดออกไป
กลับกันยิ่งทำให้คนทั่วหล้าหลงเข้าใจว่าหนานเสียนเป็นคนกตัญญู
แต่มาวันนี้ได้ฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของคนเหล่านี้ สีหน้ามู่หลิงไม่สบอารมณ์นัก เกรงว่าหนานเสียนจะทำให้เขาเสียดายหน้าต่อคนทั้งหมด
ดีที่สายตาหนานเสียนยังสงบนิ่งเหมือนเดิม ลูกชายเดินช้าๆ เข้ามาหา ไม่ยินดีไม่โมโหคล้ายกับไม่มีอารมณ์ใดๆ เกินเลยขึ้นมา
ปัง!
ไม่มีอะไรสัญญาณใดๆ ลมกระแสหนึ่งกระแทกอกมู่หลิงอย่างรุนแรงซัดเขากระเด็นออกตกลงบนโต๊ะเลี้ยงฉลองทันที
ในห้องโถงสงบนิ่งสุ่มเสียง
กระทั่งเข็มตกใส่พื้นก็ได้ยินเสียงได้
เทียบกับความตื่นตะลึงของทุกคนแล้ว แววตามู่ซีกลับเจือความยินดี
หนานเสียนสารเลวกล้าลงมือกับบิดา เขาต้องจบเห่แล้วแน่ ตระกูลมู่จะไม่มีส่วนของเขาอีก ฮ่าฮ่าฮ่า!
“ฮ่าฮ่าฮ่า!” นายผู้เฒ่ามือข้างหนึ่งถือขวดหยก อีกข้างถือขาหมู ตอนนี้โยนขาหมุออกไปด้วยความยินดี หัวเราะคลุ้มคลั่ง “ในที่สุดก็มีคนอัดเขาแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า ดีจริงๆ ลูกอกตัญญูนี่สมควรถูกตีให้ตาย! ตายเขาให้ตาย!”
ซู่อีตบมือนายผู้เฒ่าเบา “โต๊ะท่านเละหมดแล้ว พวกเราไปนั่งด้านล่างเถอะ”
“ดีดีดี ข้ายังหิวอยู่เลย”
นายผู้เฒ่าเดินตามซู่อีด้วยรอยยิ้ม มือเขายังกุมขวดหยกแน่น อาจจะเพราะกังวลถูกคนแย่งไป”
“พี่หลิง!”
เฉินชิงเยียนสีหน้าตื่นตระหนก รีบก้าวเข้าไปหามู่หลิง พยุงเขาขึ้นจากพื้น แววตาเจ็บปวดมองหนานเสียน “หนานเสียนเจ้ากำลังทำอะไร เขาเป็นพ่อเจ้านะ!”
…………….
[1] เมตร
YOU MAY ALSO LIKE
