เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 979 เทียนหยา เฟิงอู๋หุ่ย (2)/ตอนที่ 980 เทียนหยา เฟิงอู๋หุ่ย (3)
ตอนที่ 979 เทียนหยา เฟิงอู๋หุ่ย (2)
“อ้อ เจ้ากลับมาพอดี เจ้าไปวางยาพิษเฉินชิงเยียนเสียหน่อย ให้นางตายไม่ได้แต่ข้าต้องการให้แผลบนหลังของนางไม่มีวันหาย”
ชิงน้อย “…”
พิษของข้าไม่มีความสามารถนั้น!
อีกอย่างองค์หญิงท่านมียาวิเศษเยอะเช่นนั้น ข้าไม่เชื่อว่าท่านจะไม่มียาพิษใช้เฉพาะกับนาง
“ข้ารู้จักงูดอกไม้ตัวหนึ่ง พิษของมันมีความสามารถนี้ ข้าจะไปหามันเดี๋ยวนี้”
ไม่ว่าในใจคิดอย่างไรชิงน้อยก็ไม่มีความกล้าที่จะเอ่ยออกมา มันกลัวเฟิงหรูชิงโกรธแล้วนำมันไปทำซุปงู มันรีบทะยานออกไปนอกประตู
หากรู้แต่แรกว่าหลังจากกลับมาแล้วจะต้องเผชิญหน้ากับสองสุนัขชายหญิงนี่ มันเที่ยวเล่นอยู่ข้างนอกต่อไม่กลับมาแล้ว!
“ในที่สุดมันก็ไปแล้ว”
เฟิงหรูชิงถอนหายใจ ชิงน้อยเวลาปกติไม่เห็นแม้แต่เงา ทุกครั้งพอนางเกี้ยวพากั๋วซือก็จะโผล่ออกมาทำลายบรรยากาศ
“คุณชาย”
ตอนที่เฟิงหรูชิงกำลังจะเอ่ยต่อก็มีสาวใช้รีบร้อนเดินเข้ามาจากนอกประตู นางเอ่ยรายงานด้วยความเคารพ “คุณหนูตระกูลจูเก๋อมาขอเข้าพบ”
หนานเสียนสีหน้านิ่งเรียบไม่เปลี่ยนไปจากเดิม “ดูเหมือนมู่หลิงจะไม่ใส่ใจคำของข้า ชิงเอ๋อร์เจ้าไม่ต้องกังวล คนพวกนั้นข้าจะจัดการ”
“ไม่ ไม่ใช่…” สาวใช้ก้มหน้า “คุณหนูตระกูลจูเก๋อไม่ได้มาเพราะคุณชาย แต่…ต้องการพบแม่นางเฟิง”
“...”
คิ้วหนานเสียนขมวดแน่น ตอนที่สายตาของเขากวาดมองไปยังเฟิงหรูชิงก็เห็นแสงประกายออกจากนัยน์ตาของนางพอดี
เฟิงหรูชิงรีบเก็บแสงนั้นกลับไปอย่างรวดเร็วแล้วเอ่ยถามอย่างเป็นงานเป็นการ “ตระกูลจูเก๋อ? เป็นตระกูลในจวนเทียนเสินด้วยหรือ? คุณหนูตระกูลจูเก๋อผู้นั้น…งามหรือไม่?”
“เรียนแม่นางเฟิง คุณหนูตระกูลจูเก๋อเคยมาที่งานวันคล้ายวันเกิดของนายท่านด้วย นางหน้าตางดงามมาก”
“อ้อ เช่นนั้นก็ดี…”
เฟิงหรูชิงยิ้มกริ่ม ตอนที่นางเงยหน้าขึ้นก็สบตาเข้ากับหนานเสียนพอดีรอยยิ้มนั้นก็หยุดลง
“ชิงเอ๋อร์ พวกนางรูปงามเท่าข้าหรือไม่?”
นิ้วเรียวยาวของหนานเสียนบีบปลายคางของเฟิงหรูชิงไว้ รอยยิ้มบางและความสงบนิ่งบนดวงตา
ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเวลานี้ในใจของชายหนุ่มกำลังคิดอะไรอยู่
“คุณชาย”
สาวใหญ่อีกคนรีบวิ่งเข้ามา “คุณหนูตระกูลโอวหยาง ตระกูลเจิ้ง แล้วก็ยังมีตระกูลเยี่ยนต้องการมาขอพบแม่นางเฟิง”
เมื่อครู่หนานเสียนยังสามารถรักษาสีหน้าตัวเองได้อยู่ เมื่อได้ยินประโยคนี้แล้วใบหน้ารูปงามดุจเทพเซียนของเขาก็เคร่งขรึมขึ้นมา ไม่น่ามองเป็นอย่างยิ่ง
“โยนพวกนางออกไปให้หมด! วันหน้าห้ามให้ผู้หญิงคนไหนมาหาชิงเอ๋อร์”
“กั๋วซือ?”
“ชิงเอ๋อร์ ผู้หญิงของจวนเทียนเสินนี้…” หนานเสียนชะงักไปชั่วครู่ “ล้วนไม่ใช่คนดีอะไร”
“เจ้าไม่ใช่ว่าไม่ได้มาจวนเทียนเสินนานหลายปีหรอกหรือ? เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
“ชิงน้อยพูด”
เฟิงหรูชิงกะพริบตาปริบๆ ด้วยความไม่เข้าใจ ชิงน้อยนี่เป็นผู้รอบรู้ทุกเรื่องจริงๆ เรื่องอะไรก็รู้ไปเสียหมด
แต่ว่า กับคำพูดของหนานเสียนนั้นนางเชื่อโดยไร้ข้อกังขา แม้จะเสียดายอยู่บ้างแต่นางก็ทำได้เพียงเท่านี้
“ได้ ข้าเชื่อเจ้า”
...
ที่ด้านหลังเรือน
มู่ฮวนยืนขึ้นด้วยความยินดี แสงแห่งความโหดร้ายส่องออกจากนัยน์ตา “เจ้าพูดอะไร? เหล่าหญิงสาวจากตระกูลในจวนเทียนเสินทั้งหมดล้วนมาหาเฟิงหรูชิง? ในนั้นยังมีอนุที่ท่านพ่อหาให้หนานเสียนในตอนนั้นอยู่ด้วย?”
ผู้หญิงพวกนั้นมาหาเฟิงหรูชิงจะเพื่ออะไรไปได้ คนโง่ยังสามารถเดาออก
ไม่มีอะไรนอกเสียจากเฟิงหรูชิงยั่วยวนหนานเสียนจึงทำให้ทุกคนโมโหก็เท่านั้น (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“ไป ข้าจะไปดูละครดีๆ” มู่ฮวนกัดฟันด้วยความเกลียดชัง
หลังจากเฟิงหรูชิงมาถึงตระกูลมู่ก็ปั่นป่วนตระกูลมู่เหมือนเป็นบ่อโคลน ตอนนี้ไม่ง่ายเลยที่เฟิงหรูชิงจะโชคร้าย นางจะไม่ไปดูละครดีๆ ฉากนี้ได้อย่างไร?
……………
ตอนที่ 980 เทียนหยา เฟิงอู๋หุ่ย (3)
คิดได้ดังนั้นมู่ฮวนก็รีบไปทันที ใบหน้าของนางแฝงด้วยรอยยิ้มตื่นเต้น
...
หลังจากเฟิงหรูชิงออกจากสวนดอกไม้ด้านหลังก็ตั้งใจจะไปเรือนหลักตรวจร่างกายให้นายผู้เฒ่าอีกครั้ง
ทว่ายังไม่ทันเดินถึงเรือนหลักก็ได้ยินเสียงวุ่นวายดังขึ้นมาจากบริเวณไม่ไกลเสียก่อน
“พวกเราเพียงต้องการพบแม่นางเฟิงจริงๆ พวกเจ้าไปแจ้งอีกครั้ง วันนี้ไม่ได้พบแม่นางเฟิงพวกเราไม่ไป!”
เสียงของหญิงผู้นั้นใสน่าฟังดุจดั่งระฆัง ไพเราะยิ่งนัก
ฝีเท้าเฟิงหรูชิงกลับไม่ได้หยุดลง จับมือกับหนานเสียนเดินไปทางเรือนหลัก
และตอนนี้เอง…เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้น เฟิงหรูชิงหันไปมองก็เห็นร่างสีชมพูราวกับลมพายุมาจากที่ไม่ไกลนัก ล้มเข้าใส่อ้อมอกเฟิงหรูชิงพอดิบพอดี
เฟิงหรูชิงตกตะลึง นางหันหน้าไปมองหนานเสียน “ข้าบอกว่าข้าไม่ได้ตั้งใจเจ้าเชื่อหรือไม่?”
สายตานิ่งเรียบของหนานเสียนหยุดอยู่ที่หญิงสาวในอ้อมอกของเฟิงหรูชิง แววตานั้นทิ่มแทงคนยิ่งนัก หญิงผู้นั้นตกใจจนหมอบลงไป
“คุณ…คุณชาย…”
ทหารอารักขาตระกูลมู่เดินเข้ามาด้วยความรวดเร็ว หน้าผากของเขามีเหงื่อเย็นๆ ไหลซึมแล้วเอ่ยด้วยความเก้อเขิน “เมื่อครู่คุณชายให้พวกเราโยนผู้หญิงพวกนั้นออกไป ข้า…ข้าไม่ทันระวังโยนผิดทิศแล้ว”
เฟิงหรูชิงหัวเราะเสียงเย็น
คำพูดนี้พูดแล้ว…เกรงว่าทหารอารักขาผู้นั้นเองยังไม่เชื่อ
ความจริงแล้วทหารอารักขาตั้งใจจริงๆ
ทหารอารักขาของตระกูลมู่เป็นคนของมู่หลิง หญิงสาวเหล่านี้มาหาเฟิงหรูชิงเพื่ออะไรถ้าไม่ใช่เพราะนางยั่วยวนคุณชายหนานเสียน แต่ละคนจึงได้มาคิดบัญชีกับนาง
ทว่าหนานเสียนกลับไม่ยอมให้พวกนางเข้ามา!
ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีทางเลือก เขาต้องใช้วิธีนี้ให้หญิงสาวเหล่านี้ได้เจอกับเฟิงหรูชิงและหนานเสียนเป็นไปตามคาด
หญิงสาวคนอื่นๆ ที่อยู่ไม่ไกลกันก็เห็นหนึ่งชายหนึ่งหญิงใต้แสงอาทิตย์ยามเช้า นัยน์ตาของพวกนางส่องแสงแรงกล้ารีบวิ่งไปทางทั้งสองคนด้วยความรวดเร็ว
บนใบหน้าทหารอารักขาแฝงด้วยรอยยิ้ม เขาทำงานให้นายท่านรองกับชิงเยียนฮูหยินเช่นนี้ วันหน้านายท่านรองจะต้องเห็นความสำคัญของเขา
เขารู้สึกว่าอนาคตที่งดงามกำลังกวักมือเรียกเขาอยู่!
“ถอยไป!” หญิงสาวที่อุดมไปด้วยไขมันคนหนึ่งใช้ก้นดันทหารอารักขาออกไป
ด้วยความไม่ทันป้องกันตัวทหารอารักขาผู้นั้นถูกดันจนซวนเซเกือบจะล้มลงกับพื้น
“แม่นางเฟิง ในที่สุดข้าก็ได้พบเจ้าแล้ว” หญิงอ้วนกุมมือเฟิงหรูชิงเอาไว้ ดวงตามีน้ำตาคลอ “ข้าได้ยินมานานว่าเพราะเจ้าทำให้กู้อีอีลดน้ำหนักได้ เจ้าจะช่วยข้าได้หรือไม่? รอข้าผอมลงแล้วข้าจะปรนนิบัติรับใช้ตอบแทนเจ้า!”
“แม่นางเฟิง ข้าคือจูเก๋อจยาตระกูลจูเก๋อ ตอนนั้นข้าเคยเห็นเจ้าที่งานเลี้ยงหลังจากนั้นก็ยากที่จะลืมเลือน ความสง่างามของเจ้าชายทุกคนในใต้หล้าล้วนไม่อาจเทียบเท่า ต่อมาข้าจึงได้เข้าใจว่าผู้ชายนั้นสู้ผู้หญิงไม่ได้แม้แต่น้อย แม่นางเฟิงข้าอยากเป็นน้อยของเจ้า”
“ผู้ชายมีอะไรดี แต่ละคนล้วนเอาแน่เอานอนไม่ได้ ตอนแรกมู่หลิงหลงใหลซู่อีถึงเพียงนั้นต่อมาก็ยังรับอนุ? ไม่สู้พวกเราอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต ให้ชายสุนัขล้วนไสหัวไป”
ทหารอารักขาตกตะลึง เหตุใดสถานการณ์มันไม่ค่อยถูกต้องนัก?
อีกทั้ง…เขาเห็นสายตาของหนานเสียนมองมาทางเขา มันแฝงด้วยไอเย็นก็ต้องตกใจจนตัวสั่น
...
“คุณหนู”
ที่ด้านหลัง สาวใช้มองมู่ฮวนที่ยืนอยู่ข้างหน้าอย่างสั่นๆ
สีหน้ามู่ฮวนไม่น่ามองเป็นอย่างยิ่ง ใบหน้าเขียวคล้ำ มือของนางกำหมัดแน่นแม้แต่หายใจยังยากลำบาก
…………………
YOU MAY ALSO LIKE
