เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 981 เทียนหยา เฟิงอู๋หุ่ย (4)/ตอนที่ 982 เทียนหยา เฟิงอู๋หุ่ย (5)
- Home
- เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา
- ตอนที่ 981 เทียนหยา เฟิงอู๋หุ่ย (4)/ตอนที่ 982 เทียนหยา เฟิงอู๋หุ่ย (5)
ตอนที่ 981 เทียนหยา เฟิงอู๋หุ่ย (4)
เดิมนางนึกว่าหญิงสาวเหล่านี้มาเพื่อคิดบัญชีกับเฟิงหรูชิงจึงได้รีบมาเพื่อดูละครดีๆ
ละครดีๆ นั้นได้เห็นแล้ว แต่กลับไม่เหมือนกับที่นางคิดเอาไว้…
“พวกเราไป!”
มู่ฮวนกวาดตามองเฟิงหรูชิงด้วยสายตาเย็นชาแล้วหันหลังจากไปทันที
...
“ชิงเอ๋อร์”
หนานเสียนหน้าตึงโอบเอวเฟิงหรูชิงไว้แน่นราวกับประกาศความเป็นเจ้าของ
พวกผู้หญิงเหล่านั้นใช้สายตาที่แฝงด้วยหนามจับจ้องมือของหนานเสียน อยากจะดึงมือเขาออกแล้วเข้าไปแทนที่
พวกนางไม่เคยเห็นหญิงสาวเช่นเฟิงหรูชิงมาก่อน
ทั้ๆ ที่เป็นหญิงแต่ท่าทีที่นางปกป้องซู่อีนั้นน่าเชื่อถือยิ่งกว่าผู้ชายเสียอีก
ความกล้าหาญสง่างามที่นางเผชิญหน้ากับมู่หลิงและเฉินชิงเยียนยิ่งทำให้คนใจเต้น อยากจะมอบใจให้
เฟิงหรูชิงตบหลังมือหนานเสียนเพื่อปลอบประโลม ใบหน้าที่มีรอยยิ้มหันไปยังบรรดาหญิงสาว
“พวกเจ้ามาช้าไปข้ามีหนานเสียนอยู่แล้ว ชีวิตนี้ข้าจะชอบเขาเพียงคนเดียว”
ใบหน้าตึงเขม็งของหนานเสียนดีขึ้นอย่างมากหลังจากได้ยินคำพูดของเฟิงหรูชิง ทว่าความเย็นชาของสายตาที่เขามองไปยังหญิงสาวเหล่านั้นไม่ได้ลดลง ใบหน้าเรียบนิ่งแฝงไอเย็นเยือก
“แต่ว่า” เฟิงหรูชิงลูบแก้มของจูเก๋อจยา “หากพวกเจ้าต้องการลดน้ำหนักหรือบำรุงความงามก็สามารถไปที่หอแห่งแรกได้ ช่วงหลังนี้ในหอแห่งแรกจะทยอยขายอาหารบำรุงสุขภาพ”
จูเก๋อจยามีสีหน้าดีใจ
ในบรรดาคนเหล่านี้จูเก๋อจยานับว่าหน้าตาโดดเด่น ทว่าไม่มีใครไม่อยากให้ตัวเองงดงามยิ่งขึ้นไปอีก
ตอนนี้เมื่อได้รับคำของเฟิงหรูชิงแล้วพวกนางก็รู้ว่าจุดมุ่งหมายต่อไปอยู่ที่ใด
“แม่นางเฟิง ต้องขอบคุณเจ้าแล้ว” จูเก๋อจยาน้อมศีรษะลงอย่างเอียงอาย “ต่อไปหากเจ้าละทิ้งคุณชายหนานเสียนแล้วละก็แค่ไปหาพวกเราเท่านั้น พวกเรารอแม่นางเฟิงอยู่ทุกเมื่อ”
พลังของหนานเสียนเย็นยะเยือกยิ่งกว่าเดิม แม้แต่อุณหภูมิในอากาศยังลดลงหลายส่วน
เขารู้สึกว่าตัวเองไม่เพียงแต่จะต้องป้องกันผู้ชาย แต่ยิ่งจะต้องป้องกันผู้หญิงด้วย
“โยนทุกคนออกไปให้ข้า ต่อไปห้ามปล่อยให้ผู้หญิงคนใดเข้ามาในจวน”
“ขอรับคุณชาย”
ทหารอารักขาลุกขึ้นยืนสั่นๆ กำลังคิดจะลงมือทำ ดวงตาเย็นชาของหนานเสียนก็กวาดมองมา “หลังจากนั้นไปที่ศาลรับโทษด้วยตัวเอง ขาหนึ่งข้าง”
หนานเสียนไม่มีทางไม่รู้ว่าทหารอารักขาผู้นี้จงใจ ในเมื่อทำผิดแล้วก็ต้องลงโทษอย่างหนัก
หลังจากเฟิงหรูชิงบอกลากับเหล่าหญิงสาวแล้วก็เดินตรงไปทางเรือนหลัก
จากไกลๆ เฟิงหรูชิงก็สามารมองเห็นนายผู้เฒ่าที่กำลังนั่งอาบแดดอยู่บนเก้าอี้
นายผู้เฒ่าเห็นเฟิงหรูชิงก็ยิ้มแล้วลุกขึ้นมา “หลานชายเด็กดี หลานสะใภ้เด็กดี พวกเจ้ามาแล้วหรือ? รีบนั่งเร็วเข้า แต่ว่าตรงนี้มีเก้าอี้แค่ตัวเดียว หลานชายเจ้านั่ง หลานสะใภ้เจ้านั่งบนตักเขา”
เฟิงหรูชิง “…”
“อะแฮ่ม” พ่อบ้านเฒ่าไอสองครั้งแล้วยิ้มอย่างกระดากอาย “แม่นางเฟิง ช่วงนี้นายผู้เฒ่าดีขึ้นไม่น้อยแล้ว อย่างน้อยเขาก็สามารถจำทุกคนได้แล้ว ไม่ได้รู้สึกว่านายน้อยยังเป็นเด็กอายุสิบขวบอยู่”
“อ้อ เช่นนั้นก็ดีแล้ว พลังของเขาจะฟื้นฟูต้องใช้เวลามากหน่อย ถึงตอนนั้นท่านยังต้องทำอาหารบำรุงสุขภาพตามวิธีของข้า ทุกวันในอาหารบำรุงวิเศษจะต้องใส่น้ำศักดิ์สิทธิ์หนึ่งหยด จะสามารถทำให้เขาฟื้นตัวได้เร็วยิ่งขึ้น”
“แม่นางเฟิงวางใจเถอะข้าได้จัดการเรียบร้อยแล้ว” พ่อบ้านเฒ่าเผยรอยยิ้ม “หลายวันนี้นายท่านรองได้ไปรบกวนเส่าฮูหยินหรือไม่?”
เฟิงหรูชิงเลิกคิ้ว “ซู่อีไม่ใช่เส่าฮูหยินตระกูลมู่ ต่อไปอย่าเรียกนางว่าเส่าฮูหยินอีก เรียกนางว่าซู่อีฮูหยินก็พอ”
…………….
ตอนที่ 982 เทียนหยา เฟิงอู๋หุ่ย (5) (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
พูดจบเฟิงหรูชิงก็คิดอะไรขึ้นมาได้จึงชะงักไป
“ไม่ได้ เฉินชิงเยียนถูกคนตระกูลมู่เรียกว่าชิงเยียนฮูหยิน จะเรียกซู่อีเหมือนนางไม่ได้ เอาอย่างนี้เถอะ ท่านพ่อบ้านท่านสั่งการไป วันหน้าเรียกเฉินชิงเยียนว่าเฉินอี๋เหนียง ในเมื่อนางเป็นอนุก็เป็นแค่อี๋เหนียงไม่มีสิทธิ์เป็นฮูหยิน”
“ขอรับ แม่นางเฟิง” พ่อบ้านเฒ่ายิ้ม
อี๋เหนียงคนหนึ่งไม่มีสิทธิ์เรียกว่าฮูหยิน ต่อให้นายท่านรองรักนางเพียงใดก็ไม่มีวิธี
ตอนนี้ซู่อีฮูหยินกับคุณชายหนานเสียนกลับมาแล้ว แล้วยังพาแม่นางเฟิงมาด้วยอีกคน ในที่สุดก็มีคนสามารถรักษาคนเหล่านี้
“แม่นางเฟิง อาการของนายน้อย…”
“เขาไม่เป็นปัญหาอะไรมาก เพียงแค่ได้รับพิษจากในครรภ์ใช้วิธีธรรมดายากที่จะกำจัดออกได้ก็เท่านั้น อีกเดี๋ยวข้าจะให้สูตรอาหารบำรุงวิเศษอีกชุดเอาไว้ใช้กำจัดพิษในครรภ์ หลังจากเขากินติดต่อกันหนึ่งเดือนก็สามารถกลับมาแข็งแรงแล้ว”
คำพูดของหญิงสาวทำให้พ่อบ้านเฒ่าตื้นเต้น อาการป่วยของนายน้อยหายแล้วก็จะสามารถสู่ขอภรรยาให้กำเนิดลูก นายผู้เฒ่าก็จะได้วางใจเลยที
“ขอบคุณแม่นางเฟิงยิ่งนัก”
“ไม่ต้องขอบคุณข้า ที่ข้าทำล้วนเพื่อซู่อีกับหนานเสียน ไม่เช่นนั้นตระกูลมู่นี้…” เฟิงหรูชิงมองรอบๆ จวนนิ่งๆ “ข้าไม่มีทางมาเหยียบ”
พ่อบ้านเฒ่าถอนหายใจเบาๆ นายท่านรองทำเรื่องผิดมากมายเหลือเกิน แล้วยิ่งเคยส่งคนไปทำร้ายแม่นางเฟิง แม่นางเฟิงไม่มีความรู้สึกดีๆ ต่อตระกูลมู่ก็เป็นเรื่องปกติ
นางยินยอมยื่นมือเข้ามาทั้งหมดก็เพื่อซู่อีฮูหยินกับคุณชายหนานเสียน
...
“แม่นางเฟิง”
ในตอนนี้เองก็มีสาวใช้คนหนึ่งรีบร้อนเข้ามา “หลัวเหล่าฮูหยินขอเข้าพบ”
ตอนนี้เพศหญิงทุกคนที่มาพบเฟิงหรูชิงในใจหนานเสียนล้วนต้องระแวดระวังเอาไว้
ต่อให้อีกฝ่ายเป็นฮูหยินเฒ่าอายุเจ็ดแปดสิบก็ไม่ทำให้เขาวางใจ
“ข้าไปพบเป็นเพื่อนเจ้า”
ทว่าด้วยความเคารพหนานเสียนจึงไม่ห้ามให้นางพบผู้ใด แต่กลับต้องอยู่เคียงข้างนา
เฟิงหรูชิงพยักหน้าน้อยๆ หลังจากบอกลานายผู้เฒ่าแล้วก็เดินมาที่โถงด้านหน้า
ภายใต้แสงอาทิตย์ยามเช้า หลัวเหล่าฮูหยินถือไม้เท้ากำลังรอด้วยความวิตกกังวล
หลัวลี่ยืนเงียบๆ อยู่ข้างกายนาง ตอนที่เห็นหญิงสาวเดินจับมือมากับหนานเสียนดวงตาของนางก็สว่างขึ้นมาทันที ฉีกยิ้มขึ้นโค้งดั่งจันทร์เสี้ยวน่ารักและสดใส
“เสี่ยงชิง” ไม่เจอกันไม่กี่วันหลัวลี่รู้สึกว่า…เสี่ยวชิงดูเหมือนจะสวยขึ้น
พูดอย่างไรดี บนร่างของนางมีเสน่ห์บางอย่างที่พูดออกมาไม่ได้ สามารถดึงดูดคนที่เคยพบเจอนางมากมาย และก็โชคดีที่นางมีจิ้งจอกน้อยอยู่แล้ว มิเช่นนั้นจะต้องบ้าคลั่งเช่นหญิงคนอื่นแน่
“แม่นางเฟิง” หลัวเหล่าฮูหยินตาเป็นประกาย ทันทีที่นางยิ้มริ้วรอยบนใบหน้าก็เหมือนจะสามารถหนีบแมลงตายได้ “แม่นางเฟิง ครั้งนี้ข้ามาหาเจ้ามีเรื่องบางอย่าง…ตั้งใจจะบอกเจ้า”
นางไม่รู้ว่าเรื่องเหล่านั้นหลังจากนางพูดไปแล้ว จะนำพาความเปลี่ยนแปลงมาสู่ชีวิตเฟิงหรูชิงอย่างไร
ทว่านางรู้ว่าเรื่องบางเรื่องเฟิงหรูชิงมีสิทธิ์ที่จะรับรู้
ต่อให้หลังจากรู้เรื่องเหล่านี้แล้วนางจะเลือกตัวเลือกที่อันตราย
“หลัวเหล่าฮูหยินท่านมีเรื่องอะไรก็พูดมาเถอะ”
เฟิงหรูชิงเดินไปตรงหน้าหลัวเหล่าฮูหยิน พยุงแขนนางไว้แล้วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มน้อยๆ
“เอ่อ…” หลัวเหล่าฮูหยินลังเล “พวกเราไปหาที่สงบๆ หน่อยดีหรือไม่?”
ที่นี่คือตะกูลมู่หูตาเยอะแยะมากมาย เรื่องที่นางต้องการจะพูดใครก็ได้ยินไม่ได้
“ชิงเอ๋อร์ ยกให้ข้า”
หนานเสียนยื่นมือไปลูบศีรษะเฟิงหรูชิง “หากพวกเจ้าเมื่อธุระต้องคุยข้าจะไปจัดการสิ่งที่เจ้าเป็นกังวล บริเวณใกล้เคียงไม่มีผู้ใดสามารถได้ยินคำพูดของพวกเจ้า”
………………