เส้นทางดวงดาว - ตอนที่ 55
ตอนที่ 55
วันเสาร์ที่ 8 มีนาคม ค.ศ.2064 เวลา 18.03 น.
เจมส์กลับมาสู่โลกในความเป็นจริง มันเป็นช่วงเย็นวันเสาร์ ประเทศไทยในเวลานั้นมีสภาพอากาศที่ร้อนอบอ้าว เมื่อเจมส์ลุกออกจากเครื่อง VWCD เขาก็รู้สึกเหมือนกับเพิ่งผ่านการแข่งขันทางวิชาการระดับโลกมาอย่างไรอย่างนั้น ศีรษะของเขาตื้อไปหมดและมีความปวดร้าวเล็กน้อยเกิดขึ้นในหัวสมอง
แน่นอนว่าความเมื่อยล้าทางจิตใจเป็นผลกระทบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อเจมส์ใช้เครื่อง VWCD จนเกือบจะถึงขีดจำกัดของเวลา
เมื่อเจมส์เดินออกจากห้องเขาก็พบกับป้าแจ่มที่ซึ่งเป็นแม่บ้านคอยดูแลรักษาความสะอาดที่อิงอรจัดหามาให้ โดยทั่วไปป้าแจ่มนั้นไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่เธอจะเข้ามาทำความสะอาดทุกๆวันศุกร์และวันเสาร์
“ สวัสดีค่ะคุณเจมส์ ” ป้าแจ่มยิ้มแย้มทักทาย เธอไม่ได้แปลกใจสำหรับการหายตัวไปร่วมอาทิตย์ของเจ้าของบ้านผู้นี้ นั่นเป็นเพราะก่อนที่จะเชื่อมต่อกับเส้นทางดวงดาวเจมส์ได้ทิ้งโน้ตเอาไว้แล้ว
“ สวัสดีครับป้า ขอบคุณที่ช่วยดูแลบ้านหลังนี้นะครับ ” เจมส์ตอบกลับคำทักทายอย่างมีมารยาท
“ ป้าแค่ทำตามหน้าที่เองค่ะ คุณเจมส์เองก็ไม่ต้องสุภาพกับป้ามากก็ได้ ”
สิ่งแรกที่เจมส์ทำหลังจากนั้นคือการอาบน้ำชำระล้างร่างกาย แม้จะอยู่ในสภาพจำศีลแต่ร่างกายของเขาก็ยังคงขับของเสียออกมาทางรูขุมขน มันช่วยไม่ได้ที่เจมส์จะรู้สึกเหนียวเหนอะหนะในเวลานี้
หลังจากที่อาบน้ำสบายตัวแล้วเจมส์ก็ถือคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คไปนั่งบนเก้าอี้ริมสระน้ำ ภายใต้สายลมในยามเย็นมันช่วยให้ความอบอ้าวของวันนั้นผ่อนคลายลงไปบ้าง
เจมส์เปิดอินเตอร์เน็ตและอ่านข่าวสารที่เกิดขึ้นบนโลกในรอบหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา แน่นอนสิ่งที่มีการพูดถึงกันมากที่สุดในอินเตอร์เน็ตเวลานี้คงจะหนีไม้พ้นเส้นทางดวงดาวและความอัศจรรย์ของเครื่อง VWCD
“ เส้นทางดวงดาว เกมออนไลน์แห่งศตวรรษ มันเกิดมาเพื่อฆ่าเกมอื่นๆ ”
“ นักเล่นเกมทั่วโลกยกย่องให้เกมเส้นทางดวงดาวคือเกมออนไลน์ที่ดีที่สุดในเวลานี้ ”
“ เจาะลึกเทคโนโลยี VWCD อะไรคือความลับที่อยู่เบื้องหลังอุปกรณ์ล้ำสมัย ? ”
“ เส้นทางดวงดาวทำลายสถิติอีกครั้ง !! ในปัจจุบันมีผู้เล่นออนไลน์อยู่ในระบบมากกว่าสองร้อยล้านคนทั่วโลก ”
“ VWCD ขาดตลาด เกมเมอร์จำนวนมากแสดงความไม่พอใจต่อบริษัทผู้จำหน่าย ”
“ ฮือฮา !! เศรษฐีทั่วโลกประกาศรับสมัครผู้เล่นเส้นทางดวงดาว เกิดอะไรขึ้นกับอุตสาหกรรมเกมออนไลน์ ? ”
กระแสของเส้นทางดวงดาวนั้นเป็นเหมือนกับมหาพายุที่พัดกระหน่ำสังคมโซเชี่ยล เกือบทุกหัวข้อข่าวสารล้วนแล้วแต่เกี่ยวข้องกับเส้นทางดวงดาว
“ นี่ไม่ต่างจากในอดีตเลย ” เจมส์พึมพำ
เลิกให้ความสนใจกับข่าวสาร เจมส์คลิ๊กเข้าไปในเว็บบอร์ดหลักของเส้นทางดวงดาว ในทุกๆวินาทีหัวข้อของการสนทนาจะปรากฏขึ้นมาใหม่อยู่ตลอดเวลา สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่าเส้นทางดวงดาวนั้นเต็มไปด้วยผู้เล่นจำนวนมาก
เจมส์เลือกไปที่หมวดหมู่ของกระทู้ที่แบ่งแยกหัวข้อของการพูดคุยไว้อย่างชัดเจน เขาเลือกข้อมูลภายในเกมที่เป็นแหล่งรวมข้อมูล เทคนิคต่างๆที่ผู้เล่นค้นพบและนำมาแบ่งปันกัน
โดยไม่รีรอเจมส์สร้างหัวข้อของการพูดคุยโดยเขาใช้หัวเรื่องว่า “ วิธีการออกจากเกาะแห่งการเริ่มต้นที่รวดเร็วที่สุด ”
ในส่วนของรายละเอียดเจมส์ได้เขียนข้อมูลอย่างละเอียดเกี่ยวกับเงื่อนไขในการออกจากเกาะแห่งการเริ่มต้น สิ่งนั้นรวมไปถึงเงื่อนไขที่เขาใช้ออกจากเกาะเช่นเดียวกัน ที่สำคัญที่สุดคือเจมส์ได้ใส่ภาพประกอบที่บ่งชี้จุดที่ตั้งของเทวรูปเทพแห่งความตาย ตำแหน่งที่ตั้งของสถานที่ในการรับภารกิจรับรองจากสาวกผู้ศรัทธาในความตายและสถานที่ส่งผ่านเพื่อออกจากเกาะ
“ ด้วยวิธีนี้ฉันคิดว่าเซรอสจะมีผู้ศรัทธาที่เป็นผู้เล่นจำนวนมาก ” เจมส์เอ่ยขึ้นพร้อมกับเผยรอยยิ้ม หลังจากนั้นเขาก็กดสร้างหัวข้อ
ในอดีตเงื่อนไขที่เจมส์ใช้ออกจากเกาะนั้นจะถูกค้นพบเมื่อเวลาผ่านไปสามเดือนต่อจากนี้ ซึ่งในเวลานั้นผู้เล่นส่วนใหญ่ก็ได้ออกจากเกาะแห่งการเริ่มต้นไปแล้ว
แน่นอนว่าในครั้งนั้นผู้เล่นกว่า 95% ใช้เงื่อนไขปกติในการออกจากเกาะแห่งการเริ่มต้น เทพเจ้าทั้งสี่ได้รับสาวกที่เป็นผู้เล่นจำนวนมาก ในส่วนของเทพเจ้าแห่งความตายนั้นได้รับสาวกที่เป็นผู้เล่นไม่ถึง 5% ของจำนวนผู้เล่นทั้งหมด นั่นเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เซรอสแพ้สงครามของเหล่าทวยเทพอย่างย่อยยับ
อย่างไรก็ตามในครั้งนี้เจมส์จะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น แม้ว่าเจ้าตัวจะไม่รู้ว่าหัวข้อกระทู้ของเขาจะช่วยเปลี่ยนสถานการณ์มากน้อยแค่ไหนแต่อย่างน้อยเซรอสก็มีฐานพลังอำนาจเพิ่มขึ้นมากกว่าในครั้งอดีต
การกระทำของเจมส์ในครั้งนี้ไม่นับว่าเป็นแผนการที่เขาได้เตรียมเอาไว้ มันเป็นเพียงแค่การเพิ่มความได้เปรียบเล็กๆน้อยๆเท่านั้น
หลังจากที่โพสต์กระทู้แล้วเจมส์ก็ไม่ได้สนใจผลตอบรับจากผู้เล่น เขาขี้เกียจเกินไปที่จะมานั่งตอบทุกข้อสงสัย เจมส์ย้อนกลับมาเลื่อนดูเว็บบอร์ดแบบผ่านๆเพื่อสำรวจความคืบหน้าของผู้เล่นทั่วโลก โดยทั่วไปมันเป็นเพียงแค่อาทิตย์แรกที่เส้นทางดวงดาวได้เปิดให้บริการดังนั้นจึงไม่มีข่าวคราวอะไรที่ทำให้รู้สึกหวือหวามากนัก
จ๊อกกก จ๊อกก . . เสียงเกรี้ยวกราดดังมาจากท้องของเจมส์ เขาลืมการทานอาหารไปเสียสนิท
“ ฉันควรจะออกไปหาอะไรทาน. . . ”
แต่ก่อนที่เจมส์จะได้ทันลุกออกไป ป้าแจ่มก็เดินมาพร้อมกับยื่นโทรศัพท์สมาร์ทโฟนที่ส่งเสียงดังระงมให้กับเขา “ มีสายเข้ามาค่ะคุณเจมส์ ”
เจมส์เอ่ยขอบคุณก่อนที่จะมองไปยังจอสมาร์ทโฟน เขาพบว่าเบอร์ที่โทรเข้ามานั้นเป็นเบอร์ที่ไม่ได้ถูกบันทึกไว้ เจมส์ตัดสินใจรับสายและเสียงของผู้ที่โทรเข้ามานั้นก็ฟังดูคุ้นหูเป็นอย่างมาก
“ ฮัลโหล ? ฉันเองมินาเสะ ”
“ เธอรู้จักเบอร์มือถือของฉันได้ยังไง ? ”
“ มันเป็นเรื่องยากเหรอ . . . ” เสียงที่ฟังดูเย็นชาและไม่แยแสตอบกลับมา
ได้ยินเช่นนั้นเจมส์ก็ได้แต่ส่ายหัวอย่างเบื่อหน่าย เขาเกือบจะลืมไปแล้วว่าเธอคนนี้เคยสืบหาที่อยู่ของเขามาแล้ว นับประสาอะไรกับการหาเบอร์โทรศัพท์ ?
“ ในประเทศนี้ยังเหลืออะไรที่เธอทำไม่ได้บ้าง ? ” เจมส์พึมพำ
“ โอ้ เหลือแค่เป็นนายกเท่านั้นแหละ ” มินาเสะเอ่ยตอบกลับมา
เจมส์ตะลึงนิดๆเพราะเขาไม่คิดเลยว่าด้วยบุคลิกของมินาเสะเธอจะตอบกลับเขาด้วยมุขตลก หลังจากนั้นในทันทีมินาเสะก็ตัดตรงเข้าประเด็น“ คืนนี้นายว่างทานมื้อค่ำกับฉันไหม ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย มันดีกว่าที่เราจะพูดกันต่อหน้า ”
“ ได้สิ ฉันกำลังจะออกไปหาอะไรทานอยู่พอดี ”
“ เอาล่ะ ถ้างั้นนายรออยู่ที่บ้านนั่นแหละ ฉันจะส่งรถไปรับนาย ”
ในเวลานี้เจมส์ก็โพล่งขึ้นด้วยความรีบร้อน “ เดี๋ยวก่อน ! ”
มินาเสะหัวเราะเล็กน้อยก่อนที่เธอจะเอ่ยอย่างรู้ทัน “ นายจะถามฉันใช่ไหมว่ารู้จักที่อยู่ของนายได้ยังไง ? ”
“ ป่าว ฉันจะบอกว่ารีบหน่อยฉันหิว . . . ”
“ . . . ”
หลังจากสิ้นประโยคเจมส์ก็กดวางสาย เมื่อย้อนกลับมายังฝั่งของมินาเสะในขณะนี้จะเห็นได้ว่าเธอกำลังสบถพึมพำไม่ได้ประโยค
หลังจากนั้นเพียงไม่ถึงยี่สิบนาทีก็มีรถโรลส์รอยซ์คันหรูมาจอดรับเจมส์ถึงหน้าบ้าน ยังไม่ทันที่คนรถจะลงมาเปิดประตูให้เจมส์ก็ประโดดเข้าไปในรถแล้ว
“ ไปกันเถอะ ฉันคือคนที่เจ้านายของนายส่งมารับเอง ”
—
YOU MAY ALSO LIKE
